Postępowanie karne Wprowadzenie mgr Artur Kowalczyk

Slides:



Advertisements
Podobne prezentacje
ZASADY USTROJU RZECZYPOSPOLITEJ
Advertisements

Gałęzie prawa wewnętrznego
Władza sądownicza w Polsce
Rozwój nowych technologii a prawo do sądu w świetle art
Przemoc w rodzinie Omówienie przepisów kodeksowych w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 10 czerwca 2010 roku o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu.
PODSTAWOWE AKTY PRAWNE
I. ZAJĘCIA ORGANIZACYJNE I WPROWADZENIE DO PRZEDMIOTU
Wykład I. ORGANIZACJA PRZEDMIOTU I ZAGADNIENIA WSTĘPNE
Postępowanie przygotowawcze
„Z dziejów postępowania sądowego:
Wykład II. POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE cz
VII. POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE cz. V Skierowanie skargi do sądu
STADIA PROCESU KARNEGO
POSTĘPOWANIE SĄDOWE Rozprawa
PRAWO ADMINISTRACYJNE
POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE cz
Zajęcia organizacyjne i wprowadzenie do przedmiotu - Szymon Bogdański - -
Wykład I. ORGANIZACJA PRZEDMIOTU I ZAGADNIENIA WSTĘPNE dr Karolina KREMENS, LL.M. Postępowanie Karne, SNP II stopnia (2,5 letnie) Wydział Prawa, Administracji,
P O S T Ę P O W A N I E K A R N E Jarosław Sypko.
PRZEGLĄDANIE AKT - kodeks zakłada, że oskarżonemu, na jego żądanie, należy wydać bezpłatnie jeden uwierzytelniony odpis każdego orzeczenia; odpis ten wydaje.
Pojęcia podstawowe.
Cje dr Karolina Kremens, LL.M. Katedra Postępowania Karnego Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytet Wrocławski Współpraca prokuratora z organami.
Przesłanki procesowe Dorota Czerwińska
Postępowanie egzekucyjne w administracji
Cele procesu karnego. Rzetelny proces karny. Tryby ścigania
Cje Zakończenie postępowania przygotowawczego. Akt oskarżenia
Uczestnicy procesu Dorota Czerwińska doktorantka w Katedrze Postępowania Karnego.
Zespół Ekspertów do spraw Alimentów 9 luty 2016 r. Wspólna inicjatywa Rzecznika Praw Obywatelskich i Rzecznika Praw Dziecka.
Postępowanie podatkowe dr Tomasz Nowak Katedra Prawa Finansowego Zakład Zobowiązań i Procedur Podatkowych pokój 3.91 dyżur: czwartki.
1.  odpowiedzialność konstytucyjna – odpowiedzialność za naruszenie prawa realizowana z inicjatywy parlamentu bądź prezydenta przed organem władzy sądowniczej.
Prawa człowieka i systemy ich ochrony
Zasady procesowe - zasady dotyczące wszczęcia postępowania dr Dagmara Gruszecka.
Postępowanie sądowe [ jurysdykcyjne / główne ] Katedra Postępowania Karnego mgr Artur Kowalczyk Katedra Postępowania Karnego mgr Artur Kowalczyk.
Prowadzi: płk Stanisław PIWOWAR szef Oddziału Dyscypliny Wojskowej Odpowiedzialność żołnierzy za przestępstwa podlegające jurysdykcji wojskowej i powszechnej.
Wykład I. ORGANIZACJA PRZEDMIOTU I ZAGADNIENIA WSTĘPNE dr Karolina KREMENS, LL.M. Postępowanie Karne, SNP II stopnia (2,5 letnie) Wydział Prawa, Administracji,
Stacjonarne Studia Administracji Prawo karne materialne Zajęcia 1. mgr Katarzyna Piątkowska Katedra Prawa Karnego Materialnego.
III. POSTĘPOWANIE PRZYGOTOWAWCZE cz
Uczestnicy procesu Dorota Czerwińska
Uczestnicy procesu mgr Artur Kowalczyk
Podstawy procesu karnego
Zagadnienia organizacyjne i wstępne
Cje Wykład organizacyjny
Oskarżyciel a obrońca w świetle modelowych zmian procesu karnego
Podstawy procesu karnego
Podstawy procesu karnego
Redefinicja modelu postępowania karnego
Podstawy procesu karnego Zagadnienia organizacyjne i wstępne
Postępowanie przygotowawcze
Cje Stadia postępowania karnego Tryby ścigania przestępstw
Historyczny rozwój procesu karnego w Polsce
Historyczny rozwój procesu karnego w Polsce
Zasada lojalności.
Odpowiedzialność za naruszenie przepisów o ochronie informacji niejawnych Ustawa o ochronie informacji niejawnych, mimo uregulowania wielu najistotniejszych.
Średniowieczny proces skargowy
Zasada lojalności.
Warunki dopuszczalności procesu
Podstawy procesu karnego
Zasady uczestniczenia w zajęciach. Zaliczanie przedmiotu
PRZESŁANKI PROCESOWE Anna Dzięciołowska Katedra Postępowania Karnego
Zagadnienia organizacyjne i wstępne
PROCES KARNY zespół prawnie uregulowanych czynności, których celem jest wykrycie przestępstwa i jego sprawcy, osądzenie go za to przestępstwo i ewentualne.
Zajęcia organizacyjne, podstawowe pojęcia z postępowania karnego
Dorota Czerwińska Katedra Postępowania Karnego
Warunki dopuszczalności procesu
O POPEŁNIENIU PRZESTĘPSTWA
PROCES KARNY zespół prawnie uregulowanych czynności, których celem jest wykrycie przestępstwa i jego sprawcy, osądzenie go za to przestępstwo i ewentualne.
Podstawy procesu karnego Zagadnienia organizacyjne i wstępne
PROCES KARNY zespół prawnie uregulowanych czynności, których celem jest wykrycie przestępstwa i jego sprawcy, osądzenie go za to przestępstwo i ewentualne.
Dorota Czerwińska doktorantka w Katedrze Postępowania Karnego
Porozumienia procesowe
Zapis prezentacji:

Postępowanie karne Wprowadzenie mgr Artur Kowalczyk Katedra Postępowania Karnego UWr

Prawo karne procesowe Czym jest? Zbiór norm regulujących proces karny (S. Waltoś). Czym jest proces karny? Zespół prawnie uregulowanych czynności , których celem jest wykrycie przestępstwa i jego sprawcy, osądzenie go za to przestępstwo i ewentualne wykonanie kary, środków karnych oraz środków zabezpieczających (S. Waltoś). Przedmiotem procesu karnego jest kwestia odpowiedzialności karnej, a niekiedy również odpowiedzialności cywilnej oskarżonego za zarzucane mu przestępstwo. Relacje pomiędzy prawem karnym materialnym a procesowym. Pojęcie sprawiedliwości proceduralnej.

Funkcje prawa karnego procesowego Regulacyjna – wyznacza przebieg postępowania, określa porządek czynności, ustanawia ramy działania uczestników, Prakseologiczna – zapewnia efektywność osiągania wyznaczonych celów, Gwarancyjna – chroni jednostkę przed naruszeniami jej praw i wolności.

Formy rozwojowe procesu FORMA SKARGOWA FORMA INKWIZYCYJNA FORMA MIESZANA Wszczęcie i przebieg zależne od skargi ze strony zainteresowanego, Proces prowadzony w formie sporu między stronami, Ustność i jawność, Prawo do obrony, Bezpośrednie zetknięcie się sądu z dowodami. Połączenie elementów jednej i drugiej formy, Podział procesu na dwie fazy: tajne postępowanie przygotowawcze ukształtowane na zasadzie inkwizycyjnej i jawne postępowanie sądowe o charakterze skargowym. Organ procesowe pełni rolę oskarżenia, obrony i rozstrzygania, Marginalna rola stron, Duże znaczenie dokumentów, Tajność,

Historia rozwoju procesu karnego (1) W starożytności dominacja procesy skargowego, brak rozróżnienia pomiędzy prawem karnym a cywilnym, Średniowiecze – ordalia, legalna teoria dowodowa, 1215 r. – reformy Innocentego III, inkwizycyjność, Umacnianie się władzy centralnej  większa ilość przestępstw ściganych z urzędu  przewaga formy inkwizycyjnej, 1532 r. – Constitutio Criminalis Carolina, szczyt rozwoju formy inkwizycyjnej, zerwanie z irracjonalizmem legalnej teorii dowodowej, Niehumanitarne metody śledcze, tortury, Odrębny rozwój procesu angielskiego, a w konsekwencji amerykańskiego .

Historia rozwoju procesu karnego (2) 1808 Oświecenie: potrzeba reformy procesu karnego poprzez ograniczenie arbitralności organów i eliminację tortur, 1808 r. – Code d’instruction criminelle – proces mieszany. Austria, Niemcy – procesy ukształtowane na zasadzie legalizmu z dominacją inkwizycyjności. W XX wieku pod wpływem doświadczeń państw totalitarnych rozwój praw człowieka. Zwiększenie znaczenia funkcji gwarancyjnej procesu karnego. Istotne znaczenie orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Historia rozwoju polskiego procesu karnego 1928 1969 1997 Po 1918 r. – różne kodyfikacje w zależności od dzielnicy. 1928 r. – pierwszy polski k.p.k., wszedł w życie 1 I 1929 r. Wzorowany na kodyfikacji francuskiej. Regulacja uznawana za dość liberalną. Lata 30. – rządy autorytarne sanacji, ustawy szczególne Po II wojnie światowej tryby szczególne, proces karny instrumentem represji wobec przeciwników władzy, liczne nadużycia włącznie z mordami sądowymi w okresie stalinowskim (zwł. w latach 1948-55). 1969 r. – k.p.k. wzorowany na systemie radzieckim, z silną pozycją prokuratora i dominującym znaczeniem postępowania przygotowawczego. Kodeks karny – ciągłość, kodeks postępowania karnego – zerwanie. 1997 r. – obowiązujący k.p.k. Eliminacja rozwiązań charakterystycznych dla państwa autorytarnego, jednak model nadal bardziej podobny do kodyfikacji z 1969 r. niż do tej z okresu międzywojennego. 2013 i 2015 r. – Wielka nowelizacja k.p.k., nowy model postępowania z kluczową rolą kontradyktoryjności, w przeważającej mierze skasowany nowelą k.p.k. z marca 2016 r.

Wybrane źródła prawa karnego procesowego Konstytucja RP (zob. m.in. art. 41-45), Europejska Konwencja Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 4 XI 1950 r. (EKPCZ) i inne akty prawa międzynarodowego, Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks Postępowania Karnego, Inne ustawy (np. ustawa o świadku koronnym, ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich), Akty ustrojowe organów procesowych i innych uczestników procesu (np. prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawa o Policji).

Cele procesu karnego art. 2 § 1 k.p.k. Przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby: Sprawca przestępstwa został wykryty i pociągnięty do odpowiedzialności karnej, a osoba niewinna nie poniosła takiej odpowiedzialności, Przez trafne zastosowanie środków przewidzianych w prawie karnym oraz ujawnienie okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa osiągnięte zostały zadania postępowania karnego nie tylko w zwalczaniu przestępstw, lecz również w zapobieganiu im oraz w umacnianiu poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego, Zostały uwzględnione prawnie chronione interesy pokrzywdzonego przy jednoczesnym poszanowaniu jego godności, Rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło w rozsądnym terminie.

Fazy postępowania karnego (schemat uproszczony) Akt oskarżenia Postępowanie przygotowawcze Postępowanie sądowe (jurysdykcyjne) § śledztwo/dochodzenie WYROK PROKURATOR SĄD STRONY PROCESOWE: PODEJRZANY POKRZYWDZONY OSKARŻONY OSKARŻYCIEL publiczny / prywatny / posiłkowy

Tryby ścigania w procesie karnym PUBLICZNOSKARGOWY PRYWATNOSKARGOWY Postępowanie prowadzone z własnej inicjatywy przez organy ścigania, które w razie podejrzenia popełnienia przestępstwa mają obowiązek podjąć wszelkie działania w celu wykrycia sprawcy. Postępowanie prowadzone na skutek prywatnego aktu oskarżenia wniesionego przez pokrzywdzonego, który staje się oskarżycielem prywatnym. Oskarżyciel publiczny może wszcząć lub wstąpić, gdy zachodzi przesłanka interesu społecznego. bezwarunkowy (gdy w k.k. brak informacji co do trybu) warunkowy uzależniony od wniosku (np. wniosek osoby najbliższej o ściganie sprawcy przestępstwa kradzieży – zob. art. 278 § 4 k.k.) uzależniony od zezwolenia właściwego organu (np. zgoda Sejmu na ściganie posła)