Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

SZTUCZNA INTELIGENCJA ALGORYTMY GENETYCZNE I EWOLUCYJNE Adrian Horzyk Akademia Górniczo-Hutnicza Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "SZTUCZNA INTELIGENCJA ALGORYTMY GENETYCZNE I EWOLUCYJNE Adrian Horzyk Akademia Górniczo-Hutnicza Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii."— Zapis prezentacji:

1 SZTUCZNA INTELIGENCJA ALGORYTMY GENETYCZNE I EWOLUCYJNE Adrian Horzyk Akademia Górniczo-Hutnicza Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej Katedra Automatyki i Inżynierii Biomedycznej Laboratorium Biocybernetyki Kraków, al. Mickiewicza 30, paw. C3/205 Google: Adrian Horzyk

2 ALGORYTMY EWOLUCYJNE Evolutionary Algorithms (EA) Odzwierciedlają naturalne procesy ewolucyjne w przyrodzie. Odzwierciedlają naturalne procesy ewolucyjne w przyrodzie. Posiadają zdefiniowane środowisko na podstawie rozwiązywanego problemu, w którym ewoluują rozwiązania reprezentowane przez osobniki o różnym przystosowaniu do tego środowiska. Posiadają zdefiniowane środowisko na podstawie rozwiązywanego problemu, w którym ewoluują rozwiązania reprezentowane przez osobniki o różnym przystosowaniu do tego środowiska. Dostosowanie osobników mierzymy przy pomocy funkcji przystosowania (fitness function) i na podstawie stopnia tego przystosowania określamy ich szansę na współudział w generowaniu nowych rozwiązań. Dostosowanie osobników mierzymy przy pomocy funkcji przystosowania (fitness function) i na podstawie stopnia tego przystosowania określamy ich szansę na współudział w generowaniu nowych rozwiązań. Zgodnie z zasadami ewolucji największą szansę na przetrwanie i wpływ na reprodukcję w danym środowisku mają osobniki najlepiej przystosowane i to one generują nowe potencjalnie lepsze rozwiązania. Zgodnie z zasadami ewolucji największą szansę na przetrwanie i wpływ na reprodukcję w danym środowisku mają osobniki najlepiej przystosowane i to one generują nowe potencjalnie lepsze rozwiązania.

3 ALGORYTMY EWOLUCYJNE Evolutionary Algorithms (EA) Algorytmy ewolucyjne są procedurami heurystycznego przeszukiwania opartymi na mechanizmach doboru naturalnego i dziedziczenia, wykorzystując zasadę przeżycia osobników najlepiej przystosowanych. Od klasycznych metod optymalizacyjnych odróżnia je kilka istotnych cech: Nie przetwarzają bezpośrednio parametrów zadania, lecz ich zakodowaną postać. Nie przetwarzają bezpośrednio parametrów zadania, lecz ich zakodowaną postać. Nie wychodzą z pojedynczego punktu, lecz wykorzystują pewną ich populację (zwykle liczną). Nie wychodzą z pojedynczego punktu, lecz wykorzystują pewną ich populację (zwykle liczną). Nie korzytają z pochodnych ani innych informacji pomocniczych, lecz z funkcji celu/przystosowania. Nie korzytają z pochodnych ani innych informacji pomocniczych, lecz z funkcji celu/przystosowania. Nie stosują reguł deterministycznych, lecz probabilistyczne. Nie stosują reguł deterministycznych, lecz probabilistyczne. Te cechy EA dają im odporność i przewagę nad innymi metodami poszukiwania.

4 ALGORYTMY EWOLUCYJNE I GENETYCZNE W OPTYMALIZACJI I WYSZUKIWANIU Dążąc do znalezienia rozwiązań optymalnych dla postawionych problemów można wykorzystać:  Metody analityczne – działają lokalnie i są oparte o optymalizację gradientową: Pośrednie – poszukują lokalnych ekstremów funkcji rozwiązując układ równań (zwykle nieliniowych), otrzymany na skutek przyrównania gradientu funkcji celu do zera. Pośrednie – poszukują lokalnych ekstremów funkcji rozwiązując układ równań (zwykle nieliniowych), otrzymany na skutek przyrównania gradientu funkcji celu do zera. Bezpośrednie – poszukują lokalnego optimum przez „skakanie” po wykresie funkcji w kierunku spadku gradientu. Bezpośrednie – poszukują lokalnego optimum przez „skakanie” po wykresie funkcji w kierunku spadku gradientu.  Metody przeglądowe – przeszukują przestrzeń rozwiązań po kolei, lecz w związku z tym, iż taka przestrzeń może być bardzo duża lub nieskończona, metoda jest raczej rzadko stosowana, gdyż jest nieefektywna lub niewykonalna w sensownym czasie.  Metody losowe – przeszukują przestrzeń rozwiązań losowo i zapamiętują najlepsze rozwiązanie, lecz w dużej przestrzeni rzadko są w stanie „trafić” w rozwiązanie optymalne, mogą natomiast wspierać poszukiwanie takiego rozwiązania. Algorytmy ewolucyjne są rodzajem metod losowych wykorzystujących wiedzę o wcześniejszych wynikach poszukiwań o określonej jakości do wyznaczania potencjalnych nowych miejsc, w których mogą być rozwiązania lepszej jakości.

5 ALGORYTMY GENETYCZNE Genetic Algorithms (GA) To rodzaj losowego przeszukiwania heurystycznego przestrzeni rozwiązań występujące w przyrodzie, które naśladuje naturalne procesy dziedziczenia, selekcji, mutacji, i krzyżowania, dokonując wyboru możliwie najlepiej dostosowanych jednostek powstałych w wyniku tych procesów, które będą podstawą kolejnej generacji. To rodzaj losowego przeszukiwania heurystycznego przestrzeni rozwiązań występujące w przyrodzie, które naśladuje naturalne procesy dziedziczenia, selekcji, mutacji, i krzyżowania, dokonując wyboru możliwie najlepiej dostosowanych jednostek powstałych w wyniku tych procesów, które będą podstawą kolejnej generacji. Są wykorzystywane do różnych zadań optymalizacyjnych, gdy model dla określonego zadania nie jest znany lub potrzebne jest znalezienie możliwie optymalnych parametrów dla określonego modelu. Są wykorzystywane do różnych zadań optymalizacyjnych, gdy model dla określonego zadania nie jest znany lub potrzebne jest znalezienie możliwie optymalnych parametrów dla określonego modelu. Często służy do określenia sub-optymalnych parametrów innych modeli stosowanych w inteligencji obliczeniowej. Często służy do określenia sub-optymalnych parametrów innych modeli stosowanych w inteligencji obliczeniowej. Kodowanie osobników (chromosomów) przy pomocy ciągów zer i jedynek. Kodowanie osobników (chromosomów) przy pomocy ciągów zer i jedynek. GA należą do szerszej klasy algorytmów ewolucyjnych (evolutionary algorithms – EA). GA należą do szerszej klasy algorytmów ewolucyjnych (evolutionary algorithms – EA).

6 KODOWANIE I NAZEWNICTWO Wykorzystywane jest słownictwo zapożyczone z genetyki: Populacja – to zbiór osobników o określonej liczebności. Populacja – to zbiór osobników o określonej liczebności. Osobnik / Organizm – to zakodowany zbiór parametrów zadania określający potencjalne rozwiązanie. Osobnik / Organizm – to zakodowany zbiór parametrów zadania określający potencjalne rozwiązanie. Chromosom – to łańcuch (ciąg) kodowy uporządkowanych genów. Chromosom – to łańcuch (ciąg) kodowy uporządkowanych genów. Gen – to cecha, znak lub detektor stanowiący elementarny element chromosomu. Gen – to cecha, znak lub detektor stanowiący elementarny element chromosomu. Genotyp – to zespół (struktura) chromosomów danego osobnika. Genotyp – to zespół (struktura) chromosomów danego osobnika. Fenotyp – to zestaw wartości odpowiadających danemu genotypowi, czylko zdekodowana struktura będąca zbiorem parametrów zadania, a więc jego rozwiązaniem o określonej jakości. Fenotyp – to zestaw wartości odpowiadających danemu genotypowi, czylko zdekodowana struktura będąca zbiorem parametrów zadania, a więc jego rozwiązaniem o określonej jakości. Allel – to wartość danego genu, określana jakok wartość cechy lub jej wariant. Allel – to wartość danego genu, określana jakok wartość cechy lub jej wariant. Locus – to pozycja wskazująca miejsce położenia danego genu w łańcuchu, czyli w chromosomie. Locus – to pozycja wskazująca miejsce położenia danego genu w łańcuchu, czyli w chromosomie.

7 ALGORYTMY GENETYCZNE genetic algorithms (GA) Klasyczny algorytm genetyczny składa się z następujących kroków: 1.Inicjacja – wybór lub wylosowanie początkowej populacji chromosomów (osobników) reprezentowanych przez ciągi binarne o określonej długości. 2.Ocena przystosowania chromosomów w populacji obliczonego na podstawie funkcji przystosowania (fitness function). 3.Sprawdzenie warunku zatrzymania na podstawie jakości przystosowania najlepszego chromosomu (osobnika) w populacji lub w przypadku braku generowania lepiej przystosowanych chromosomów w kolejnych generacjach. 4.Selekcja chromosomów w zależności od ich przystosowania się, dając największe szanse na wylosowanie tym osobnikom, które są najlepiej przystosowane (np. metoda koła ruletki – roulette-wheel selection – przydziela osobnikom taką część koła, jaka wynika z ich jakości przystosowania się, tzn. ich prawdopodobieństwo LaPlace’a wyboru określone jest jako stosunek jakości przystosowania daneo osobnika do sumy jakości przystosowań wszystkich osobników). 5.Zastosowanie operatorów genetycznych (krzyżowania i mutacji). 6.Utworzenie nowej populacji chromosomów (potomnej) 7.Przejście do punktu 2.

8 ALGORYTMY GENETYCZNE genetic algorithms (GA) Algorytmy genetyczne składają się z czterech podstawowych operacji: Selekcji – jednostek populacji, które spełniają dopasowanie wyznaczone przez funkcję dopasowania (celu). Selekcji – jednostek populacji, które spełniają dopasowanie wyznaczone przez funkcję dopasowania (celu). Reprodukcji – umożliwia powielenie jednostek populacji (ciągów) w stosunku zależnym od wyznaczonej dla nich wartości funkcji dopasowania; w taki sposób powstaje pula rodzicielska. Reprodukcji – umożliwia powielenie jednostek populacji (ciągów) w stosunku zależnym od wyznaczonej dla nich wartości funkcji dopasowania; w taki sposób powstaje pula rodzicielska. Krzyżowania - to losowe dobranie jednostek populacji (ciągów) z puli rodzicielskiej w pary, a następnie ich krzyżowanie polegające na wymianie części informacji zawartej w ciągach rodzicielskich i utworzeniu potomstwa będącego kombinacją ciągów rodzicielskich. Krzyżowania - to losowe dobranie jednostek populacji (ciągów) z puli rodzicielskiej w pary, a następnie ich krzyżowanie polegające na wymianie części informacji zawartej w ciągach rodzicielskich i utworzeniu potomstwa będącego kombinacją ciągów rodzicielskich. Mutacji – w trakcie której dochodzi do losowej zmiany wartości elementu ciągu kodowego (kodu jednostki). Mutacji – w trakcie której dochodzi do losowej zmiany wartości elementu ciągu kodowego (kodu jednostki).

9 ALGORYTMY GENETYCZNE Operatory genetyczne Operatory genetyczne mają za zadanie wygenerować nową populację chromosomów (osobniki potomne) na podstawie istniejącej populacji chromosomów w celu poprawy ich jakości przystosowania. W algorytmach genetycznych stosujemy dwa rodzaje operatorów: Operator kryżowania (crossover) – to podstawowy operator stosowany z prawdopodobieństwem 0,5 ≤ p k ≤ 1, a jego działanie polega na rozcięciu łańcuchów chromosomów w wylosowanym miejscu krzyżowania (locus), a następnie zamianę tych łańcuchów pomiędzy tymi łańcuchami. Operator kryżowania (crossover) – to podstawowy operator stosowany z prawdopodobieństwem 0,5 ≤ p k ≤ 1, a jego działanie polega na rozcięciu łańcuchów chromosomów w wylosowanym miejscu krzyżowania (locus), a następnie zamianę tych łańcuchów pomiędzy tymi łańcuchami. Operator mutacji (mutation) – stosowany jest zwykle z niewielkim prawdopodobieństwem 0 ≤ p m ≤ 0,1, a jego działanie sprowadza się do losowej zamiany wartości genu na przeciwny w łańcuchu. Operator mutacji (mutation) – stosowany jest zwykle z niewielkim prawdopodobieństwem 0 ≤ p m ≤ 0,1, a jego działanie sprowadza się do losowej zamiany wartości genu na przeciwny w łańcuchu.

10 ALGORYTMY GENETYCZNE krzyżowanie i mutacja PRZYKŁAD: W chromosomach przodków (rodziców) losowany jest punkt krzyżowania (locus), następnie operacja genetycznego krzyżowania, a na końcu mutacja w genach potomków (dzieci).

11 STRATEGIE i ALGORYTMY EWOLUCYJNE x ALGORYTMY Istnieje kilka zasadniczych różnic pomiędzy algorytmami ewolucyjnymi (EA) i genetycznymi (GA): EA operuje na wektorach liczb zmiennoprzecinkowych, a GA działa na wektorach liczb binarnych. EA operuje na wektorach liczb zmiennoprzecinkowych, a GA działa na wektorach liczb binarnych. W EA liczność generacji potomnej różni się od liczności generacji rodzicielskiej, zaś w GA liczności te są równe. W EA liczność generacji potomnej różni się od liczności generacji rodzicielskiej, zaś w GA liczności te są równe. W EA osobniki wybierane są bez powtórzeń, zaś w GA osobniki zwykle powtarzają się w zależności od ich przystosowania. W EA osobniki wybierane są bez powtórzeń, zaś w GA osobniki zwykle powtarzają się w zależności od ich przystosowania. Selekcja osobników w EA jest deterministyczna, zaś w GA losowa. Selekcja osobników w EA jest deterministyczna, zaś w GA losowa. W EA najpierw wykonuje się proces rekombinacji i/lub mutacji, a następnie proces selekcji (a więc potomek jest wybierany spośród rezultatów krzyżowania dwóch rodziców i/lub mutacji na podstawie funkcji dopasowania), zaś w GA najpierw odbywa się selekcja osobników, na których wykonywane są następnie operacje genetyczne krzyżowania i mutacji zgodnie z ustalonym prawdopodobieństwem. W EA najpierw wykonuje się proces rekombinacji i/lub mutacji, a następnie proces selekcji (a więc potomek jest wybierany spośród rezultatów krzyżowania dwóch rodziców i/lub mutacji na podstawie funkcji dopasowania), zaś w GA najpierw odbywa się selekcja osobników, na których wykonywane są następnie operacje genetyczne krzyżowania i mutacji zgodnie z ustalonym prawdopodobieństwem. W EA parametry rekombinacji i mutacji zmieniają się w trakcie procesu adaptacji, zaś w GA prawdopodobieństwo krzyżowania i mutacji jest stałe w czasie całego procesu ewolucji. W EA parametry rekombinacji i mutacji zmieniają się w trakcie procesu adaptacji, zaś w GA prawdopodobieństwo krzyżowania i mutacji jest stałe w czasie całego procesu ewolucji.

12 STRATEGIA EWOLUCYJNA (1 + 1) W strategii ewolucyjnej 1+1 przetwarzany jest tylko jeden chromosom bazowy x: 1.Najpierw losowo ustalany jest początkowy wektor bazowy x. 2.Następnie dokonywana jest mutacja wektora x i powstaje wektor y poprzez dodanie do każdego z genów chromosomu x pewnej liczby losowej generowanej zgodnie z rozkładem normalnym, tzn.: y i = x i +  N i (0,1) gdzie x i to i-ty gen chromosomu x, a  określa zasięg mutacji, zaś N i (0,1) liczbę losową generowaną zgodnie z rozkładem normalnym dla i-tego genu. Zasięg mutacji  zmienia się w trakcie działania algorytmu: Jeśli w kolejnych k generacjach stosunek lepszych chromosomów do wszystkich mutacji przewyższa 1/5, wówczas zwiększana jest wartość parametru np.  ’ =  * 1,2, zaś w sytuacji, gdy ten stosunek jest mniejszy niż 1/5, zmniejsza się wartość parametru np.  ’ =  * 0,82. 3.Porównywane są wartości funkcji przystosowania obu chromosomów F(x) i F(y) i wybierany jest ten, który charakteryzuje się większą wartością tej funkcji. Lepiej przystosowany staje się nowym chromosomem bazowym x. 4.Następnie sprawdzana jest jakość przystosowania osobnika x i jeśli jest ona nie wystarczająca, przechodzimy do kroku 2, za wyjątkiem sytuacji, gdy kolejne ewaluacje nie prowadzą do poprawy wyników działania, tzn. chromosomów lepiej przystosowanych.

13 STRATEGIA EWOLUCYJNA (  + ) Strategia ewolucyjna (  + ) korzysta z  osobników populacji rodzicielskiej, która poprzez losową reprodukcję tworzy tymczasową populację osobników ( ≥  ), które podlegają operacjom krzyżowania i mutacji, tworząc populację potomną o liczności. Na końcu dokonywany jest wybór  najlepszych osobników z populacji rodzicielskiej i potomnej. W tej metodzie do każdego chromosomu x dodano , zawierający wartości odchyleń standardowych wykorzystywanych podczas mutacji poszczególnych genów chromosomu x. Operator krzyżowania dotyczy zarówno wektora zmiennych niezależnych x, jak również wektora odchyleń standardowych . W trakcie krzyżowania losowane są dwa osobniki, pomiędzy którymi dochodzi do wymiany bądź uśrednienia wartości ich genów. Tak powstałe osobniki zastępują swoich rodziców.

14 STRATEGIA EWOLUCYJNA ( , ) Strategia ewolucyjna ( , ) stosowana jest częściej niż (  + ), gdyż umożliwia oderwanie się od dominujących osobników o dobrym dopasowaniu, lecz mogących reprezentować minima lokalne. Strategia ewolucyjna ( , ) stosowana jest częściej niż (  + ), gdyż umożliwia oderwanie się od dominujących osobników o dobrym dopasowaniu, lecz mogących reprezentować minima lokalne. Różnica polega na tym, iż populację potomną zawierającą  osobników wybiera się tylko spośród najlepszych osobników, gdzie  >. Różnica polega na tym, iż populację potomną zawierającą  osobników wybiera się tylko spośród najlepszych osobników, gdzie  >. Osobniki z populacji rodzicielskiej nie mają bezpośredni wpływ na nową pulę osobników potomnych. Osobniki z populacji rodzicielskiej nie mają bezpośredni wpływ na nową pulę osobników potomnych. Funkcja Ackleya

15 ALGORYTMY EWOLUCYJNE NACISK SELEKTYWNY, EKSPLORACJA I EKSPLOATACJA Naciskiem selektywnym nazywamy zdolność algorytmu ewolucyjnego do poprawiania średniej wartości przystosowania populacji. Mówimy, że algorytm ewolucyjny charakteryzuje się dużym naciskiem selektywnym, gdy większa jest wartość oczekiwana liczby kopii lepszego osobnika niż wartość oczekiwana liczby kopii gorszego osobnika. Nacisk selektywny jest ściśle powiązany z zależnością pomiędzy eksploracją a eksploatacją przestrzeni poszukiwań. EA dokonuje eksploracji, czyli globalnego przeszukiwania całej przestrzeni rozwiązań, w celu przybliżenia się do globalnego minimum lub maksimum będącego rozwiązaniem problemu. EA dokonuje eksploatacji, czyli lokalnego poruszania się po fragmencie przestrzeni w pobliżu globalnego minimum lub maksimum, w celu jego dokładnego zlokalizowania i znalezienia rozwiązania problemu.

16 ALGORYTMY EWOLUCYJNE NACISK SELEKTYWNY, EKSPLORACJA I EKSPLOATACJA Eksplorację przestrzeni rozwiązań uzyskujemy poprzez zmniejszenie nacisku selektywnego, gdyż wtedy wybierane są również osobniki nie tak dobrze przystosowane, co pozwala zachować pewną różnorodność populacji, a więc zwiększyć szansę na znalezienie optimum globalnego. Eksploatację przestrzeni rozwiązań osiągamy poprzez zwiększenie nacisku selektywnego, gdyż wtedy wybierane są przede wszystkim osobniki najlepiej dostosowane, a więc potencjalnie bliskie rozwiązania optymalnego. Najpierw wobec tego warto wykonać eksplorację przestrzeni rozwiązań, w celu określenia potencjalnych obszarów poszukiwania optimum globalnego, a następnie dla najlepszych uruchomić eksploatację tych podprzestrzeni, w celu odnalezienia tego optimum. Uruchomienie eksploatacji zbyt szybko, może spowodować utknięcie algorytmu ewolucyjnego w lokalnym minimum/maksimum. Nie uruchomienie w odpowiednim czasie eksploatacji może prowadzić do skakania pomiędzy suboptymalnymi punktami, lecz bez możliwości trafienia w rozwiązanie globalnie optymalne.

17 ALGORYTMY GENETYCZNE METODY SELEKCJI Metoda koła ruletki (roulette-wheel selection) – polega na przydzieleniu każdemu osobnikowi takiego wycinka koła ruletki, jaki odpowiada jakości jego przystosowania. Może to powodować zbyt szybką eksploatację przestrzeni rozwiązań i nie wystarczającą jej eksplorację, a więc utknięcie w minimum/maksimum lokalnym. Można wykorzystać do minimalizacji albo maksymalizacji. Selekcja rankingowa/rangowa (ranking selection) – polega na uporządkowaniu osobników populacji według wartości ich przystosowania, nadając każdemu osobnikowi pewną rangę (rank). Liczba kopii każdego osobnika jest następnie ustalana zgodnie ze zdefiniowaną funkcją zależną od rangi osobnika. Można wykorzystać zarówno minimalizacji jak również maksymalizacji. Metoda turniejowa (tournament selection) – dzieli osobniki populacji na podgrupy, a następnie wybiera z każdej z nich osobnika o najlepszym przystosowaniu. Wybór może być deterministyczny (z prawdopodobieństwem = 1) lub stochastyczny/losowy, gdy prawdopodobieństwo wyboru najlepszego jest < 1. Podgrupy mogą być dowolnego rozmiaru (zwykle 2-3 osobnikowe). Metoda nadaje się zarówno do minimalizacji jak również do maksymalizacji. Selekcja stłoczenia (crowding selection) – dokonuje zastępowania najbardziej podobnych rodziców dziećmi niezależnie od ich funkcji przystosowania, co umożliwia zachowania różnorodności i zmienności populacji. Strategia elitarna (elitist strategy) – polega na ochronie najlepszych chromosomów w kolejnych generacjach, zabezpieczając algorytm przed utratą osobnika/ów o najlepszym przystosowaniu.

18 ALGORYTMY GENETYCZNE RODZAJE KRZYŻOWAŃ Krzyżowanie jednopunktowe (crossover) losuje jeden punkt krzyżowania (locus). Krzyżowanie dwupunktowe (two-point crossover) losuje dwa punkty krzyżowania. Krzyżowanie wielopunktowe (multiple-point crossover) losuje większą ilość punktów krzyżowania. Krzyżowanie równomierne/jednolite/jednostajne (uniform crossover) wykorzystuje wylosowany wzorzec wskazujący geny dziedziczone od pierwszego z rodziców, a pozostałe pochodzą od drugiego z nich.

19 ALGORYTMY GENETYCZNE I EWOLUCYJNE RODZAJE MUTACJI I INWERSJA Operacja mutacji binarnej dokonuje zmiany na wartość przeciwną (0 ↔ 1) w tych genach, gdzie wylosowana wartość jest mniejsza od przyjętego prawdopodobieństwa mutacji p m. Operacja mutacji zmiennoprzecinkowej nie mogąc przeprowadzić prostej negacji do wylosowany gen otrzymuje nową wylosowaną liczbę z zakresu [0,1] przemnożoną przez zakres określonego zakresu zmienności genu i odpowiednio przeskalowaną: y i = a i + (b i – a i ) * U i (0,1) lub częściej stosuje się mutację polegającą na dodaniu do każdego wylosowanego do mutacji genu x i, pewnej zmiennej losowej z i : y i = x i + z i Inwersja to operacja zamiany kolejności alleli pomiędzy dwoma losowo wybranymi pozycjami (locus) chromosomu:

20 ZASTOSOWANIA ALGORYTMÓW GENETYCZNYCH I EWOLUCYJNYCH Stosowane są do dobieranie parametrów metod inteligencji obliczeniowej, np.: Poszukiwania optymalnej architektury sieci neuronowej (kodowanie oparte na połączeniach, węzłach, warstwach lub ścieżkach) Poszukiwania optymalnej architektury sieci neuronowej (kodowanie oparte na połączeniach, węzłach, warstwach lub ścieżkach) Poszukiwania wag sieci neuronowej Poszukiwania wag sieci neuronowej Równoczesnego określania architektury i wag sieci neuronowej Równoczesnego określania architektury i wag sieci neuronowej Ewolucji systemów rozmytych (podejście Michigan, Pittsburgh, uczenie iteracyjne) Ewolucji systemów rozmytych (podejście Michigan, Pittsburgh, uczenie iteracyjne) W RapidMinerze posiadamy operatory Optimize Parameters, Selection, Weights (Evolutionary), Logistic Regression (Evolutionary), Support Vector Machine (Evolutionary) i Optimize by Generation (Evolutionary Aggregation) pozwalające wykorzystać rozwiązania ewolucyjne do poszukiwania optymalnych rozwiązań:

21 AI CZY EWOLUUJE?


Pobierz ppt "SZTUCZNA INTELIGENCJA ALGORYTMY GENETYCZNE I EWOLUCYJNE Adrian Horzyk Akademia Górniczo-Hutnicza Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii."

Podobne prezentacje


Reklamy Google