Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski RATOWNICTWO www.szkwal.pl SZKOŁAŻEGLARSTWA SZKOŁA ŻEGLARSTWA.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski RATOWNICTWO www.szkwal.pl SZKOŁAŻEGLARSTWA SZKOŁA ŻEGLARSTWA."— Zapis prezentacji:

1

2 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski RATOWNICTWO SZKOŁAŻEGLARSTWA SZKOŁA ŻEGLARSTWA

3 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski2 Ratownictwo to ogół czynności mających na celu niesienie pomocy w warunkach zagrożenia życia i mienia oraz likwidację skutków wypadków. Ratownictwo obejmuje obowiązkowe i nieodpłatne ratowanie życia i zdrowia oraz odpłatne ratowanie mienia.

4 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski3 RATOWNICTWO: środki bezpieczeństwa i sposoby posługiwania się nimi, wywrotka jachtu - zachowanie załogi i ratowanie wywróconego jachtu, człowiek w wodzie - niebezpieczeństwa, zagrożenia pożarowe.

5 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski4 Środki bezpieczeństwa: IŚrodki asekuracyjne: - pas (szelki) bezpieczeństwa - linka asekuracyjna - kamizelka asekuracyjna II Środki ratunkowe: - pas ratunkowy - kamizelka ratunkowa - koło ratunkowe

6 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski5

7 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski6

8 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski7 Kamizelki ratunkowe – nowe wymagania Od początku 2005 roku na jachcie śródlądowym muszą się znajdować kamizelki ratunkowe zgodne z PN-EN 395 lub kamizelki asekuracyjne zgodne z PN-EN 393. Kamizelek asekuracyjnych można używać tylko na tych akwenach, gdzie możliwe jest przybycie natychmiastowej pomocy. Na wodach śródlądowych wystarczy, jak na naszym jachcie znajdą się kamizelki o wyporności 100 N zgodne z PN-EN w ilości zgodnej z maksymalną liczbą załogi, jaka jest wpisana w dokumencie rejestracyjnym.

9 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski8 Wywrotka jachtu

10 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski9 Postępowanie podczas wywrotki: sprawdzenie stanu załogi założenie kamizelek ratunkowych udzielenie pomocy poszkodowanym zabezpieczyć jacht przed ‘grzybem’ zabezpieczyć osprzęt i wyposażenie ruchome przed zaginięciem dalej w zależności od sytuacji

11 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski10 :)

12 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski11 Człowiek w wodzie (człowiek za burtą) (człowiek za burtą) (człowiek za burtą) W przypadku zauważenie tonącego należy podać tonącemu koło ratunkowe, a następnie wykonać manewr człowiek za burtą Człowiek za burtą jest narażony na: – szok – szok termiczny – przechłodzenie – wyczerpanie – utonięcie

13 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski12 Ogólne zasady bezpiecznego żeglowania ostrożnie poruszać się na jachcie poruszać się po burcie nawietrznej powtarzać otrzymane komendy zakładać kamizelki ratunkowe prowadzić obserwacje akwenu i w. atmosf. ostrożnie manewrować, prosto i skutecznie posiadać zawsze manewr zapasowy

14 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski13 dostosować powierzchnię ożaglowania do warunków atmosferycznych przechowywać środki ratunkowe w miejscach ogólnie dostępnych niezwłocznie usuwać usterki utrzymywać porządek na pokładzie i pod używać obuwia lekkiego, na gumowej podeszwie z głębokimi rowkami przed wypłynięciem zapoznać załogę ze środkami ratunkowymi

15 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski14 POŻAR NA JACHCIE

16 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski15 Przyczyny pożaru: niedbalstwo i nieumiejętność obchodzenia się z instalacją gazową nieumiejętna eksploatacja instalacji elektrycznej lub paliwowej samozapalenie i nieumyślne lub przypadkowe podpalenie złe funkcjonowanie różnych mechanizmów

17 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski16 Wyposażenie przeciwpożarowe jachtu: Gaśnica Koc gaśniczy Toporek Wiadro z linką

18 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski17 Rodzaje gaśnic: Pianowe Pianowe – do gaszenia cieczy palnych, ciał stałych z wyjątkiem reagujących chemicznie z wodą * Śniegowe Śniegowe – do gaszenia niskotopliwych ciał stałych, zastosowanie uniwersalne Proszkowe i halonowe Proszkowe i halonowe – do gaszenia wszystkich rodzajów pożarów urządzeń lub substancji * Pianowych nie stosować do urządzeń elektrycznych pod napięciem :/

19 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski18 Postępowanie w przypadku pożaru: Ogłoszenie alarmu pożarowego Gaszenie pożaru natychmiast Wywołanie całej załogi na pokład Zrzucenie żagli Ewakuowanie gazu i pirotechniki

20 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski19 Podstawowe zasady: Każdy podejrzany zapach musi być rozpoznany Instalacja elektryczna musi być sprawna Instalacja gazowa musi być kontrolowana Gaśnica musi być w zasięgu ręki Załoga musi znać rozlokowanie sprzętu przeciwpożarowego

21 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski20 W nocy na pokładzie powinny być co najmniej dwie sprawne latarki Pod pokładem obowiązuje zakaz palenia Podczas gotowania kuk nie ma prawa odejść na dłużej od kambuza

22 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski21 Kurs względem wiatru Ogień na dziobie – kurs pełny Ogień na śródokręciu – półwiatr Ogień na rufie – kurs ostry

23 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski22 Morska Służba Poszukiwania i Ratownictwa SAR SAR

24 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski23 Pierwsza pomoc

25 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski24 Podstawowe zabiegi resuscytacyjne 1. Upewnij się, czy poszkodowany i wszyscy świadkowie zdarzenia są bezpieczni. 2. Sprawdź reakcję poszkodowanego

26 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski25 3a. Jeżeli reaguje: Zostaw poszkodowanego w pozycji, w której go zastałeś, o ile nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo, Dowiedz się jak najwięcej o stanie poszkodowanego i wezwij pomoc, jesłi będzie potrzebna, Regularnie oceniaj jego stan. 3b. Jeżeli nie reaguje: Głośno zawołaj o pomoc Odwróć poszkodowanego na plecy a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, wykonując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy (umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowę do tyłu, pozostawiając wolny kciuk i palec wskazujący tak, aby zatkać nim nos jeżeli potrzebne będą oddechy ratunkowe; opuszki palców drugiej ręki umieść na żuchwie poszkodowanego, a następnie unieś ją w celu udrożnienie dróg oddechowych).

27 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski26

28 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski27 4. Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem poszukaj prawidłowego oddechu oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej, nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych, staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku. W pierwszych minutach po zatrzymaniu krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wykonywać głośne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

29 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski28 5a. Jeżeli oddech jest prawidłowy: ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej wyślij kogoś lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie), regularnie oceniaj oddech.

30 wrzesień b. Jeżeli oddech nie jest prawidłowy, wyślij kogoś po pomoc, a jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i wezwij pogotowie, wróć i rozpocznij uciskanie klatki piersiowej zgodnie z poniższym opisem: uklęknij obok poszkodowanego, ułóż nadgarstek jednej ręki na środku klatki piersiowej poszkodowanego (ryc. 2.8), ułóż nadgarstek drugiej ręki na już położonym (ryc. 2.9), spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nie będziesz wywierać nacisku na żebra poszkodowanego (ryc. 2.10); nie uciskaj nadbrzusza ani dolnego końca mostka,

31 30 pochyl się nad poszkodowanym, wyprostowane ramiona ustaw prostopadle do mostka i uciskaj na głębokość 4–5 cm (ryc. 2.11), po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, nie odrywając dłoni od mostka. Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością 100/min (nieco mniej niż 2 uciśnięcia/s), okres uciskania i zwalniania nacisku (relaksacji) mostka powinien być taki sam.

32 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski31 6a. Połącz uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi: po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę (ryc. 2.12), zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego, pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy, weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza, wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi (ryc. 2.13); taki oddech ratowniczy jest efektywny, utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa (ryc. 2.14), jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej, kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2, przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji.

33 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski32

34 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski33 Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności: sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce, sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane, wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia RKO co 1–2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.

35 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski34 6b. Resuscytację ograniczoną wyłącznie do uciśnięć klatki piersiowej możesz prowadzić w następujących sytuacjach: Jeżeli nie jesteś w stanie lub nie chcesz wykonywać oddechów ratowniczych, zastosuj uciśnięcia klatki piersiowej. Jeżeli stosujesz wyłącznie uciśnięcia klatki piersiowej, wykonuj je bez przerwy, z częstotliwością 100 uciśnięć/min, Przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, jeżeli zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. 7. Kontynuuj resuscytację do czasu gdy: przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania, poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać, ulegniesz wyczerpaniu.

36 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski35

37 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski36 Porażenie słoneczne i udar cieplny Promienie słoneczne padając na nieosłoniętą nakryciem głowę po pewnym czasie podrażniają opony mózgowe, czego objawami są bóle głowy, sztywność karku, nudności, wymioty a nawet w skrajnych przypadkach zaburzenia świadomości. Poszkodowany w takim przypadku ma charakterystyczny wygląd – zaczerwienioną twarz, a pozostałe części ciała blade. Postępowanie obejmuje usunięcie poszkodowanego z miejsca nasłonecznionego w cień, ułożenie go z głową i tułowiem nieco uniesionymi do góry oraz chłodzenie głowy i karku zimnymi okładami.

38 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski37 Wstrząs termiczny Wstrząs termiczny zdarzyć się może wówczas, kiedy jesteśmy poddani gwałtownej zmianie temperatur (z wysokiej na niską) środowiska otaczającego o różnej gęstości (powietrze i woda). Typowym jego przykładem jest skok do zimnej wody osoby rozgrzanej na słońcu. Należy takiej sytuacji zapobiegać, wchodząc do wody spokojnie po uprzednim opłukaniu nią całego ciała, a przede wszystkim okolic karku, szyi, serca i podbrzusza.

39 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski38 Przechłodzenie organizmu Warunkami sprzyjającymi jego wystąpieniu są: zbyt długie przebywanie w zimnym otoczeniu niedostatecznie ciepła odzież duża wilgotność środowiska zewnętrznego silny wiatr, wyczerpanie, bezruch, alkohol środki nasenne i uspokajające Znacznie szybsze oddawanie ciepła zachodzi w wodzie, która około razy szybciej odbiera ciepło niż powietrze.

40 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski39 Organizm człowieka broni się przed przechłodzeniem przez zwiększoną produkcję ciepła na drodze dreszczy i podwyższenia przemiany materii. Dochodzi do centralizacji krążenia – kurczą się naczynia obwodowe, zmniejszając utratę ciepła, blednie skóra, przyspiesza się czynność serca i podwyższa ciśnienie tętnicze krwi. Gdy jednak mechanizmy obronne ustroju ulegną wyczerpaniu, przy obniżeniu się temperatury ciała do stopni Celsjusza, człowiek przechodzi w stadium wycieńczenia. Organizm przestaje walczyć. Ustają dreszcze, sztywnieją mięśnie, spłyca się oddech, zwalnia czynność serca, człowiek popada w apatię a w końcu w sen. Postępowanie w przypadku przechłodzenia polega na zapobieganiu dalszej utracie ciepła oraz dążeniu do podwyższenia temperatury wewnętrznej. Przenosimy poszkodowanego w osłonięte miejsce, zdejmujemy mokrą odzież, dokładnie okrywamy kocami. Przytomnym podajemy gorące, dobrze osłodzone płyny do picia. Nigdy nie należy starać się szybko ogrzewać poszkodowanego, gwałtowne zmiany temperatury otoczenia, powodując rozszerzenie naczyń obwodowych i napływ do krążenia centralnego zimnej krwi z obwodu prowadzą do dalszego obniżania się temperatury ciała. Nie wolno rozmasowywać poszkodowanego, wykonywać u niego ruchów biernych ani podawać mu alkoholu. Można stosować ciepłe okłady, nakładając na nie ubranie i zabezpieczając dodatkowo folia aluminiową przed utratą ciepła.

41 wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski40 Dziękuję za uwagę Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "wrzesień 2006Grzegorz A. Zalewski RATOWNICTWO www.szkwal.pl SZKOŁAŻEGLARSTWA SZKOŁA ŻEGLARSTWA."

Podobne prezentacje


Reklamy Google