Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

6 grudnia 2009 r. Druga Niedziela Adwentu Ba 5,1-9 Ps 126, 1-2ab, 2cd-4, 5-6 Flp 1, 4-6.8-11 Łk 3, 1-6.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "6 grudnia 2009 r. Druga Niedziela Adwentu Ba 5,1-9 Ps 126, 1-2ab, 2cd-4, 5-6 Flp 1, 4-6.8-11 Łk 3, 1-6."— Zapis prezentacji:

1 6 grudnia 2009 r. Druga Niedziela Adwentu Ba 5,1-9 Ps 126, 1-2ab, 2cd-4, 5-6 Flp 1, Łk 3, 1-6

2 Ewangelii według świętego Łukasza Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi. I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

3 Słowo na pustyni Dzisiejsza Ewangelia podaje bardzo precyzyjny kontekst historyczny wystąpienia Jana Chrzciciela. Podaje też miejsce, gdzie do Jana zostało skierowane słowo Boże. Miejscem tym jest pustynia. Nie chodzi tu jednak o wskazanie konkretnego punktu na mapie. W języku Biblii pustynia nie oznacza miejsca czy przestrzeni wypełnionej piaskiem. W języku Biblii pustynia oznacza samotność, oschłość, bezradność, wypalenie… Oznacza sytuację bezradności, odcięcia od wszystkich naszych dotychczasowych przyzwyczajeń i przywiązań. Oznacza ciemność i duchową pustkę, która wydaje się człowieka osaczać i przytłaczać. Nie trzeba jechać na Saharę, by znaleźć się na pustyni. Życie samo prowadzi nas ku sytuacjom, które tworzą pustynię duchową; które sprawiają, że czujemy się zagubieni, bezradni, przygniecieni, pozbawieni radości życia, spontaniczności, puści…Wszelkie duchowe i psychiczne cierpienia, nieporozumienia, upadki, straty; doświadczenie niesprawiedliwości i pogardy, odrzucenia… Wszystko to, co nas „biczuje” lub wręcz „krzyżuje”, co nas trapi, przekreśla nasze pragnienia i plany, boli, kaleczy. Poczucie winy, rozczarowania, smutku, cierpienia, samotności… wszystko to jest realną częścią naszego życia i wszystko to wprowadza w nie element pustyni. Na pustyni człowiek jest sam. Nie jest w stanie nikomu przekazać swojego stanu. Nie jest w stanie przyjąć pocieszenia ze strony innych. Pustynia przenika go całego, nie można od niej uciec.

4 I może się wydać zdumiewające, że przy wszystkich powyższych znaczeniach – pustynia jawi się w Piśmie świętym także jako miejsce nadziei. Miejsce oczyszczenia, spotkania z Bogiem. „Konieczny punkt odniesienia dla zdezorientowanego życia, któremu zagraża rozpad, zagłada, które jałowy niepokój pozbawia treści” (A. Pronzato, Rozważania na piasku). Miejsce, gdzie oczyszczamy się z pośpiechu, niecierpliwości, tyrani terminów, pośpiechu. Miejsce, gdzie uczymy się pokory, czekania i cierpliwości. Zarówno Naród Wybrany, jak i wielkie postacie biblijne (Mojżesz, Abraham, Jakub) przechodzili przez doświadczenie pustyni. Podobnie wielcy mistycy i święci. Dlatego nie uciekajmy przed pustynią. Ona wkracza w nasze życie niespodziewanie, potrafi je wywrócić… ale paradoksalnie jest wielkim darem Boga. Jest szansą na to, by usłyszeć Jego głos. By doświadczyć Jego wielkiej miłości, mocy i opieki. By przywrócić właściwy porządek naszemu życiu. I dziwne: gdy doświadczenie pustyni już się kończy, człowiek tęskni za pustynią – gdyż czuje, że właśnie wtedy był w pełni sobą, był autentyczny, nieuwikłany w tysięczne gry i gierki, jakie nieraz w życiu prowadzi sam ze sobą, z innymi ludźmi, a wreszcie z samym Bogiem. Niech czas Adwentu będzie też dla nas czasem pustyni, na którą wyjdziemy dobrowolnie przez skupienie, ciszę, odcięcie się od źródeł wszechobecnego hałasu – by usłyszeć głos Boga. Ograniczmy lub w ogóle zrezygnujmy z oglądania telewizji i sięgnijmy po Pismo święte – słowo Żyjącego Boga. Posłuchajmy, co On ma nam do powiedzenia – by napisać w naszej historii życia, że w Adwencie roku 2009 skierowane zostało słowo Boże do mnie… Ks. Andrzej Adamski


Pobierz ppt "6 grudnia 2009 r. Druga Niedziela Adwentu Ba 5,1-9 Ps 126, 1-2ab, 2cd-4, 5-6 Flp 1, 4-6.8-11 Łk 3, 1-6."

Podobne prezentacje


Reklamy Google