Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

EDYCJA2001/2002 Gimnazjum nr 4 w Ełku WIEKU. DALEJ ZAKOŃCZ KRÓTKO O NAS Nasza szkoła to Gimnazjum nr 4 w Ełku. Uczy się tutaj w 21 oddziałach 612 uczniów.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "EDYCJA2001/2002 Gimnazjum nr 4 w Ełku WIEKU. DALEJ ZAKOŃCZ KRÓTKO O NAS Nasza szkoła to Gimnazjum nr 4 w Ełku. Uczy się tutaj w 21 oddziałach 612 uczniów."— Zapis prezentacji:

1 EDYCJA2001/2002 Gimnazjum nr 4 w Ełku WIEKU

2 DALEJ ZAKOŃCZ KRÓTKO O NAS Nasza szkoła to Gimnazjum nr 4 w Ełku. Uczy się tutaj w 21 oddziałach 612 uczniów. W trzyletnim cyklu nauki w gimnazjum wprowadzono dodatkową godzinę informatyki oraz dodatkowy drugi język obcy. Tak więc nasi nauczyciele wychodzą naprzeciw potrzebom edukacyjnym współczesnej młodzieży. Starają się zapewnić uczniom maksymalnie dobre przygotowanie do nauki na kolejnym etapie kształcenia. Próbują zainteresować młodzież zajęciami pozalekcyjnymi, organizując ciekawe formy i rodzaje tych spotkań, np. zajęcia artystyczno-rekreacyjne, sportowe. Opracowaliśmy wspólnie projekt "Ełk bliżej Europy", którego celem jest pobudzenie świadomości integracji europejskiej, a także kształtowanie pozytywnego postrzegania Unii Europejskiej. W roku szkolnym 1999/2000 został opracowany Program Wychowawczy gimnazjum, który jest naszą wizytówką i ma niepowtarzalny charakter. Misja szkoły jest zawarta w haśle programu: "Wstąp tu, aby dojrzał twój duch, umysł i ciało. Odejdź, by dobrze służyć Bogu, Ojczyźnie, Bliźniemu". Program ukazuje drogę gimnazjalisty, który poszukuje PRAWDY, DOBRA I PIĘKNA w relacji z człowiekiem, naturą, ojczyzną i Bogiem. Innym ważnym dokumentem, który został wypracowany jest Wewnętrzny System Oceniania. Daje on jasne i jednolite dla uczniów i rodziców zasady oceniania z poszczególnych przedmiotów i zachowania. W szkole bardzo prężnie działa Samorząd Uczniowski, organizując życie kulturalne i twórcze wśród młodzieży szkolnej.

3 Świat zmienia się w coraz szybszym tempie. Zachodzą znaczące zmiany społeczne, kulturowe, polityczne, ekonomiczne. Przykładem takich widocznych zmian mogą być style muzyki rozrywkowej czy moda. Ale przede wszystkim zmienia się sposób, w jaki postrzegamy rzeczywistość. To, co istotnie dla naszych dziadków i rodziców, nie zawsze jest tak samo ważne dla nas. Oczywiście, od wieków istniały różnice zdań między pokoleniami... Dziś jednak zbyt często mówi się, że młodzież nie ma autorytetów. Czy tak jest istotnie? Czy naprawdę nie ma osób, które są cenione przez młodych ludzi? ZŁOTA LISTA AUTORYTETÓW DALEJ ZAKOŃCZ

4 Postanowiliśmy przeprowadzić wśród uczniów naszego gimnazjum głosowanie, które miało rozstrzygnąć, kogo uważamy za autorytet, wzór do naśladowania. Najpierw gimnazjaliści na czystych kartkach zapisywali swoje propozycje. Po zliczeniu i segregacji głosów okazało się, że uczniowskie typy są bardzo zróżnicowane. Pojawiały się nazwiska, których oczekiwaliśmy, ale i takie, które nas zaskoczyły. Wśród 612 głosów znalazło się aż 224 różnych nazwisk. Często były to pojedyncze imiona uczniowskie lub wyrazy: rodzice, mama, tata, nazwiska poszczególnych nauczycieli Niektórzy uczniowie przyczynili się do stworzenia przez nas Czarnej listy, którą tutaj również zamieściliśmy jako ciekawostkę. Nie zaskoczyły nas natomiast nazwiska znanych osób. Musieliśmy jednak przeprowadzić drugi plebiscyt. Tym razem spośród uczniowskich propozycji wybraliśmy te najczęściej powtarzające się i po wydrukowaniu kart do głosowania jeszcze raz zapytaliśmy młodzież o zdanie. Wyniki drugiego plebiscytu przedstawiliśmy na wykresie. PLEBISCYTY I ICH WYNIKI DALEJ ZAKOŃCZ

5 NASZE AUTORYTETY ZAKOŃCZ ZŁOTA LISTA AUTORYTETÓW CZARNA LISTA

6 ROBERT DE NIRO DIANA SPENCER MICHAEL JORDAN ADAM MAŁYSZ JERZY KUKUCZKA KAZIK STASZEWSKI JULIUSZ VERNE JAN PAWEŁ II KS. ARKADIUSZ NOWAK NASZE AUTORYTETY ZAKOŃCZ START

7 Któż nie znał przysłowiowej Lady Di. Znali ją chyba wszyscy na całym świecie. Jej miłosierne i pełne dobroci serce rozsławiło ją nawet w najdalszych zakątkach globu. Jednak zanim została ulubienicą rodu królewskiego, była zwyczajnym dzieckiem. Prześledźmy historię Diany Spencer. Wszystko zaczęło się 1961 r., gdy to księżna przyszła na świat. Miała bogatą arystokratyczną rodzinę. Jej przodkowie otrzymali tytuł hrabiowski z rąk samego króla Karola I w XVII w. Już więc od dzieciństwa Diana była wysoko usytuowanym dzieckiem w Wielkiej Brytanii. Jej rodzice byli bardzo szanowani w tym kraju. Piastowali wysokie urzędy. Byli m.in. kawalerami Orderu Podwiązki, członkami Tajnej Rady, ambasadorami, a nawet trzeci hrabia z tego rodu był brany pod uwagę jako kandydat na premiera. Po raz pierwszy Diana podbiła serce Brytyjczyków w 1980 r. Gdy miala 19 lat, pokazano ją całemu kraju jako przyszłą żonę, przyszłego króla Anglii. DIANA SPENCER 29 lipca 1981 roku odbył się ślub Diany i Karola. Książ ę Karol powiedział: Jestem zaskoczony, że miała na tyle odwagi, by się ze mną wiązać. Świat był oczarowany tym ślubem, obejrzało go 750 m ilionów widzów. Wkrótce po ślubie małżeństwo miało już 2 dzieci: Harryego i Williama. Diana kochała ich z całego serca. Autorka książki o księżnej twierdzi: Nie wyobrażam sobie większej miłości na świecie, jaka była pomiędzy Dianą a jej synami. Świat przyglądał się jak przeistaczała się z nieśmiałej księżnej w dojrzałą kobietę, matkę i niekwestionowaną królową mody. Jednak jej małżeństwo rychło się rozpadło. Małżonka był nowoczesną kobietą, lubiła muzykę pop, romantyczne opowieści i działalność charytatywną. Karol był człowiekiem mającym różne zainteresowania, były one tylko powodem kłótni. Głównym powodem rozstania były częste przypadki niewierności Karola z jego dawną miłością Camilli ą Coperboat. Po bardzo umedialnionej separacji (1989 r.), małżeństwo się rozpadło i para wzięła rozwód (1996 r.). Był on tak przemyślany, żeby nie robić krzywdy dwóm synom Diany. To właśnie im poświęcała po rozwodzie najwięcej czasu. Niestety Diana chorowała na depresję i bulimię. ZAKOŃCZ AUTORYTETY DIANA cz. 2

8 Dopiero po rozwodzie działalność charytatywna Diany nabrała prawdziwego rozpędu. Księżna stała się symbolem dobroczynności na całym świecie. Zbierała pieniądze i uświadamiała ludziom takie problemy jak: AIDS, ludzie bezdomni, czy miny przeciwpiechotne. Odwiedzała szpitale, miejsca święte różnych kultur. Była w centrum zainteresowania mediów, kochali ją ludzie na całym świecie. Następną miłością Diany był egipski milioner Doddy Fayed. W 1997 r. wyszedł na jaw ich romans. Sama Diana była bardzo szczęśliwa. Mówiła: Przy nim czuję się znowu jak dwudziestolatka, urodziłam się na nowo. Niektórzy sądzili, że zbyt szybko Diana związała się z nowym mężczyzną. Ta znajomość miała niestety tragiczny koniec. Jak wszyscy pamiętamy, tragiczny wypadek samochodowy pod Paryżem przekreślił dalsze plany Diany. Na całym świecie opłakiwało jej śmierć. Była, jak się wyraził pewien pisarz Różą Anglii, której śmierć pogrążyła w żałobie cały naród. Księżna Diana jest dla mnie niekwestionowanym autorytetem. Zaimponowała mi jej niezłomność i charakter. Oczywiście jej akcje humanitarne zaważyły na mojej decyzji. Była bardzo bogata, miała wszystkiego pod dostatkiem, ale potrafiła przejąć się zwykłymi sprawami ludzkimi. Nie każdy arystokrata mógłby tak postąpić. W moich oczach była to kobieta niesamowita. Jak twierdzą jej znajomi miała bardzo specyficzne poczucie piękna i była przy tym kochającą matką. Poeta, który nazwał ją Różą Anglii, miał ogromną rację. Moim zdaniem róża jest pięknym kwiatem ozdobnym, posiadającym pewien blask. Takim kwiatem była księżna Diana. W moim przekonaniu ozdabiała całą Anglię. Ja bym nawet nazwał ją klejnotem, szmaragdem Anglii. Nie mniej jednak osoba ta była szczególną postacią w historii swego kraju. Gdyby nie ten nieszczęśliwy wypadek, księżna żyłaby dalej i pomagałaby ludziom. Bez wątpienie była to szczególna kobieta. Myślę, że nieprędko znajdzie się taka druga. Łukasz Wyłuda ZAKOŃCZ DIANA SPENCER cz. 2 AUTORYTETY

9 Ksiądz Arkadiusz Nowak swoje życie poświęcił tak Bogu, jak i ludziom. Od wielu lat pomaga osobom chorym na AIDS, jest z nimi i wspiera w ciężkich chwilach. Kiedy wszyscy odwracają się od zakażonych, on wciąż nawraca na drogę wiary i miłości. Nie jest łatwe przemówienie do ludzi pozbawionych nadziei na lepsze jutro, ale dzięki miłości, oddaniu i wierze ksiądz Nowak doskonale potrafi przekonać i porozumieć się z chorymi. Ci ludzie często nie wierzą już, że na świecie można znaleźć dobro, zamykają się w sobie i skupiają na swoim cierpieniu. Ale ten jedyny w swoim rodzaju człowiek, ksiądz Arkadiusz, pełen ciepła i oddania pomaga im na chwilę zapomnieć o chorobie i znów uwierzyć w Boga, dobro i współczucie. Jego postępowanie jest wyrazem wielkiej szlachetności i miłości do każdego człowieka, bez względu na stan zdrowia, rasę czy wyznanie. To osoba, którą powinno się według swoich możliwości naśladować i która może być ogromnym autorytetem i drogowskazem postępowania w życiu każdego z nas. Godny podziwu i szacunku ze względu na swój stosunek do chorych, a szczególnie na najważniejszą i chyba najtrudniejszą decyzję o poświęceniu się całkowicie potrzebujące mu bliźnie mu. Aneta Makarewicz ZAKOŃCZ KS. ARKADIUSZ NOWAK AUTORYTETY

10 Po ponad dziesięcioletniej karierze Michaela Jordana w NBA jego sportowy geniusz przekształcił niezwykłego koszykarza w ogólnoświatowy totem pop-kultury, będący miernikiem i punktem odniesienia dla wszelkiej wielkości w sporcie wyczynowym. W kulturze, dla której znamienna jest niezaspokojona pasja porównywania, ustawiania wszelkich zjawisk w listy i rankingi, Michael Jordan jest uniwersalnym instrumentem pomiarowym sportowej wielkości. Niespotykana, dominująca zawsze i nad wszystkim klasa Jordana, jego doskonałość czysto koszykarska i jego fenomen kulturowy mają tak znaczący wpływ na współczesne życie na całym świecie, że bardzo często, chcąc podkreślić wielkość także w innych dziedzinach: u sportowców, ale i artystów, przedsiębiorców, a nawet w świecie przedmiotów, używamy przenośni: to jest jak MICHAEL JORDAN. On jest MJ w interesach, to jest MJ samochodów i tak dalej. Oczywiście służy to tylko przekazaniu tego, o co nam chodzi: że coś jest dobre. Michael Jordan ma pewien problem, lecz jest to problem, który każdy z nas chciałby mieć. Otóż Jordan po odejściu na emeryturę nie ma za bardzo co robić. Możliwości jest zbyt dużo. Przez lata gry w koszykówkę zarobił miliony dolarów na reklamach, teraz musi wszystkim udowodnić, że Michael to dużo więcej niż koszykarz. Musi postanowić czym się zajmie. Ma przed sobą cale dojrzale życie. Dzisiaj człowiek ma tak dużo możliwości wyboru, ze łatwo może się pogubić. Michael ma łatwiej, ponieważ w razie porażki, zawsze będzie go czekała taka, czy inna praca w NBA. Jordan twierdzi, że na początku chce być po prostu ojcem. Czuje, że przez wszystkie lata swej kariery zaniedbał trochę swoje dzieci. Chce poczuć wreszcie, jak to jest być ojcem. Teraz może bez problemu stracić głowę dla swoich dzieci: Jeffreya, Marcusa i Jasmine. "Lubię odwozić dzieci do szkoły" -powiedział Michael, gdy został człowiekiem swobodnie dysponującym swoim czasem. "I lubię je przywozić do domu. Lubię patrzeć, jak się bawią. W życiu wielu ludzi wszystko to jest tak oczywiste, że nawet się o tym nie mówi. Ale ja przez swoich ostatnich 14 lat byłem tak zajęty, że nigdy nie mogłem się cieszyć właśnie tymi najprostszymi rzeczami w życiu". Jeffrey i Marcus już grają w kosza, teraz Michael wreszcie będzie miał czas, by chodzić na ich mecze koszykówki. Ale nie mógłby trenować swoich synów. Powiedział, że jest po prostu zbyt wymagający. ZAKOŃCZ MICHAEL JORDAN AUTORYTETY MICHAEL JORDAN cz. 2

11 Moim zdaniem Michael Jordan to największy sportowiec wszechczasów, mało kto może się z nim równać. To właśnie on sprawiał, że hale sportowe były zapełnione do ostatnich miejsc a przed telewizorami siedziały miliony ludzi. Swoją grą jednoczył ludzi. Być może już nigdy nie zobaczymy takiej koszykówki, jaką pokazał nam Jordan. Grał po prostu jakby był zaczarowany, jego gra była nieludzka. Przy okazji grał bardzo fair play, przestrzegał wszelkich zasad, wspomagał psychicznie kolegów z zespołu, a po meczach lubił rozdawać autografy. Potrafił wyzwalać niesamowite emocje. Właśnie pod tym względem mało kto może mu dzisiaj dorównać. Jego postawa sportowa i moralna to przykład dla wszystkich ludzi, przykład, że można połączyć przyjemne z pożytecznym, że można robić to, co się najbardziej lubi, a przy okazji zarabiać kosmiczne sumy pieniędzy. Z pewnością jest on pionierem w swoim fachu, pionierem jakiego jeszcze nigdy nie było i nie będzie. Jednocześnie umie czerpać radość z rzeczy tak przyziemnych, jak np. odwożenie dzieci ze szkoły. Legenda sportu a zarazem wrażliwy człowiek, kochający swoją rodzinę i potrafiący sprostać wyzwaniom. Moim sportowym autorytetem jest Michael Jordan. Chciałbym, aby na świecie było więcej tak wspaniałych ludzi. Jakub Turek ZAKOŃCZ MICHAEL JORDAN cz. 2 AUTORYTETY

12 Zawód : Aktor (również reżyser) Urodzony : Sierpień 17, 1943 w Nowym Jorku Jeden z bardziej utalentowanych aktorów pokolenia następców Brando, często uważany za jego dziedzica, Robert De Niro łączy cechy wyjątkowych aktorów filmowych - niebezpieczeństwo, niepowtarzalność, magnetyzm z charakterystycznym chaosem.Syn ekspresjonisty Roberta De Niro i malarki Virginia Admiral, studiował aktorstwo dramatyczne. Pierwsze poważne role Robert De Niro zagrał w filmach reżyserowanych przez Briana De Palmę: GREETINGS (1968), THE WEDDING PARTY (1969) i HI, MOM! (1970), które wykazały oznaki buntu i ignorancji, które charakteryzowały jego późniejszą prace. Wielu krytyków uważa grę ( nieodpowiedzialnego Johnny Boy ) w filmie Martina Scorsese CZŁOWIEK ULICY (1973) za przełom w jego karierze. W OJCU CHRZESTNYM 2 (1974) napotkal na wyzwanie zagrania odmłodzonej wersji jednej z najłatwiej kojarzonej roli - Don Vito Corleone, uprzednio granej przez Marlona Brando. Gra De Niro, która dala mu nagrodę Best Supporting Actor Academy Award, była mistrzostwem sugestywnej gestykulacji, spojrzeń i wzorców sposobu mówienia. Równie zaskakujący był jako enigmatyczny hutnik, były komandos w filmie Michaela Cimino ŁOWCA JELENI (1978), imponująca gra De Niro uatrakcyjniła cały film. Współpraca De Niro z Scorsese`m zaowocowała kilkoma najbardziej pamiętnymi rolami kina amerykańskiego - szalony Travis Bickle w TAKSÓWKARZU (1976), bokser Jake La Motta we WŚCIEKŁYM BYKU, (1980, za który otrzymał Oskara dla najlepszego aktora ). Co więcej, Robert De Niro oddał negatywne cechy tych charakterów bez zatracenia ich człowieczeństwa. Zwariowany monolog "do lustra" ("You talkin' to me?"), tak chłodny, ponieważ tak ludzki, stał się normą nowoczesnej techniki gry. De Niro jest najlepszy, gdy może grac człowieka na krawędzi, walczącego ze swymi demonami, jak to robił obsesyjny, ale sympatyczny łowca nagród w MIDNIGHT RUN (1988). ZAKOŃCZ ROBERT DE NIRO AUTORYTETY ROBERT DE NIRO cz. 2

13 Wyróżnienia Amerykańskiej Akademii Filmowej : Oscar dla najlepszego aktora roli drugoplanowej 1974: OJCIEC CHRZESTNY 2 Nominacja dla najlepszego aktora 1976: TAKSÓWKARZ Nominacja dla najlepszego aktora 1978: ŁOWCA JELENI Oscar dla najlepszego aktora 1980: WŚCIEKŁY BYK Nominacja dla najlepszego aktora 1990: PRZEBUDZENIE Nominacja dla najlepszego aktora 1991: PRZYLĄDEK STRACHU Robert De Niro jest moim autorytetem, ponieważ jego profesjonalizm i podejście do własnego zawodu są dla mnie wzorem. Potrafi znaleźć się praktycznie w każdej roli, nie ma dla niego takiej, której nie potrafiłby zagrać. Równie dobrze odegra rolę gangstera, jak i romantycznego kochanka. Jest przez wielu uznawany za aktora wszechczasów. Poprzez swoje wspaniałe kreacje aktorskie na stałe wszedł do historii kina. Cenię jego profesjonalizm. I nawet, jeśli nie będę w przyszłości aktorem, chciałbym tak jak on solidnie wykonywać swoją pracę. To wspaniałe, że ktoś tak się tak się stara, by zyskać uznanie innych, zaspokoić potrzeby zwierzchników – w tym przypadku reżyserów. Przemysław Wróbel ZAKOŃCZ ROBERT DE NIRO cz. 2 AUTORYTETY

14 Przeczytałam wszystkie dostępne mi powieści francuskiego powieściopisarza Juliusza Verne`a – ojca fantastyki naukowej. Zafascynowały mnie niezwykłe przygody bohaterów, egzotyka i koloryt opisywanych krajobrazów oraz wizjonerskie pomysły autora dotyczące nauki i techniki. Uważam, że najciekawsze powieści Verne`a wchodzą w skład trylogii : Dzieci kapitana Granta, mil podmorskiej żeglugi, Tajemnicza wyspa. Utwór wymieniony jako ostatni jest wyrazem nieograniczonych możliwości człowieka, ludzkiego rozumu, który stwarza coraz doskonalszą cywilizację. Utwierdza też czytelnika w przekonaniu, że człowiek zdolny jest do pokonania największych przeszkód, że może wyjść zwycięsko z każdej opresji. Dowodem tego mogą być losy tajemniczego pana żywiołów, kapitana Nemo oraz rozbitków. Bohaterowie powieści dokonują cudów pomysłowości i przedsiębiorczości, by utrzymać się przy życiu. To, czego dokonał kapitan Nemo, przeszło wszelkie oczekiwania ludzi XIX wieku. Technika i nauka w wydaniu Verne`a nie bulwersuje wyobraźni współczesnych. Fantastycznonaukowe hipotezy autora powieści stały się w XX wieku rzeczywistością. W przeciągu kilkudziesięciu lat odkryto wiele tajemnic przyrody, skonstruowano skomplikowane urządzenia pomocne człowiekowi, udoskonalono środki komunikacji międzyludzkiej. Technika rozwija się w zawrotnym tempie. XX wiek stał się erą zdobywania Kosmosu, badania życia na innych planetach. Moc rozumu ludzkiego i nauki jest nieograniczona, a w dobroczynną siłę nauki i techniki nie powinniśmy wątpić. A jednak! Postęp we współczesnym życiu stanowi zagrożenie egzystencji człowieka. Dowodem tego jest wykorzystanie nauki do spraw militarnych. Oby wiec dobrodziejstwa techniki nie zamieniły życia człowieka w piekło, a świata w pustynię. ZAKOŃCZ JULIUSZ VERNE AUTORYTETY JULIUSZ VERNE cz. 2

15 Lektura powieści Verne`a skłania do głębokich refleksji, uświadamia wieczny proces przekształcania się nieprawdopodobnego w rzeczywiste. Wyraża najwyższy stopień napięcia pomiędzy tym, co człowiek może, a tym, co by chciał móc – zależnie od epoki będzie to: latanie nad Ziemią albo marzenie o sięgnięciu gwiazd. Nie wszystko dziś wygląda tak, jak sobie Verne wyobrażał ponad 100 lat temu. Ale może jeszcze na to za wcześnie? Nie powstało miasto całkowicie skryte pod powierzchnią Ziemi, wciąż marzymy tylko o eksploatacji minerałów z asteroidów, dopiero przymierzamy się do wykorzystania dna morskiego. Pisarz potrafił wymyślić zastosowanie dla egzotycznych pomysłów, jakie rodziły się w XIX-wiecznych laboratoriach (codziennie spędzał mnóstwo czasu nad czasopismami technicznymi). Miał genialną intuicję i rzadko się mylił w wizjach przyszłości. Podziwiam go, stanowi dla mnie niezachwiany autorytet. Chciałabym mieć taką wyobraźnię i wiarę w człowieka. Marta Rudzik ZAKOŃCZ AUTORYTETY JULIUSZ VERNE

16 Po raz pierwszy dotknąłem skały w sobotnie popołudnie 4 września 1965 roku. Od tej pory wszystko przestało się liczyć. Przywieziony przez kolegę do Podlesic, w 20- metrowe wapienne skały, zobaczyłem, że ludzie wspinają się nawet po pionowej ścianie. Dotknąłem, podciągnąłem się na rękach, wyczułem, że nie tylko jakoś się tej skały trzymam, ale potrafię ją nawet pokonać. Tak odkryłem zupełnie dla mnie nowy pionowy świat. JERZY KUKUCZKA Jerzy Kukuczka urodził się 24 marca 1948 roku w Katowicach. Oboje rodzice pochodzili z Istebnej, niewielkiej miejscowości leżącej w Beskidzie Śląskim. Zawsze pamiętał o swoim górskim rodowodzie i zawsze sporym sentymentem darzył Istebną i okoliczne góry. Mijały lata i mały Jurek zaczął chodzić do szkoły. Nie był najlepszym uczniem, oceny na świadectwach pokazywały to dobitnie, ale z wychowania fizycznego i geografii zawsze miał bardzo dobre oceny – dobrze to wróżyło jego późniejszej karierze wspinaczkowej. Po ukończeniu podstawówki rozpoczął naukę w szkole zawodowej. Zainteresowanie Kukuczki wspinaczką rozpoczęło się 4 września 1965 roku, gdy kolega namówił go na wspólny wypad w skałki w okolicach Podlesic. Jaki wpływ na niego miała ta wycieczka obrazują jego słowa: Dokonałem fantastycznego odkrycia. Skalna zabawa wciągnęła mnie tak bardzo, że wszystko inne przestało się dla mnie liczyć. W tym samym czasie był członkiem HKS Szopienice, gdzie trenował... podnoszenie ciężarów. Szło mu nieźle i w końcu powołano go do reprezentowania barw klubu na zawodach. Kukuczka przyjął ten zaszczyt, a następnie w dniu zawodów pojechał wspinać się z kolegami w skałki. Zdenerwowany trener postawił go wtedy przed wyborem: albo ciężary, albo góry. Wybór był dla niego prosty – góry! Kolejnym etapem w jego wspinaczkowej karierze było wstąpienie do Klubu Wysokogórskiego w Katowicach. W 1966 ukończył kurs taternicki w Morskim Oku, tam też pokonał swoją pierwszą drogę wspinaczkową. Była to Droga Klasyczna na północno-zachodniej ścianie Mnicha. Podczas jednej ze wspinaczek na Kukuczkę spadł duży kamień i solidnie go poturbował. Mimo poważnego stanu, nie chciał przerywać kolegom wspinania i postanowił poczekać do końca wspinaczki. Po zejściu w doliny spędził sześć dni w szpitalu w Agordo. Lekarze nakazali mu powrót do domu, do Polski. Kukuczka wrócił, ale do kolegów i do wspinania. ZAKOŃCZ AUTORYTETY JERZY KUKUCZKA cz. 2

17 W 1974 roku wyjechał w góry Ameryki Północnej. Tutaj po raz pierwszy bardzo poważnie się odmroził i zapadł na chorobę wysokościową. Dwa lata później, w 1975 roku, zawarł związek małżeński z Cecylią Ogrodzińską. W podróż poślubną pojechał w Alpy, żona... na Mazury. W tym czasie ukończył również zaoczne Studium Trenerów Alpinizmu. Jego praca dyplomowa nosiła tytuł: Działalność alpinistyczna w subarktycznych Górach Alaska i Górach Świętego Eliasza.W pamiętnej wyprawie na Everest w 1980 roku nie wziął udziału, ponieważ żona spodziewała się dziecka. Jednak dołączył do kolegów, którzy atakowali Everest wiosną tego roku. W kolejnych trzech latach ilość zdobywanych ośmiotysięczników rosła błyskawicznie. W 1981 zdobył samotnie i to w dodatku nową drogą Makalu (8463 m), w 1982 do swej kolekcji dołożył kolejny szczyt wchodzący w skład Korony Himalajów – był to Broad Peak (8047 m). Kolejny rok działalności w Górach Wysokich przyniósł w odstępie trzech tygodni dwa kolejne ośmiotysięczniki – Gasherbrumy I (8068 m) i II (8035 m). Ta wyprawa była bardzo ważna. Oba szczyty zdobywał z Wojciechem Kurtyką, z którym spędził mnóstwo czasu. Podczas jednej z rozmów podchwycił pomysł Messnera, aby wejść na wszystkie szczyty wznoszące się na wysokość ponad 8000 metrów W roku 1985 Kukuczka wrócił, aby jeszcze raz zaatakować Nanga Parbat (8125 m). Był to w jego karierze alpinistycznej pierwszy szczyt ośmiotysięczny przez niego atakowany, na którym poniósł porażkę. 18 września 1987 roku Jerzy Kukuczka zdobył swój czternasty ośmiotysięcznik potrzebny mu do Korony Him lajów. Po zdobyciu Korony Kukuczka nie spoczął na laurach i rok później zdobył Annapurnę East. Wreszcie nadszedł rok Początkowo planował wyprawę, która miałaby za cel trawersowanie wszystkich wierzchołków Kangchenjungi, ale w końcu cel został zmieniony na mityczną południową ścianę Lhotse. Szczyt ten był uważany wówczas za jedno z największych wyzwań alpinizmu.Rozpoczął wspinaczkę wraz z Ryszardem Pawłowskim. 23 października po raz trzeci pod rząd rozbili namioty na wysokości ponad 8000 metrów. Rano ruszyli dalej. Pierwszy wspinał się Kukuczka, do szczytu pozostało już niewiele, ale za to bardzo trudnego terenu. Odpadł od ściany, lina nie wytrzymała i została przerwana. Jerzy Kukuczka zginął na ośmiotysięczniku od którego dokładnie dziesięć lat wcześniej zaczął swoje himalajskie sukcesy. JERZY KUKUCZKA cz. 2 ZAKOŃCZ JERZY KUKUCZKA cz. 3 AUTORYTETY

18 26 października 1989 roku, ogólnopolska prasa za agencjami prasowymi podała: Jerzy Kukuczka zginął w Himalajach. Najwybitniejszy, obok Włocha Messnera, himalaista naszych czasów, Jerzy Kukuczka zginął we wtorek rano podczas wspinaczki na szczyt Lhotse w Himalajach. 41-letni Polak uwieńczony Koroną Himalajów za wejście na wszystkie 14 himalajskich ośmiotysięczników, forsował wierzchołek Lhotse (8511 m) razem z Ryszardem Pawłowskim. Tragiczny wypadek nastąpił na wysokości powyżej 8300 m. Wszystko wskazuje na to, że Jerzy Kukuczka zginął na miejscu. Kocham góry, dlatego zawsze imponował mi Jerzy Kukuczka. Chciałabym tak jak on pokonywać własne słabości, zdobywać kolejne szczyty – również te, których zdobycie nie jest takie proste. Marzę o wysokogórskich wspinaczkach, o rozmowach z przyjaciółmi w miejscach prawie niedostępnych. Myślę, że na ośmiotysięczniku łatwiej też gadać z Bogiem. Kukuczka rozsławił polskich himalaistów. Jego osiągnięcia i śmierć (taka śmierć!!!) zawsze napawały mnie dumą. Ten Polak stanowi dla mnie niezachwiany autorytet. Chcę go naśladować. Aleksandra Jamróz JERZY KUKUCZKA cz. 3 ZAKOŃCZ AUTORYTETY

19 Nasz obecny Ojciec Święty nazywa się Karol Wojtyła. Imiona Jan Paweł ll przybrał sobie po wyborze na papieża. Jan Paweł ll urodził się 18 maja 1920r. w Wadowicach koło Krakowa. 1 listopada 1946r. został wyświęcony na kapłana. 18 stycznia 1964r. został arcybiskupem Arcydiecezji Krakowskiej. Znany był z racji swych wielkich zalet umysłu i serca. Przyjmował u siebie wszystkich, którzy potrzebowali jego rady lub pomocy. Bywał wszędzie, gdzie potrzebowano jego obecności. Utrzymywał serdeczne kontakty nawet z dziećmi. W 1967r. został mianowany kardynałem. 16 października 1978r. został wybrany następcą św. Piotra. Odtąd mieszka w Rzymie i opiekuje się całym ludem Bożym. Dowodem troski o dobro Kościoła na całym świecie są podróże papieża. W czasie swych podróży spotyka się przede wszystkim z katolikami. Modli się razem z nimi i poucza ich o prawdach wiary. Rozmawia także z niewierzącymi i ludźmi wyznającymi niechrześcijańskie religie, aby umocnić braterstwo między ludźmi i całym społeczeństwem. Jan Paweł ll troszczy się również o jedność między narodami. Dlatego w 1979r. udał do siedziby Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) w Nowym Jorku, gdzie wygłosił przemówienie, wzywające wszystkie narody do pokoju. Papież jest ojcem wszystkich chrześcijan i dlatego w czasie każdej mszy świętej wspominamy jego imię i modlimy się za niego. Uważam, że Jan Paweł ll jest osobą bardzo wyjątkową i pełną podziwu. Cenię w Nim to, że tak doskonale porozumiewa się z młodzieżą i swoim postępowaniem uzyskuje wielki podziw i uznanie młodych. Jest wzorem do naśladowania i autorytetem moralnym, ponieważ zawsze szanuje bliskich i na każdym kroku, mając do czynienia z różnymi ludźmi i kulturami, potrafi wciąż być tolerancyjny. Jego celem jest pokój na świecie i dąży do tego przez czynienie dobra. Jest niezłomny w swoich działaniach, przekazując nam wiele prawd i mądrości. Jan Paweł ll jest przewodnikiem po życiu niejednego z nas. Uczy ludzi miłości i mówi o Bogu. Szanuję go, ponieważ jest wrażliwy na ludzkie krzywdy i za wszelka cenę chce je naprawić. Myślę, że jest on autorytetem dla większości ludzi na świecie (szczególnie Polaków). Nie tylko będąc ojcem wszystkich chrześcijan, ale także wspaniałym, mądrym człowiekiem. Anna Zięba JAN PAWEŁ II ZAKOŃCZ AUTORYTETY

20 KAZIK STASZEWSKI Kazik urodził się w Warszawie w 1963 roku. Mieszkał w domu z matką i babcią. Ojciec wyjechał na stałe do Francji, kiedy młody Kazio miał 4 lata. Staszewski po skończeniu podstawówki zaczął naukę w Liceum im. Mikołaja Reja, gdzie rozpoczęła się jego przygoda z muzyką. Jednak dopiero w czasie studiów zajął się tą profesją bardziej poważnie. Studiował socjologię na UW. Przerwał studia, aby zająć się tym, co go naprawdę interesowało – muzyką: Socjologia nic mi nie mówiła, ale ja nie chciałem iść do wojska. Wziąłem więc w swoje ręce przewodnik po wyższych uczelniach i otworzyłem na chybił trafił. Znalazłem kierunek, na który trzeba było zdawać przedmiot ścisły, co nie bardzo mi pasowało, więc otworzyłem przewodnik jeszcze raz i trafiło na socjologię. Dopiero po wyborze tego kierunku zacząłem sobie kalkulować, co to jest. ZAKOŃCZ KAZIK STASZEWSKI cz. 2 AUTORYTETY

21 Kazik Staszewski jest moim autorytetem, ponieważ poprzez swoją działalność w branży muzycznej pokazał wielu osobom, jak przeciwstawić się komercji. Cenię go również za jego twórczość, jest bardzo płodnym artystą, potrafi w ciągu jednego roku wydać wiele płyt, a wszystkie są na wysokim poziomie. Tworzy muzykę nie dla pieniędzy, ale dla swoich fanów, których z roku na rok przybywa. Mam nadzieję, że jego muzyka będzie trwała jeszcze przez wiele pokoleń. Kamil Różański KAZIK STASZEWSKI cz. 2 Tak więc, zdając, wiedziałem, że to nauka o społeczeństwie - mówił Kazik. Staszewskiego ominęło wojsko, wykręcił się "chorobą psychiczną" - Cerebrastenią pourazową. Artysta twierdzi, ze do dziś nie wie, co to za choroba. W 1979 r. założył polską punkową kapelę - POLAND. Z tą grupą nie nagrał jednak płyty. Kazik twierdzi, że granie POLAND z muzyką miało niewiele wspólnego. Mówi, że został wówczas wokalistą, ponieważ nie potrafił na niczym grać. Dopiero w 1982r. założył KULT. W latach dziewięćdziesiątych rozpoczął działalność solową. Powstał też nowy projekt – KAZIK NA ŻYWO. Tak mówi o przyczynie założenia tych zespołów: Po prostu chciałem robić to, co do tej pory, ale oprócz tego jeszcze coś. Mimo wszystko zawsze powtarza, że KULT jest dla niego najważniejszy i najbardziej lubi grać jego repertuar. Staszewski jest laureatem wielu nagród, m.in. Fryderyków, a nawet nagrody MTV. Większości z wyróżnień nie odebrał. Przyjął nieliczne, jak np. paszport Polityki czy Machinery. Jest wokalistą i liderem w KULCIE oraz w KAZIKU NA ŻYWO. Nagrał ok. 20 płyt, z czego najwięcej, bo aż 11 z KULTEM (w tym dwie z piosenkami jego ojca - Stanisława Staszewskiego). Zdobył ogromną popularność w całej Polsce. Przez wielu uważany jest za wieszcza narodowego. Koncertował w wielu krajach na świecie: Brazylii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech, grając dla Polonii, ale nie tylko. Zagrał już ponad tysiąc koncertów, a każdy z nich to przepyszne muzyczne danie, trwające zwykle trzy godziny. ZAKOŃCZ AUTORYTETY

22 ADAM MAŁYSZ ZAKOŃCZ AUTORYTETY Adam Małysz (ur r.) Najwybitniejszy polski skoczek narciarski. Już w wieku 6 lat rozpoczął swoją przygodę ze skokami w klubie KS Wisła. W1993r. jako junior młodszy zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Polski. Gdy miał 16 lat, będąc jeszcze juniorem młodszym, zdobył mistrzostwo kraju seniorów. Ten sukces zrobił spore wrażenie na wszystkich, więc Małysz trafił do kadry narodowej. Po sukcesach w latach , kiedy spodziewano się, że zawodnik na stałe zadomowił się w światowej czołówce, przyszedł kryzys. Niektórzy uważali, że miało to związek z osobistymi sprawami Adama. W tym czasie ożenił się z Izabelą Polak, wkrótce na świat przyszła córka Karolina. Adam nie potrafił skupić się na skakaniu. Po latach odzyskał dawną formę, przełamanie przyszło w sezonie 1999/2000, kiedy Adam wygrał Turniej Czterech Skoczni. Po tym sukcesie przyszły kolejne i na mistrzostwach świata w Lahti Adam zdobył złoty i srebrny medal. Adam Małysz powinien być dla nas autorytetem, ponieważ nie poddał się, mimo słabości i dążył do tego, co chciał osiągnąć. Najbardziej fascynuje mnie jego rywalizacja z niemieckim skoczkiem Martinem Schmidtem. Młodzi chłopcy potrafią przyjaźnić się, mimo że na co dzień stają w szranki. Determinuje ich chęć pokonywania własnych słabości, przekraczania granic tego, co możliwe do osiągnięcia. Małysz miał kryzys, ale potrafił go przezwyciężyć i znowu latać najdalej. Udowodnił, że jest człowiekiem o wielkiej osobowości i nigdy nie poddaje się bez walki. Krystian Poniatowski

23 CZARNA LISTA Wśród głosów uczniowskich pojawiły się również nazwiska, które postanowiliśmy umieścić na czarnej liście. Niektórzy uczniowie, może dla przekory, w plebiscycie wymienili następujące nazwiska: - Adolf Hitler (17) - Józef Stalin (3) - Osama bin Laden (52) - Ferdynand Kiepski (8) - Benito Mussolini (2) Pewnie próbowali w taki sposób zaistnieć w klasie albo po prostu z braku autorytetów napisali to, co w pierwszej chwili przyszło im do głowy. A może zrobili to z tzw. przekory... ZAKOŃCZ NASZE AUTORYTETY


Pobierz ppt "EDYCJA2001/2002 Gimnazjum nr 4 w Ełku WIEKU. DALEJ ZAKOŃCZ KRÓTKO O NAS Nasza szkoła to Gimnazjum nr 4 w Ełku. Uczy się tutaj w 21 oddziałach 612 uczniów."

Podobne prezentacje


Reklamy Google