Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Bezpieczeństwo społeczne – ćw. 2 Metody przeciwdziałania zjawiskom społecznym stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Bezpieczeństwo społeczne – ćw. 2 Metody przeciwdziałania zjawiskom społecznym stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego."— Zapis prezentacji:

1 Bezpieczeństwo społeczne – ćw. 2 Metody przeciwdziałania zjawiskom społecznym stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego

2 Kryteria oceniania Efekt kształcenia Metoda weryfikacji P_W03 - przedstawić rolę podmiotów rządowych i pozarządowych, w tym założenia ich inicjatyw, w zakresie utrzymania bezpieczeństwa społecznego test zamknięty, test otwarty P_U02 - scharakteryzować metody przeciwdziałania zjawiskom społecznym stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego test zamknięty, test otwarty [kurs DL] P_U03 - analizować przebieg procesów demograficznych zachodzących w państwie i ich wpływ na bezpieczeństwo społeczne test zamknięty, test otwarty

3  Od 16 listopada 2015 r. – ministrem rodziny, pracy i polityki społecznej jest Elżbieta Rafalska  (do 8 stycznia 2016 r. adres strony pozostawał niezmieniony)

4 Definicja polityki  Wg Arystotelesa – to sztuka „kontrolowania i uzgadniania – w ramach zorganizowanej zbiorowości ludzkiej – interesów różnorodnych grup społecznych”. /Edmund Wnuk-Lipiński, Polityka, w: Encyklopedia socjologii/

5 Dwa rozumienia polityki jako swoistej „sztuki działania”  Polityka jako sztuka realizowania tego, co możliwe (to gra o sumie zerowej; akcentuje się tu realizację woli, nawet wbrew woli innych); w tym sensie polityka utożsamiana jest ze stosunkami władzy (ktoś jest na wozie, ktoś pod wozem)  Polityka jako domena uzgadniania (to pole „współpracy między różnymi segmentami społeczeństwa”, gra o sumie niezerowej) /Edmund Wnuk-Lipiński, Polityka, w: Encyklopedia socjologii/

6 Zasięg i przedmiot polityki  „Domeną polityki jest życie publiczne, zatem w jej obszarze mieszczą się niemal wszystkie działania społeczne, które wykraczają poza zakres mikrostruktur (grup społecznych)”  Przedmiotem polityki są takie zjawiska społeczne, jak: „konflikt społeczny, problemy legitymizacji, względna deprywacja (poczucie niesprawiedliwości w dostępie do dóbr) i nierówności społeczne, wybory, wyłanianie się ruchów społecznych i przywódców politycznych, (…) procedury zdobywania poparcia społecznego” /E. Wnuk-Lipiński, dz. cyt./

7 Aksjologiczny wymiar polityki  To „idee, ideologie i doktryny polityczne, które porządkują ogląd świata społecznego z pewnej szczególnej perspektywy, a ponadto ustalają kierunek, a niekiedy nawet sposób działania zwolenników określonej idei, ideologii czy doktryny” (innymi słowy chodzi o to, z jakich podstaw wyrasta ewentualna polityka, także polityka społeczna – social policy)

8 Aksjologiczny wymiar polityki  Za taki aksjologiczny aspekt polityki można uznać np. „przeciwdziałanie marginalizacji społecznej, a więc służenie przez państwo i instytucje pozarządowe zinstytucjonalizowaną i trafnie adresowaną pomocą mającą na celu ograniczanie rozmiaru marginesu społecznego” /E. Wnuk-Lipiński, dz. cyt./  Tak rozumiane działania to domena tzw. polityki społecznej…

9 Polityka społeczna sensu stricte – różne rozumienia…  …to „działalność państwa, samorządu i organizacji pozarządowych, której celem jest wyrównywanie drastycznych różnic socjalnych między obywatelami, dawanie im równych szans i asekurowanie ich przed skutkami ryzyka socjalnego” / J. Auleytner, Strategia polskiej polityki społecznej, w: Strategia rozwoju Polski do roku 2020, tom II, Komitet Prognoz „Polska 2000 Plus”, Warszawa 2000/  …to „działalność państwa, samorządu i organizacji pozarządowych zmierzająca do kształtowania ogólnych warunków pracy i bytu ludności, prorozwojowych struktur społecznych oraz stosunków społecznych opartych na równości i sprawiedliwości społecznej, sprzyjających zaspokajaniu potrzeb społecznych na dostępnym poziomie” /A. Kurzynowski, Związki polityki społecznej z polityką gospodarczą, w: Kurzynowski A. (red.), Polityka społeczna, Szkoła Główna Handlowa 2001/

10 Polityka społeczna sensu stricte – różne rozumienia…  …to „działalność publiczna, której zamierzone cele i osiągane rezultaty dotyczą warunków, poziomu i jakości życia społeczeństw jako całości, a także wybranych zbiorowości osób, rodzin czy gospodarstw domowych /R. Szarfenberg, Krytyka i afirmacja polityki społecznej, IFiS PAN, Warszawa 2008/  to ciągłe „zorganizowane i świadome działanie nakierowane na utrzymywanie względnej równowagi między dwiema wartościami: wolnością i równością. (…) w najbardziej ogólnym sensie jest procesem redystrybucji dóbr i usług wedle pewnych normatywnych założeń (…) jest więc podejmowana w celu korekcji tych procesów gospodarczych i społecznych, które naruszają zespół wartości definiowanych jako sprawiedliwość społeczna (…); realokacja dóbr i usług odbywa się na rzecz jednych (…) kosztem innych grup społecznych” /E. Wnuk-Lipiński, Demokratyczna rekonstrukcja, PWN, W-wa 1996/

11 Style realizacji polityki społecznej  Styl wyzwalający (ludzie chcą, ale są w swych inicjatywach blokowani przez uwarunkowania zewnętrzne; skuteczny wtedy, gdy mamy do czynienia z ograniczeniami zewnętrznymi wobec adresatów)  Styl opiekuńczy (ludzie chcą, ale nie potrafią i/lub nie mogą; adresaci są traktowani jako nie w pełni sprawni, wymagający zatem wsparcia przynajmniej czasowego)  Styl bodźcowy (nie chcą, choć mogą; trzeba ich zmobilizować nagrodą – np. finansową, ale także atmosferą; zob. tzw. pokolenie Y)  Styl rygorystyczny (ludzie potrafią i mogą, ale nie chcą odstąpić od zachowań nagannych)

12 Bezpieczeństwo społeczne – instrumenty polityki społecznej  Instrumenty ekonomiczne to m.in.: - kształtowanie polityki konsumpcyjnej przez dostęp do pracy, kształtowanie wynagrodzeń, opodatkowania dochodów, politykę cenową, zasady udzielania kredytów, kształtowanie dostępu do świadczeń społecznych… - kształtowanie stosunków właśnościowych np. przez uwłaszczanie, wywłaszczanie, ochronę form własności…  Instrumenty prawne (najogólniej rzecz ujmując – to, co powyżej, aby było gwarantowane, powinno mieć ochronę prawną, formułę prawną [zob. prawo pracy, prawo cywilne, prawo rodzinne, prawo karne, Konstytucja RP])

13 Bezpieczeństwo społeczne – instrumenty polityki społecznej  Instrumenty informacyjne (edukacja, media, poradnictwo, praca socjalna)  Instrumenty kadrowe (zasoby ludzkie, kapitał ludzki – to ci, którzy: a) decydują o kierunkach polityki społecznej na szczeblu centralnym, ale i samorządowym, związkowym, pozainstytucjonalnym; b) świadczą konkretne, szeroko rozumiane usługi wzmacniające potencjał innych, wspierające innych w konkretnych sytuacjach: od nauczycieli począwszy, przez lekarzy, terapeutów, pracowników socjalnych, po policjantów, sędziów, komorników; c) prowadzą wolontariat...  Kształtowanie przestrzeni (przyjaznej, funkcjonalnej, sprzyjającej rozwojowi, niesprzyjającej patologiom…)  Gospodarowanie czasem (włączać potrzebne działania we właściwym czasie; zagospodarować czas wolny młodych, starych (coraz dłużej żyjących)…

14 Bezpieczeństwo społeczne - profilaktyka  Profilaktyka uprzedzająca – działania podejmowane przed pojawieniem się zjawiska, a więc i jego skutków; inaczej – działania wyprzedzające naruszenie normy, wystąpienie zjawiska...  Profilaktyka objawowa – jeśli zjawisko zaistniało, podejmuje się działania mające na celu usunięcie jego skutków bądź przyczyn (aby się nie powtórzyło); inaczej: działania podejmowane po naruszeniu normy, po wystąpieniu zjawiska…

15 Bezpieczeństwo społeczne – strategie postępowania 1. Strategia destruktywna jest sensowna zwłaszcza jako reakcja natychmiastowa (np. izolowanie, separowanie np. czynu nagannego, aby go nie powtórzył). 2. Metody strategii destruktywnej to: - uniemożliwianie (utrudnianie określonych działań) - wytłumianie (sankcjonowanie zachowań nagannych) - zagrażanie (zapowiadanie reakcji)

16 Bezpieczeństwo społeczne – strategie postępowania  Strategia kreatywna, nierepresyjna:  - obejmuje działania rozwijające zjawiska pożądane - po to, by eliminowały zjawiska niepożądane; (np. fundusze na dodatkowe godziny wf, aby po lekcjach uczniowie uprawiali sport, a nie chuliganili) - ma sens w dłuższym horyzoncie czasowym, wymaga przemyślanej polityki, sporych nakładów...

17 Bezpieczeństwo społeczne – strategie postępowanie  Metody strategii kreatywnej: a. szkolenie (przekazywanie wiedzy i umiejętności w różnych dziedzinach /w zakresie zachowań zgodnych z prawem/ ) b. przekonywanie (wskazywanie profitów płynących z określonych zachowań) c. propagowanie (komunikowanie z wykorzystaniem oddziaływania na emocje, podświadomość) d. informowanie (uzupełnianie wiedzy przekazanej innymi metodami; np. artykuły prasowe...) e. przetwarzanie środowiska na sprzyjające zachowaniom poprawnym (zgodnym z prawem...)

18 Działania zapobiegawcze i ich etapy  etap działań pierwotnych (eliminowanie warunków sprzyjających powstawaniu negatywnych zjawisk, np.: polityka gospodarcza nastawiona na tworzenie miejsc pracy, miejsc rekreacji, zajęcia dla młodych, planowanie przestrzenne)  etap działań wtórnych (zapobieganie negatywnym zjawiskom; np. rozpoznanie środowisk przestępczych, „sąsiedzka czujność”, monitoring, techniczne zabezpieczenia)  etap działań następczych (to już reakcje, strategia destruktywna - zapobieganie recydywie, „promieniowaniu” złych postaw, ale i kreatywna – np. resocjalizacja, praca socjalna pojmowana jako „działalność zawodowa skierowana na pomoc osobom i rodzinom we wzmocnieniu lub odzyskaniu zdolności do funkcjonowaniu w społeczeństwie oraz na tworzenie warunków sprzyjających temu celowi)

19 Bezpieczeństwo społeczne - ćw. 3 Pomoc społeczna

20 Różne znaczenia pomocy społecznej /ten i kolejne slajdy za: T. Kaźmierczak, Pomoc społeczna, w: Encyklopedia socjologii/  Potoczne, zarazem oparte na rodzimej koncepcji polityki społecznej z XX w.: - to „katalog dóbr/instrumentów p.s. (zasiłki, pomoc w naturze, usługi) świadczonych przez właściwe organizacje, przede wszystkim publiczne, osobom, które znajdują się w trudnej sytuacji życiowej…”  Socjologiczne: to „jedna z podstawowych instytucji społecznych” służąca „utrzymania ładu i integracji systemu społecznego”; szczegółowymi celami p.s. są: „1) łagodzenie skutków deprywacji i przynoszenie ulgi w cierpieniu; 2) rozwiązywanie problemów i pokonywanie trudności; 3) zapobieganie” ww. problemom…

21 Różne znaczenia pomocy społecznej  Pomoc społeczna jest również rozumiana jako zgeneralizowana funkcja polityki społecznej prowadzonej głównie przez państwo, „której celem jest osiąganie stanu określanego jako dobrobyt lub dobrostan obywateli;  państwo pomaga swoim obywatelom, interweniuje za pośrednictwem usług społecznych: ochrony i opieki zdrowotnej, oświaty, mieszkalnictwa, zatrudnienia, zabezpieczenia społecznego (tj. dochodu) oraz instytucji samej pomocy społecznej”

22 Kryteria analizy pomocy społecznej  Pomoc społeczną można analizować według: - „natury uprawnień do korzystania z pomocy społ. ( np. pomoc prawna, finansowa, profesjonalna ) - kryteriów uprawnień ( cechy jednostki, rodziny, grupy, miejsca zamieszkania, cechy społ.-biolog. ) - zasad przyznawania uprawnień (ściśle określone lub zmienne, arbitralne lub uznaniowe) - administracyjnych i finansowych metod określania dostępu, korzystania ze świadczeń, alokacji zasobów - założonych funkcji świadczeń” (co komu, dlaczego)

23 Cechy pomocy społecznej jako instytucji  To organizacja (struktura) formalna  Działa pod auspicjami społecznymi (to społeczeństwo ją finansuje ze środków publicznych bądź za pośrednictwem prywatnych donatorów, także określa i sankcjonuje cele i metody jej działania, sprawując nad nią kontrolę…)  Charakter jej działania jest niekomercyjny  Jest nastawiona na bezpośrednie zaspokajanie potrzeb osobniczych w odróżnieniu od tych podmiotów/struktur publicznych, które zaspokajają funkcjonalne potrzeby społeczeństwa jako całości

24 Modele pomocy społecznej  Rezydualny - sytuacje problemowe postrzegane są w nim jako wyjątkowe, tj. „sytuacje krytyczne; pomoc społeczna wkracza wówczas, gdy podstawowe mechanizmy dystrybucji dóbr i usług, tj. rynek i rodzina, nie spełniają swoich zadań, a indywidualne zasoby uległy wyczerpaniu; (…); pomoc ma charakter doraźny i wycofywana jest tak szybko, jak to możliwe (bo jej otrzymywanie stygmatyzuje); nacisk kładzie się na [swoiście pojmowane] ratownictwo; świadczenia dystrybuowane są selektywnie…; generalnie zakłada się odpowiedzialność jednostki za swój los”

25 Modele pomocy społecznej  Instytucjonalny - w tym modelu „problemy są traktowane jako naturalny efekt industrializacji [i złożoności współczesnego życia]; pomoc jest udzielana, zanim nastąpi kryzys; pomoc społeczna jest zinstytucjonalizowanym kanałem redystrybucji; przeżywanie trudności i korzystanie z pomocy nie stygmatyzują; pomoc może być permanentna; nacisk kładzie się na zapobieganie i rehabilitację [inaczej: na profilaktykę uprzedzającą, ale i objawową]; świadczenia dystrybuowane są wszystkim potrzebującym; generalnie zakłada się odpowiedzialność państwa za los jednostki”

26 Miary ubóstwa  miara subiektywna: to ocena przez badanych własnej sytuacji materialnej i możliwości zaspokajania potrzeb  miary obiektywne (zresztą nie do końca obiektywne, bo z reguły bazują one na wycenie elementów spożycia arbitralnie uznanych za niezbędne): - minimum socjalne: to minimum potrzeb uznanych społecznie za uzasadnione (widoczna uznaniowość, zależna od zamożności danego społeczeństwa); przy obliczaniu minimum socjalnego bierze się pod uwagę nie tylko potrzeby bytowe (żywność, mieszkanie, ubiór), ale i społeczne (edukację, udział w kulturze, rekreację); nie jest to próg ubóstwa, tylko granica wyznaczająca sferę niedostatku... - minimum egzystencji – oto próg ubóstwa, granica ubóstwa skrajnego; minimum to jest niższe niż minimum socjalne, gdyż wlicza się doń jedynie wydatki na potrzeby, których zaspokojenie nie może być odłożone w czasie; konsumpcja niższa od poziomu wyznaczonego tą granicą prowadzi do biologicznego wyniszczenia!

27 Miary ubóstwa - ubóstwo relatywne: jego granicę wyznacza pewien procent mediany lub średnich wydatków gospodarstw domowych (w Polsce, wg GUS, to 50 proc. ogółu średnich wydatków gospodarstw domowych) - oficjalna granica ubóstwa (administracyjna) – w Polsce wyznacza ją wysokość minimalnej emerytury; od tego zależy przyznawanie praw do pobierania określonych zasiłków;  WAŻNE: miara ta różni się od pozostałych, bo jej podstawą jest wysokość dochodów, a nie wydatków!  Relatywność miar ubóstwa wiąże się także z tzw. prosumpcją, czyli udziałem w spożyciu produktów wytwarzanych samemu (przez gospodarstwo rodzinne, zwłaszcza wiejskie), oraz z dochodami z szarej strefy... /B. Szacka, Wprowadzenie do socjologii, Oficyna Naukowa, Warszawa 2008/


Pobierz ppt "Bezpieczeństwo społeczne – ćw. 2 Metody przeciwdziałania zjawiskom społecznym stanowiącym zagrożenie dla bezpieczeństwa społecznego."

Podobne prezentacje


Reklamy Google