Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

INFORMATYKA WYBRANE ALGORYTMY OPTYMALIZACYJNE KRYPTOLOGIA

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "INFORMATYKA WYBRANE ALGORYTMY OPTYMALIZACYJNE KRYPTOLOGIA"— Zapis prezentacji:

1 INFORMATYKA WYBRANE ALGORYTMY OPTYMALIZACYJNE KRYPTOLOGIA

2 Klasy metod algorytmicznych Metoda TOP-DOWN (zstępująca, analityczna) Metoda BOTTOM-UP (wstępująca, syntetyczna) Problem jest dzielony na podproblemy, Podproblemy są rozwiązywane, a rezultaty zapamiętywane, jeżeli będą użyte później; Używana jest rekurencja i zapamiętywanie. Wszystkie (elementarne) podproblemy, które mogą być potrzebne, są rozwiązywane najpierw, Ich rezultaty są następnie używane do rozwiązywania większych podproblemów.

3 Rekurencja Rekurencja (rekursja) to odwoływanie się funkcji (podprogramu, programu) do samej siebie

4 Efekt Droste Efekt Droste to termin określający specjalny rodzaj rekurencyjnego obrazu. Obraz ukazujący efekt Droste zawiera mniejszą wersję samego siebie. Ta mniejsza wersja zawiera jeszcze mniejszą wersję w tym samym miejscu i tak dalej.

5 Silnia Function silnia(x As Double) As Double If x = 1 Then silnia = 1 Else silnia = x * silnia(x - 1) End If End Function

6 Podstawowe metody rozwiązywania algorytmów Metoda „Dziel i zwyciężaj” (divide and conquer) Metoda „zachłanna” (greedy method) Programowanie dynamiczne

7 Dziel i zwyciężaj – jedna z głównych metod projektowania algorytmów w informatyce, prowadząca do bardzo efektywnych rozwiązań. Nazwa pochodzi od łacińskiej sentencji dziel i rządź (łac. divide et impera). W strategii tej problem dzieli się rekurencyjnie na dwa lub więcej mniejszych podproblemów tego samego (lub podobnego) typu tak długo, aż fragmenty staną się wystarczająco proste do bezpośredniego rozwiązania. Z kolei rozwiązania otrzymane dla podproblemów scala się, uzyskując rozwiązanie całego zadania.

8 Algorytm zachłanny – algorytm, który w celu wyznaczenia rozwiązania w każdym kroku dokonuje zachłannego, tj. najlepiej rokującego w danym momencie wyboru rozwiązania częściowego. Innymi słowy algorytm zachłanny nie dokonuje oceny czy w kolejnych krokach jest sens wykonywać dane działanie, dokonuje decyzji lokalnie optymalnej, dokonuje on wyboru wydającego się w danej chwili najlepszym, kontynuując rozwiązanie podproblemu wynikającego z podjętej decyzji

9 Programowanie dynamiczne – opiera się na podziale rozwiązywanego problemu na podproblemy względem kilku parametrów. W odróżnieniu od techniki dziel i zwyciężaj podproblemy w programowaniu dynamicznym nie są rozłączne.

10 Podstawowe metody rozwiązywania algorytmów Metoda „zachłanna” (greedy method) Programowanie dynamiczne Algorytmy optymalizacyjne

11 Algorytmy zachłanne Własność zachłannego wyboru –Za pomocą lokalnie optymalnych (zachłannych) wyborów można uzyskać optymalne rozwiązanie całego zadania. –Optymalny wybór nie zależy od wyborów kolejnych Metoda zachłanna –Dokonuje decyzji lokalnie optymalnej (w danej chwili najlepszej)

12 Programowanie dynamiczne W każdym kroku rozważamy wszystkie kombinacje powstałe z: –Dokonania konkretnego wyboru (zazwyczaj zachłannego) –Znalezienia optymalnych rozwiązań dla pozostałych wyborów Optymalny wybór dokonany przez metodę programowania dynamicznego może zależeć od poprzednich wyborów oraz od wyborów kolejnych – wtedy rozwiązanie optymalne jest modyfikowane.

13 Dyskretny problem plecakowy Złodziej rabuje mieszkanie W. Skibińskiego. Znalazł on N towarów; j-ty przedmiot jest wart c j oraz waży w j. Złodziej dąży do zabrania ze sobą jak najwartościowszego łupu, przy czym nie może zabrać więcej niż B kilogramów. Nie może też zabierać ułamkowej części przedmiotów (byłoby to możliwe w ciągłym problemie plecakowym).

14

15

16 Torba ma pojemność 15 kg jprzedmiotwaga, w j wartość, c j 1gitara PS PS Vita2200 4telefon1500 5laptop8900 6parasol2100 7trampki4100 8wino2100

17 Rozwiązanie zachłanne W wersji zachłannej algorytm aproksymacyjny sortuje elementy w kolejności malejącej porównując stosunek wartości do wagi elementu i następnie wstawia je kolejno.

18 Rozwiązanie zachłanne jprzedmiotwaga, w j wartość, c j hjhj 1telefon1500 2PS laptop PS Vita wino parasol gitara ,25 8trampki410025

19 Rozwiązanie zachłanne Waga plecaka – 14 kg Wartość – 1700 zł jprzedmiotwaga, w j wartość, c j hjhj 1telefon1500 2PS laptop PS Vita wino parasol gitara ,25 8trampki410025

20 Rozwiązanie dynamiczne Polega na rozważeniu wszystkich możliwych opcji i wybraniu najbardziej optymalnej j11 i 21 i 31 i 41 i 51 i 6… waga189333… wartość …

21 Rozwiązanie optymalne Waga plecaka – 15 kg Wartość – 1800 zł jprzedmiotwaga, w j wartość, c j hjhj 1telefon1500 2PS laptop PS Vita wino parasol gitara ,25 8trampki410025

22 Problem wydawania reszty Problem polegający na wybraniu z danego zbioru monet o określonych nominałach takiej konfiguracji, by wydać żądaną kwotę przy użyciu minimalnej liczby monet.

23 Przykładowe zadanie Dane są trzy nominały – 1 zł, 2 zł i 5 zł. Ile minimalnie monet potrzeba, żeby wydać 13 zł? zał. Posiadamy nieskończony zbiór monet

24 Algorytm zachłanny k – żądana kwota = 13 zł n – największy dostępny (mniejszy od żądanej kwoty) nominał x – liczba potrzebnych monet k13831 n5521 x1234

25 Algorytm zachłanny – zbiór nominałów 2 zł, 5 zł k – żądana kwota = 6 zł n – największy dostępny (mniejszy od żądanej kwoty) nominał x – liczba potrzebnych monet k61 n5????? x1 BRAK ROZWIĄZANIA?

26 Programowanie dynamiczne Dzięki wykorzystaniu programowania dynamicznego jest możliwe znalezienie bezbłędnego rozwiązania dla tego problemu przy dowolnym zbiorze nominałów i dowolnej kwocie. Algorytm polega na przetwarzaniu kolejnych nominałów i obliczeniu minimalnej liczby potrzebnych monet dla wydania kwot od 0 do k. Przy analizie kolejnego nominału wykorzystywane są informacje pozyskane w czasie wcześniejszych analiz.

27 Programowanie dynamiczne k – żądana kwota = 13 zł n – dostępne nominały nT ∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞ , ,2,

28 Czy w takim razie algorytmy zachłanne mają sens? Metoda zachłanna daje optymalne rozwiązanie w niektórych algorytmach: Algorytm Prima Algorytm Kruskala Ciągły problem plecakowy Daje wynik w dużo krótszym czasie niż programowanie dynamiczne.

29 Graf Zbiór wierzchołków, które mogą być połączone krawędziami, w taki sposób, że każda krawędź kończy się i zaczyna w którymś z wierzchołków

30 Graf

31 Algorytm Prima Zbuduj drzewo zdegenerowane, składające się z najtańszej krawędzi grafu; W każdym kolejnym kroku dodaj do już istniejącego drzewa najtańszą krawędź z krawędzi dotąd nie wziętych pod uwagę; Dodanie nowej krawędzi nie może prowadzić do powstania cyklu, w takim przypadku przejdź do nowej krawędzi w porządku rosnących etykiet

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42 KRYPTOLOGIA

43 Systemy kryptograficzne Kryptologia (z gr. κρυπτός – kryptos – "ukryty" i λόγος – logos – "słowo") – nauka o przekazywaniu informacji w sposób zabezpieczony przed niepowołanym dostępem. Najwcześniejsze formy utajniania pisemnych wiadomości – z uwagi na fakt, że większość ludzi i tak nie umiała czytać – wymagały niewiele więcej niż ówczesnego odpowiednika pióra i papieru.

44 Systemy kryptograficzne Zwiększenie się umiejętności czytania i pisania, szczególnie u przeciwnika, przyczyniło się do powstania rzeczywistej kryptografii. Szyfry antyczne dzieli się na dwie główne grupy: szyfry przestawieniowe, za pomocą których zmieniano kolejność liter w wiadomości (przykład najprostszego przestawienia – "pomóż mi" staje się "opómż im") oraz szyfry podstawieniowe, które polegały na zastępowaniu pojedynczych liter lub ich grup, odpowiednio: innymi literami lub ich grupami (np. "natychmiastowy wylot" staje się "obuzdinjvbtupxz xzmpu" w najprostszym podstawieniu za daną literę – następnej litery alfabetu łacińskiego).

45 Systemy kryptograficzne W prostych wersjach obydwa szyfry oferują niewielki stopień utajnienia przed przeciwnikiem. Jednym z najwcześniejszych szyfrów podstawieniowych był szyfr Cezara, w którym każda litera tekstu jawnego zastępowana była literą oddaloną o pewną ustaloną liczbę pozycji w alfabecie. Szyfr ten został nazwany na cześć Juliusza Cezara, który używał go (z przesunięciem o 3) do komunikacji ze swoimi generałami podczas kampanii wojskowych. Po odkryciu metod kryptoanalizy statystycznej przez arabskiego uczonego Al-Kindiego w IX wieku n.e. stało się możliwe, z mniejszymi lub większymi trudnościami, złamanie prawie każdego z takich szyfrów

46 Systemy kryptograficzne Sytuacja bezbronności szyfrów wobec kryptoanalizy panowała do momentu opracowania szyfrów polialfabetycznych około roku Pomysł polegał na użyciu różnych szyfrów (np. szyfrów podstawieniowych) dla różnych części wiadomości – często innego szyfru dla każdej z osobna litery tekstu jawnego.

47 Algorytm RSA W roku 1977 trzej profesorowie z MIT w USA, Ronald L. Rivest, Adi Shamir i Leonard Adleman, opublikowali nowy rodzaj szyfrowania danych, który nazwano od pierwszych liter ich nazwisk systemem RSA. Jest to niesymetryczny algorytm szyfrujący, którego zasadniczą cechą są dwa klucze: publiczny do kodowania informacji oraz prywatny do jej odczytywania. Szyfrowanie asymetryczne (ang. asymmetric encryption) — sposób szyfrowania, w którym szyfrowanie przebiega za pomocą jednego klucza, a odtworzenie wiadomości (deszyfrowanie) za pomocą drugiego.

48 Algorytm RSA Klucz publiczny (można go udostępniać wszystkim zainteresowanym) umożliwia jedynie zaszyfrowanie danych i w żaden sposób nie ułatwia ich odczytania, nie musi więc być chroniony. Dzięki temu firmy dokonujące transakcji poprzez sieć Internet mogą zapewnić swoim klientom poufność i bezpieczeństwo. Drugi klucz (prywatny, przechowywany pod nadzorem) służy do odczytywania informacji zakodowanych przy pomocy pierwszego klucza. Klucz ten nie jest udostępniany publicznie. System RSA umożliwia bezpieczne przesyłanie danych w środowisku, w którym może dochodzić do różnych nadużyć. Bezpieczeństwo oparte jest na trudności rozkładu dużych liczb na czynniki pierwsze.

49 RSA – przykład Załóżmy, iż dysponujemy superszybkim komputerem, który jest w stanie sprawdzić podzielność miliarda dużych liczb w ciągu jednej sekundy. Aby złamać szyfr RSA należy rozbić klucz publiczny na dwie liczby pierwsze będące jego dzielnikami. Znajomość tych liczb pozwala rozszyfrować każdą informację zakodowaną kluczem prywatnym i publicznym. Statystyczne do złamania klucza 128 bitowego potrzeba będzie 146 lat!!!

50 Fazy Algorytmu RSA 1. Generacja klucza publicznego i tajnego. Klucz publiczny jest przekazywany wszystkim zainteresowanym i umożliwia zaszyfrowanie danych. Klucz tajny umożliwia rozszyfrowanie danych zakodowanych kluczem publicznym. Jest trzymany w ścisłej tajemnicy.

51 Fazy Algorytmu RSA 2. Użytkownik po otrzymaniu klucza publicznego, np. poprzez sieć Internet, koduje za jego pomocą swoje dane i przesyła je w postaci szyfru RSA do adresata dysponującego kluczem tajnym, np. do banku, firmy komercyjnej, tajnych służb. Klucz publiczny nie musi być chroniony, ponieważ nie umożliwia on rozszyfrowania informacji - proces szyfrowania nie jest odwracalny przy pomocy tego klucza. Zatem nie ma potrzeby jego ochrony i może on być powierzany wszystkim zainteresowanym bez ryzyka złamania kodu. 3. Adresat po otrzymaniu zaszyfrowanej wiadomości odczytuje ją za pomocą klucza tajnego

52 Tworzenie kluczy RSA 1. Znajdź dwie duże liczby pierwsze (mające np. po 1024 bity). Oznacz je jako p i q. Istnieją specjalne algorytmy generujące duże liczby pierwsze. 2. Oblicz: Ø = (p - 1) (q - 1) oraz n = p q Wygenerowane liczby pierwsze usuń, aby nie wpadły w niepowołane ręce. Ø to tzw. funkcja Eulera, n jest modułem. 3. Wykorzystując odpowiednio algorytm Euklidesa znajdź liczbę e, która jest względnie pierwsza z wyliczoną wartością funkcji Eulera Ø (tzn. NWD(e, Ø) = 1) Liczba ta powinna również spełniać nierówność 1 < e < n. Nie musi ona być pierwsza lecz nieparzysta.

53 Tworzenie kluczy RSA 4. Oblicz liczbę odwrotną modulo Ø do liczby e, czyli spełniającą równanie (d e) mod Ø = Klucz publiczny jest parą liczb (e, n), gdzie e nazywa się publicznym wykładnikiem. Możesz go przekazywać wszystkim zainteresowanym. 6. Klucz tajny to (d, n), gdzie d nazywa się prywatnym wykładnikiem. Klucz ten należy przechowywać pod ścisłym nadzorem.

54 Tworzenie kluczy RSA - przykład

55 Szyfrowanie danych kluczem publicznym RSA 1. Otrzymujesz od adresata klucz publiczny w postaci pary liczb (e, n). 2. Wiadomość do zaszyfrowania zamieniasz na liczby naturalne t, które muszą spełniać nierówność 0 < t < n Można tutaj skorzystać np. z łączenia kodów znaków. Oczywiście adresat musi znać użyty przez ciebie sposób przekształcenia tekstu w liczbę, aby mógł on później odtworzyć otrzymaną wiadomość. Zwykle nie ma z tym problemu, ponieważ nadawca i odbiorca stosują wspólne oprogramowanie, które troszczy się za ciebie o takie szczegóły techniczne.

56 Szyfrowanie danych kluczem publicznym RSA 3. Na tak otrzymanych liczbach wykonujesz operację szyfrowania i otrzymujesz liczby c = t e mod n. 4. Liczby c są zaszyfrowaną postacią liczb t i przekazuje się je adresatowi wiadomości. Klucz (e, n) umożliwił ich zaszyfrowanie, lecz nie pozwala ich rozszyfrować.

57 Szyfrowanie danych kluczem publicznym RSA - przykład

58 Rozszyfrowywanie danych kluczem prywatnym RSA 1. Jesteś adresatem zaszyfrowanych wiadomości. Wcześniej wszystkim korespondentom przesłałeś wygenerowany klucz publiczny (e,n), za pomocą którego mogą oni szyfrować i przesyłać ci swoje dane. Otrzymujesz więc zaszyfrowaną wiadomość w postaci liczb naturalnych c, które muszą spełniać warunek: 0 < c < n 2. Liczbę c przekształcasz na pierwotną wartość t stosując wzór: t = c d mod n 3. Z otrzymanej liczby t odtwarzasz według ustalonego systemu znaki tekstu. Teraz możesz odczytać przesłaną wiadomość.

59 Rozszyfrowywanie danych kluczem prywatnym RSA - przykład


Pobierz ppt "INFORMATYKA WYBRANE ALGORYTMY OPTYMALIZACYJNE KRYPTOLOGIA"

Podobne prezentacje


Reklamy Google