Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Płazińce (robaki płaskie). SYSTEMATYKA Typ: Płazińce Gromada: Wirki np. Wypławek biały Gromada: Przywry np. Motylica wątrobowa, przywra krwi Gromada:

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Płazińce (robaki płaskie). SYSTEMATYKA Typ: Płazińce Gromada: Wirki np. Wypławek biały Gromada: Przywry np. Motylica wątrobowa, przywra krwi Gromada:"— Zapis prezentacji:

1 Płazińce (robaki płaskie)

2 SYSTEMATYKA Typ: Płazińce Gromada: Wirki np. Wypławek biały Gromada: Przywry np. Motylica wątrobowa, przywra krwi Gromada: Tasiemce np. Tasiemiec uzbrojony, tasiemiec nieuzbrojony, bruzdogłowiec szeroki, tasiemiec bąblowcowy, mózgowiec

3 Ogólna charakterystyka płazińców: - ciało silnie spłaszczone grzbieto-brzusznie - dwuboczna symetria ciała - słabo zaznaczona część głowowa - narządy zgrupowane w układy - narządy tworzą się w trakcie rozwoju ze wszystkich trzech listków zarodkowych (trójwarstwowce) - do płazińców należą zarówno zwierzęta wolno żyjące w wodach słodkich i słonych (wypławek) jak i organizmy wyłącznie pasożytnicze (przywry, tasiemce) - typ płazińce obejmuje gatunków

4 Budowa i funkcje życiowe płazińców: - ciało płazińców pokrywa jednowarstwowy, wielojądrowy nabłonek, pod którym znajdują się pasma mięśni ułożonych podłużnie, skośnie i okrężnie w stosunku do długiej osi ciała - mięśnie wraz z nabłonkiem tworzą wór powłokowo- mięśniowy - nabłonek ma rąbek migawkowy (rzęskowy) - pierwotna jama ciała -pseudocel - przestrzeń wora powłokowo- mięśniowego wypełnia galaretowata substancja zawierająca komórki (parenchyma)- pierwotna forma tkanki łącznej pośrednicząca w wymianie substancji we wnętrzu ciała

5

6 Gromada: Wirki Szkielet: Brak twardych elementów szkieletowych. Funkcje wzmacniającą spełnia wór powłokowo- mięśniowy oraz elementy włókniste w parenchymie Układ oddechowy i krążenia Płazińce nie wykształciły tych układów. Funkcję układu krążenia spełnia parenchyma i jelito. Wymiana gazowa zachodzi całą powierzchnią ciała.

7 Układ pokarmowy Układ pokarmowy wirków zbudowany jest z: - jelita przedniego, rozpoczynającego się ektodermalną gardzielą. U wypławków gardziel jest ona umięśniona i wysuwana na zewnątrz. Otwór gębowy położony po brzusznej stronie ciała. - jelita środkowego pochodzenia endodermalnego. Jelito zawsze zakończone jest ślepo, dlatego niestrawieone resztki pokarmu usuwane są na zewnątrz przez gardziel.

8 Układ wydalniczy - u płazińców po raz pierwszy pojawiają się wyspecjalizowane narządy wydalnicze. Chociaż część produktów p. m.. opuszcza ciało na drodze dyfuzji to występują również aparaty nefrydialne typu protonefrydium. Każdy z przewodów wydalniczych otwierających się na zewnątrz ciała zakończony jest buławkowatymi rozszerzeniami nazywanymi komórkami płomykowymi (pęczek falujących rzęsek takiej komórki przypomina płomień świecy). Komórki płomykowe zatopione są w płynie, który obmywa wszystkie komórki ciała. Część tego płynu przenika do komórek płomykowych a kanaliki wyprowadzające prowadzą go na zewnątrz ciała

9

10 Układ nerwowy skupienie komórek nerwowych w okolicy głowowej wypławka określane jest mianem zwoju nerwowego i jest odpowiednikiem prymitywnego mózgu. Od zwoju mózgowego odchodzą 3 pary podłużnych pni nerwowych (brzuszne, grzbietowe, boczne) Poprzeczne spoidła nerwowe łączą pnie nerwowe w pary Oraz plamki oczne ze zwojem nerwowym (drabinkowy układ nerwowy) Wirki posiadają narządy zmysłów w postaci chemoreceptorów, fotoreceptorów, wirki morskie posiadają również narządy równowagi w postaci statocysty

11 Rozmnażanie wirków Wirki są obupłciowe (obojnaki, hermafrodyty), rozwój większości jest prosty. Mogą rozmnażać się bezpłciowo poprzez podziały poprzeczne. Wirki mają ogromne zdolności do regeneracji, potrafią odtworzyć całe ciało nawet z niewielkiego jego fragmentu (posiadają komórki totipotencjalne- neoblasty)

12 W Polsce żyje kilkanaście gatunków wirków, do najbardziej znanych zaliczamy wypławka białego (26 mm długości, 6 mm szerokości), wypławki czarne, wielooczkę czarną - wszystkie zamieszkują czyste zbiorniki wodne. Morskie formy są zwykle większe od słodkowodnych (dochodzą do 10 cm długości) a ich ciała są ciekawiej ubarwione.

13

14 Przywry -małe, nieczłonowane płazińce o listkowatym kształcie - wyłącznie pasożytnicze (żyją na zewnątrz lub wewnątrz organizmów kręgowców lądowych i wodnych) - niektóre przywry z wyglądu przypominają wirki - mają aparat czepny w postaci dwóch przyssawek- przedniej i brzusznej

15 Powłokę ciała stanowi syncytialny nabłonek pozbawiony rzęsek Układ nerwowy, mniej skomplikowany niż u wirków Narządy zmysłów ograniczają się do komórek receptorowych zmysłu chemicznego i dotyku, natomiast niektóre postacie larwalne są wyposażone w dobrze rozwinięte narządy zmysłów (np. fotoreceptory) Układ pokarmowy, dwugałęziste jelito, w pobieraniu pokarmu z układem pokarmowym współdziałają powłoki ciała Wymiana gazowa zachodzi przez powłoki ciała Układ wydalniczy zbudowany podobnie jak u wirków ale na zewnątrz prowadzi jeden otwór wydalniczy zlokalizowany w tylnym końcu ciała

16 Rozwój przywr - z nielicznymi wyjątkami (przywra krwi) przywry są obojnakami - przechodzą złożony cykl rozwojowy, w którym dochodzi do zmiany żywiciela, z kilkoma stadiami larwalnymi - żywicielami pośrednimi są najczęściej ślimaki - przykład: cykl rozwojowy motylicy wątrobowej (Fasciola hepatica)

17

18 - w przewodach żółciowych żywiciela dochodzi do zapłodnienia krzyżowego, a zapłodnione jaja wraz z żółcią dostają się do przewodu pokarmowego i z kałem usuwane są na zewnątrz - jajo musi dostać się do wody (żywicielem pośrednim jest ślimak wodny) - z jaj wylęgają się pierwsze postacie larwalne, które zarażają ślimaka (błotniarka stawowa) - larwy przechodzą w ślimaku wiele przeobrażeń a także rozmnażają się partenogenetycznie - ostatnia z szeregu larw opuszcza ciało ślimaka i osiada na roślinie, otacza się cystą i w tej postaci czeka, aż zje ją żywiciel ostateczny - w przewodzie pokarmowym roślinożercy cysta ulega strawieniu a larwa przebija ścianę jelita i wraz z krwią wędruje do wątroby gdzie dorasta i dojrzewa (choroba wywołana przez motylicę to fascioloza)

19 Przegląd przywr: - motyliczka- dorosła postać ma 1,5 cm, pasożytuje w drogach żółciowych ssaków roślinożernych, jednym z żywicieli pośrednich są mrówki

20 Przywra kocia-jest pasożytem dróg żółciowych ssaków drapieżnych, cykl rozwojowy związany z wodą, żywiciele pośredni to ślimaki i ryby. Zarażenie ludzi (częste w Azji) zachodzi poprzez spożycie niedogotowanego mięsa ryb

21 Przywra krwi- postać dorosła bytuje w naczyniach krwionośnych pęcherza moczowego i jamy brzusznej człowieka. Cerkarie atakują człowieka zanurzonego w wodzie

22 Tasiemce- są największymi płazińcami (osiągają długość do kilku metrów) o ciele najczęściej w kształcie członowanej wstęgi - są wyłącznie pasożytnicze - postacie dorosłe poza nielicznymi wyjątkami żyją w jelitach kręgowców - larwy mogą zamieszkiwać różne narządy wewnętrzne

23 W ciele tasiemca wyodrębnia się: - główkę (skoleks)- z aparatem czepnym (przyssawki,haki) zawierającą zwoje mózgowe -szyjkę będącą miejscem powstawania nowych członów tasiemca - strobilę- ciało zbudowane z członów, z których ostatnie mogą się odrywać bez szkody dla kondycji zwierzęcia. Człony wypełnione są narządami wewnętrznymi. Im dalej od szyjki tym człony są większe, dojrzewa wypełniający je układ rozrodczy

24

25 - brak przewodu pokarmowego, pobieranie pokarmu zachodzi całą powierzchnią ciała - układ wydalniczy podobny jak u wirków - występują komórki receptorowe zmysłu chemicznego i dotyku - oddychanie beztlenowe

26 Rozmnażanie - tasiemce są obupłciowe - gdy w przewodzie pokarmowym danego osobnika pasożytuje tylko jeden tasiemiec może dojść do samozapłodnienia (zawsze pomiędzy różnymi członami!) - człony opuszczające ciało żywiciela wypełnione są zapłodnionymi jajami - przechodzą złożony cykl rozwojowy z dwoma lub trzema pokoleniami larw wymagających żywicieli pośrednich odpowiednich dla poszczególnych gatunków tasiemców

27 Typy larw tasiemców

28 Cykl rozwojowy tasiemca uzbrojonego

29 Tasiemiec uzbrojony- osiąga długość do 4 metrów. Jego główka zaopatrzona jest w przyssawki i haki. Wągier tasiemca uzbrojonego może przetrwać w mięśniach około roku zachowując zdolność do zakażenia. Żywiciel ostateczny zaraża się na skutek zjedzenia narządów żywiciela pośredniego zawierającego wągry. Tasiemiec nieuzbrojony- w ciele żywiciela może dożyć 30 lat. Osiąga długość do 12 metrów. Na główce ma tylko przyssawki. Jego cykl rozwojowy jest taki sam jak tasiemca uzbrojonego z tym że żywicielem pośrednim jest bydło.

30 Cykl rozwojowy tasiemca nieuzbrojonego

31 Tasiemiec bąblowcowy jest maleńki (kilka milimetrów długości) najczęściej składa się z trzech członów. Pasożytuje w jelicie psa i innych mięsożernych. Żywicielem pośrednim jest bydło, kozy, jelenie,owce,ale także człowiek. Larwa tasiemca (bąblowiec- echinococus) umieszcza się w wątrobie lub innych narządach i osiąga duże rozmiary, ze względu na które mogą spowodować uszkodzenia narządów, w których rosną, a nawet śmierć żywiciela.

32 Bruzdogłowiec szeroki- pasożytuje w jelitach człowieka, dorasta do kilkunastu metrów długości. Mniejsze rozmiary osiąga w przewodzie pokarmowym kotai innych ssaków żywiących się rybami Jego główka zaopatrzona jest w bruzdy przyssawkowe. Pierwszym żywicielem pośrednim jest skorupiak (np. oczlik), drugim zywicielem jest ryba. Larwa osiada w mięśniach lub narządach rozrodczych ryby dlatego zarazić się można zarówno zjadając mięso ryby jak i kawior.

33 Cykl rozwojowy bruzdogłowca szerokiego

34 Mózgowiec (Tasiemiec kręćkowy) - Pasożytuje w jelicie psów. Żywicielami pośrednimi są owce, kozy, bydło, sarny, jelenie, świnie. Onkosfera rozwija się u żywiciela pośredniego, w cenurus, który lokalizuje się w mózgu lub rdzeniu kręgowym.Na przykład w mózgu owcy, cenurus osiąga wielkość porównywalną z wielkością jaja kury, zawiera do 500 główek.


Pobierz ppt "Płazińce (robaki płaskie). SYSTEMATYKA Typ: Płazińce Gromada: Wirki np. Wypławek biały Gromada: Przywry np. Motylica wątrobowa, przywra krwi Gromada:"

Podobne prezentacje


Reklamy Google