Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY (refluxus vesico ureteralis) – definicja nieprawidłowe zjawisko polegające na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY (refluxus vesico ureteralis) – definicja nieprawidłowe zjawisko polegające na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego."— Zapis prezentacji:

1 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY (refluxus vesico ureteralis) – definicja nieprawidłowe zjawisko polegające na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego do moczowodu i układu kielichowo- miedniczkowego nerki jest następstwem niewydolności mechanizmu zastawkowego w ujściu moczowodu do pęcherza, który w warunkach prawidłowych pozwala na wyłącznie jednokierunkowy przepływ moczu z moczowodu do pęcherza odpływ uszkadza nerki wskutek: → narażenia miedniczki nerkowej na działanie znacznie wyższego ciśnienia wskutek odpływu → ułatwieniu pasażu bakterii z pęcherza do nerek

2 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY odpływy stanowią jedną z najczęstszych nieprawidłowości układu moczowego, występującą w pierwszych latach życia dziecka najczęstszy objaw: zakażenie układu moczowego u większości dzieci odpływ stwierdzony zostaje w trakcie badań diagnostycznych wykonywanych z powodu zakażenia układu moczowego odpływ nie leczony może doprowadzić do postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia nerek nefropatia refluksowa (uszkodzenie funkcji nerek wskutek odpływu) jest odpowiedzialna za 15 do 20% przypadków schyłkowej niewydolności nerek u dzieci i młodzieży oraz stanowi ważną przyczynę nadciśnienia tętniczego u dzieci (u 10-15% pacjentów z odpływem rozpoznaje się nadciśnienie tętnicze)

3 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWY – patofizjologia zastawkowy mechanizm przeciwodpływowy istnieje przy odpowiednio długim odcinku śródściennym moczowodu → w warunkach prawidłowych stosunek długości odcinka śródściennego moczowodu do średnicy moczowodu: 5 : 1 długość odcinka śródściennego moczowodu:u noworodka wynosi ok. 0.5cm, u osoby dorosłej 1.5cm (1) skośny przebieg moczowodu w ścianie pęcherza (2) odpowiednio długi odcinek śródścienny moczowodu (3) prawidłowo wykształcone mięśnie trójkąta pęcherzowego

4 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWY – podział PIERWOTNY → skutek nieprawidłowej budowy połączenia moczowodowo- pęcherzowego (skrócenie śródściennego odcinka moczowodu, umiejscowienia ujścia bocznie i w kierunku dogłowowym, niedorozwój trójkąta pęcherza) = zmniejszenie efektywności mechanizmu zastawkowego → towarzyszące inne nieprawidłowości ujścia pęcherzowego moczowodu (zdwojenie moczowodu, torbiel ujścia moczowodu ze zdwojeniem, ektopiczne ujście moczowodu, uchyłek okołomoczowodowy) WTÓRNY → do wzmożonego ciśnienia śródpęcherzowego (przeszkoda podpęcherzowa – zastawki cewki tylnej; pęcherz moczowy neurogenny; nieneurogenne zaburzenia czynności pęcherza moczowego) → w stosunku do zmian zapalnych → po zabiegach chirurgicznych ujścia pęcherzowego moczowodu

5 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWY – klasyfikacja (wg International Reflux Study Committee) nasilenie (stopień) odpływu na postawie cystouretrografii mikcyjnej: (1) wysokość odpływu (2) stopień poszerzenia moczowodu i układu kielichowo-miedniczkowego

6 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWY – czynniki ryzyka płeć żeńska [ 85% wszystkich przypadków stwierdzanych odpływów u dziewczynek] wiek < 1 roku życia [ 70% wszystkich przypadków odpływów rozpoznawanych w 1 roku życia; 25% pomiędzy 1 a 5 rokiem życia] [prawdopodobnie zjawisko to związane jest z długością śródściennego odcinka moczowodu = u noworodka stosunkowo krótki około 0.5cm; stopniowo ulega wydłużeniu do osiągnięcia około 1.5 cm wieku dojrzewania]

7 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY – metody leczenia → leczenie zachowawcze → leczenie endoskopowe → leczenie operacyjne

8 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH – definicja Endoskopowa metoda leczenia wstecznego odpływu (STING procedure – subureteric teflon injection) polega na wstrzyknięciu w obręb ściany pęcherza materiału, który: (1) stworzy podparcie dla podśluzówkowego odcinka moczowodu (2) uszczelni niewydolny mechanizm zastawkowy w obrębie ujścia pęcherzowego moczowodu (3) wyeliminuje zjawisko wstecznego odpływu

9 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH O’Donnel B, Puri P: Treatment of vesicoureteric reflux by endoscopic injection of Teflon Brit Med J 1984,289,7-9 Puri P, O’Donnel B: Correction of experimentally produced vesicoureteric reflux in the piglet by intravesical injection of Teflon Brit J Urol 1984,289,6-7 Matouschek E: Die Behandlung des vesikorenalen Refluxes durch transurethrale Einspritzung von Teflonpaste Urologie A, 1981, 20,263-4

10 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH – charakterystyka i rodzaje stosowanych substancji →obojętność biologiczna → odpowiednia trwałość w tkankach → gęstość umożliwiająca wstrzyknięcie przez igłę TEFLON (pasta teflonowa) – materiał syntetyczny (zawiesina politetrafluoroetylenu w glicerolu) KOLAGEN (żel kolagenowy) – materiał biologiczny pochodzenia zwierzęcego (zawiesina wysoko oczyszczonego skórnego kolagenu bydlęcego stabilizowanego aldehydem glutarowym) DEFLUX (żel polisacharydowy) – materiał syntetyczny (dekstranomer + kwas hialuronowy)

11 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH – technika zabiegu (1) wstrzyknięcie materiału pod kontrolą wzroku przez cystoskop (2) wprowadzenie igły tuż poniżej ujścia moczowodowego (na godzinie 6.00), równolegle do osi moczowodu (3) wstrzyknięcie substancji leczniczej w objętości 0.3 – 1.0 ml (4) w czasie wstrzykiwania materiału unoszenie się podśluzówkowego odcinka moczowodu – zbliżenie dolnego brzegu moczowodu do górnego („uszczelnienie ujścia”)

12 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH – postępowanie w przypadku nieskuteczności zabiegu (ODPŁYW PRZETRWAŁY, NAWRÓT ODPŁYWU) powtórny zabieg endoskopowy leczenie operacyjne (nie obserwuje się utrudnienia w operacyjnym przeszczepianiu moczowodów w przypadkach refluksu leczonego uprzednio metoda endoskopową)

13 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH – wskazania odpływ I, II stopnia nie odpowiadający na leczenie zachowawcze odpływ III stopnia bez wady wymagającej zabiegu operacyjnego nawrót odpływu po uprzednim leczeniu operacyjnym odpływ u dzieci z wiotkim pęcherzem moczowym odpływ u dzieci z przerośniętym pęcherzem moczowym odpływ IV, V stopnia ? odpływ w podwójnym układzie k-m ?

14 ENDOSKOPOWE LECZENIE WSTECZNYCH ODPŁYWÓW PĘCHERZOWO-MOCZOWODOWYCH – powikłania przemijający zastój w górnych drogach moczowych zwężenie ujścia pęcherzowego moczowodu (wstrzyknięcie materiału w obręb ściany moczowodu) nieskuteczność zabiegu (przetrwanie odpływu, nawrót odpływu) → czynniki wpływające na nieskuteczność zabiegu: (1) błędy techniczne (podanie zbyt małej ilości materiału, zbyt głęboko lub bocznie) (2) nasilenie (stopień) odpływu (3) współistniejące wady (zdwojenie moczowodów, pęcherz moczowy neurogenny) (4) stan ściany pęcherza w miejscu wstrzyknięcia migracja cząsteczek teflonu ???

15 WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY – leczenie operacyjne cel operacji przeciwodpływowej: wydłużenie podśluzówkowego odcinka moczowodu + przeszczepienie moczowodu metoda Politano – Leadbetter (1958) → operacyjne leczenie jednostronnych i obustronnych odpływów metoda Cohena (1975) → operacyjne leczenie obustronnych odpływów skuteczność operacji przeciwodpływowych: 97-99% powikłania pooperacyjne: → nieskuteczność zabiegu = nawrót odpływu, odpływ przetrwały → zwężenie przeszczepionego ujścia

16 PRZECIWODPŁYWOWE PRZESZCZEPIANIE MOCZOWODÓW METODĄ COHENA

17 PRZECIWODPŁYWOWE PRZESZCZEPIANIE MOCZOWODÓW METODĄ POLITANO-LEADBETTER

18

19

20 NEFROPATIA REFLUKSOWA JAKO PRZYCZYNA SCHYŁKOWEJ NIEWYDOLNOŚCI NEREK U DZIECI * 5.7% dzieci, którym przeszczepiono nerkę * 9.7% dzieci z pnn zarejestrowanych w ciągu jednego roku Warrady BA i wsp. ”Renal transplantation, chronic dialysis and chronic renal insufficiency in children and adolescents. The 1995 Annual Report of the NAPRTCS” Pediatr Nephrol 1997,11,49-64 * 7.4% dializowanych dzieci Verrina E i wsp. „The Italian Pediatric Peritoneal Dialysis Registry” Perit Dial Int 1999,19 (suppl 2), S * 4,7% dializowanych dzieci Honda M „The 1997 Report of the Japanese National Registry Data on Pediatric Peritoneal Dialysis Patients” Perit Dial Int 1999,19 (suppl 2), S473-8 * nefropatia refluksowa jest odpowiedzialna za 15 do 20% przypadków snn u dzieci i młodzieży Nelson Textbook of Pediatrics 14th ed.,1992

21 PRZYCZYNY SNN WŚRÓD DZIECI ZGŁOSZONYCH DO TRANSPLANTACJI (dane – 117 chorych) kzn31.1% nefropatia refluksowa15.7% hypoplazja/dysplazja nerek12.6% torbielowatość nerek7.5% zastawki cewki tylnej7.5% zespół hemolityczno-mocznicowy5.2% inne schorzenia20.4% Prokurat S i wsp. „Ocena jakości przygotowania dzieci dializowanych do transplantacji nerki – analiza ogólnopolska” Pol Merk Lek 2000,46,284-5

22 WODONERCZE utrudnienie w odpływie moczu z miedniczki nerkowej do moczowodu, co prowadzi do postępujacego poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego nerki, a w konsekwencji do destrukcji miąższu nerki i uszkodzenia jej funkcji wodonercze wskutek wrodzonego zwężenia w połączeniu miedniczkowo- moczowodowym → jedno z częstszych schorzeń układu moczowego u dzieci → najczęściej prenatalnie rozpoznawana wada układu moczowego (jednostronne wodonercze około 50% wszystkich przypadków) → może być obserwowane w każdej grupie wiekowej → obecnie prawie wszystkie przypadki rozpoznawalne w wieku noworodkowym „ wprowadzenie badań prenatalnych usg zmieniło obraz tej choroby, prowadząc do rozpoznawania wady w pierwszych dniach życia” objawy: rozpoznanie prenatalne = bez objawów chorobowych masywne wodonercze u noworodka = wyczuwalny guz brzucha młodsze dzieci = zakażenie układu moczowego starsze dzieci = bóle brzucha, bóle w okolicy lędźwiowej

23 WODONERCZE - diagnostyka badanie ultrasonograficzne scyntygrafia dynamiczna nerek urografia Obraz urograficzny olbrzymiego obustronnego wodonercza Obraz urograficzny lewostronnego wodonercza

24 WODONERCZE - etiologia przyczyny wewnętrzne: zwężenie w połączeniu m-m hipoplastyczny proksymalny odcinek moczowodu wysokie odejście moczowodu przyczyny zewnętrzne: dodatkowe naczynie krwionośne cieśń nerki podkowiastej

25 Schemat postępowania diagnostyczno-terapeutycznego po prenatalnym rozpoznaniu jednostronnego wodonercza

26 Schemat postępowania diagnostyczno-terapeutycznego po prenatalnym rozpoznaniu masywnego obustronnego wodonercza bądź wodonercza jedynej nerki

27 WODONERCZE – leczenie operacyjne PLASTYKA MIEDNICZKOWO – MOCZOWODOWA według HYNES - ANDERSONA

28 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ (vavulae urethrae posterioris) – definicja nadmiernie przerośnięte fałdy błony śluzowej w obrębie cewki tylnej między jej ścianą, a wzgórkiem nasiennym tworzące żaglowatą przeszkodę w odpływie moczu z pęcherza w zależności od stopnia przeszkody → różne nasilenie zmian w drogach moczowych etiopatogeneza powstawania wady → nie jest ostatecznie wyjaśniona pozostałość przemieszczonych przewodów Wolffa (Stephens) pozostałość fałdów cewkowo-pochwowych (Young) pozostałość błony moczowo-płciowej (Dewan) → COPUM (Congenital Obstructing Posterior Urethral Membrane)

29 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ najczęstsza podpęcherzowa wrodzona wada przeszkodowa układu moczowego u chłopców częstość występowania: od 1:5000 do 1:25000 przypadków wśród żywo urodzonych chłopców [Casale AJ: Early urethral surgery for posterior urethral valves. Urol Clin North Amer 1990,17,361] szerokie kliniczne spektrum objawów dzieci z najcięższym stopniem przeszkody prezentują objawy w pierwszych dniach życia około 50% chłopców z ZCT diagnozowanych w wieku noworodkowym dalsze 20% do końca 1-go roku życia

30 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – klasyfikacja TYP I – zastawki składające się z dwóch płatków, odchodzących od dystalnego bieguna wzgórka nasiennego ku bocznym ścianom cewki moczowej (najczęstszy typ zastawek) TYP II – zastawki składajace się z płatków, odchodzących od proksymalnego bieguna wzgórka nasiennego w kierunku szyji pęcherza moczowego (typ zastawek nie potwierdzony w obserwacjach klinicznych) TYP III – tzw. przesłonowy, stanowi błona z otworem w części centralnej lub bocznej, położona poniżej wzgórka nasiennego (typ zastawek spotykany sporadycznie) Klasyfikacja wg Younga (1919)

31 Schemat następstw ZASTAWEK CEWKI TYLNEJ (ZCT) ZCT = przeszkoda w odpływie moczu z pęcherza: → poszerzenie cewki tylnej → przerost wypieracza (pogrubienie ściany pęcherza) → osłabienie ujścia moczowodowego (odpływ pęcherzowo-moczowodowy) → zwężenie ujścia moczowodowego (zwężenie moczowodowo-pęcherzowe) → przerost szyji pęcherza → zaburzenia czynności pęcherza („pęcherz zastawkowy”)

32 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – diagnostyka prenatalna = badanie ultrasonograficzne coraz częstsze prenatalne rozpoznawanie ZCT → coraz szersze stosowanie prenatalnego USG * podejrzenie ZCT w prenatalnym badaniu USG: (1) płód męski (2) grubościenny, powiększony pęcherz moczowy (3)poszerzenie cewki tylnej z charakterystycznym obrazem „dziurki od klucza” (4)poszerzenie górnych dróg moczowych = wodonercze z poszerzonymi moczowodami (5) małe nerki, bez zróżnicowania korowo-rdzeniowego [objaw dysplazji] (6) małowodzie [w ciężkich postaciach]

33 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – diagnostyka prenatalna = badanie ultrasonograficzne Objaw „dziurki od klucza” w prenatalnym obrazie USG – powiększony pęcherz moczowy z poszerzoną cewką tylną Prenatalny obraz USG zastawki cewki tylnej – powiększony pęcherz moczowy z pogrubiałą ścianą i zalegającym moczem, małowodzie

34 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – objawy kliniczne objawy spowodowane przez przeszkodę objawy wynikające z zakażenia układu moczowego okres noworodkowy → przewaga objawów przeszkodowych okres niemowlęcy i późniejszy → przewaga objawów infekcyjnych pierwsze objawy ZCT można niekiedy rozpoznać w życiu płodowym, zwykle w okresie noworodkowym i niemowlęcym, a w łagodniejszej formie w dzieciństwie, a nawet w wieku dorosłym

35 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – objawy kliniczne (noworodek ) zaburzenia mikcji (kroplowe oddawanie moczu z wysiłkiem lub cieńki, przerywany strumień moczu) wyczuwalne guzowate twory w jamie brzusznej (podbrzusze – przerośnięty, wypełniony moczem pęcherz okolica podżebrowa – powiększone, wodonerczowo zmienione nerki jama brzuszna – poszerzone moczowody) objawy niewydolności nerek (podwyższony poziom mocznika, kreatyniny) zaburzenia wodno-elektrolitowe, kwasica metaboliczna objawy zakażenia układu moczowego → urosepsa wynaczynienie moczu → do okolicy zaotrzewnowej/okołonerkowej (urinoma) → do jamy otrzewnowej (wodobrzusze, moczowe zapalenie otrzewnej) → do jamy opłucnowej (urothorax)

36 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – diagnostyka radiologiczna cystouretrografia mikcyjna badanie USG scyntygrafia nerek, urografia (> 1 miesiąca życia) Obraz „mini valve” – tylna cewka nieznacznie poszerzona Mały, przerośnięty pęcherz; cewka tylna poszerzona, ZCT, zwężenie na poziomie szyji; prawostronny odpływ V stopnia Mały grubościenny pęcherz z wyraźnym beleczkowaniem; poszerzona cewka tylna, ZCT, zwężenie szyji

37 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – postępowanie prenatalne pierwsze doniesienia o prenatalnych interwencjach – lata osiemdziesiąte XX wieku → przeciek pęcherzowo-owodniowy (SHUNT) wskazania: prenatalne rozpoznanie ZCT czas interwencji: drugi trymestr ciąży bez wyraźnego zmniejszenia ilości płynu owodniowego funkcja nerek płodu prawidłowa badanie płynu owodniowego śmiertelność > 50% duża liczba powikłań → przezskórne, endoskopowe usunięcie zastawek (FETOSKOPIA)

38 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – leczenie wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, gazometrycznych opanowanie zakażenia odbarczenie dróg moczowych (cewnik do pęcherza) etapowe leczenie operacyjne → usunięcie przeszkody podpęcherzowej = przezcewkowa resekcja zastawek (TUR = transurethral resection) → czasowe nadpęcherzowe odprowadzenie moczu = przetoki moczowodowo-skórne (odbarczenie górnych dróg moczowych) → operacje naprawcze w obrębie pęcherza moczowego = przeszczepienie moczowodów → likwidacja przetok moczowodowo-skórnych

39 CZASOWE NADPĘCHERZOWE ODPROWADZENIE MOCZU – sposoby nefrostomia przezskórna przetoka moczowodowo-skórna (przetoka Sobera, Williamsa) → najlepszy sposób czasowego odbarczenia górnych dróg moczowych przetoka pęcherzowo-skórna → sposób nie polecany

40 CZASOWE NADPĘCHERZOWE ODPROWADZENIE MOCZU – przetoki moczowodowo-skórne Przetoka moczowodowo- skórna metodą Sobera Przetoka moczowodowo- skórna metodą Williamsa

41 PRZETOKI MOCZOWODOWO-SKÓRNE – zalety zachowany odpływ moczu do pęcherza z odbarczeniem nerek zmniejszenie ciśnienia śródpęcherzowego zachowanie przepływu cewkowego rehabilitacja pęcherza moczowego

42 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – schemat postępowania

43 ZASTAWKI CEWKI TYLNEJ – następstwa dysplazja nerek → czynnik zły rokowniczo > prowadzi do przewlekłej niewydolności nerek niewydolność nerek → dysplazja/hypoplazja nerek jako następstwo ZCT → nefropatia refluksowa lub wodonercze towarzyszące ZCT → ZCT jako częsta przyczyna niewydolności nerek: schyłkowa niewydolność nerek u prawie 40% chłopców z ZCT 9-27% dzieci oczekujących na przeszczep nerki stanowią chłopcy z ZCT „pęcherz zastawkowy” (VALVE BLADDER SYNDROME) → zaburzenia czynności pęcherza moczowego wskutek zmian patologicznych w ścianie pęcherza (przerost, zwłóknienie)

44 SPODZIECTWO nieprawidłowe położenie ujścia zewnętrznego cewki moczowej (na powierzchni brzusznej prącia) przygięcie brzuszne obwodowej części prącia nieprawidłowa budowa napletka (rozszczepienia na powierzchni brzusznej)

45 SPODZIECTWO

46 SPODZIECTWO – zasady leczenia operacyjnego wyprostowanie prącia odtworzenie brakującego odcinka cewki moczowej wykonanie plastyki żołędzi z prawidłowo zlokalizowanym ujściem zewnętrznym cewki oraz poprawnym wyglądem rekonstrukcja warstw brzusznej strony prącia wraz ze skórą rekonstrukcja napletka SPODZIECTWO – powikłania leczenia operacyjnego przetoka cewkowa zwężenie cewki „niezadawalający efekt kosmetyczny operacji”

47 WADY POŁOŻENIA JĄDER N 1 – wnętrostwo brzuszne N 2 – wnętrostwo kanałowe N 3 – wnętrostwo przedmosznowe E 1 – ektopia łonowa E 2 – ektopia udowa E 3 – ektopia kroczowa E 4 – ektopia poprzeczna

48 WADY POŁOŻENIA JĄDER A – jądro wędrująceB – jądro ektopoweC – jądro niezstąpione (wnętrostwo) ABC

49 Przyczyny wnętrostwa przeszkody anatomiczne → krótka szypuła naczyniowa → nieprawidłowy wyrostek pochwowy otrzewnej → niedorozwój jądrowodu zaburzenia hormonalne dysgenezja gonad Następstwa wnętrostwa * niepłodność * uraz jądra * skręt jądra * nowotwory jądra * zaburzenia psychiczne

50 Algorytm postępowania we wnętrostwie (wg Amerykańskiego Towarzystwa Urologów Dziecięcych)

51 WNĘTROSTWO – leczenie operacyjne (orchidopeksja)

52 a – zamknięty uchyłek pochwowy otrzewnej b – przepuklina pachwiniowa (postać mosznowa) c – przepuklina pachwinowa (postać powrózkowa) d – wodniak jądra komunikujący

53 Lewostronna przepuklina pachwinowa u chłopca Lewostronna przepuklina pachwinowa u dziewczynki A B A – lewostronny wodniak jadraB – transluminacja wodniaka

54 STULEJKA przyklejenie napletka (acretio praeputii) stulejka (phimosis) STULEJKA – leczenie operacyjne plastyka napletka obrzezanie (circumcisio)

55 ZESPÓŁ OSTREJ MOSZNY skręt jądra (25%) skręt przydatków jądra (37%) zapalenie najądrza (13%) zapalenie jądra (7%) inne (uraz, martwica jądra wskutek uwięźnięcia przepukliny pachwinowej) (18%)

56 SKRĘT JĄDRA A – skręt zewnątrzosłonkowy (okres noworodkowy) B – skręt wewnątrzosłonkowy (okres przed- i pokwitaniowy) C – skręt pomiędzy najądrzem a jądrem

57 SKRĘT PRZYDATKÓW JĄDRA appendix testis – przydatek MORGAGNIEGO a – przydatek Giraldego ( przyjądrowej części nasieniowodu) b – przydatek Garlanda (najądrza) c – przydatek Hallera


Pobierz ppt "WSTECZNY ODPŁYW PĘCHERZOWO- MOCZOWODOWY (refluxus vesico ureteralis) – definicja nieprawidłowe zjawisko polegające na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego."

Podobne prezentacje


Reklamy Google