Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Janusz Korczak 2012 Rokiem Janusza Korczaka Justyna Piguła III a.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Janusz Korczak 2012 Rokiem Janusza Korczaka Justyna Piguła III a."— Zapis prezentacji:

1 Janusz Korczak 2012 Rokiem Janusza Korczaka Justyna Piguła III a

2 Spis treści 1.Wstęp 2.Janusz Korczak - zarysy portretu Dzieciństwo i młodość W służbie dziecku i społeczeństwu Korczak w getcie 3.Kalendarium 4.Cytaty 5.Zdjęcia

3 Wstęp W 2012 roku przypada 70 rocznica tragicznej śmierci Janusza Korczaka i setna rocznica założenia przez Starego Doktora Domu Sierot. Z tej okazji i z inicjatywy Rzecznika Praw Dziecka Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2012 Rokiem Janusza Korczaka. Polski lekarz, pisarz, autor książek dla dzieci i pedagog przez całe swoje życie był zaangażowany w walkę o prawa dziecka. Jako prekursor w dziedzinie ochrony praw dzieci, stworzył podwaliny Konwencji o Prawach Dziecka. Program Roku Korczaka, koordynowany przez Biuro Rzecznika Praw Dziecka, obejmie m.in. nowe wydania jego książek, konferencje, dyskusje, warsztaty i wystawy.

4 Janusz Korczak – zarysy portret Dzieciństwo i młodość Janusz Korczak tak naprawdę Henryk Goldszmit, urodził się w 1878 lub 1879 roku w Warszawie. Dokładnej daty nie znamy. Ojciec Korczaka, Józef Goldszmit – ceniony warszawski adwokat – nie zadbał o szybkie sporządzenie synowi metryki. Nie angażował się także zbytnio w życie rodzinne. Jego małżeństwo z Cecylią z domu Gębicką nie należało do udanych. Wysokie dochody z kancelarii, odpowiednie powiązania rodzinne pozwalały rodzicom Korczaka znaleźć się zrazu wśród zamożnych i cenionych rodzin żydowskich. Rodzina Goldszmitów kilkakrotnie zmieniała miejsce zamieszkania. Wygoda, dostatek, domowa służba: bona, niania i kucharka zajmujące się dziećmi – w takich warunkach wychowywał się we wczesnym dzieciństwie Henryk Goldszmit. Nie budziło to jednak jego zachwytu. Po latach będzie wspominał chłód, smutek i samotność domu rodzinnego. Mały Henryk nie miał bliskich kontaktów ani z matką, ani z ojcem, ani z siostrą. Nie było to normą w tamtych czasach. Na dodatek, każdy z rodziny Goldszmitów zajęty był sobą i swoimi problemami. Ojciec zimny, wyniosły, ale też elegancki i dowcipny, często nieobecny w domu; nieszczęśliwa matka i wycofująca się siostra. Klimat domu rodzinnego wbije się wyraźnie w pamięć Korczaka i zaważy na jego dalszej biografii.

5 Siedmioletni Henryk uczęszczał do prywatnej szkoły przygotowującej do gimnazjum, w której panowała żelazna dyscyplina i rózga. We wspomnieniach Korczaka szkoła ta stanie się symbolem strachu i przemocy, samotności i bezradności ucznia wobec dominacji nauczyciela. Pozna także doświadczenia sieroctwa i biedy. Coraz bardziej traci kontakt z ojcem chorym psychicznie. Rodzina podupada finansowo. Młody Korczak zmuszony jest wziąć na siebie ciężar utrzymania matki i siostry. Jako uczeń męskiego Gimnazjum Praskiego dwoi się i troi, aby dorobić korepetycjami i pisaniem do gazet. Zdobywa pierwsze szlify nauczycielskie. Wchodzi coraz bardziej w świat społeczny zarówno biedniejszych, jak i bogatszych rodzin ówczesnej Warszawy. Styka się z biedą i bogactwem. Jego pasją staje się literatura. Zaczytuje się w Józefie Ignacym Kraszewskim, Henryku Sienkiewiczu, pociąga go także literatura młodopolska. W 1896 roku debiutuje na łamach tygodnika satyrycznego humoreską na temat wychowania dzieci pt. Węzeł gordyjski. Podpisuje się pseudonimem Hen. Zyskuje zainteresowanie redakcji i czytelników. Dwa lata później zdaje maturę i rozpoczyna studia na wydziale lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. Pokonuje bariery numerus clausus związane ze swoim żydowskim i polskim rodowodem. Po latach Korczak połączy te wszystkie wątki narodowościowe i powie o sobie: jestem polskim Żydem urodzonym pod zaborem rosyjskim. W 1900 roku swój tekst Dzieci i wychowanie podpisuje pseudonimem Janusz Korczak. Podpisuje nim dalsze prace i pod takim pseudonimem przechodzi do historii.

6 Janusz Korczak jako 10 letni chłopiec

7 W służbie dziecku i społeczeństwu Biografia społeczna i zawodowa Janusza Korczaka wpisuje się w klimat i idee przełomu XIX i XX wieku, którymi żyły elity arystokracji, inteligencji i społecznicy dawnej Warszawy. Ruch oświatowy okresu międzywojennego wciągnie także Janusza Korczaka. Praca społeczna stanie się imperatywem i przesłaniem jego życia. Swoją uwagę skupi przede wszystkim na dziecku. Za Ellen Key, za badaczami Nowego Wychowania zgromadzonymi w laboratoriach Genewy i Brukseli będzie powtarzać: odnowa świata dokona się przez dziecko i wychowanie. W 1905 roku uzyskuje dyplom lekarza, pracuje jako pediatra w szpitalu im. Bersonów i Baumanów. Jest już rozpoznawalnym pisarzem i publicystą. Ma za sobą debiut książkowy (Dzieci ulicy). Publikuje w tygodniku Głos, redagowanym przez znanego pedagoga Jana Władysława Dawida. Wchodzi także dość głęboko w środowisko Uniwersytetu Latającego. Styka się z czołowymi autorytetami społecznymi międzywojennej Warszawy: Stanisławem Brzozowskim, Ludwikiem Krzywickim, Stefanią Sempołowską, Wacławem Nałkowskim, Stefanem Żeromskim. Ma za sobą wakacyjny wyjazd do Szwajcarii, w czasie którego poznawał idee Johanna Heinricha Pestalozziego, przed sobą dodatkowe studia i staże medyczne w Berlinie, Paryżu, Londynie.

8 Korczak jest lekarzem pediatrą, śledzi ruch higienistyczny, angażuje się w działalność Warszawskiego Towarzystwa Kolonii Letnich i Towarzystwa Higienicznego. Śni mu się – jak pisze – wielka synteza dziecka. Połączy w niej swoje wykształcenie pediatryczne, doświadczenia publicysty, kreatywność pisarza z pracą wychowawczą. 7 października 1912 roku Janusz Korczak zostaje dyrektorem Domu Sierot przy ulicy Krochmalnej 92 w Warszawie – placówki opiekuńczej dla dzieci żydowskich, powstałej staraniem Towarzystwa Pomoc dla Sierot. Jest to od początku Dom wyrastający ponad standardy opieki nad dzieckiem w tamtych czasach. Nowy, nowoczesny ośrodek posiadał zaprojektowane specjalnie dla ponad 100 dzieci: sypialnie, jadalnię, ale także specjalne pomieszczenia do nauki szkolnej, miejsce na warsztaty. W projektach uwzględniono także mieszkania dla osób chętnych do wzięcia sierot. W Domu Sierot Janusz Korczak razem ze Stefanią Wilczyńską tworzy oryginalny, autorski program wychowawczy. Splatają się w nim elementy podmiotowości dziecka z samowychowaniem; autokreacji i odpowiedzialności za siebie i innych z uspołecznieniem i wychowaniem do pracy. Dom Sierot był domem pracy i szkołą życia. Korczak sięgał po nowe środki wychowawcze, z którymi eksperymentowała pedagogika reform: samorząd dziecięcy, sąd koleżeński, gazetkę szkolną, specjalne dyżury. W Domu Sierot, a także w Naszym Domu – placówce kierowanej przez Marynę Falską, która od 1928 roku funkcjonowała w Warszawie na Bielanach – połączą się trzy korczakowskie elementy: opieka nad dzieckiem, wychowanie do samodzielności, prawa dziecka.

9 W wydanym w 1918 roku eseju Jak kochać dziecko. Dziecko w rodzinie, uznanym za credo pedagogiczne, wymieni: prawo dziecka do śmierci, prawo dziecka do dnia dzisiejszego, prawo dziecka, by było tym, czym jest. Z walką o te prawa Korczak zwiąże swoje dalsze plany życiowe i zawodowe. Stanie się obrońcą, adwokatem i rzecznikiem dzieci. Będzie o nie walczył na różnych polach: jako lekarz, wychowawca, pisarz i publicysta. Jego książki dla dzieci: Król Maciuś Pierwszy, Król Maciuś na wyspie bezludnej, Bankructwo Małego Dżeka, Kiedy znów będę mały, a także występy w radio – słynne korczakowskie gadaninki – spowodują, że Korczak stanie się znany wśród dzieci i rodziców. Bogata publicystyka społeczno–polityczna, odsłaniająca biedę, nierówności i podziały społeczne, wprowadza Korczaka w krąg warszawskiej, postępowej inteligencji tworzącej środowisko oświatowe. Przed Korczakiem otwierają się znane żydowskie i polskie domy. Nazwisko Korczaka wymieniane jest wśród takich przedstawicieli ruchu oświatowego, jak: Stanisław Karpowicz, Marian Falski, Maria Librachowa, Ludwik Hirschfeld, Helena Radlińska, Maria Grzegorzewska. Korczak znajdzie się wśród członków Komisji Pedagogicznej Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, będzie także w grupie inicjującej Kongres Dziecka. Narastający antysemityzm, ksenofobia, podziały polityczne aktywizujące skrajne grupy coraz bardziej stygmatyzują i dzielą polsko–żydowską społeczność przedwojennej Warszawy.

10 A jednocześnie postępowe środowiska oświatowców, działaczy społecznych tworzą pierwsze w Polsce wzorcowe, otwarte, walczące z dyskryminacją ośrodki akademickie. Korczak trafia do grona wykładowców Studium Pracy Społeczno–Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej (przedwojenny prywatny uniwersytet). Jest także wśród nauczycieli Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej, Seminarium dla Nauczycieli Religii Mojżeszowej. Kształci wychowawców, nauczycieli, działaczy, gotowych działać w służbie dziecka. Coraz trudniej zmagać Mu się z codziennością, ciężko odnaleźć swoją tożsamość zarówno w Polsce, jak i w Palestynie. Rosną kłopoty finansowe Domu Sierot. Wśród personelu pojawia się zwątpienie w słuszność idei wychowawczych.

11 Zdjęcie wykonane podczas wizyty 1934 i 1936 w Izraelu

12 Korczak w getcie Już od pierwszych dni II wojny światowej Dom Sierot Janusza Korczaka znalazł się w polu bombardowań. Korczak usilnie zabiega o pomoc, dary, wsparcie dla dzieci. W październiku 1940 roku nakazem władz niemieckich w okupowanej Warszawie tworzy się getto dla ludności żydowskiej. Zabiegi Korczaka o pozostawienie Domu Sierot na Krochmalnej nie przynoszą skutku. Sierociniec przenosi się do budynku przy ul. Chłodnej listopada 1940 roku getto zostaje zamknięte. Korczak próbuje ochronić dzieci, zaspokoić ich podstawowe potrzeby, możliwe w tych warunkach. Walczy o żywość, leczy, uczy, opowiada bajki. Coraz bardziej tragiczne warunki życia w getcie dotykają przede wszystkim dzieci, które giną z głodu i wycieńczenia. Przyjmuje posadę wychowawcy w Internacie dla Sierot przy ul. Dzielnej, który określa jako dziecięcą umieralnię. Chory, znieczulający głód alkoholem, zmęczony, rozdrażniony Korczak w nieludzkich warunkach getta funkcjonuje w różnych wymiarach. Walczy z codziennością, wykłóca się o każdy worek kartofli, o każdą główkę kapusty. A jednocześnie wznosi się ponad tragizm sytuacji. Pisze Pamiętnik z getta – dzieło szczególne w biografii Korczaka. Pamiętnik nie tyle dokumentuje życie w getcie, co raczej jest biograficzną refleksją nad upodleniem świata i nędzą ludzkiej kondycji. Wyraża jednak wiarę w najgłębsze wartości człowieka.

13 6 sierpnia 1942 roku Janusz Korczak z wychowankami rusza w ostatnią drogę ku śmierci. Ginie razem z dziećmi w obozie zagłady w Treblince. Po wojnie życie i dzieło Janusza Korczaka nie zostało zapomniane. Wręcz przeciwnie – jego nowatorskie idee i rozwiązania wychowawcze, jego wizjonerska koncepcja praw dziecka na stałe weszły do kanonu kultury Polski i świata. Ostatnie zdjęcie Korczaka zrobione w Warszawskim Getcie 20 września 1940 r.

14 Kalendarium Kalendarium życia i twórczości Janusza Korczaka 1878 – Urodził się 22 lipca w Warszawie, w rodzinie Józefa i Cecylii Goldszmit albo – Debiutuje na łamach tygodnika satyrycznego Kolce humoreską Węzeł gordyjski 1898 – Uzyskuje maturę w Gimnazjum Praskim i wstępuje na Wydział Lekarski Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego 1899 – Otrzymuje wyróżnienie w konkursie dramatycznym im. Ignacego Jana Paderewskiego za czteroaktową sztukę Którędy? – Spędza letnie wakacje w Szwajcarii, gdzie interesuje się zwłaszcza rozwiązaniami w dziedzinie opieki nad dzieckiem ok – Zostaje słuchaczem tajnego Uniwersytetu Latającego (od 1906 roku Towarzystwo Kursów Naukowych) i wchodzi w krąg wpływów wykładowców tej uczelni, m.in. Ludwika Krzywickiego, Jana Władysława Dawida, Wacława Nałkowskiego 1901 – Publikuje pierwszą swoją książkę Dzieci ulicy 1905 – Uzyskuje dyplom lekarza i podejmuje pracę w warszawskim szpitalu dziecięcym im. Bersonów i Baumanów – Powołany do wojska jako lekarz, uczestniczy w wojnie rosyjsko-japońskiej na terenach Dalekiego Wschodu, Syberii oraz Mandżurii – Drukuje książkę Dziecko salonu

15 1907–1908 – Przebywa w Berlinie w celu uzupełnienia i rozwinięcia wiedzy medycznej 1910 – Półroczny pobyt studialny w Paryżu i krótki pobyt w Londynie 1909–1912 – Udział w pracach Towarzystwa Pomoc dla Sierot, uwieńczonych wybudowaniem Domu Sierot dla dzieci żydowskich przy ul. Krochmalnej 92 w Warszawie 1912 – Zostaje dyrektorem Domu Sierot, funkcję naczelnej wychowawczyni pełni Stefania Wilczyńska 1914–1918 – Udział w I wojny światowej w armii rosyjskiej 1918 – Wydaje książkę Dziecko w rodzinie, część większej całości Jak kochać dziecko 1922 – Ukazuje się powieść dla dzieci Król Maciuś Pierwszy 1923 – W druku wychodzi Król Maciuś na wyspie bezludnej – Praca w Komisji Pedagogicznej Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego – Tworzy w Domu Sierot bursę przygotowującą wychowawców do pracy z dzieckiem osieroconym 1924 – Publikuje powieść Bankructwo Małego Dżeka 1925 – Wydaje książkę Kiedy znów będę mały – Prowadzi liczne odczyty dla środowiska pedagogicznego – Współpracuje z redakcją Szkoły Specjalnej

16 1926 – Zostaje odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski – Zaczyna redagować Mały Przegląd (jako dodatek do Naszego Przeglądu), pismo jest adresowane do dzieci i młodzieży Zostaje otwarty zakład wychowawczy dla dzieci robotniczych Nasz Dom w Warszawie na Bielanach), kierowany przez Marię Rogowską-Falska, a Korczak jest lekarzem i ekspertem w sprawach wychowawczych 1928 – Ogłasza utwór Prawo dziecka do szacunku 1929 – Prowadzi wykłady nt. Społeczeństwo dziecięce w Studium Pracy Społeczno-Oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej – Drukuje Prawidła życia, książkę przeznaczoną dla dzieci i młodzieży – Prowadzi zajęcia w Państwowym Instytucie Nauczycielskim 1931 – W warszawskim teatrze Ateneum zostaje wystawiony dramat J. Korczaka pt. Senat szaleńców. Humoreska ponura w 3 aktach 1934 – Pobyt w Palestynie – Ukazuje się powieść fantastyczna dla dzieci i młodzieży Kajtuś Czarodziej 1935–1936 – Prowadzi audycje – słynne gadaninki Starego Doktora – w Polskim Radiu 1936 – Drugi pobyt w Palestynie 1937 – Otrzymuje Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury 1938 – Publikuje książkę Uparty chłopiec. Życie Ludwika Pasteura 1939 – Wydanie książkowe cyklu audycji radiowych Pedagogika żartobliwa – II wojna światowa. Usilnie zabiega o bezpieczeństwo i wyżywienie wychowanków Domu Sierot

17 1940 – Niemcy przesiedlają Dom Sierot do getta na ul. Chłodną 33 – Zostaje aresztowany przez Niemców, więzienie opuszcza chory i wyczerpany 1941 – Kolejne przesiedlenie Domu Sierot z ul. Chłodnej 33 na ul. Sienną 16 – Śliską 9 (posesja przechodnia) – Walczy o przetrwanie Domu Sierot, prowadzi ciężką i poniżającą pracę, aby zdobyć żywność dla głodujących dzieci 1942 – Przyjmuje posadę wychowawcy w Głównym Domu Schronienia przy ul. Dzielnej 39 – Pisze Pamiętnik – Wychowankowie Domu Sierot wystawiają Pocztę Rabindranatha Tagore – 22 lipca: początek akcji zagłady warszawskiego getta – 6 sierpnia: wraz z dziećmi i wychowawcami z Domu Sierot wyrusza w ostatnią drogę – na Plac Przeładunkowy (Umschlagplatz), skąd zostaje wywieziony do obozu zagłady w Treblince

18 Cytaty… Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat. Człowiek wrażliwy na piękno kwiatu, motyla, pejzażu, miałby być obojętny na piękno człowieka? Niema dzieci, są ludzie. Ludzie boją się śmierci bo nie umieją ceni życia.

19 Zdjęcia Janusz Korczak z dziećmi i wychowawcami przed Domem Sierot Janusz Korczak z wychowankami w Getcie Warszawskim

20 Janusz Korczak ze studentami Janusz Korczak i Stefania Wilczyńska Dom Sierot – sierociniec dla dzieci, zdjęcie z około 1935r.

21 Janusz Korczak na obozie letnim w Michałówce 1907 Korczak razem z innymi nauczycielami na obozie letnim dla chrześcijańskich chłopców- Wilhelmówka 1908

22 Korczak z dziećmi na obozie w Gocławku lipiec 1927r.

23 Korczak z wychowawcami i dziećmi na obozie w Różyce – Gocławku 1927r.

24 Korczak w mundurze szkoły medycznej Janusz Korczak w późnych latach trzydziestych

25 Korczak wychowawca

26 Fotografia Korczaka z gazety po otrzymaniu nagrody Polskiej Akademii Literatury w 1937r.

27 Zdjęcie zrobione w Hajfie na statku

28

29

30

31

32 Dziękuje


Pobierz ppt "Janusz Korczak 2012 Rokiem Janusza Korczaka Justyna Piguła III a."

Podobne prezentacje


Reklamy Google