Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Cz. 3 MECHANIZMY I PROCEDURY Zdzisław Kędzia.  Prawa człowieka są uniwersalne  Promocja i ochrona praw człowieka stanowi uprawniony przedmiot troski.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Cz. 3 MECHANIZMY I PROCEDURY Zdzisław Kędzia.  Prawa człowieka są uniwersalne  Promocja i ochrona praw człowieka stanowi uprawniony przedmiot troski."— Zapis prezentacji:

1 Cz. 3 MECHANIZMY I PROCEDURY Zdzisław Kędzia

2  Prawa człowieka są uniwersalne  Promocja i ochrona praw człowieka stanowi uprawniony przedmiot troski społeczności międzynarodowej  Państwa Członkowskie są zobowiązane do rozwoju międzynarodowej współpracy, włączając w to współpracę z Narodami Zjednoczonymi, dla promocji i ochrony praw człowieka  Prawa człowieka są niepodzielne, wzajemnie od siebie zależne i powiązane  Mechanizmy praw człowieka powinny działać w obiektywny i politycznie neutralny sposób

3 ORGANY POLITYCZNE organy międzyrządowe ustanowione na podstawie Kart NZ Zgrom. Ogólne Rada Bezpieczeństwa Rada Praw Człowieka Rada Gospodarczo- Społeczna ORGANY TRAKTATOWE 10 komitetów ustanowionych przez podstawowe traktaty praw człowieka RAPORTY, PROCEDURY SKARGOWE I ŚLEDCZE ustanowione przez organy polityczne i traktatowe TRYBUNAŁY Międz. Trybunał Sprawiedliwości Międz. Sąd Karny Międz. Trybunał dla b. Jugosławii Międz. Trybunał dla Rwandy Sekretariat Narodów Zjednoczonych SEKRETARZ GENERALNY WYSOKI KOMISARZ ONZ DS. PRAW CZŁOWIEKA SYSTEM ONZ: ILO, UNESCO, UNHCR, UNICEF, UNDP, UNCPCTO

4  Kompetencja generalna do podejmowania wszelkich spraw, do których odnosi się Karta NZ, chyba że mieszczą się one w ramach wyłącznej kompetencji innych organów  III Komitet – Rada Praw Człowieka  V Komitet (Administracja i Budżet)  VI Komitet (Prawny) – ustanawianie standardów  Ciała pomocnicze ZO – Komisja Prawa Międzynarodowego; specjalne komitety – np. ds. dekolonizacji i praw Ludności Palestyńskiej  Porządek obrad III Komitetu: (a) tematyczne kwestie praw człowieka; (b) “sytuacje praw człowieka” (naruszenia praw człowieka na wielką skalę); (c) przyjmowanie konwencji lub deklaracji; i d) sprawy organizacyjne

5  Rezolucje Zgromadzenia Ogólnego ◦ Rekomendacje wspólnoty międzynarodowej jako całości adresowane do rządów, organizacji systemu NZ, organizacji pozarządowych i szerzej społeczeństwa obywatelskiego  67 sesja ◦ Niemal 40 rezolucji - rezolucje odnoszące się do sytuacji w pięciu państwach (podczas 56 sesji: 11 rezolucji tego typu) ◦ Większość rezolucji przyjęta bez głosowania; rezolucje dotyczące państw zwykle wymagają głosowania  Dorobek ◦ Ustanawianie standardów ◦ Wypracowywanie programów politycznych (włączając w to zwoływanie konferencji na szczycie i ustanawianie programów implementacyjnych, proklamowanie dekad tematycznych) ◦ Podejmowanie działań w sytuacjach kryzysowych praw człowieka ◦ Ustanawianie organów ONZ ds. praw człowieka – Rada Praw Człowieka, Wysoki Komisarz ds. Praw Człowieka

6 Art. 24 Karty NZ nakłada na Radę Bezpieczeństwa “… podstawową odpowiedzialność za zachowanie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa” – podstawowe gremium decyzyjne w tym zakresie  Historia omijania praw człowieka Ewolucja ostatniej dekady – Szczyt Światowy 2005 ◦ Uznanie praw człowieka za jedno z podstawowych źródeł konfliktów ◦ Uznanie ochrony praw człowieka za jeden z podstawowych elementów rozwiązywania konfliktów i budowania pokoju ◦ Źródła ewolucji: Rwanda, Bałkany, walka z terroryzmem itd. ◦ Światowy Szczyt z 2005r.  Integracja praw człowieka ◦ Traktaty pokojowe - konstytucje ◦ Komisje prawdy i pojednania ◦ Budowanie państwa prawnego ◦ Prawa człowieka komponentem operacji pokojowych ◦ Analiza dot. praw człowieka w raportach S-G  Rada Bezpieczeństwa i Wysoki Komisarz ds. Praw Człowieka ◦ Formuła Arria ◦ Wysoki Komisarz na posiedzeniach RB ◦ Prośby o dochodzenia w dziedzinie praw człowieka

7  Historycznie ważna rola – promocja i ochrona praw człowieka jednym z głównych zadań Rady  Rada formułuje “… rekomendacje w celu promocji poszanowania i przestrzegania praw i fundamentalnych wolności dla wszystkich”, przygotowuje projekty konwencji w celu przedstawienia ich Zgromadzeniu Ogólnemu i zwołuje międzynarodowe konferencje – art. 62 (2) Karty  Komisja Praw Człowieka  Niejasna przyszłość w dziedzinie praw człowieka  Komisje tematyczne ◦ Komisja ds. Statusu Kobiet ◦ Komisja ds Zapobiegania Przestępczości i wymiaru Sprawiedliwośći w Sprawach Karnych, ◦ Komisja ds Zrównoważonego Rozwoju ◦ Komisja ds Rozwoju Społecznego ◦ Regionalne Komisje Ekonomiczne  Koordynacja między- agencyjna  ECOSOC rezolucje o procedurach skargowych  Procedura ECOSOC dot. przyznawania statusu konsultatywnego organizacjom pozarządowym

8 ORGANY TRAKTATOWE

9  Komitet Praw Ekonomicznych, Socjalnych i Kulturalnych (CESCR)  Komitet Praw Człowieka  Komitet ds. Eliminacji Wszelkich Form Dyskryminacji Rasowej  Komitet ds. Eliminacji Wszelkich Form Dyskryminacji wobec Kobiet  Komitet przeciwko Torturom  Podkomitet ds. Zapobiegania Torturom  Komitet Praw Dziecka  Komitet ds. Pracowników Migrantów  Komitet Praw Osób z Niepełnosprawnościami  Komitet ds. Przymusowych Zaginięć

10  Generalne zadanie – monitorowanie wykonania traktatów w dziedzinie praw człowieka  Historyczny moment – ustanowienie organów monitorujących wykonanie traktatów, skomponowanych z niezależnych ekspertów, wybieranych przez Państwa-Strony i działających niezależnie (nie jako przedstawiciele rządów) było przełomem w podejściu do mechanizmów kontrolnych w dziedzinie praw człowieka na poziomie międzynarodowym

11 Mandat  Rozpatrywanie periodycznych sprawozdań przedstawianych przez rządy z wykonania zobowiązań traktatowych (szczegółowa analiza później)  Interpretacja traktatów w drodze orzecznictwa i wydawania Komentarzy Ogólnych  Rozpatrywanie skarg na naruszenia praw człowieka w ramach fakultatywnych procedur  Przedstawienie sprawozdań z działalności

12 Rozszerzony mandat poprzez interpretację  kompleksowe podejście do interpretacji zobowiązań traktatowych Państw-Stron (obowiązek poszanowania, ochrony i wypełniania)  promocja praw człowieka  prewencja naruszeń praw człowieka  dochodzenia dot. naruszeń praw człowieka

13 Kompozycja  status członków – niezależni eksperci: niezależność i profesjonalizm źródłem autorytetu i prestiżu  wybór przez Państwa-Strony (wyj. KPESK)  balans geograficzny i w reprezentacji kobiet i mężczyzn  reprezentacja rozmaitych systemów prawa  długość mandatu – 4 lata  172 ekspertów zasiadających w organach traktatowych – jedyne w swoim rodzaju źródło wiedzy i doświadczenia

14 Organizacja pracy  sesje – dwie do trzech sesji w roku  jawność sesji (wyj. końcowa debata nad raportem krajowym, postępowania skargowe, lub w razie decyzji podjętej przez sam organ traktatowy lub jego przewodniczącego  przed-sesyjne grupy robocze  generalne debaty

15  Generalne Komentarze  pozycja organu traktatowego w określonej kwestii związanej ze stosowaniem traktatu  Komentarze z reguły odnoszą się do fundamentalnych kwestii praw człowieka  treści praw człowieka  oceny typowych przejawów krajowej i międzynarodowej praktyki w implementacji standardów praw człowieka  brak mocy wiążącej  CESCR 21, HRC 34, CAT 2, CERD 34, CRC 13, CEDAW 28, CMW 1

16  Inne formy aktywności  Dialog z partnerami  państwa (procedury implementacyjne)  agencje ONZ: ILO, UNDP, UNHCR, WHO, UNICEF  organizacje pozarządowe i społeczeństwo obywatelskie (informacja, „shadow reports”, stimulacja dialogu między aktorami krajowymi)  Warunki pracy  ograniczenia czasowe  niewystarczające środki  Potrzeba reform  jeden organ traktatowy  konsolidacja raportów do rozmaitych organów traktatowych  koordynacja terminów przedkładania raportów  międzynarodowy sąd praw człowieka  Kooperacja między organami traktatowymi i specjalnymi procedurami (niezależność i ograniczenia)  Szanse na „większą” reformę?

17  Liczba członków: 18  Sesje: trzy trzytygodniowe sesje w roku w Genewie i Nowym Jorku  Mandat:  rozpatrywanie okresowych raportów Państw-Stron  wydawanie komentarzy ogólnych  rozpatrywanie skarg państw i skarg indywidualnych dot. naruszeń zobowiązań wynikających z Paktu dla Państw-Stron  Komentarze Ogólne – instrumentalne dla implementacji Paktu; istotny wkład do rozwoju koncepcji praw człowieka. Przeciętnie jeden komentarz ogólny w roku

18  Rozpatrywanie raportów  Brak określenia częstotliwości przez traktat (wyjątkowe)  Zalecenia dot. raportów państw-stron – pierwszy raport odnoszący się do całego Paktu (artykuł po artykule); kolejne raporty dot. wykonania rekomendacji poczynionych przez Komitet Praw Człowieka  Możliwa prośba o doraźną informację  Rozpatrywanie wykonania Paktu w przypadku przeciągającego się braku raportu przedstawionego przez Państwo-Stronę  Procedura implementacyjna – powołanie specjalnego sprawozdawcy – ustalenia prezentowane w rocznym raporcie Komitetu  Grupy Robocze  Dialog z partnerami  Spotkania z Państwami-Stronami

19  Cel – rozpatrzenie przez niezależny organ wykonywania zobowiązań traktatowych przez Państwa-Strony, w szczególności zbadanie i ocena prawnych oraz inych kroków przyjętych przez Państwa-Strony w celu implementacji standardów praw człowieka ustanowionych w traktacie  Jawność procedury podnosi znaczenie systemu raportów – prawo i praktyka państwa są kontrolowane przez społeczność międzynarodową i zainteresowane społeczeństwo  Zagrożenie – rządy mogą być skłonne do przedstawiania zawyżonej oceny własnych dokonań. Odpowiedź – organy traktatowe nie są pasywnymi odbiorcami “produktów” rządowych

20  Środki do zapewnienia skutecznego działania systemu raportów i przeciwdziałania jego potencjalnym nadużyciom  odpowiednio wczesna dystrybucja raportów przed sesjami komitetów  przekazanie sprawozdającemu rządowi listy zagadnień, o który będzie pytany, w trakcie publicznego rozpatrywania raportu (listy takie są przygotowane przez przedsesyjną GR lub przez sam Komitet)  solidne przygotowanie członków Komitetu – kompetentna reprezentacja rządu na wysokim szczeblu i przygotowanie przeglądu podczas posiedzenia przedsesyjnej GR - forum współpracy z innymi partnerami

21  rozpatrzenie raportu z reguły trwa jeden dzień – zasadnicze znaczenie publicznego przesłuchania  formułowanie końcowych obserwacji podczas posiedzenia zamkniętego  mechanizmy implementacyjne – brak kompetencji egzekucyjnych, ale wyrównuje ten brak dialog kontynuowany po zakończeniu przeglądu (specjalni sprawozdawcy, odpowiednie zorientowanie następnych raportów)  opóźnione raporty - problem brakującego zaplecza rządowego  propozycje reform – skonsolidowany raport – tzw. raport podstawowy (core report), zunifikowane procedury w odniesieniu do zaległych raportów, reforma częstotliwości raportów, procedury doraźne  techniczna pomoc Urzędu Wysokiego Komisarza

22 SPECJALNE PROCEDURY

23  Definicja – specjalne mechanizmy ustanowione przez Radę Praw Człowieka do zajęcia się wybranymi tematycznymi problemami praw człowieka (“tematyczne procedury”) lub sytuacją w dziedzinie praw człowieka w konkretnym kraju (“procedury krajowe”)  Formy: Specjalni Sprawozdawcy RPCz, Specjalni Przedstawiciele Sekretarza-Generalnego, Niezależni Eksperci lub Grupy Robocze  Funkcje: Podstawowym zadaniem specjalnych procedur jest pomoc Radzie Praw Człowieka, Zgromadzeniu Ogólnemu lub Sekretarzowi Generalnemu w ich działalności, w szczególności przez przedstawianie raportów lub reagowanie poważne naruszenia praw człowieka i przez badaniem dróg i metod usprawnienia implementacji praw człowieka. Pomimo ich zasadniczo pomocniczego charakteru, specjalne procedury rozwinęły się w system o wysokim poziomie autonomii.  Specjalne procedury są uznawane za jeden z głównych filarów programu praw człowieka ONZ

24  Piastuni mandatów  Status niezależnych ekspertów działających w ich osobistej właściwości – Code of conduct  Immunitety  Mianowanie  kryteria: (a) wiedza i doświadczenie w zakresie mandatu (b) niezależność (c) bezstronność (d) uczciwość (e) obiektywizm  równowaga reprezentacji płci i regionów świata  publiczna lista kandydatów kwalifikujących się do nominacji  czas mandatu – nie dłużej niż 6 lat  Kandydaci nominowani przez: (a) rządy, (b) regionalne grupy, (c) międzynarodowe organizacje (np. OHCHR), (d) pozarządowe organizacje, (e) organy ochrany praw człowieka, (f) nominacje indywidulane  Grupa konsultatywna (regionalni reprezentanci) proponuje listę kandydatów z najwyższymi kwalifikacjami w odniesieniu do konkretnego mandatu  Na podstawie tych rekomendacji i konsultacji, w szczególności z udziałem regionalnych koordynatorów, Prezydent Rady wyznacza osobę, która obejmuje mandat

25  Mandaty tematyczne – 34  odnoszące się do praw socjalnych i ekonomicznych  odnoszące się do praw osobistych i politycznych  inne  Mandaty krajowe – 12  Specjalni Sprawozdawcy  Białoruś, Kambodża, Erytrea, Demokratyczna Republika Ludowa Korei, Iran, Myanmar, Okupowane Terytoria Palestyny, Syria  Niezależni Eksperci  Wybrzeże Kości Słoniowej, Haiti, Somalia, Sudan

26  Metody pracy  Gromadzenie informacji – komunikacja z zainteresowanym rządem i innymi podmiotami, miejsce do krajów (stałe zaproszenie – 60 by 2007)  Listy dot. podejrzeń naruszeń praw człowieka - skargi  Pilne apele  Sprawozdania – roczne do RPCz, niektórzy także do ZO, sprawozdania z misji  Specjalne procedury jako system – współpraca, wymiana informacji, wspólne wystąpienia, wspólne misje  Specjalne procedury w centrum politycznego sporu

27  Źródło: HRC Res. 5/1  Historia: tzw. „1503 procedure”  Cel: reakcja na trwałe przejawy poważnych i wiarygodnie udokumentowanych wszelkich praw człowieka i fundamentalnych wolności występujące gdziekolwiek na świecie i w jakichkolwiek okolicznościach  Generalna charakterystyka: bezstronna, obiektywna, efektywna, zorientowana na ochronę ofiar i przeprowadzona w odpowiednim czasie  Poufność  Dopuszczalność skargi  nie złożona wyłącznie z motywów politycznych, zgodna z Kartą NZ i mającymi zastosowanie w dany przypadku instrumentami międzynarodowego prawa praw człowieka  zawierająca opis faktów rzekomych naruszeń, włączając w to identyfikację naruszonych praw człowieka  pozbawiona uwłaczającego języka  nie oparta wyłącznie na doniesieniach mediów  nie odnosząca się do sprawy, tóra zawisła przed innym organem międzynarodowym lub regionalnym  wykorzystane zostały środki krajowe

28  Autor skargi  osoba (lub grupa osób) twierdząca, że jest ofiarą naruszeń praw człowieka i fundamentalnych wolności  każda osoba lub grupa osób, włączając w to organizacje pozarządowe, działające w dobrej wierze i w zgodzie z zasadami praw człowieka, nie odwołujące się do politycznie motywowanego stanowiska niezgodnego z postanowieniami Karty Narodów Zjednoczonych i twierdzące, że posiadają bezpośrednią i wiarygodną wiedzą o tych naruszeniach - actio popularis  Jednakże, wiarygodnie udokumentowane skargi nie mogą zostać uznane za niedopuszczalne tylko dlatego, że wiedza stanowiąca ich podstawę pochodzi z drugiej ręki, zakładając, że towarzyszą skardze wyraźne dowody

29  Postępowanie  Grupa Robocza ds. Skarg (Working Group on Communications) ustanowiona przez Komitet Doradczy przy RPCz decyduje o dopuszczalności skargi i ocenia uzasadnienie zarzutów o naruszaniu praw człowieka, włączając w to kwestie, czy skarga samoistnie lub w związku z innymi skargami wskazuje na trwałe wiarygodnie udokumentowane naruszenia praw człowieka na wielką skalę.  Grupa Robocza może też zadecydować o zachowaniu skargi pod swoją obserwacją do następnej sesji.  Grupa Robocza ds. Sytuacji (Working Group on Situations) ustanowiona przez RPCz przedstawia Radzie raport on trwałych i wiarygodnie udokumentowanych naruszeniach praw człowieka na wielką skalę i przekazuje rekomendacje dot. kroków, które powinna podjąć Rada, zazwyczaj w formie projektu rezolucji.  Grupa Robocza może też zadecydować o zachowaniu skargi pod swoją obserwacją do następnej sesji lub odrzucić skargę.

30  Postępowanie (cd.) Udział autora skargi i państwa, wobec którego skarga została złożona  autor i państwo powinni zostać poinformowani, czy skarga została uznana za niedopuszczalną, czy została przyjęta do rozpatrzenia, czy też trwa jej rozpatrywanie przez Grupę Roboczą lub RPCz. Autor i państwo są także informowani o ostatecznym wyniku postępowania skargowego.  autor jest informowany o rejestracji skargi  na wniosek autora, jego nazwisko pozostaje utajnione  Środki  dyskontynuacja postępowania  pozostawienie skargi na porządku dnia i zwrócenie się do państwa o przekazanie dodatkowych informacji w racjonalnym czasie  pozostawienie skargi na porządku dnia i powołanie niezależnego eksperta dla monitorowania sytuacji i przedstawienia raportu Radzie  podjęcie rozpatrzenia sprawy w ramach jawnej procedury  przedstawienie rekomendacji OHCHR dot. udzielenia państwu pomocy technicznej

31  Fakultatywne procedury skargowe: MPPOP, MPPESK, MKPDR, KPT, MKPDK, KPPM, KPD, KPON  Dwie kategorie skarg: skargi państw i skargi indywidualne  Skargi państw – brak praktyki

32  Podmiotowe znaczenie skarg indywidualnych  Ważny instrument ochrony podmiotu praw  Możliwość realizacji legitymizowanych roszczeń przez podmiot praw, kiedy okaże się, że krajowa droga odwoławcza nie przyniosła zadowalających rezultatów  Przedmiotowe znaczenie skarg indywidualnych  Ważny instrument kontroli wykonywania przez państwo jego zobowiązań wynikających z traktatów o prawach człowieka  Jednostka – podmiot prawa człowieka zostaje postawiona na równym poziomie z państwem w świetle prawa międzynarodowego  ICCPR Protokół Fakultatywny – 116 ratyfikacji

33  Dopuszczalność – badana przez Grupę Roboczą ds. Skarg – kryteria:  Autor skargi musi być ofiarą podnoszonego w skardze naruszenia praw człowieka lub, kiedy zgłoszenie skargi przez ofiarę jest niemożliwe, wnoszącym musi być osoba, która jest upoważniona do działania w imieniu poszkodowanego  Skarga musi być połączalna z międzynarodowymi instrumentami praw człowieka  Przedmiot skargi nie może być rozpatrywany w ramach innej międzynarodowej procedury  Krajowe środki odwoławcze zostały wykorzystane

34  Postępowanie  Postępowanie jest oparte na dialogu ze stronami, które zajmują równą do do rangi pozycję  Strony przedstawiają swoje opinie na piśmie – nie przesłuchań przed Komitetem  Komitet nie ma mandatu dla czynności dochodzeniowych  Ciężar dowodu spoczywa na autorze skargi  Postępowanie jest poufne, ale Komitet ogłasza swoją ocenę (views on the communication) publicznie  Konkluzja – w swojej ocenie Komitet stwierdza, czy dane państwo naruszyło, czy też nie, swoje zobowiązania wynikające z Paktu

35  Osiągnięcia: wpływ na ochronę praw człowieka, zmiany w prawie i praktyce państw, unikalne orzecznictwo, promocja praw człowieka  Słabości: długość postępowania (środki tymczasowe), brak władzy egzekucyjnej

36 Porównanie z procedurą skargową przed Radą Praw Człowieka  normy traktatowe – rezolucja RPCz (soft law)  zastosowanie tylko do Państw-Stron – zastosowanie do wszystkich państw  przedmiot skargi: konkretne naruszenia praw człowieka konkretnej osoby (osób) – trwałe naruszenia praw człowieka na wielką skalę  prawa chronione: tylko prawa uregulowane w danym traktacie – wszystkie kategorie praw (podstawa: Powszechna Deklaracja)  autor skargi: tylko ofiara lub osoba działająca w jej imieniu – actio popularis  Skarżący uczestniczy w procedurze na piśmie – skarżący jedynie wnosi skargę i jest powiadamiany o wyniku postępowania

37  Rola  nie są częścią mechanizmów ochrony praw człowieka ONZ lecz ich działalność ma ogromne znaczenie dla pracy tych mechanizmów – często działają jako głos ofiar naruszeń praw człowieka i reprezentacja społeczeństwa obywatelskiego  oferują społeczności międzynarodowej pomoc w zakresie monitorowania, ustalania faktów i śledztw dot. naruszeń praw człowieka; analizy, badań i edukacji w dziedzinie praw człowieka  Przykłady  Rada Praw Człowieka – reprezentanci organizacji pozarządowych uczestniczą w dyskusjach, przedkładają swoje opinie, oceny i postulaty; lobowanie; upowszechnianie informacji i wyników analiz; aktywne uczestnictwo w pracach grup roboczych negocjujących teksty konwencji i deklaracji; często inicjacja projektów  organy traktatowe – organizacje pozarządowe są podstawowym, obok rządów i agencji ONZ, źródłem informacji, a także są nieformalnym instrumentem kontroli wykonania zaleceń organów traktatowych  specjalne procedury – piastuni mandatów opierają się w istotnym stopniu na informacji pochodzącej od organizacji pozarządowych (przypadek specjalny: pilne apele)  praca w terenie – monitorowanie i dochodzenia dotyczące naruszeń praw człowieka, a także techniczna pomoc dla społeczeństwa obywatelskiego i agencji rządowych  międzynarodowe konferencje – organizacje pozarządowe autorami istotnych propozycji – paralelne spotkania

38 Status – organizacje pozarządowe ze statusem konsultatywnym są upoważnione do desygnowania przedstawicieli, którzy mogą przedstawiać propozycje dotyczące programu prac Rady Praw Człowieka, uczestniczyć w jej posiedzeniach i przedstawiać ustnie lub na piśmie swoje stanowisko. Rada może też poprosić organizacje pozarządowe o przygotowanie studiów i analiz. Organizacje te mogą też uczestniczyć w konferencjach międzynarodowych i mają ułatwiony dostęp do dokumentacji (rezolucja ECOSOC 1996/31)  Tendencja  wzrastające uznanie roli organizacji pozarządowych  kontrowersje między adwokatami szerokiego udziału organizacji pozarządowych w programie praw człowieka ONZ a tymi, którzy chcieliby ten udział ograniczyć


Pobierz ppt "Cz. 3 MECHANIZMY I PROCEDURY Zdzisław Kędzia.  Prawa człowieka są uniwersalne  Promocja i ochrona praw człowieka stanowi uprawniony przedmiot troski."

Podobne prezentacje


Reklamy Google