Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Wykład II. Aby elektron mógł opuścić metal należy dostarczyć mu pewną minimalną wartość energii którą nazywamy pracą wyjścia. Energia ta może być uzyskana.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Wykład II. Aby elektron mógł opuścić metal należy dostarczyć mu pewną minimalną wartość energii którą nazywamy pracą wyjścia. Energia ta może być uzyskana."— Zapis prezentacji:

1 Wykład II

2 Aby elektron mógł opuścić metal należy dostarczyć mu pewną minimalną wartość energii którą nazywamy pracą wyjścia. Energia ta może być uzyskana np. poprzez absorpcję energii fali elektromagnetycznej. Dla większości metali wartość pracy wyjścia jest bliska 4 eV Q = E Efekt fotoelektryczny I

3 Efekt fotoelektryczny II

4 Efekt fotoelektryczny III

5 Właściwości fotoefektu –Elektrony emitowane są jedynie pod wpływem oświetlenia falą o częstotliwości większej od pewnej minimalnej zwanej długofalową granicą fotoefektu –Maksymalna wartość energii kinetycznej emitowanych elektronów jest tym większa im większa jest częstotliwość fali, nie zależy jednak od natężenia oświetlenia –Natężenie fotoprądu jest proporcjonalne do wartości strumienia padającej fali –Elektrony emitowane są natychmiast Efekt fotoelektryczny IV

6 Przewidywania modelu falowego: -Dla odpowiednio dużego natężenia oświetlenia fale elekromagnetyczna o dowolnej długości powinna wywołać fotoefekt. Własność nie obserowana -Maksymalna energia kinetyczna elektronów powinna zależeć jedynie od natężenia oświetlenia, a nie od częstotliwości padającej fali. Własność nie obserowana Efekt fotoelektryczny V

7 Założenie Einsteina: Fala elektromagnetyczna o częstotliwości jest strumieniem cząstek ( fotonów) o energii E=h, każdy. Wyjaśnienie: W wyniku absorpcji fotonu przez elektron uzyskuje on energię E=h. Jeżeli energia ta jest większa od pracy wyjścia A, elektron może opuścić powierzchnię katody i w układzie płynie fotoprąd. Wraz ze wzrostem oświetlenia powierzchni katody ( tzn. wzrostem ilości fotonów padających w jednostce czasu na jednostkę powierzchni katody) rośnie ilość elektronów emitowanych z powierzchni, a tym samym wartość fotoprądu nasycenia. Różnicę energii pomiędzy energią fotonu a pracą wyjścia elektron unosi w postaci jego energii kinetycznej. Efekt fotoelektryczny VI

8 Wilhelm Roentgen 1895

9 Lampa rentgenowska Roentgen 1895; prom. X : m – m

10 Promieniowanie ciągłe rentgenowskie

11 Dyfrakcja promieniowania X - I

12 Dyfrakcja promieniowania X -II Warunek na maksima dyfrakcyjne: X

13 Efektem Comptona nazywamy zmianę długości fali elektromagnetycznej w wyniku rozpraszania jej na swobodnych elektronach Efekt Comptona (1923)

14 Jeżeli m o = 0, to foton

15 Zderzenia fotonów o pędzie p i i energii E=hc/ i ze spoczywającymi elektronami. Elektron uzyskuje pęd p e, a pęd fotonu maleje do wartości p s. Długość rozpraszanej fali elektromagnetycznej zwiększa się do wartości s =h/p s. Kierunek propagacji fali ulega zmianie o kąt. Zmiana długości fali jest tym większa, im większy jest kąt rozproszenia. Zależność zmiany długości fali od kąta rozpraszania wyznaczyć można wykorzystując prawa zachowania pędu i energii. Efekt Comptona - wyjaśnienie

16 pepe psps pipi Efekt Comptona – wyjaśnienie cd. E


Pobierz ppt "Wykład II. Aby elektron mógł opuścić metal należy dostarczyć mu pewną minimalną wartość energii którą nazywamy pracą wyjścia. Energia ta może być uzyskana."

Podobne prezentacje


Reklamy Google