Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ZABURZENIA UKŁADU HEMOSTAZY. ELEMENTY HEMOSTAZY Ściana naczyń krwionośnych –Śródbłonek: m.in. uwalnianie prostacykliny, NO, t-PA, vWf, ekspresja trombomoduliny.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ZABURZENIA UKŁADU HEMOSTAZY. ELEMENTY HEMOSTAZY Ściana naczyń krwionośnych –Śródbłonek: m.in. uwalnianie prostacykliny, NO, t-PA, vWf, ekspresja trombomoduliny."— Zapis prezentacji:

1 ZABURZENIA UKŁADU HEMOSTAZY

2 ELEMENTY HEMOSTAZY Ściana naczyń krwionośnych –Śródbłonek: m.in. uwalnianie prostacykliny, NO, t-PA, vWf, ekspresja trombomoduliny Płytki krwi –Utworzenie czopu płytkowego –Udział w krzepnięciu krwi Układ krzepnięcia

3 Szlaki aktywacji krzepnięcia XIIXIIa XIXIa X Xa X ProtrombinaTrombina FibrynogenFibryna XIII Ca XIIIa IX IXa VIIVIIa TF VVa VIIIVIIIa Ca PL Ca PL Mech. wewnątrzpochodny Mech. zewnątrzpochodny TF PK WK

4 UKŁAD INHIBITORÓW KRZEPNIĘCIA Antytrombina (AT) –unieczynnia większość czynników krzepnięcia, gł. trombinę, Xa, IXa, XIIa, XIa Białko C i białko S –białko C unieczynnia czynniki Va i VIIIa, białko S jest jego kofaktorem Inhibitor zewnątrzpochodnego toru krzepnięcia –– TFPI w obecności Xa wiąże i inaktywuje kompleks TF-VIIa Neksyny proteazowe, np. aneksyna V obecna w ścianie naczyń krwionośnych, wpółzawodniczy z czynnikami krzepnięcia o fosfolipidy

5 WRODZONA TROMBOFILIA Najczęstsza przyczyna wrodzonej trombofilii - oporność na aktywowane białko C (activated protein C resistance - APC-r) –najczęściej związana z mutacją Leiden cz. V Inne: mutacja genu protrombiny niedobór antytrombiny III niedobór białka C mutacja genu protrombiny

6 UKŁAD FIBRYNOLITYCZNY Prekalikreina Kalikreina XIIa PlazminogenPlazmina t-PA u-PA PAI-1 Fibrynogen, Fibryna Fibryna FDP = fragmenty X, Y, D, E D-dimer  2-antyplazmina

7 INHIBITORY FIBRYNOLIZY Inhibitor aktywatora plazminogenu (PAI)  2 -antyplazmina Inhibitor fibrynolizy aktywowany przez trombinę (TAFI) – odszczepia od fibryny C- końcowe reszty lizyny i argininy

8 PRZYCZYNY SKAZY KRWOTOCZNEJ Najczęstszą nabytą przyczyną krwawień jest małopłytkowość Najczęstszą wrodzoną przyczyną krwawień jest choroba von Willebranda

9 PODEJŚCIE DO CHOREGO ZE SKAZĄ Wywiad –Czas i okoliczności wystąpienia –Krwawienia po zabiegach i ekstrakcjach zębów –Charakter miesiączek –Zwyczaje żywieniowe, alkohol –Leki: antybiotyki i inne, zioła –Czynniki toksyczne –Współistniejące choroby

10 CiężkieMożliwe do opanowania uciskiem Krwawienia po operacjach Z opóźnieniemBezpośrednio po urazie Czas wystąpienia krwawienia Siniaki, krwiaki, krwawienia do tkanek miękkich, dostawowe Śluzówkowe: z nosa, śluzowek j. ustnej, dróg moczowych, p. pok., przedłużone miesiączki, wybroczyny Charakter krwawień Skazy osoczoweSkazy płytkowo- włośniczkowe Objawy

11 PODSTAWOWE BADANIA UKŁADU HEMOSTAZY Liczba płytek krwi Czas krwawienia Czas protrombinowy Czas aktywowanej częściowo tromboplastyny Czas trombinowy

12 CZAS KRWAWIENIA Czas który upływa od momentu zranienia skóry do momentu ustania upływu krwi Metoda Duke`a – do 5 minut, metoda Ivy– do 8 minut Zależy od sprawności hemostatycznej płytek krwi i naczyń, nie zależy od osoczowych czynników krzepnięcia Przyczyny wydłużenia: –małopłytkowość –zaburzenia funkcji płytek (wrodzone, np. trombastenia Glanzmanna, nabyte, np. mocznica, leki p-płytkowe) –choroba von Willebranda –skazy naczyniowe

13 CZAS PROTROMBINOWY VII + TF X V Pl Ca IITrombina ISkrzep

14 CZAS PROTROMBINOWY Przyczyny wydłużenia: –Izolowany niedobór (najczęściej wrodzony) czynników: VII, X, II, V lub fibrynogenu –Złożony niedobór czynników zależnych (II, VII, IX, X) lub niezależnych od witaminy K: niedobór witaminy K: antybiotykoterapia, cholestaza, złe odżywianie leczenie doustnymi antykoagulantami choroby wątroby –Antykoagulant tocznia –DIC

15 CZAS PROTROMBINOWY Sposoby wyrażania wyniku PT Wskaźnik Quicka: –PT kontrolny (sek) : PT badany (sek) x 100% –Norma % INR: międzynarodowy znormalizowany współczynnik –Uniezależnia wartość PT od rodzaju preparatu tromboplastyny użytego w teście –Umożliwia ujednolicenie pomiarów PT i porównywanie wyników z różnych laboratoriów

16 CZAS CZĘŚCIOWEJ TROMBOPLASTYNY PO AKTYWACJI (APTT) XII IX + VIII XI X V Pl Ca IITrombina ISkrzep

17 CZAS CZĘŚCIOWEJ TROMBOPLASTYNY PO AKTYWACJI (APTT) Przyczyny wydłużenia: Niedobór któregokolwiek z czynników krzepnięcia za wyjątkiem czynnika VII –np. hemofilia A – niedobór czynnika VIII lub hemofilia B – niedobór czynnika IX, ciężka postać choroby von Willebranda Obecność inhibitora: heparyny lub krążącego antykoagulantu, np. toczniowego Choroby wątroby

18 CZAS TROMBINOWY ProtrombinaTrombina Monomer fibryny + FBP A + FBPB  Skrzep Fibrynogen

19 CZAS TROMBINOWY Przyczyny wydłużenia: Niedobór fibrynogenu: wrodzony lub nabyty choroby wątroby leczenie fibrynolityczne pierwotne skazy fibrynolityczne DIC Obecność heparyny

20 PRZYCZYNY WYDŁUŻENIA PT I APTT Wrodzone: niedobór cz. VIII, IX, XI, XII, prekalikreiny, kininogenu wielkocząsteczkowego, ch. von Willebranda Nabyte: heparyna, inhibitory cz. VIII, IX, XI lub XII, antykoagulant tocznia  norma Wrodzone: niedobór czynnika VII Nabyte: niedobór witaminy K, choroby wątroby, poch. dikumarolu, inhibitor cz. VII norma  PRZYCZYNYAPTTPT

21 PRZYCZYNY WYDŁUŻENIA PT I APTT PRZYCZYNYAPTTPT Wrodzone: niedobór protrombiny, fibrynogenu, cz. V lub X Nabyte: choroby wątroby, DIC, przedawkowanie heparyny lub doustnych antykoagulantów, inhibitory protrombiny, fibrynogenu, cz. V lub X 

22 INTERPRETACJA BADAŃ UKŁADU KRZEPNIĘCIA nn  nnnhemofilia nnnn n  trombopat nnnn  małopłytk n lub  nnnn  naczyniowa FibrTTAPTTPTPltcz. krwawschorzenie

23 INTERPRETACJA BADAŃ UKŁADU KRZEPNIĘCIA nn n  nn  v Willebr  DIC FibrTTAPTTPTPltcz. krwawschorzenie

24 SKAZY KRWOTOCZNE OSOCZOWE Wrodzone Choroba von Willebranda Hemofilia A Hemofilia B Nabyte Skazy na tle niedoborów czynników krzepnięcia zależnych od wit. K W chorobach wątroby W wyniku pojawienia się patologicznych antykoagulantów DIC Skazy fibrynolityczne

25 NIEDOBÓR CZYNNIKÓW KRZEPNIĘCIA ZALEŻNYCH OD WIT. K choroby wątroby niedobór wit. K: –upośledzone wytwarzanie wit. K: brak flory bakteryjnej jelit (choroba krwotoczna noworodków) wyjałowienie jelita przez antybiotyki –upośledzone wchłanianie wit. K zespół złego wchłaniania zahamowanie wydzielania żółci do światła jelita (kamica, nowotwór) wpływ leków (cholestyramina) –upośledzone wykorzystanie wit. K: Leczenie doustnymi antykoagulantami

26 NIEDOBÓR CZYNNIKÓW KRZEPNIĘCIA ZALEŻNYCH OD WIT. K Objawy: objawy choroby podstawowej + skaza: krwawienia z nosa, dziąseł, p. pokarmowego, dróg rodnych, moczowych Badania laboratoryjne: –PT, ewent. APTT Leczenie: –leczenie choroby podstawowej –wit. K iv –FFP –rVIIa

27 SKAZY W WYNIKU POJAWIENIA SIĘ PATOLOGICZNYCH ANTYKOAGULANTÓW Alloprzeciwciała: p-czynnikowi VIII: hemofilia A u kobiet po porodzie w przebiegu chorób autoimmunologicz. –objawy jak w ciężkiej hemofilii –leczenie: immunosupresyjne, immunoglobuliny Autoprzeciwciała: zsp. antyfosfolipidowy: p-ciała antyfosfolipidowe + objawy kliniczne

28 DIC Zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego jest to nabyty zespół zaburzeń hemostazy wtórny do różnych schorzeń i charakteryzujący się jednoczesnym występowaniem zakrzepicy i skazy krwotocznej

29 DIC - PATOGENEZA Fizjologicznie – produkcja trombiny i odkładanie się fibryny ograniczone do miejsca uszkodzenia. Proces ten jest regulowany przez różne mechanizmy, jak np. AT III lub PAI Gdy  produkcja trombiny i mechanizmy obronne wyczerpane  trombina pojawia się w krążeniu  DIC: masywna zakrzepica gł. w mikrokrążeniu  niewydolność narządowa  zużywanie płytek i czynników krzepnięcia  wtórna aktywacja fibrynolizy  krwawienie

30

31 DIC - PATOGENEZA DIC – proces dynamiczny. Przebieg zależy od: –Przyczyny –Szybkości szerzenia się Gdy powoli  pojawia się nadmiar prokoagulantów  tendencja do zakrzepicy. Dopóki wątroba kompensuje utratę czynników krzepnięcia a szpik kostny utratę płytek krwawienie nie występuje  obraz przewlekłego skompensowanego DIC. Klinicznie bez objawów albo powikłania zakrzepowe żylne lub tętnicze

32 DIC - PATOGENEZA Gdy przebieg gwałtowny  masywna zakrzepica, niewydolność narządowa, skaza krwotoczna  obraz ostrego zdekompensowanego DIC

33 TF IL-1  IL-6, IL-8 TNF  Aktywatory plazminogenu Plazminogen Plazmina VIII Va TF-VIIa IX IXa X Xa ProtrombinaTrombina VII Fibrynogen Zwiększone powstawanie włóknika Włóknik Niedostateczne usuwanie włóknika FDP TFPI Białko C PAI-1 AT III a D-dimer D D

34 DIC - ETIOLOGIA Posocznica –Gł. G(-): jawny DIC u 30-50%, ale też G(+) Uraz lub rozległe zabiegi operacyjne –Urazy głowy: DIC u 41% gdy w CT uszkodzenie mózgu, u 25% gdy nie ma uszkodzenia mózgu. DIC w 1-4 h po urazie, duża śmiertelność Nowotwory –DIC jest najczęstszą koagulopatią w przebiegu nowotworów –Występuje u 15% pacjentów z rozsianą ch.n. i u większości z ostrą białaczką promielocyt. - M3 –Ostra postać – najczęściej M3, w guzach litych najczęściej przewlekła

35 DIC - ETIOLOGIA Powikłania położnicze –Zator płynem owodniowym-u 50% DIC –Łożysko przodujące – u 50% –Zespół HELLP – u 20% –Ciąża obumarła –Septyczne poronienie Choroby układu krążenia –olbrzymie naczyniaki, tętniak rozwarstwiający aorty, protezy naczyniowe Hemoliza wewnątrznaczyniowa

36 DIC - ETIOLOGIA Nocna napadowa hemoglobinuria Ukąszenie węża Marskość wątroby Udar cieplny

37 OSTRY DIC – OBRAZ KLINICZNY Krwawienie –Wybroczyny, krwiaki, krwawienie z ran, wkłuć dożylnych, z p. pokarmowego, do OUN, po operacjach – krwawienie wokół drenów, cewników, tracheostomii, do jam ciała Ostra niewydolność nerek u 25-40% Uszkodzenie wątroby – u 19% –Często żółtaczka z powodu uszkodzenia wątroby i hemolizy

38 OSTRY DIC – OBRAZ KLINICZNY Powikłania pulmonologiczne – u 16% –Krwotok płucny, krwioplucie, duszność, ARDS Zajęcie OUN – u 2% –Drgawki, śpiączka objawy ogniskowe –Krwawienie do OUN szczególnie częste w M3 (u 40%)

39 PRZEWLEKŁY DIC – OBRAZ KLINICZNY Pacjenci często bezobjawowi Powikłania zakrzepowe: –Żylne: zakrzepica żył kończyn dolnych –Wędrujące zapalenie żył powierzchownych (zsp. Trousseau) –Tętnicze: w obrębie kończyn, naczyń nerkowych, OUN Rzadko krwawienia, gł. śluzówkowe

40 OSTRY DIC - ROZPOZNANIE Obraz kliniczny Małopłytkowość Anemia hemolityczna mikroangiopatyczna (rozmazy krwi obwodowej) Badania układu krzepnięcia wykazujące zarówno  powstawanie trombiny jak i pobudzenie fibrynolizy

41

42 Trombina + F 1+2 Plazmina Fibrynogen Monomery fibryny Fragmenty X, Y, D, E (=FDP) Fibryna stabilizowana (zakrzepica) Rozpuszczalne monomery fibryny Trombocytopenia Krwawienia TF-VIIa Choroba podstawowa XII  XIIa FPA, FPB Trombocytopatia Biodegradacja V, VIII, IX, XI Aktywacja dopełniacza Generacja kinin X  XIa D-dimer D D Plazmina

43 OSTRY DIC - ROZPOZNANIE  D-dimer (ELISA)– najczęstszy nieprawidłowy parametr u pacjentów z DIC  FDP  PT i APTT  fibrynogen (w niektórych sytuacjach  bo białko ostrej fazy)  TT

44 OSTRY DIC - ROZPOZNANIE  poziom fizjologicznych inhibitorów krzepnięcia: –AT III (  aktywność na początku wstrząsu septycznego  zły czynnik prognostyczny),  białko C i S Testy parakoagulacji – pomiar rozpuszczalnych monomerów fibryny

45 INNE STANY PRZEBIEGAJĄCE ZE WZROSTEM FDP LUB D-DIMERÓW Zatorowość płucna Zawał serca Niektóre choroby nerek Zakrzepica żył kończyn dolnych Uszkodzenie wątroby Doustne leki antykoncepcyjne

46 DIC - ROZPOZNANIE  D-dimer  FDP N lub  Fibrynogen N  TT N  APTT N  PT N lub  Liczba płytek Przewlekły DICOstry DICParametr

47 DIC - LECZENIE Część pacjentów nie wymaga szczególnego leczenia koagulopatii ze względu na krótki czas jej trwania lub małe ryzyko krwawienia lub zakrzepicy Zasadnicze znaczenie ma leczenie przyczynowe

48 DIC - LECZENIE Koncentraty krwinek płytkowych i czynników krzepnięcia –Nie jest celowe ich podawanie u pacjentów, którzy nie krwawią –Wskazane u chorych krwawiących lub poddawanych procedurom inwazyjnym –Świeżo mrożone osocze lub krioprecypitat gdy znaczne  PT lub fibrynogen < 50 mg/dl –Wskazane utrzymywanie stężenia fibrynogenu na poziomie > 100 mg/dl

49 DIC - LECZENIE Heparyna Teoretycznie podawanie w celu przerwania wykrzepiania logiczne Ograniczenia: nasilenie krwawienia, niedostateczny efekt p-zakrzepowy ze względu na brak AT III Praktycznie brak kontrolowanych badań wykazujących jej skuteczność w hamowaniu wykrzepiania i mało dowodów, że poprawia funkcję narządów wewnętrznych

50 DIC - LECZENIE Heparyna – dawkowanie: iv –Aktywność AT III powinna być blisko normy (tj %) –Bez bolusu –Dawka początkowa 500j / h  APTT ok. 45s. Gdy widoczny efekt  uzupełnienie czynników krzepnięcia Heparyny niskocząsteczkowe: skuteczność podobna, mniejsze ryzyko krwawień

51 DIC - LECZENIE Koncentrat aktywowanego białka C Aktywność przeciwzapalna i przeciwzakrzepowa Przeciwzapalna: poprzez bezpośredni wpływ na komórki śródbłonka i hamowanie ekspresji cząstek adhezyjnych Wskazane gł. we wstrząsie septycznym Drotrekogin alfa (Xigris), dawka 24  g/kg mc./h

52 DIC - LECZENIE Antytrombina III Oprócz działania p-zakrzepowego może mieć też działanie p-zapalne poprzez  poziomu interleukiny 6 i TNF  Przeprowadzone wieloośrodkowe randomizowane badania wykazały, że AT III nie zmniejsza śmiertelności u pacjentów z sepsą, rośnie natomiast ryzyko powikłań krwotocznych przy jednoczesnych stosowaniu heparyny * *Warren BL i wsp. Caring for the critically ill patient. High- dose antithrombin III in severe sepsis: a randomized controlled trial. JAMA 2001; 286, 1869

53 DIC - ROKOWANIE Ostry DIC – śmiertelność 40 – 80% w zależności od choroby podstawowej Czynniki ryzyka zgonu: wiek, stopień niewydolności narządowej

54 CHOROBA VON WILLEBRANDA Najczęstsza wrodzona skaza krwotoczna Autosomalny sposób dziedziczenia Przyczyna: niedobór lub nieprawidłowa struktura czynnika von Willebranda (vWf) Przebieg w większości łagodny, tylko u części krwawienia, głównie śluzówkowe

55 CHOROBA VON WILLEBRANDA Vwf jest syntezowany w komórkach śródbłonka i megakariocytach. Występuje w krążeniu w postaci multimerów różnej wielkości 2 funkcje Vwf: –Wiąże się z GP Ib-IX-V i ułatwia adhezję płytek do podśródbłonkowej tkanki łącznej –nośnik dla czynnika VIII w krążeniu - chroni cz. VIII przed proteolizą Przy niedoborze: zaburzenia hemostazy pierwotnej i  czas krwawienia oraz zaburzenia krzepnięcia krwi i  APTT

56 CHOROBA VON WILLEBRANDA Klasyfikacja: 3 typy choroby –w typie 1 i 3 rzeczywisty niedobór vWf (w typie 1 niewielki, w typie 3 ciężki) –w typie 2: anomalie struktury i funkcji vWf typ 2A, typ 2B, typ 2M, typ 2N

57 CHOROBA VON WILLEBRANDA - DIAGNOSTYKA Badania laboratoryjne: –Czas krwawienia –APTT –Antygen cz. vWf (vWf:Ag) –Aktywność kofaktora rystocetyny (R:Cof ) –Aktywność cz. VIII Jeśli te badania nieprawidłowe: –Badanie multimerów cz. vWf –Aglutynacja płytek pod wpływem rystocetyny (RIPA )

58 CHOROBA VON WILLEBRANDA Typ 1 Dziedziczenie autosomalne dominujące 75% wszystkich przypadków ch. vWf łagodny ilościowy niedobór vWf Skaza łagodna lub umiarkowana vWf:Ag, R:Cof, VIII:C  proporcjonalnie prawidłowy rozkład multimerów Leczenie: DDAVP, koncentraty VIII-vWf,

59 CHOROBA VON WILLEBRANDA Typ 3 Znaczny ilościowy niedobór vWf Ciężki przebieg kliniczny vWf:Ag, VIII:C, R:Cof   (<5%), brak lub śladowa ilość wszystkich multimerów Leczenie: VIII-vWf,

60 CHOROBA VON WILLEBRANDA - LECZENIE Desmopresyna (DDAVP) syntetyczna pochodna wazopresyny, która  uwalnianie vWf i cz. VIII z śródbłonków, pobudza też fibrynolizę poprzez uwalnianie t-PA Podawana iv, sc, donosowo. Dawka iv i sc: 0,3  g/kg, 2-5 x  vWf i cz. VIII w min. po podaniu, utrzymuje się 6-12h. Stosuje się 2x dz przez kilka dni. po zastosowaniu DDAVP zaleca się podanie EACA 5-7,5 g i.v. lub 10 g p.o.

61 CHOROBA VON WILLEBRANDA - LECZENIE Leczenie substytucyjne vWf: Koncentraty cz. VIII średnio oczyszczone, np. Humate P –Cel: utrzymanie aktywności vWf na poziomie % przez 3-10 dni w razie ciężkiego krwawienia lub operacji –Dawki: najczęściej IU/kg 2x dz Krioprecypitat: zawiera kompleks cz. VIII z vWf, fibrynogen i cz. XIII

62 CHOROBA VON WILLEBRANDA - LECZENIE Leki hamujące fibrynolizę: EACA, kwas traneksamowy: głównie w krwawieniach śluzówkowych, w celu zmniejszenia krwawienia po ekstrakcji zęba. Gdy łagodne krwawienie – monoterapia Doustnie: 4 x dz 50 mg/kg EACA lub 25 mg/kg kwasu traneksamowego Leczenie miejscowe: Gł. krwawienie z nosa: spongostan z trombiną, środki z kolagenem

63 CHOROBA VON WILLEBRANDA – LECZENIE Estrogeny:  syntezę czynnika vWf Rekombinowany czynnik VIIa – w typie 3 z obecnością przeciwciał p-vWf. –rVIIa inicjuje zewnątrzpochodny tor krzepnięcia z pominięciem cz. VIII

64 HEMOFILIE Hemofilia A - wrodzony brak lub niedobór VIII czynnika krzepnięcia Hemofilia B - wrodzony brak lub niedobór IX czynnika krzepnięcia Hemofilia A 4-8 x częściej niż B Dziedziczenie recesywne sprzężone z płcią, w około 30% przypadków hemofilia A występuje sporadycznie, czyli po raz pierwszy w danej rodzinie

65 HEMOFILIE Krwawienia pourazowe > 5%Łagodna Wylewy dostawowe rzadziej 1 – 5%Umiarkowana Wylewy śródstawowe, do mięśni, wylewy podskórne, krwiomocz, wylewy śródczaszkowe < 1%Ciężka ObjawyAktywność czynnika Postać

66 HEMOFILIE Ciężka hemofilia: pierwsze objawy koniec pierwszego, drugi rok życia, u 5 % krwawienie śródczaszkowe w okresie okołoporodowym, często powikłane drgawkami Łagodna i umiarkowana hemofilia: objawy później, mogą być nie wykryte nawet do starości

67 HEMOFILIE Miejsca krwawień: –Do stawów, gł. kolanowych, skokowych, łokciowych –Do mięśni, gł. mięsień czworogłowy, biodrowo- lędźwiowy, przedramion –OUN –W obrębie głowy i szyi, np. krwiak tylnej ściany gardła –Z przewodu pokarmowego, do ściany brzucha, do przestrzeni zaotrzewnowej, krwiaki w obrębie ściany jelita –Z dróg moczowych –Po urazach, zabiegach

68 HEMOFILIE  APTT –liczba płytek krwi, czas krwawienia, czas protrombinowy - prawidłowe Hemofilia A: –  VIII:C –vWF:Ag, R:Cof - prawidłowe Hemofilia B: –  IX

69 HEMOFILIE Hemofilia A koncentraty czynnika VIII DDAVP krioprecypitat 1j. cz. VIII na 1 kg m.c.  aktywność w osoczu o 2% dawka wstępna: 0,5 x masa ciała x pożądany wzrost cz. VIII Hemofilia B koncentraty czynnika IX koncentraty zespołu protrombiny 1j. cz.IX na 1 kg m.c.  aktywność w osoczu o 1% dawka wstępna: masa ciała x pożądany wzrost cz. IX

70

71 HEMOFILIE Powikłania późne hemofilii: –Artropatia hemofilowa Profilaktyczne wstrzyknięcia koncentratów od najmłodszych lat życia istotnie  ryzyko artropatii –Zakażenia wirusowe Częstość  poprzez restrykcyjny dobór dawców, lepsze metody eliminacji wirusów i rozwój produktów rekombinowanych –Powstanie inhibitorów przeciwko czynnikom krzepnięcia

72 HEMOFILIA A I KRĄŻĄCY ANTYKOAGULANT U 15-30% chorych na ciężką hemofilię A i u < 5% chorych na hemofilię B pojawiają się p-ciała przeciw cz. VIII lub IX związek z leczeniem substytucyjnym, niektóre mutacje genu cz. VIII predysponują do ich wystąpienia inhibitor nie  częstości krwawień, ale krwawienia w jego obecności są trudne do opanowania

73 Rekombinowany czynnik VIIa Wiąże się z płytkami krwi i bezpośrednio aktywuje cz. X Zastosowanie: –krwawienia, zabiegi operacyjne u chorych na hemofilię A i B powikłaną inhibitorem (w zagrażających życiu krwawieniach + FEIBA) –nabyty inhibitor cz. VIII –niedobór cz. XI, VII –choroby wątroby –zaburzenia czynności płytek, małopłytkowości oporne na leczenie Koszt!, ryzyko powikłań zakrzepowych, zwł. gdy czynniki ryzyka

74 HEMOFILIA A I KRĄŻĄCY ANTYKOAGULANT Indukowanie tolerancji immunologicznej wobec niedoborowego czynnika krzepnięcia –częste wstrzykiwanie koncentratu niedoborowego cz. krzepnięcia w odpowiednio dużych dawkach, czasem z cyklofosfamidem –czynniki sprzyjające uzyskaniu tolerancji: niskie miano inhibitora, młody wiek –u 90% można uzyskać eliminację inhibitora


Pobierz ppt "ZABURZENIA UKŁADU HEMOSTAZY. ELEMENTY HEMOSTAZY Ściana naczyń krwionośnych –Śródbłonek: m.in. uwalnianie prostacykliny, NO, t-PA, vWf, ekspresja trombomoduliny."

Podobne prezentacje


Reklamy Google