Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WNIOSKOWANIA PRAWNICZE Prawoznawstwo. Uwagi wstępne  Prawo to nie tylko normy expressis verbis (wprost) wyrażone w przepisach, lecz także ich konsekwencje.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WNIOSKOWANIA PRAWNICZE Prawoznawstwo. Uwagi wstępne  Prawo to nie tylko normy expressis verbis (wprost) wyrażone w przepisach, lecz także ich konsekwencje."— Zapis prezentacji:

1 WNIOSKOWANIA PRAWNICZE Prawoznawstwo

2 Uwagi wstępne  Prawo to nie tylko normy expressis verbis (wprost) wyrażone w przepisach, lecz także ich konsekwencje ustalone przy zastosowaniu wnioskowań prawniczych. Wnioskowania te uznawane są za wytwór praktyki prawniczej, ewentualnie nauki prawa. Reguły ich przeprowadzania nie są zatem dyrektywami zachowania spełniającymi pozytywistyczny test pochodzenia.

3  Niezależnie od poglądów na temat statusu reguł wnioskowań prawniczych, można stwierdzić, że wiedza o nich stanowi istotny składnik prawniczego know how; jest wręcz niezbędna w pracy prawnika.

4 Wnioskowania logiczne Zwane logicznym wynikaniem norm; Więź między normą wyrażoną w przepisie a normą wnioskowaną ma charakter logiczny; Istotą tej więzi jest zawieranie się zakresów zastosowania lub zakresów normowania norm; Zakres zastosowania normy, jak i jej zakres normowania są nazwami bądź kombinacjami nazw.

5  Nazwy te mają swoje denotacje, czyli zespoły rzeczy lub sytuacji do których się odnoszą;  O logicznym wynikaniu normy N2 z normy N1 możemy mówić, gdy zakres zastosowania lub zakres normowania normy N2 pokrywa się (zawiera) w zakresie zastosowania lub normowania normy N1, która jest wprost wyrażona w przepisie prawa.

6  Wnioskowania oparte na logicznym wynikaniu norm uważane są za najpewniejsze, oczywiście przy często dziś kwestionowanym założeniu korespondencji między językiem a rzeczywistością.

7 Wnioskowanie instrumentalne  Opiera się na relacji środek – cel.  Pozwalają wnioskować z norm, w których prawodawca ustanawia cele do realizacji i wyprowadzać z nich normy statuujące nakazy i zakazy działań będących środkami wiodącymi do realizacji celu.

8 Reguły wnioskowań instrumentalnych  Reguła instrumentalnego nakazu – jeśli uznaje się za obowiązującą normę N1 nakazującą jej adresatom spowodować stan rzeczy S (osiągnąć cel C), to należy uznać za obowiązującą normę N2, która nakazuje adresatowi normy N1, uczynić wszystko, co jest przyczynowo konieczne dla zrealizowania stanu rzeczy S (osiągnięcia cele C).

9 Reguły wnioskowań instrumentalnych  Reguła instrumentalnego zakazu – reguła ta stanowi, iż jeśli uznaje się za obowiązującą normę N1, która nakazuje spowodować stan rzeczy S (osiągnąć cel C), to należy również uznać za obowiązującą normę N2, która zakazuje czynić cokolwiek, co byłoby warunkiem przyczynowo wystarczającym dla spowodowania, że stan rzeczy S nie powstanie (cel C nie zostanie osiągnięty).

10 Idea wnioskowań instrumentalnych wiąże się z zagadnieniem skuteczności prawa jako techniki sterowania. Wnioskowania te zwalniają niejako ustawodawcę z konieczności określania zarówno celów do realizacji, jak i środków realizacji tych celów. Wystarczy, że wyznaczone zostaną postulowane stany rzeczy, a metody ich realizacji mogą zostać ustalone za pomocą odpowiednich reguł wnioskowań.

11 Wnioskowania aksjologiczne Oparte są na założeniu o konsekwencji wyborów aksjologicznych prawodawcy. Założenie wiąże się z przyjęciem, że prawodawca kieruje się przy tworzeniu prawa spójnym systemem wartości, który konsekwentnie realizuje. To założenie jest elementem koncepcji prawodawcy racjonalnego. Podmiot stosujący prawo zakłada, że prawodawca jest podmiotem racjonalnym i

12 Jako taki ustanawia normy stanowiące odbicie pewnego systemu wartości. Założenie o istnieniu tego systemu pozwala wnioskować z norm wprost wyrażonych w przepisach o obowiązywaniu innych norm, które stanowią aksjologiczne konsekwencje tych pierwszych. W prawoznawstwie wyróżnia się trzy grupy reguł wnioskowań aksjologicznych: a fortiori, a simili, a contrario.

13 Wnioskowania a fortiori  Wnioskowania w przód, do przodu. Oparte są na stopniowaniu działań (ingerencji w określone dobro). Przyjmują one dwojaką postać. Pierwsza z nich określana jest jako wnioskowanie a maiori ad minus, czyli wnioskowanie z większego na mniejsze i stosowana w stosunku do zakazów i dozwoleń.

14 A maiori ad minus  Jeżeli obowiązuje norma N1 nakazująca czynić więcej ( nakładająca na adresata obowiązki bardziej uciążliwe), to należy wnosić, że obowiązuje także norma N2, niewyrażona explicite w tekście prawnym, nakazująca czynić mniej (tj. nakładająca na adresata obowiązki mniej uciążliwe).

15  Jeżeli obowiązuje norma N1 dozwalająca coś czynić w szerszym zakresie lub w większym stopniu, to należy wnosić, że obowiązuje też norma N2 niewyrażona w tekście, dozwalająca coś czynić w mniejszym zakresie lub w miejszym stopniu.

16 A minori ad maius Wnioskowanie prawnicze odwołujące się do założenia o konsekwencji ocen prawodawcy; wnioskowanie z mniejszego na większe. Zastosowanie w odniesieniu do zakazów. Jeżeli obowiązuje norma N1 zakazująca czynić mniej (zakazująca naruszać jakieś dobro prawnie chronione w mniejszym zakresie), to tym bardziej obowiązuje norma N2 zakazująca czynić więcej (zakazująca naruszać jakieś dobro prawnie chronione w większym zakresie).

17 Wnioskowania a simili (przez podobieństwo)  Zwane też wnioskowaniem per analogiam. Opiera się na podobieństwie stanów rzeczy lub dóbr (wartości) chronionych. Pozwalają one za sprawą relacji podobieństwa określonych elementów, wnioskować z norm wysłowionych w przepisach o obowiązywaniu innych norm niewyrażonych wprost w przepisach. Przyjmuje postać: analogia legis i analogia iuris.

18 Analogia legis (analogia z ustawy)  Znajduje zastosowanie wtedy, gdy norma N1 wiąże z wystąpieniem stanu faktycznego S1 konsekwencję K1 a jednocześnie stan rzeczy, o którym chcemy rozstrzygać nie jest normowany, możemy wtedy przyjąć, że obowiązuje norma N2, która ze stanem rzeczy S2 wiąże konsekwencję K1, jeżeli stan rzeczy S2 jest podobny do stanu rzeczy S1.

19 Analogia iuris (analogia z prawa) Wnioskowanie oparte na podobieństwie wartości lub dóbr prawnie chronionych. Jeżeli szereg norm N1, N2, N3, N4… Nn stanowi wyraz ochrony jakiejś wartościW1 (lub dobra D1) to można wnioskować, że obowiązuje norma Nn+1, która nie jest wyrażona w przepisie, ale także stanowi instrument ochrony wartości W1 (lub dobra D1).

20 Wnioskowanie a contrario (z przeciwieństwa)  Jest oparte na odwrotnym schemacie niż analogia legis. Można zatem uznać to wnioskowanie za przeciwieństwo wnioskowania per analogiam.

21  Schemat wnioskowania a contrario: Jeżeli norma prawna wiąże konsekwencje K ze stanem faktycznym S1, natomiast nieuregulowany stan faktyczny S2 nie jest identyczny z S1, to nie wolno do niego zastosować konsekwencji K, nawet gdyby był on pod istotnymi względami podobny do stanu S1.

22  Wnioskowanie a contrario znajduje najczęściej zastosowanie w stosowaniu prawa karnego i podatkowego. W prawie karnym przyjmuje się bowiem zasadę: to co nie jest wprost zakazane przez prawo, jest dozwolone, zaś w prawie podatkowym, uznaje się, że opodatkowaniu podlegają tylko stany faktyczne wprost określone przez prawodawcę.

23 Zakończenie  Wnioskowania aksjologiczne są bardzo różnorodne i bywają wzajemnie przeciwne albo sprzeczne. Toteż uznawane są one zwykle za mniej pewne niż wnioskowania logiczne i instrumentalne. Najmniejszą pewność przyznaje się analogii iuris, która jest dosyć rzadko stosowana.


Pobierz ppt "WNIOSKOWANIA PRAWNICZE Prawoznawstwo. Uwagi wstępne  Prawo to nie tylko normy expressis verbis (wprost) wyrażone w przepisach, lecz także ich konsekwencje."

Podobne prezentacje


Reklamy Google