Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Mgr Marta Mielnik- psycholog 1. 2 Czy moje dziecko powinno iść do szkoły? A może powinno jeszcze rok pozostać w przedszkolu (zerówce)? Czy dziecko jest.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Mgr Marta Mielnik- psycholog 1. 2 Czy moje dziecko powinno iść do szkoły? A może powinno jeszcze rok pozostać w przedszkolu (zerówce)? Czy dziecko jest."— Zapis prezentacji:

1 mgr Marta Mielnik- psycholog 1

2 2

3 Czy moje dziecko powinno iść do szkoły? A może powinno jeszcze rok pozostać w przedszkolu (zerówce)? Czy dziecko jest już gotowe do nauki w szkole? Jeśli dziecko pozostanie w przedszkolu - czy nie będzie to dla niego czas stracony? 3

4 4

5 Gotowość szkolna to osiągnięcie takiego poziomu rozwoju psychofizycznego, który umożliwia dziecku przystosowanie się do nauki w szkole i podjęcie różnorodnych obowiązków, jakie niesie ze sobą życie szkolne. 5

6 DOJRZAŁOŚĆ FIZYCZNA DOJRZAŁOŚĆ UMYSŁOWA DOJRZAŁOŚĆ EMOCJONALNO- SPOŁECZNA DOJRZAŁOŚĆ MOTYWACYJNA DOJRZAŁOŚĆ ZMYSŁOWA 6

7 wieku dziecka i indywidualnego tempa rozwoju psychofizycznego od osobistego zaangażowania się rodziców w stworzenie dziecku warunków rozwoju 7

8 dobry stan zdrowia, odporność na choroby i zmęczenie odpowiednia budowa ciała sprawność narządów zmysłu (szczególnie wzroku i słuchu) sprawność narządów artykulacyjnych; aparat mowy jest gotowy do artykulacji wszystkich głosek (sz, ż, cz, dż, r) dobra koordynacja i sprawność ruchowa dobra sprawność manualna 8

9 Samoobsługi Rysowania Wykonywania innych form ekspresji plastycznej 9

10 Ważne by dziecko wyrobiło sobie nawyk prawidłowego trzymania narzędzia pisarskiego. Prawidłowy chwyt pisarski (narzędzie do pisania trzymane jest przez 3 palce: kciuk, palec wskazujący oraz palec środkowy) umożliwia długotrwałe i efektywne pisanie/rysowanie. 10

11 zapewnić dziecku odpowiednią ilość ruchu, najlepiej na świeżym powietrzu, stwarzać okazje do spotkań z rówieśnikami, gier i zabaw zespołowych, nie lekceważyć sygnałów, które mogą świadczyć o tym, że dziecko źle widzi lub słyszy, angażować dziecko we wszystkie czynności, które wymagają różnorodnych ruchów ręki rysowanie, malowanie, lepienie z plasteliny i innych mas plastycznych, kalkowanie, wycinanie itp. 11

12 UWAGAPAMIĘĆSPOSTRZEGANIE MOWAMYŚLENIE 12

13 Dziecko sześcioletnie: skupia uwagę przez około 20–30 minut, nie przerywa czynności, skupia się na niej, nie rozprasza mimo działania różnych słabych bodźców, stara się doprowadzić czynność do końca oraz potrafi samemu kierować uwagą dowolną, potrafi zajmować się także tymi zadaniami, które są dla niego mniej interesujące i nie przykuwają mimowolnie jego uwagi, utrzymuje uwagę, gdy nauczyciel/rodzic przekazuje polecenia, jest zdolne do zwrócenia uwagi na czynność (zadanie) proponowaną przez dorosłego, nawet jeśli konieczne jest zaprzestanie zabawy. 13

14 Dziecko zapamięta to co: jest interesujące jest kilkakrotnie powtórzone jest zrozumiałe je angażuje emocjonalnie jest poparte własnym doświadczeniem 14

15 Dziecko sześcioletnie powinno: posiadać umiejętność swobodnego i zrozumiałego dla otoczenia wypowiadania się pełnymi zdaniami, wyrażania próśb, życzeń, własnych sądów i ocen oraz formułowania pytań, umieć sprawnie opowiadać, wskazywać na zależności między narysowanymi obrazkami, wykazywać się odpowiednio dużym zasobem słownictwa, by stosować się do poleceń i komunikatów innych osób oraz rozumieć czytane mu teksty, dobrze orientować się w najbliższym otoczeniu, posiadać znajomość swoich podstawowych danych(imię, nazwisko, adres zamieszkania, imiona i wiek rodziców, rodzeństwa, miejsce pracy rodziców) znać pory roku i związane z nimi zjawiska oraz dni tygodnia, posiadać znajomość nazwy kraju, w którym mieszka, jego stolicy, barw flagi państwowej, godła, wymienić nazwy podstawowych pojazdów, zwierząt, roślin, warzyw, itp., wiedzieć jakie czynności wykonują przedstawiciele poszczególnych zawodów. prawidłowo artykułować wszystkie głoski(łącznie z głoską[r]. Dziecko sześcioletnie powinno poradzić sobie z wymową słów, w których występują grupy spółgłoskowe zarówno na początku, jak i w środku wyrazów. 15

16 Jak wspierać rozwój mowy? Jak najwięcej rozmawiać z dzieckiem. Słuchać tego, co dziecko ma do powiedzenia. Czytać dziecku książki. Zachęcać dziecko do opowiadania o tym, co usłyszało, co je zainteresowało. Zwracać uwagę na poprawność artykulacyjną mowy dziecka. 16

17 Dziecko sześcioletnie powinno: dostrzegając różnice pomiędzy dźwiękami mowy (głoskami) umieć je identyfikować i rozróżniać, a więc również porównać słowa różniące się jedną głoską (np. Tomek-domek). dokonywać analizy sylabowej i głoskowej słów (wydzielanie sylab i głosek ze słów), dokonywać syntezy sylabowej i głoskowej (łączenie izolowanych sylab i głosek w słowa). rozpoznawać rymy. Umiejętności te stanowią podstawę do opanowania czytania i pisania. 17

18 Dziecko prawidłowo: różnicuje, dobrze zapamiętuje i poprawnie odtwarza kształty oraz wielkości figur (znaków), potrafi szybko utrwalić obraz, który ma zapamiętać. Warto wiedzieć, że opóźniony rozwój pamięci wzrokowej powoduje u dziecka nieporadność w rysowaniu, trudność w układaniu obrazków według kolejności zdarzeń czy układaniu obrazków z części, trudność w budowaniu konstrukcji z klocków według wzoru lub wyszukiwaniu różnic w obrazkach. 18

19 Analizy obrazków (wyszukiwanie szczegółów, podobieństw, różnic, braków) Kolorowania rysunku zgodnie z wzorem i odwzorowywania kształtów geometrycznych oraz ich odtwarzania z pamięci Zabaw dydaktycznych i konstrukcyjnych: puzzle, obrazki z części, klocki, mozaiki, układanki z wielu drobnych elementów(w oparciu o wzór i bez wzoru), składanie papierowych figur. 19

20 Sześciolatka powinno cechować się możliwością operowania informacjami tak, by możliwe było rozumienie prostych pojęć, zasad, reguł oraz prawidłowości. Dziecko powinno być zdolne do: wnioskowania przyczynowo-skutkowego klasyfikowania obiektów(grupowania obiektów w klasy oraz ustalania relacji między obiektami ) przewidywania na miarę swoich możliwości, jakie będą skutki czynności manipulacyjnych na przedmiotach (wnioskowanie o wprowadzanych i obserwowanych zmianach) Im dziecko sprawniej klasyfikuje, tym łatwiej rozumie rzeczywistość, porządkuje ją i nazywa. 20

21 zdolność i gotowość do liczenia operacyjne rozumowanie na poziomie konkretnym zdolność do posługiwania się reprezentacja mi symboliczny mi (cyfry, znaki) 21

22 22

23 Proponować dziecku gry planszowe, łamigłówki, krzyżówki, rebusy, historyjki obrazkowe itp.; Nie wyręczać, dać dziecku szansę, aby samo znalazło rozwiązanie problemu; Proponować gry/zabawy, polegające na grupowaniu obiektów pod względem przeznaczenia, kształtu, koloru, wielkości, liczebności itp., tworzeniu klas (np. dzielenie zbioru obrazków na grupy: To i to może być razem bo..... np.: należą do dziecka, służą do ubierania, są to zwierzęta, rośliny itp.); Bawić się z dzieckiem w oglądanie i porównywanie obiektów w celu dostrzegania ich podobieństw i różnic: Te są podobne, Te są inne Prowokować do słownego uzasadnienia, dlaczego przedmioty tak dobrane pasują do siebie; Wyjaśniać rozumienie sensu porządkowania w trakcie sprzątania; przedmioty mają być na właściwych miejscach, bo tak jest wygodnie i ładnie. Te doświadczenie ułatwia budowanie wiedzy pojęciowej; 23

24 Opóźnienia rozwoju myślenia, pamięci i uwagi zazwyczaj są przyczyną wystąpienia ogólnych trudności w uczeniu się. W rezultacie dzieci mają trudności z opanowaniem materiału przewidzianego w programie. Może to skutkować niepowodzeniami szkolnymi. Ich konsekwencją przy braku pomocy może być narastanie lęku przed szkołą, co z czasem przeobraża się w fobię i nerwicę szkolną. 24

25 -Orientacja w relacjach przestrzennych; stosowanie określeń typu: nad, pod, przed, za, pomiędzy. -Orientacja w lewej i prawej stronie schematu ciała. -Orientacja w kierunkach, np. na polecenie spojrzeć w lewo. 25

26 Umożliwia piszącemu dziecku orientację na kartce papieru oraz podjęcie decyzji, jak względem siebie ułożyć elementy graficzne pisma, które jest przecież zestawem kresek i kółek położonych względem siebie w różnych relacjach przestrzennych. 26

27 Objawy nieharmonijnego rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym, które ujawniają się w formie opóźnienia rozwoju mowy, funkcji językowych, wzrokowych, a także pod postacią często towarzyszących opóźnień rozwoju ruchowego oraz orientacji w schemacie ciała i przestrzeni, są symptomami ryzyka dysleksji (trudności w czytaniu i pisaniu). 27

28 dziecko zazwyczaj dobrze radzi sobie z emocjami, szczególnie ze złością, kontroluje średni poziom emocji i uczuć, siła jego reakcji jest adekwatna do działającego na nie bodźca, rozpoznaje rodzaj emocji u innych(np. wie, że ktoś jest smutny, potrafi to nazwać), uzewnętrznia swoje emocje podczas gier. 28

29 drażliwość, złość, płacz, lęk, napięcie Postawa: nie lubię szkoły, nie chcę chodzić do szkoły, w szkole jest nudno. ucieczka w chorobę wycofanie pobudzenie złość agresja Osiągnięcie dojrzałości emocjonalnej pozwala dziecku przeżywać pozytywne emocje radości, życzliwości i przyjaźni oraz reagować w sposób adekwatny do sytuacji. 29

30 Rozmawiać z dzieckiem o uczuciach. Uwrażliwiać dziecko na potrzeby i uczucia innych osób poprzez rozmowy oraz prezentowanie właściwych postaw społecznych. 30

31 dziecko nabyło umiejętności zachowania się zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami; potrafi respektować umowy społeczne(np. poprawnie zachowuje się w miejscach publicznych, podczas uroczystości rodzinnych), przestrzega norm i zasad w grupie, w większości przypadków stosuje się do regulaminu, norm i zasad obowiązujących w grupie, stosuje się do poleceń kierowanych do całej grupy, odnosi je do siebie, rzadko wchodzi w konflikt z dziećmi, raczej współpracuje z innymi, nawiązuje dłuższe przyjaźnie, pomaga innym, współczuje, dzieli się słodyczami, przyborami, pożycza, jest lubiane. 31

32 Dawać dziecku jak najwięcej okazji do kontaktów z rówieśnikami. Stwarzać dziecku okazje do radzenia sobie w różnych sytuacjach społecznych. Inspirować dziecko do zachowań prospołecznych (działania na rzecz innych). Rozmawiać z dzieckiem o jego uczuciach związanych z przeżytymi sukcesami oraz porażkami. 32

33 Dziecko: traktuje pójście do szkoły jako coś naturalnego. Takie podejście pomaga mu w kształtowaniu poczucia obowiązku i odpowiedzialności za siebie (np. nie ma ochoty, ale wykonuje zadania, bo wie, że to jego obowiązek). nie zniechęca się zbyt szybko, gdy napotyka trudności, -próbuje pokonywać trudności, mimo niepowodzeń ponawia próbę, systematycznie wywiązuje się ze swoich drobnych obowiązków, np. sprząta zabawki, odczuwa wyraźne zadowolenie z dobrze wykonanej pracy, jest ciekawe, chętnie rysuje, rozwiązuje zagadki, wykonuje polecenia, cechuje je entuzjazm i otwartość na nowe doświadczenia, lubi poznawać w sposób dociekliwy otaczający je świat zadając wiele pytań;(dziecko niedojrzałe krótko i okazjonalnie interesuje się nowymi treściami), wykazuje się zdolnością do porównywania siebie z innymi. Zdolność ta jest podstawą kształtowania się samooceny i stanowi jeden z głównych czynników motywacyjnych w życiu człowieka. 33

34 Powierzać dziecku obowiązki i odpowiedzialne zadania (dostosowane do wieku). Rozbudzać w dziecku ciekawość poznawczą poprzez bogactwo doświadczeń, muzea, kino, książki, wystawy, muzea, teatr, wycieczki). Zachęcaj do kończenia pracy, Doceniaj starania (nawet najmniejsze). 34

35 Dorosły powinien zaobserwować, który zmysł jest dla dziecka najistotniejszy i chętnie wykorzystywany, a z którego dziecko korzystać nie lubi. Nadwrażliwość lub też niewystarczająca wrażliwość zmysłowa są często przeszkodą w przystosowaniu się do warunków szkolnych oraz nabywaniu nowych umiejętności. Zaangażowanie wszystkich zmysłów w procesie uczenia się umożliwia dziecku poznanie samego siebie oraz własnych potrzeb. Dziecko dowiaduje się, które doznania zmysłowe są dla niego przyjemne, które obojętne, a które bardzo przykre. 35

36 Jeśli Twoje dziecko ma już 6 lat, a nadal nie opanowało większości umiejętności z powyższej listy wskazana jest bardziej szczegółowa i być może specjalistyczna analiza rozwoju psychofizycznego Twojego dziecka. Jeżeli dziecko pod koniec roku szkolnego nie opanowało wielu spośród umiejętności koniecznych do rozpoczęcia nauki w klasie pierwszej, korzystniejsze dla niego będzie pozostanie w przedszkolu na kolejny rok (wobec sześciolatków do 2014 r. nie mówimy o odroczeniu obowiązku szkolnego), w trakcie którego powinna prowadzona być intensywna praca stymulująca i korekcyjno- kompensacyjna nad opóźnionymi sferami jego rozwoju, by zapobiec przyszłym niepowodzeniom szkolnym. 36

37 37


Pobierz ppt "Mgr Marta Mielnik- psycholog 1. 2 Czy moje dziecko powinno iść do szkoły? A może powinno jeszcze rok pozostać w przedszkolu (zerówce)? Czy dziecko jest."

Podobne prezentacje


Reklamy Google