Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

 Do XIX wieku prawo humanitarne opierało się głównie na prawie zwyczajowym  Pierwsze kodyfikacji prawa humanitarnego pojawiły się w XIX wieku, za najważniejszą.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: " Do XIX wieku prawo humanitarne opierało się głównie na prawie zwyczajowym  Pierwsze kodyfikacji prawa humanitarnego pojawiły się w XIX wieku, za najważniejszą."— Zapis prezentacji:

1

2  Do XIX wieku prawo humanitarne opierało się głównie na prawie zwyczajowym  Pierwsze kodyfikacji prawa humanitarnego pojawiły się w XIX wieku, za najważniejszą należy uznać konwencję genewską z 22 sierpnia 1864roku.  Podstawowe zasady prawa humanitarnego dotyczą: zakazu stosowania środków walki, które powodują zbędne cierpienie lub nadmierne straty w środowisku, oraz ochrony życia, zdrowia życia godności ludności cywilnej, rannych, chorych i jeńców.  Konwencje haskie przyjęto 12 zasad zawierających regulacje prawne dotyczące zasad postępowania wojny na lądzie i morzu.  Inne dokumenty o dużym znaczeniu dla prawa humanitarnego.  protokół genewski z 17 czerwica 1925 roku o zakazie stosowania broni chemicznej i bakteriologicznej  konwencji genewski z 27 lipca 1927 roku będąca uzupełnieniem i poszerzeniem konwencji haskich  protokół londyński z 6 listopada 1936 roku który regulował zasady działania okrętów podwodnych między innymi wobec statków cywilnych.

3 Konwencje genewskie Na konferencji w Sztokholmie opracowano projekt nowych regulacji prawnych. Zostały one przedstawione na konferencji w Genewie i przyjęte przez społeczeństwo międzynarodowe jako konwencje genewskie z 12 sierpnia 1949 roku. Były to :

4  I konwencja genewska - dotyczyła polepszenia losu rannych i chorych w armiach czynnych na lądzie  II Konwencja genewska - dotyczyła polepszenia losu rannych, chorych i rozbitków sił zbrojnych na morzu  III Konwencja genewska - dotyczyła traktowania jeńców wojennych  IV Konwencja genewska - dotyczyła ochrony osób cywilnych podczas wojny

5 Oryginał Konwencji Genewskiej

6 Protokoły dodatkowe I i II z 1977 r. do Konwencji Genewskich Rozwijają postanowienia konwencji genewskich. Wynika z nich zasada ograniczenia stron konfliktu w stosowaniu metod i środków szkodzenia nieprzyjacielowi.  I protokół dodatkowy -dotyczy ochrony ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych  II protokół dodatkowy– dotyczy ochrony ofiar niemiędzynarodowych konfliktów zbrojnych (wojen narodowowyzwoleńczych, przewrotów wojskowych, konfliktów na tle etnicznym i religijnym )

7 Zgodnie z I i II konwencją genewską strony konfliktu zobowiązane są do: - humanitarnego traktowania chorych i rannych - Leczenia ich przez tę stronę, we władzy której się znaleźli - Wyławiania rozbitków  Ponad to : - Zabronione są wszelkie zamachy na ich życie, a szczególnie ich dobijanie oraz świadome pozostawienie bez opieki - Ochronie podlegają szpitale oraz ruchome formacje sanitarne (pojazdy mechaniczne, statki oraz samoloty sanitarne) - Emblematem wyróżniającym służby sanitarne stron walczących jest znak czerwonego krzyża na białym tle lub czerwonego półksiężyca.

8 III Konwencja Genewska III Konwencja Genewska jeńcy pozostają pod stałą ochroną prawa międzynarodowego od chwili pojmania do chwili ich uwolnienia jeńcy podlegają prawu, regulaminom i zasadom obowiązującym w państwie zatrzymującym i muszą tych norm przestrzegać humanitarne traktowanie jeńców internowanie jeńców w obozach oddalonych od terenu działań wojennych i obiektów militarnych zapewnienie jeńcom jak najszybszego powrotu do kraju po zakończeniu działań wojennych zapewnienie jeńcom żywności, pomieszczeń i ubrań jeńcy wojenni mogą zostać zatrudnieni jako robotnicy oficerowie mogą być zatrudnieni tylko, jeśli sami zgłoszą się z prośbą o pracę nie zakazuje się ucieczki jeńca wojennego, który nie może być za nią karany (jedynie dyscyplinarnie), a państwo zatrzymujące może użyć broni wobec uciekającego jeńca jedynie w ostateczności

9 Zabrania: - zmuszania, bądź nakłaniania ludności cywilnej do służby wojskowej w siłach zbrojnych przeciwnika, - przymusowego przesiedlania ludności cywilnej z terytoriów okupowanych, - deportacji lub przesiedlania własnej ludności cywilnej na terytorium okupowane, - rabunku i brania zakładników. Zobowiązuje: - do zapewnienia ludności cywilnej podstawowego minimum warunków egzystencji (bytowania i wyżywienia), - do traktowania jej w sposób humanitarny, - do otoczenia troską osób potrzebujących pomocy, - do poszanowania dóbr i urządzeń niezbędnych dla przetrwania ludności cywilnej, - do poszanowania godności, honoru, praw rodziny, przekonań, praktyk religijnych, zwyczajów i obyczajów ludności cywilnej.

10  W myśl IV konwencji genewskiej ochronie przed skutkami wojny podlegała cała ludność cywilna państw walczących, bez względu na rasę, narodowość, wyznania religijne lub przekonania polityczne.  Kobiety są chronione przed gwałtem i zmuszaniem do nierządu.  Konwencja zakazuje stosowania wobec osób cywilnych Śródków przymusu, nadmiernych kar i terrorów.  Zabronione jest zabijanie i torturowanie osób cywilnych

11 Jednym ze środków zapewniających bezpieczeństwo ludności cywilnej jest możliwość tworzenia zdemilitaryzowanych stref bezpieczeństwa. Na ich obszarze nie mogą znajdować się żadne obiekty o charakterze militarnym. Ich przeznaczeniem jest ochrona rannych, chorych, kobiet i dzieci oraz osób w podeszłym wieku.

12 Pojęcie zawarte w statucie Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze powołanego w Londynie w 1945 na mocy porozumienia pomiędzy Francją, USA, Wielką Brytanią i ZSRR w celu osądzenia zbrodniarzy z okresu II wojny światowej. W latach przed Trybunałem stanęło 21 głównych hitlerowskich zbrodniarzy wojennych. ∗ Zbrodnie przeciw ludzkości nie podlegają przedawnieniu i obejmują wszelkie zbrodnicze działania skierowane przeciwko ludności z powodu ich rasy, narodowości, wyznania. Za zbrodnie przeciwko ludzkości często uważa się zbrodnie nazistowskie w okupowanych krajach Europy w czasie II wojny światowej, eksterminację narodu żydowskiego (holocaust), zbrodnie stalinowskie, masowe morderstwa na Bałkanach w latach 90. i inne.

13 Konflikt bałkański (1991r.), wojna w Czeczeni ( ), wojny domowe w Afryce wykazują, ze postanowienia protokółów dodatkowych i IV konwencji Genewskiej są nagminnie łamane. Czystki etniczne w Bośni ( ) i Kosowie ( ) były sprzeczne z postanowieniami prawa międzynarodowego dotyczącego zakazu przesiedleń. Gwałty na kobietach Bośniackich masowe mordy ludności cywilnej w Zairze Ruandzie to kolejne ale nie jedyne przykłady łamania prawa humanitarnego


Pobierz ppt " Do XIX wieku prawo humanitarne opierało się głównie na prawie zwyczajowym  Pierwsze kodyfikacji prawa humanitarnego pojawiły się w XIX wieku, za najważniejszą."

Podobne prezentacje


Reklamy Google