Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

OGÓLNA BUDOWA KOMPUTERA Komputery typu PC są obecnie najbardziej rozpowszechnionymi systemami komputerowymi w naszym kraju. Posiadają konstrukcję modułową,

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "OGÓLNA BUDOWA KOMPUTERA Komputery typu PC są obecnie najbardziej rozpowszechnionymi systemami komputerowymi w naszym kraju. Posiadają konstrukcję modułową,"— Zapis prezentacji:

1 OGÓLNA BUDOWA KOMPUTERA Komputery typu PC są obecnie najbardziej rozpowszechnionymi systemami komputerowymi w naszym kraju. Posiadają konstrukcję modułową, pozwalającą na konfigurowanie systemu według potrzeb użytkownika. Każdy komputer zawiera jednostkę systemową, do której dołączona jest klawiatura i monitor i inne urządzenia zewnętrzne np. drukarka.

2 Komputer zawiera następujące urządzenia i bloki funkcjonalne: płytę główną, karty rozszerzające funkcje zestawu (karta graficzna, karta dźwiękowa, karta sieci lokalnej, itd), napęd CD, napęd dysków elastycznych, dysk twardy, zasilacz.

3 Podstawowym komponentem jednostki systemowej jest płyta główna, zawierająca główne elementy architektury systemu, takie jak: procesor (np. PENTIUM firmy Intel lub ATHLON firmy AMD, itd) pamięć główną RAM, umieszczoną w specjalnych złączach, pamięć stałą EPROM - zawierającą podstawowe testy diagnostyczne oraz oprogramowanie BIOS, pamięć CMOS z zegarem czasu rzeczywistego, układy (zwane Chipset) odpowiedzialne za przepływ informacji pomiędzy poszczególnymi komponentami systemu.

4 Płyta główna Posiada przede wszystkim kilka złącz (gniazd rozszerzeń), pozwalających dołączyć do systemu komputerowego karty, rozszerzające funkcje zestawu. Mogą to być karty graficzne, karty sieci lokalnych, karty modemowe, karty dźwiękowe, itd.. Każda płyta główna posiada również gniazda pozwalające rozszerzyć pojemność pamięci RAM. Starszego typu złącza typu SIMM (ang. Single In-line Memory Modules) o 32 biotowej szynie danych lub nowszego typu DIMM (ang. Dual In-line Memory Modules) posiadają 64 bitową szynę danych, w które osadzić można moduły pamięci o standardowych pojemnościach (np. 256 MB).

5 Moduły SIMM (DIMM) są to podłużne płytki wyposażone w złącze krawędziowe, na których umieszczono "kostki" pamięci. Moduły te dostarczane są w różnych rozmiarach, od kilku do kilkuset MB. Współczesne procesory instalowane są na płytach głównych w gniazdach typu ZIF (ang. Zero Insertion Force Socket - Gniazdo z zerowym naciskiem do wstawiania) o nazwie Socket lub Slot. Konstrukcja tych gniazd umożliwia łatwą wymianę procesorów. Pamięć stała EEPROM przechowuje oprogramowanie obsługujące urządzenia wejścia/wyjścia, dołączone do mikrokomputera (tzw. BIOS). Pamięć tę użytkownik może sam skasować i ponownie zaprogramować. Pozwala to na uaktualnianie systemu BIOS i wprowadzanie nowej wersji).

6 Pamięć CMOS przechowuje informację o konfiguracji systemu (np. typ dysków elastycznych i twardych, typ karty graficznej, itd.). Informację tę wpisuje użytkownik za pomocą programu SETUP. Integralną częścią tego układu jest zegar czasu rzeczywistego. Dla podtrzymania informacji w pamięci CMOS, po wyłączeniu komputera i podtrzymania pracy zegara, niezbędne jest niezależne źródło zasilania. Jest nim bateria umieszczona na płycie głównej.

7 Sterowanie klawiaturą odbywa się za pomocą jednoukładowego procesora typu 8042 wbudowanego przeważnie w jeden z układów typu Chipset. W pamięci stałej tego procesora zawarty jest program autonomicznie obsługujący interfejs klawiatury. Klawiatura łączona jest z systemem, 5-stykowym złączem typu DIN lub tzw. złączem PS/2 (ang. Keyboard Connector). Ponadto na płycie głównej znajduje się kilka układów scalonych wysokiej skali integracji (typu Chipset).

8 Zapewniają one współpracę pomiędzy poszczególnymi elementami systemu komputerowego. Współczesne płyty główne zawierają przeważnie dwa lub trzy układy typu Chipset. Starsze płyty zasilane są przez 12-stykowe złącze (ang. Power Supply Connector), za pomocą którego doprowadza się z zasilacza napięcia: +5V, -5V, +12V, -12V. Nowsze płyty (standardu ATX) wyposażone są w 20-stykowe złącze zasilania zapewniające następując napięcia: +12V, -12V, +5V, -5V, +3.3V. Obecnie pracuje się nad standardem BTX.

9 ZASADA DZIAŁANIA KOMPUTERA Procesor jest zarazem mózgiem i sercem komputera, elementem który potrafi wykonać dane instrukcje – programy. Procesor wykonuje operacje matematyczno-logiczne. Często jest nazywany główną jednostką przetwarzającą lub CPU, czasami także mikroprocesorem. Procesor przetwarza dane, wykonując na nich podstawowe operacje arytmetyczne i logiczne, na podstawie instrukcji (rozkazów) odczytanych z pamięci operacyjnej. Zbiór tych instrukcji, określających sposób wykonania konkretnego zadania nazywamy programem.

10 Program i dane przechowywane są w pamięci operacyjnej komputera. W pamięci tej zapisywane są również rezultaty wszelkich operacji (np. obliczeń) wykonywanych przez procesor. Jest to więc pamięć umożliwiająca zapis i odczyt informacji, tzw. pamięć o swobodnym dostępie (ang, Rondom Access Memory, RAM). Jest to pamięć ulotna, co oznacza, iż po wyłączeniu zasilania, informacja w niej przechowywana jest bezpowrotnie tracona. Układy wejścia/wyjścia (ang. Input/Output, l/O), zwane też peryferyjnymi, umożliwiają komunikację człowieka z komputerem.

11 W pamięci stałej (służącej tylko do odczytu - ang. Read Only Memory, ROM) znajdują się podstawowe testy diagnostyczne mikrokomputera (ang. POST - Power On Self Tesf) oraz oprogramowanie obsługujące urządzenia wejścia/wyjścia, dołączone do mikroprocesora (ang. BIOS, Basic Input Output System). Pamięć ta zachowuje swoją zawartość nawet po wyłączeniu zasilania. We współczesnych komputerach stosuje się najczęściej pamięć stałą typu EEPROM, którą użytkownik może sam skasować i ponownie zaprogramować, bez wymontowywania jej z systemu. Pozwala to na uaktualnianie systemu BIOS (wprowadzanie nowej wersji). Umieszczona jest ponadto w podstawce, dzięki czemu istnieje możliwość jej wymiany.

12 Współpraca mikroprocesora z otoczeniem odbywa się z pomocą szyny adresowej, szyny danych i sygnałów sterujących, umożliwiających zapis lub odczyt danych do/z pamięci lub układów wejścia/wyjścia. Pamięć adresowana jest z użyciem sygnałów MEMW (Memory Write - zapis do pamięci) i MEMR (Memory Read - odczyt z pamięci). Układy wej/wyj dostępne są dla procesora przy aktywnych sygnałach IOW (Input/Outpm Write - zapis do układów wejścia/wyjścia) i IOR (Input/Output Read - odczyt z układów wejścia/wyjścia). Rysunek ilustruje schemat systemu mikroprocesorowego zawierającego blok pamięci i układy wej/wyj.

13

14 PAMIĘĆ OPERACYJNA (główna) Pamięć operacyjna (zwana też pamięcią główną - ang. Main Memory) przechowuje programy (lub fragmenty programów) oraz dane, na których aktualnie wykonywane są operacje. Współczesne oprogramowanie wymaga zastosowania pamięci o dużych pojemnościach, rzędu kilkuset megabajtów (MB). Z tego powodu w komputerach stosowane są głównie pamięci dynamiczne RAM (ang. Dynamie RAM, DRAM), które charakteryzują się niskimi kosztami wytwarzania. Niestety szybkość działania tych pamięci jest zdecydowanie niższa od szybkości procesorów. Fakt ten powoduje wyraźne spowolnienie pracy procesora.

15 Dlatego też w komputerach PC, pomiędzy wolną dynamiczną pamięcią operacyjną (DRAM) a procesorem wstawiona została (w formie bufora) szybka pamięć podręczna (ang. Cache Memory), służąca do przechowywania często używanych danych. Do tego celu wykorzystuje się wprawdzie drogą, ale za to bardzo szybką pamięć statyczną RAM (ang. Static RAM, SRAM) o niewielkiej pojemności (256K - 2M). Pracą pamięci podręcznej steruje kontroler (ang. Cache Conlroller), którego działanie wyjaśnione zostanie na przykładzie odczytu danych z pamięci operacyjnej.

16 Żądanie procesora odczytu danych jest przechwytywane przez kontroler, który sprawdza czy dane, które procesor chce odczytać, znajdują się w pamięci podręcznej. W sytuacji trafienia (ang. Cache Hit), kontroler przesyła te dane do procesora, bez konieczności czytania ich z wolnej pamięci operacyjnej, a tym samym, bez konieczności wprowadzania procesora w stan oczekiwania. W przypadku chybienia, kontroler odczytuje dane z pamięci operacyjnej, przesyła je do procesora oraz jednocześnie wpisuje je do pamięci podręcznej.

17 Liczba trafień do całkowitej liczby odczytów jest większa niż 90%, co oznacza że ponad 90% odczytów jest dokonywanych z pamięci podręcznej, a tylko 10% ze znacznie wolniejszej pamięci DRAM. Pozwala to wydatnie zwiększyć szybkość pracy komputera. Zapis danych przesyłanych z procesora do pamięci operacyjnej DRAM odbywa się z wykorzystaniem jednej z dwóch metod: Write Through (zapis równoczesny) i Write Back (zapis opóźniony).

18 Metoda Write Through polega na zapisie danych z procesora do pamięci Cache i jednoczesnym uaktualnieniu ich w pamięci głównej. Metoda Write Back polega na tym, iż kontroler Cache uaktualnia dane w pamięci głównej tylko w szczególnych przypadkach, np. gdy blok danych w pamięci Cache ma być skasowany. Pamięć Cache składa się z dwóch części: banku danych Cache i katalogu (TAG RAM).

19

20 Początkowo procesory wyposażane były w wewnętrzną, zintegrowaną z jądrem procesora, pamięć Cache o pojemności od 32 do 128 kilobajtów. Pamięć ta, zwana pamięcią Cache pierwszego poziomu, oznaczana jest symbolem L1 (ang. Level 1). Na starszych płytach głównych montowana była dodatkowo pamięć zewnętrzna Cache (zwana też pamięcia drugiego poziomu i oznaczana symbolem L2). Obecnie wszystkie produkowane procesory wyposażane są standardowo w pamięci Cache L1 i L2, które w sposób zauważalny zwiększają szybkość przetwarzania danych (tzw. moc obliczeniową komputera).

21 Układy wejścia/wyjścia Podczas operacji wejścia/wyjścia zachodzi wymiana informacji pomiędzy pamięcią operacyjną systemu mikroprocesorowego a urządzeniami peryferyjnymi. Operacje te mogą być realizowane na dwa sposoby: pod nadzorem procesora lub z bezpośrednim dostępem do pamięci (bez udziału procesora). Operacje we/wy nadzorowane przez procesor, zwane są również operacjami typu PIO (ang. Programmed Input/Output). Procesor generuje wszystkie sygnały sterujące i adresy, niezbędne do przesłania informacji do/z pamięci operacyjnej.

22 W trakcie tej czynności nie może wykonywać żadnych innych operacji - fakt ten spowalnia pracę komputera. Typowym przykładem operacji nadzorowanych przez procesor są tzw. operacje we/wy z przerwaniem programu. Cykl operacji rozpoczyna urządzenie peryferyjne, które sygnalizuje za pomocą lini IRQn (ang. Interrupt Request - żądanie przerwania) gotowość wymiany informacji. Specjalny układ, zwany kontrolerem przerwań powiadamia o tym fakcie procesor (sygnałem INTR), który z kolei przerywa wykonywanie swojego programu (potwierdza to sygnałem INTA) i rozpoczyna wymianę informacji pomiędzy urządzeniem a pamięcią operacyjną.

23 Każde urządzenie posiada swój oryginalny numer przerwania (np. IRQ3, IRQ4,...). Jeśli dwa urządzenia zgłoszą jednocześnie żądanie przerwania, to obsłużone najpierw zostanie urządzenie o wyższym priorytecie (niższy numer przerwania to wyższy priorytet). Wymiana informacji (pomiędzy pamięcią operacyjną a urządzeniem peryferyjnym) z bezpośrednim dostępem do pamięci (ang. Direct Memory Access - DMA) zachodzi bez udziału procesora (który w tym czasie może wykonywać inne operacje). Sterowanie operacją wejścia/wyjścia realizowane jest przez specjalny układ zwany kontrolerem DMA, który przejmuje kontrolę nad magistralami.

24

25


Pobierz ppt "OGÓLNA BUDOWA KOMPUTERA Komputery typu PC są obecnie najbardziej rozpowszechnionymi systemami komputerowymi w naszym kraju. Posiadają konstrukcję modułową,"

Podobne prezentacje


Reklamy Google