Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Polska w czasie wewnętrznych konfliktów i zmagań wojennych.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Polska w czasie wewnętrznych konfliktów i zmagań wojennych."— Zapis prezentacji:

1

2 Polska w czasie wewnętrznych konfliktów i zmagań wojennych

3 W historii Polski niejednokrotnie wybuchły walki o tron książęcy lub królewski pomiędzy braćmi. Słabsi lub przegnani bracia zazwyczaj udawali się o pomoc do krajów sąsiednich w celu uzyskania od nich siły zbrojnych. W tych walkach bratobójczych nie dostrzegano faktu, że interwencja obydwu państw niszczy ojczysty kraj a często uzależnia go od siebie. Tak uczynił m.in. Bezprym w walce z Mieszkiem II w 1031 lub Zbigniew w kontrakcie z Bolesławem Krzywoustym w 1109 roku. Obaj za ów czym ponieśli śmierć, który wywalczyli im zwycięzcy bracia w obawie o bezpieczeństwo państwa. Bezprym i Zbigniew

4 Bezprym Bezprym ( ), pierworodny syn Bolesława Chrobrego i jego drugiej żony, Węgierki. Pozbawiony prawa do tronu na rzecz swojego brata, Mieszka II został przeznaczony do stanu duchownego. Najpóźniej jako nastolatek trafił do pustelni założonej przez św. Romualda w Pereum koło Rawenny. Powrócił do Polski po śmierci ojca (1025), domagając się należnej mu części dziedzictwa. Sprzymierzył się z najmłodszym bratem, Ottonem; po wykryciu spisku wygnany z kraju. Schronił się na Rusi, gdzie zaczął zabiegać o pomoc w powrocie do Polski u księcia kijowskiego Jarosława Mądrego. W 1031 roku przy pomocy cesarza Konrada II i posiłków ruskich i niemieckich, zorganizował najazd na ziemie polskie. Objął władzę zmuszając brata do ucieczki do Czech. Po wstąpieniu na tron Bezprym zaczął bezwzględne prześladowania zwolenników Mieszka II. Uznał zwierzchnictwo cesarza, rezygnując z godności królewskiej. Odesłał królewskie insygnia cesarzowi. Skrytobójczo zamordowany. Jego działalność miała tragiczne i daleko idące konsekwencje dla państwa polskiego, które poniosło straty terytorialne, utraciło - będącą widocznym znakiem suwerenności - koronę królewską, a także stało się areną tzw. reakcji pogańskiej.

5 Okres rozbicia dzielnicowego Rozbicie dzielnicowe (inaczej rozdrobnienie feudalne) jest okresem w historii Polski trwającym umownie od śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138 do koronacji Władysława Łokietka w Rozbicie dzielnicowe (inaczej rozdrobnienie feudalne) jest okresem w historii Polski trwającym umownie od śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138 do koronacji Władysława Łokietka w Rozbicie dzielnicowe przyczyniło się do wzmocnienia tendencji odśrodkowych w państwie Piastów, wzrostu roli możnowładztwa i Kościoła oraz trwałego odejścia ziem Pomorza oraz Śląska. Rozbicie dzielnicowe przyczyniło się do wzmocnienia tendencji odśrodkowych w państwie Piastów, wzrostu roli możnowładztwa i Kościoła oraz trwałego odejścia ziem Pomorza oraz Śląska.

6 Zbigniew Zbigniew (po po 1114), syn Władysława I Hermana, brat przyrodni Bolesława III Krzywoustego, książę polski Początkowo przeznaczony na następcę tronu, w kilka lat po narodzinach Bolesława, za sprawą wojewody Sieciecha, wysłany do klasztoru w Quedlinburgu powrócił za namową rycerstwa buntującego się przeciw Władysławowi I Hermanowi i rządom Sieciecha. Po krótkich walkach otrzymał we władanie Śląsk. Wkrótce wypędzony ze swej dzielnicy przez Sieciecha, ostatecznie pokonany w bitwie nad jeziorem Gopło w Wielkopolsce i uwięziony w jednym z grodów wojewody.

7 Okres rozbicia dzielnicowego w Polsce to czas niekończących się wojen pomiędzy księstwami o prymat w państwie. Okres rozbicia dzielnicowego w Polsce to czas niekończących się wojen pomiędzy księstwami o prymat w państwie.

8 Rozbiory Polski Rozbiory Polski - okres w dziejach Polski od 1772 do 1795 roku, w czasie którego terytorium Rzeczypospolitej Obojga Narodów było stopniowo rozdzielane (na podstawie dyplomatycznych ustaleń, a bez wchodzenia w stan wojny z Polską) pomiędzy trzy lub dwa zaborcze państwa ościenne: Austrię, Królestwo Pruskie i Rosję, W 1807 roku Polska uzyskała namiastkę niepodległości w formie utworzonego Księstwa Warszawskiego, w roku 1815 przekształcono je w całkowicie niesuwerenne Królestwo Polskie, formalnie związane unią personalną z Rosją. Rozbiory Polski - okres w dziejach Polski od 1772 do 1795 roku, w czasie którego terytorium Rzeczypospolitej Obojga Narodów było stopniowo rozdzielane (na podstawie dyplomatycznych ustaleń, a bez wchodzenia w stan wojny z Polską) pomiędzy trzy lub dwa zaborcze państwa ościenne: Austrię, Królestwo Pruskie i Rosję, W 1807 roku Polska uzyskała namiastkę niepodległości w formie utworzonego Księstwa Warszawskiego, w roku 1815 przekształcono je w całkowicie niesuwerenne Królestwo Polskie, formalnie związane unią personalną z Rosją.

9 Główne fazy rozbiorów to: I rozbiór Polski (Rosja, Prusy, Austria) II rozbiór Polski (Rosja, Prusy) III rozbiór Polski (Rosja, Prusy, Austria)

10 Przeciw Powstaniu Listopadowemu Powstanie listopadowe – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło 29 listopada 1830 roku, a zakończyło się 21 października 1831 roku[1]. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część prowincji zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).

11 Powstanie listopadowe – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło 29 listopada 1830 roku, a zakończyło się 21 października 1831 roku[1]. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część prowincji zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń). Powstanie listopadowe – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło 29 listopada 1830 roku, a zakończyło się 21 października 1831 roku[1]. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część prowincji zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń).

12 Powstanie listopadowe w 1830r. Nie miało wielkich zmian powodzenia w walce z Rosją. Jednakie w obliczu wybuchu walk generałowie winni stanąć na celu armii i narodu jednakże jego siły. Był to wówczas jedyny sposób na wywalczenie u cara czegokolwiek. Jednakże część dowodów wojennych uważając powstanie od początku tłumiło jego rozwój, nie wykorzystywało militarnych zwycięstw, prowadziło w sposób bierny działanie polityczno- militarne. Przyniosło to powstaniu szybszą klęskę i tak nie zgładziło zemsty Rosji.

13 Stan wojenny Stan wojenny został wprowadzony w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. (z soboty na niedzielę) dekretem Rady Państwa na podstawie art. 33, ust. 2 Konstytucji PRL, który stanowił: Stan wojenny został wprowadzony w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. (z soboty na niedzielę) dekretem Rady Państwa na podstawie art. 33, ust. 2 Konstytucji PRL, który stanowił: Rada Państwa może wprowadzić stan wojenny na części lub na całym terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, jeżeli wymaga tego wzgląd na obronność lub bezpieczeństwo państwa. Z tych samych powodów Rada Państwa może ogłosić częściową lub powszechną mobilizację. Rada Państwa może wprowadzić stan wojenny na części lub na całym terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, jeżeli wymaga tego wzgląd na obronność lub bezpieczeństwo państwa. Z tych samych powodów Rada Państwa może ogłosić częściową lub powszechną mobilizację.

14

15 Powstanie Styczniowe Powstanie styczniowe ( ) – narodowy zryw powstańczy przeciwko rosyjskiemu zaborcy. Powstanie wybuchło 22 stycznia 1863 r. i trwało do późnej jesieni 1864 r. Swym zasięgiem objęło Królestwo Polskie i tzw. ziemie zabrane - Litwę, Białoruś i część Ukrainy.

16 Powstanie Styczniowe Przegrana Rosji w wojnie krymskiej, odsłoniła jej wewnętrzną słabość. Skłoniło to cara Aleksandra II Romanowa do przeprowadzenia pewnych reform ustrojowych. Przegrana Rosji w wojnie krymskiej, odsłoniła jej wewnętrzną słabość. Skłoniło to cara Aleksandra II Romanowa do przeprowadzenia pewnych reform ustrojowych. Polacy odczytali to jako objaw słabości rosyjskiego samodzierżawia i rozpoczęli przygotowania do wybuchu nowego powstania. Pierwsze polskie organizacje spiskowe powstawały na terenie prowincji zabranych już od początku Na uniwersytecie kijowskim utworzono tzw. Ogół, z którego wyłonił się bardziej zakonspirowany Związek Trojnicki. Związek szukał kontaktów z młodzieżą na terenach wszystkich trzech zaborów i opowiadał się za powstaniem. Polacy odczytali to jako objaw słabości rosyjskiego samodzierżawia i rozpoczęli przygotowania do wybuchu nowego powstania. Pierwsze polskie organizacje spiskowe powstawały na terenie prowincji zabranych już od początku Na uniwersytecie kijowskim utworzono tzw. Ogół, z którego wyłonił się bardziej zakonspirowany Związek Trojnicki. Związek szukał kontaktów z młodzieżą na terenach wszystkich trzech zaborów i opowiadał się za powstaniem.

17 Drugim ośrodkiem w którym rozwinęły się polskie organizacje konspiracyjne był Petersburg. Najważniejszą komórkę konspiracyjną powołali tam oficerowie studiujący w Akademii Sztabu Generalnego. Koło Oficerskie założył Zygmunt Sierakowski. Po jego odejściu, kierownictwo przejął Jarosław Dąbrowski. W 1857 powstała w Warszawie Akademia Medyko- Chirurgiczna i od razu wśród jej studentów zaczęły tworzyć się konspiracyjne kółka młodzieżowe. Kółka takie powstały też w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. W maju 1858 do Warszawy przybył z Kijowa Narcyz Jankowski, który założył w środowisku akademickim klika tajnych kółek, a następnie zaczął je integrować i prowadzić potajemne szkolenia wojskowe. W 1859 zebrała się kapituła organizacji czerwonych, przygotowując plany wybuchu powstania.

18 Ilona Solarska Edyta Sarzała kl II d Opiekun: Marek Osmałek Gimnazjum Nr 1 Polna Gostynin


Pobierz ppt "Polska w czasie wewnętrznych konfliktów i zmagań wojennych."

Podobne prezentacje


Reklamy Google