Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Woda stanowi ok. 50- 60% całkowitej masy ciała. 1/3 płynów naszego organizmu to płyn wewnątrzkomórkowy. Krew to tylko ok. 9% wszystkich płynów organizmu,

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Woda stanowi ok. 50- 60% całkowitej masy ciała. 1/3 płynów naszego organizmu to płyn wewnątrzkomórkowy. Krew to tylko ok. 9% wszystkich płynów organizmu,"— Zapis prezentacji:

1

2

3 Woda stanowi ok % całkowitej masy ciała. 1/3 płynów naszego organizmu to płyn wewnątrzkomórkowy. Krew to tylko ok. 9% wszystkich płynów organizmu, a 62% to płyn wewnątrzkomórkowy.

4 W naszym organizmie znajduje się 3 razy więcej limfy niż krwi. Limfa poprzez drobne kanaliki odżywia nawet komórki kostne. Kiedy produkty uboczne przemiany materii opuszczają komórki organizmu, to zabierane są przez krew i limfę. Naczynia limfatyczne łączą się w większe przewody, które z powrotem uchodzą do strumienia krwi. Naczynia te są ułożone wzdłuż tkanki mięśniowej, która pompuje przez nie limfę

5 Układ limfatyczny zbiera toksyny ze wszystkich komórek organizmu, Tak jak powietrze dookoła nas jest w ciągłym ruchu, tak również limfa otaczająca komórki jest w stałym ruchu.

6 Komórki są w stanie lepiej funkcjonować, mając dookoła świeżą limfę wypełnioną właściwym stężeniem wodoru, tlenu, glukozy i wszystkich innych składników odżywczych.

7 Zastawki, otwierające się tylko w jednym kierunku, znajdują się we wszystkich kanałach limfatycznych. W dużych naczyniach zastawki można spotkać co kilka milimetrów, w mniejszych są ułożone znacznie gęściej. Kiedy naczynia limfatyczne wypełniają się limfą, mięśnie gładkie w ścianie naczynia automatycznie się kurczą. Ponadto, każdy segment naczynia limfatycznego pomiędzy następującymi po sobie zastawkami działa jak oddzielna automatyczna pompa.

8 Wypełnienie segmentu naczynia limfatycznego wywołuje skurcz i płyn jest przepompowywany przez zastawek do następnego segmentu limfatycznego. Limfa wypełnia kolejny segment i kilka sekund później, on również kurczy się. Proces ten jest kontynuowany wzdłuż całego układu limfatycznego, aż wreszcie płyn z przewodu piersiowego wpada z powrotem do strumienia krwi do żyły głównej prawej na wysokości dolnej części obojczyka.

9 Gdy świeże dostawy substancji odżywczych zastąpią produkty uboczne komórek – toksyny, bakterie, wirusy, trucizny, produkty rozpadu – komórki są zdrowsze i my również. Usunięcie białek z przestrzeni śródmiąższowej jest absolutnie niezbędną funkcją, bez której moglibyśmy umrzeć w ciągu 24 godzin.

10 Okrężnica jest głównym narządem, poprzez który z limfy są usuwane substancje śluzowate. Gdy system limfatyczny zapełnia się substancjami śluzowatymi, powstaje takie ciśnienie, które jest odczuwalne przez cały organizm. Zaczyna się napięciem w mięśniach, które ze wzrostem ciśnienia stają się bolesne

11 Jedną z funkcji gorączki jest rozrzedzenie limfy, poprawiając jej zdolność do przepływu przez ściany okrężnicy. Jeśli okrężnica nie może poradzić sobie z niezbędnym tempem oczyszczania limfy, wtedy zamiast niej organizm używa do tej pracy wątroby. Toksyny pobrane przez wątrobę są wydzielane jako elementy żółci. Gdy wypływ żółci staje się nadmierny, wtedy żółć cofa się do żołądka, wywołując mdłości.

12 Większość traw jest oczyszczaczami limfy, z tego to powodu chore zwierzęta jedzą trawę. Możemy sobie uświadomić, jakie mogą pojawić się problemy, kiedy okrężnica jest zablokowana. Gdy się to stanie, produkty uboczne wracają do układu limfatycznego. Jeśli sytuacja ta trwa przez dłuższy czas, produkty uboczne cofają się do tkanek i może pojawić się choroba.

13 Proces ten może wpływać na każdą część organizmu, ponieważ system limfatyczny obsługuje wszystkie komórki organizmu. Możemy pozbyć się toksyn również poprzez pocenie się, np. podczas ćwiczeń.

14 Nasze zatoki i skóra również mogą być dodatkowym narzędziem eliminacyjnym, za pomocą którego nadmiar śluzu czy toksyn może być uwolniony, odpowiednio poprzez przekrwienie zatok czy wysypki skórne.

15 Węzły chłonne są filtrami występującymi na przebiegu naczyń limfatycznych. Limfa przepływa przez węzły, a jeżeli są w niej zawarte jakieś obce antygeny (np. bakterii), w tkance limfoidalnej węzłów inicjowane są reakcje immunologiczne

16

17 Budowa. Węzeł chłonny otoczony jest łącznotkankową torebką, od której do wnętrza odchodzą niekompletne przegrody. Wyróżnia się część obwodową węzła – korę, zajętą przez grudki chłonne oraz część środkową – rdzeń – w którym tkanka limfoidalna ma postać sznurów. Limfocyty T zlokalizowane są wyłącznie w pasie rozproszonej tkanki limfoidalnej na granicy kory i rdzenia (pas podkorowy), pozostałe obszary węzła zasiedlają głównie limfocyty B.

18 Przepływ chłonki. Chłonka wpływa do węzła z naczyń chłonnych przebijających torebkę, a w obrębie węzła przepływa przez system przestrzeni wypełnionych tkanką łączną siateczkowatą, tzw zatok: najpierw przez (1) zatoki brzeżne (pod torebką), potem przez (2) zatoki promieniste (wzdłuż przegród łącznotkankowych), potem przez (3) zatoki rdzenne (pomiędzy sznurami tkanki limfoidalnej), z których wpływa do pojedynczego naczynia chłonnego wychodzącego z węzła.

19 Śledziona otoczona jest łącznotkankową torebką, od której w głąb odchodzą beleczki z zawartymi w nich naczyniami krwionośnymi (tętnice i żyły beleczkowe). Miąższ śledziony tworzy – w formie mozaiki – dwa rodzaje obszarów: miazga biała, czyli tkanka limfoidalna i miazga czerwona, zbudowana z tkanki łącznej siateczkowatej i licznych cienkościennych naczyń krwionośnych.

20 Krew wpływa do miazgi czerwonej z otwartych tętniczek pędzelkowych (krótkie końcowe rozgałęzienia tętnic centralnych), przesącza się pomiędzy sznurami śledzionowymi (jest to tzw. krążenie otwarte – b. rzadkie), a następnie wpływa do również otwartych zatok śledzionowych, które kierują ją do żył. W trakcie przepływu krwi pomiędzy sznurami śledzionowymi, obecne w nich makrofagi eliminują stare, zużyte erytrocyty.

21 Skupiska tkanki limfoidalnej (grudki chłonne, obszary tkanki limfoidalnej rozproszonej) występują również w ścianach przewodu pokarmowego i dróg oddechowych – są one zlokalizowane w błonie śluzowej i/lub podśluzowej. Ich funkcją jest odpowiedź immunologiczna na obce antygeny wnikające przez błonę śluzową (z treści pokarmowej lub powietrza). Największymi tego typu skupiskami tkanki limfoidalnej są migdałki i wyrostek robaczkowy (p. przewód pokarmowy).

22 Migdałki są skupiskami tkanki limfoidalnej grudkowej i rozproszonej, zlokalizowanymi w błonie śluzowej jamy gardłowej (wspólny odcinek dróg pokarmowych i oddechowych). Ich powierzchnia jest pokryta nabłonkiem (midgałki podniebienne i językowy - wielowarstwowym płaskim, a trąbkowe i gardłowy - nabłonkiem dróg oddechowych), który wpukla się w głąb migdałka tworząc rurkowate krypty lub rowki. Największe wymiary i najgłębsze krypty posiadają migdałki podniebienne.

23 Z uwagi zarówno na pochodzenie (nabłonkowe), budowę, jak i na funkcję, grasica jest szczególnym narządem limfatycznym, odmiennym od pozostałych. Jej rusztowania nie tworzy – jak w innych narządach limfatycznych – tkanka łączna siateczkowata, lecz sieć gwiaździstych komórek nabłonkowych, w oczkach której leżą limfocyty i makrofagi

24 Komórki nabłonkowe grasicy produkują również substancje o charakterze hormonalnym, wpływające na prawidłowe dojrzewanie limfocytów T i stymulujące ich namnażanie się w innych narządach limfatycznych.


Pobierz ppt "Woda stanowi ok. 50- 60% całkowitej masy ciała. 1/3 płynów naszego organizmu to płyn wewnątrzkomórkowy. Krew to tylko ok. 9% wszystkich płynów organizmu,"

Podobne prezentacje


Reklamy Google