Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Biologia jako nauka eksperymentalna. Doświadczenie nr 1: Wrażliwość skóry na dotyk.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Biologia jako nauka eksperymentalna. Doświadczenie nr 1: Wrażliwość skóry na dotyk."— Zapis prezentacji:

1 Biologia jako nauka eksperymentalna

2 Doświadczenie nr 1: Wrażliwość skóry na dotyk

3 Wstęp teoretyczny: Receptory skórne należą do tzw. receptorów kontaktowych. Receptory czuciowe pozwalają odbierać bodźce środowiska zewnętrznego i odczuwać dotyk, ucisk, ciepło, zimno i ból. Informują nas o zmianach zachodzących w otoczeniu, dzięki czemu możemy uniknąć uszkodzeń ciała, i jednocześnie pozwalają na rozpoznawanie przedmiotów dotykiem.

4

5

6

7

8

9 Imię i nazwisko badanej osoby PrzedramięDłońOpuszek palca Ilość ukłuć Odległość między końcami drutów Ilość ukłuć Odległość między końcami drutów Ilość ukłuć Odległość między końcami drutów Karolina cm 2 cm 1,2 cm cm 2 cm 0,8 cm cm 2 cm 1 mm Iwona cm 2 cm 1 cm cm 2 cm 0,7 cm cm 2 cm 2 mm Ania cm 2 cm 1,5 cm cm 2 cm 1 cm cm 2 cm 2 mm Daria cm 2 cm 1,3 cm cm 2 cm 0,8 cm cm 2 cm 1 mm Karolina cm 2 cm 1 cm cm 2 cm 0,7 cm cm 2 cm 2 mm Otrzymane dane/wyniki:

10

11 Doświadczenie nr 2: Kto najlepiej słyszy?

12 Teoria wstępna: Małżowina uszna – skupianie dźwięków Kanał słuchowy – przeprowadzanie fali dźwiękowej Błona bębenkowa – wzmacnianie dźwięku Trąbka Eustachiusza – wyrównanie ciśnień Kosteczki słuchowe – wzmacnianie dźwięku Ślimak – słyszenie Błędnik – równowaga ruchu Małżowina uszna – skupianie dźwięków Kanał słuchowy – przeprowadzanie fali dźwiękowej Błona bębenkowa – wzmacnianie dźwięku Trąbka Eustachiusza – wyrównanie ciśnień Kosteczki słuchowe – wzmacnianie dźwięku Ślimak – słyszenie Błędnik – równowaga ruchu

13 Uszom największą szkodę wyrządza hałas, czyli bardzo głośny dźwięk. Wprawia on błonę bębenkową i kosteczki słuchowe w tak silne drgania, że może to doprowadzić do ich silnego uszkodzenia. Zniszczeniu mogą ulec również komórki zmysłowe w ślimaku. Zbyt wysokie dźwięki powodują silny ból ucha. Krótkotrwały hałas może spowodować chwilowe zakłócenie słuchu. Przez pewien czas słyszymy wtedy szum w uszach, ale rzadko prowadzi to do stałych urazów. Jednak długotrwały hałas może nieodwracalnie uszkodzić komórki zmysłowe. Dochodzi wtedy do upośledzenia lub utraty słuchu, czyli głuchoty. Hałas może też zakłócić działanie układu nerwowego i zmysłu równowagi. Dźwięki powyżej 130 dB, takie jak wybuch petardy czy wystrzał z broni palnej, powodują bowiem gwałtowne ruchy płynu wypełniającego błędnik błoniasty. Ten sam płyn wypełnia zarówno ślimaka, jaki i kanały półkoliste, więc zmysł równowagi przesyła impulsy o zmianach położenia ciała, które w rzeczywistości nie zachodzą. Uszom największą szkodę wyrządza hałas, czyli bardzo głośny dźwięk. Wprawia on błonę bębenkową i kosteczki słuchowe w tak silne drgania, że może to doprowadzić do ich silnego uszkodzenia. Zniszczeniu mogą ulec również komórki zmysłowe w ślimaku. Zbyt wysokie dźwięki powodują silny ból ucha. Krótkotrwały hałas może spowodować chwilowe zakłócenie słuchu. Przez pewien czas słyszymy wtedy szum w uszach, ale rzadko prowadzi to do stałych urazów. Jednak długotrwały hałas może nieodwracalnie uszkodzić komórki zmysłowe. Dochodzi wtedy do upośledzenia lub utraty słuchu, czyli głuchoty. Hałas może też zakłócić działanie układu nerwowego i zmysłu równowagi. Dźwięki powyżej 130 dB, takie jak wybuch petardy czy wystrzał z broni palnej, powodują bowiem gwałtowne ruchy płynu wypełniającego błędnik błoniasty. Ten sam płyn wypełnia zarówno ślimaka, jaki i kanały półkoliste, więc zmysł równowagi przesyła impulsy o zmianach położenia ciała, które w rzeczywistości nie zachodzą.

14

15

16 Termin przeprowadzenia doświadczenia: r. (czwartek) Obserwacje w trakcie trwania doświadczenia: Badane osoby w czasie przebiegu doświadczenia były skoncentrowane i zaangażowane. Podczas przeprowadzania badania obserwatorzy zachowali ciszę.

17 Otrzymane dane/wyniki: Imię i nazwisko badanej osoby Liczba usłyszanych słów na 10 mówieniem normalnym lewe uchoprawe ucho 6 metrów4 metry6 metrów4 metry Karolina+ 10 Dominika+ 10 Daria Anna Karolina+ 10 Agnieszka+ 10 Magda

18 Imię i nazwisko badanej osoby Liczba usłyszanych słów na 10 podczas mówienia szeptem Lewe uchoprawe ucho 6 metrów4 metry6 metrów4 metry Karolina Dominika Daria Anna Karolina Agnieszka Magda

19 Analiza otrzymanych wyników: Przy badaniu szeptem sześć osób słyszało uchem lewym bardzo dobrze z odległości czterech i sześciu metrów, a słabiej tylko jedna osoba. Natomiast prawym uchem bardzo dobrze słyszały wszystkie osoby. Przy normalnym mówieniu trzy osoby słyszały lewym uchem w zakresie ograniczonym, a słuchając prawym uchem z odległości 6 metrów tylko jedna osoba miała słabszą słyszalność. Wnioski z doświadczenia: Znaczna część badanych osób bardzo dobrze słyszała. Jednak większa ostrość słuchu jest podczas mówienia normalnego niż podczas mówienia szeptem. Hipoteza została potwierdzona.

20 Doświadczenie nr 3: Zjawisko kontrastu

21 Wstęp teoretyczny: Do odbierania wrażeń smakowych służy język – narząd zbudowany głównie z mięśni poprzecznie prążkowanych szkieletowych. Na jego powierzchni znajdują się liczne brodawki, w których są umieszczone kubki smakowe, będące właściwym narządem smaku. Zawierają one komórki smakowe. Każda rozpoznaje tylko jeden smak. Człowiek rozróżnia pięć podstawowych znaków: słodki, słony, kwaśny, gorzki i umami. Komórki smakowe mogą odbierać wrażenia tylko wtedy, gdy pokarm jest nawilżony przez ślinę. Wtedy związki chemiczne zawarte w pożywieniu rozpuszczają się i wnikają do kubków smakowych. Stamtąd docierają do komórek smakowych i pobudzają je. Powstają wtedy impulsy nerwowe, które są przekazywane nerwami do płata ciemieniowego kory mózgowej, gdzie zostają zinterpretowane jako określony smak. Zjawisko kontrastu polega na przekazywaniu zmienionych sygnałów smakowych przez blisko położone różne kubki smakowe.

22

23 Badany problem badawczy: Czy dodanie niewielkiej ilości soli do roztworu cukru spowoduje, że poczujemy jej smak? Hipoteza: W przeprowadzonym doświadczeniu nie odczujemy smaku słonego, a jedynie słodki, czyli nie poczujemy smaku soli. Etapy doświadczenia: 1.Przygotowujemy kieliszek z rozcieńczonym roztworem cukru (pół szklanki wody i dwie łyżeczki cukru), próbujemy i podajemy rozpoznany smak. 2.Następnie dodajemy ¼ łyżeczki soli. 3.Szybko mieszamy. 4.Próbujemy i podajemy rozpoznany smak.

24

25

26

27

28 Planowany sposób zapisu wyników: opis Potrzebny sprzęt: kubek, łyżeczka Potrzebne odczynniki: woda, sól (chlorek soli), cukier (sacharoza) Potrzebne organizmy: osoba badana Próba badawcza: Rozpoznawanie smaku wodnego roztworu cukru, a wkrótce po0 nim roztworu cukru z solą kuchenną.

29 Termin przeprowadzanego doświadczenia: r. (piątek) Obserwacje w trakcie trwania doświadczenia: Wszyscy skierowali uwagę na odbiór smaku przez badane osoby. Otrzymane dane/wyniki: Badane osoby rozpoznały smak roztworu cukru jako słodki. Po dodaniu roztworu soli kuchennej stwierdziły, że odczuwają smak bardziej słodki.

30 Analiza otrzymanych wyników: Kubki smakowe reagujące na substancje słodkie i słone muszą znajdować się blisko siebie, co powoduje, że odbierane przez nie bodźce nakładają się. Jeśli zostały podrażnione kubki wrażliwe na słodycz, a obok nich również kubki wrażliwe na słoność, to te ostatnie przekazują odmienne sygnały. Dlatego roztwór wydał się bardziej słodki. Wnioski z doświadczenia: W przeprowadzonym doświadczeniu osoby badane nie odczuły smaku słonego, ponieważ zaistniało zjawisko kontrastu pomiędzy kubkami, odbierającymi smak słodki i słony. Hipoteza została potwierdzona.

31 Doświadczenia przeprowadziła Aleksandra Gierczak


Pobierz ppt "Biologia jako nauka eksperymentalna. Doświadczenie nr 1: Wrażliwość skóry na dotyk."

Podobne prezentacje


Reklamy Google