Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Ocena ryzyka wystąpienia powikłań oddechowych w anestezji pediatrycznej Lancet 2010.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Ocena ryzyka wystąpienia powikłań oddechowych w anestezji pediatrycznej Lancet 2010."— Zapis prezentacji:

1 Ocena ryzyka wystąpienia powikłań oddechowych w anestezji pediatrycznej Lancet 2010.

2 Okołooperacyjne powikłania oddechowe są jedną z głównych przyczyn chorobowości i śmiertelności związanej z anestezją pediatryczną. Celem badania była ocena związku pomiędzy rodzinnym wywiadem chorobowym oraz postępowaniem anestezjologicznym a ryzykiem wystąpienia powikłań oddechowych u dzieci.

3 Zakwalifikowano wszystkie dzieci które poddane były znieczuleniu ogólnemu do zabiegów chirurgicznych w trybie planowym lub pilnym ( Princess Margaret Hospital for Children, Australia od r. do r.) Użyto zmodyfikowanego kwestionariusza ISAAC (International Study Group for Asthma and Allergies in Childhood questionnaire).

4 W dniu zabiegu anestezjolog odpowiedzialny za pacjenta wypełniał, w porozumieniu z rodzicami i pacjentem dane w kwestionariuszu: 1. infekcja dróg oddechowych (obecna < 2 tyg. lub 2-4 tyg. wcześniej), 2. obecność objawów tj. wodnista lub gęsta wydzielina z nosa, 3. temperatura ciała > 38ºC, suchy lub wilgotny kaszel, 4. napad astmy lub świszczący oddech w trakcie ostatnich 12 miesięcy (ilość ataków), 5. świszczący oddech pojawiający się w trakcie wysiłku fizycznego, 6. nocny, suchy kaszel utrzymujący się przez ponad 2 tyg. w ciągu ostatnich 12 miesięcy, 7. katar sienny ( obecnie lub w przeszłości), egzema, alergia, ekspozycja na dym tytoniowy, 8. astma, katar sienny, egzema u krewnych pierwszego stopnia.

5 W trakcie wypełniania kwestionariusza anestezjolog nie miał na twarzy maski i nie znał celu badania dopóki wszystkie dane nie zostały odnotowane. Wybór rodzaju znieczulenia pozostawiono anestezjologowi. Po uzyskaniu zgody Komisji Bioetycznej zgoda rodziców nie była wymagana (badanie nie wiązało się ze zmianą sposobu postępowania anestezjologicznego). Poza kwestionariuszem ISAAC oceniano w badaniu: rodzaj zabiegu operacyjnego, doświadczenie anestezjologa (posiadanie specjalizacji), sposób indukcji i podtrzymywania anestezji, sposób zabezpieczenie dróg oddechowych, opiekę pooperacyjną.

6 Dokumentowano wszystkie okołooperacyjne powikłania oddechowe oraz czas ich wystąpienia: 1. laryngospazm rozumiany jako całkowite zamknięcie światła dróg oddechowych połączone ze sztywnością mięsni brzucha i klatki piersiowej, 2. bronchospazm rozumiany jako zwiększony wysiłek oddechowy + zmiany osłuchowe – świsty, 3. obturacja dróg oddechowych rozumiana jako częściowa obturacja dróg oddechowych + chrapliwy oddech + wysiłek oddechowy, 4. desaturacja ( < 95 %), Dzieci oceniano również na sali pooperacyjnej pod kątem wystąpienia stridoru.

7 Wyniki : Po 12 miesiącach badań dostępnych do analizy było 9297 kwestionariuszy. Średni wiek badanych wynosił 6,21 lat. U 15 % (1392 z 9297) badanych wystąpiły powikłania oddechowe: -desaturacja - 10 % -kaszel - 7 % -laryngospazm - 4 % -obturacja dróg oddechowych - 4 % -bronchospazm - 2 % -stridor -1 %

8 Skala ASA a wyniki Użyta u 9284 dzieci. ASA I: wystąpienie powikłań oddechowych u 27 % dzieci z infekcją dróg oddechowych vs 8 % u dzieci bez infekcji dróg oddechowych wc. ostatnich 4 tyg. ASA II: 33 % vs 12.5 % ASA III: 33.2 % vs 11 % Asa IV: 5 spośród 25 dzieci z pozytywnym wywiadem chorobowym miało powikłania oddechowe i aż 27 z 98 dzieci bez wywiadu chorobowego.

9 Postępowanie anestezjologiczne a ryzyko powikłań oddechowych: Większe ryzyko okołooperacyjnych powikłań oddechowych stwierdzono, gdy : zastosowano midazolam w premedykacji (13 % vs 24 %) Zastosowano do znieczulenia powierzchniowego strun głosowych lignokainę w sprayu. Chociaż inne badania dowodzą, że może ona hamować mediatory odpowiedzialne za skurcz oskrzeli. Sewofluran rzadziej niż desfluran wywoływał powikłania oddechowe typu: bronchospazm 2 % vs 12 %, laryngospazm 4 % vs 9 %

10 Sewofluran w porównaniu z propofolem nie zwiększał ryzyka wystąpienia bronchospazmu ale zwiększał ryzyko laryngospazmu (niezależnie od wieku). Dożylna indukcja propofolem znacząco zmniejszała ryzyko powikłań w porównaniu z indukcją wziewną - (bezpieczeństwo: isofluran > sewofluran > desfluran). Ryzyko laryngospazmu było większe jeśli wykonano > 3 prób przyrządowego udrożnienia dróg oddechowych ale liczba podejmowanych prób nie wpływała na ryzyko stridoru. Większe ryzyko powikłań oddechowych było stwierdzone jeśli rurka intubacyjna usuwana była u śpiącego pacjenta w porównaniu z wybudzonym - (odwrotna zależność przy zastosowaniu maski krtaniowej).

11 Większe ryzyko powikłań oddechowych stwierdzono: 1. jeśli dziecko było biernym palaczem (jeśli paliła tylko matka lub oboje rodzice ryzyko > niż jeśli palił tylko ojciec) 2. jeśli istniała w trakcie znieczulenia lub wystąpiła w ciągu ostatnich 2 tyg. infekcja górnych dróg oddechowych - chociaż brak jasnych wytycznych to zaleca się odczekać minimalny okres czasu przed planowymi zabiegami. Gorączka w trakcie znieczulenia –większe ryzyko bronchospazmu ; jej obecność wc ostatnich 2 tyg. –większe ryzyko laryngospazmu Świszczący oddech lub więcej niż 3 jego epizody wc ostatnich 12 mies. częściej były przyczyną bronchospazmu niż istniejąca lub ostatnio przebyta infekcja górnych dróg oddechowych Istniejąca astma lub jej obecność u więcej niż 2 członków rodziny, egzema, nocny suchy kaszel-większe ryzyko bronchospazmu Im starsze dziecko tym rzadsze są powikłania oddechowe

12 Egzema, zapalenie błony śluzowej nosa, astma u przynajmniej 2 członków rodziny zwiększa blisko 3-krotnie ryzyko wystąpienia zagrażających życiu powikłań oddechowych Alergia i astma występujące w rodzinie są niezależnymi czynnikami wystąpienia okołooperacyjnych powikłań oddechowych Pozytywny wywiad w kierunku wcześniejszych zaburzeń z zakresu układu oddechowego jest lepszym predyktorem okołooperacyjnych zaburzeń oddechowych niż ocena w skali ASA (szczególnie jeśli chodzi o bronchospazm i laryngospazm)

13 Większe ryzyko powikłań podczas zabiegów otolaryngologicznych oraz podczas znieczuleń w trybie nagłym. Bezpośrednia stymulacja górnych dróg oddechowych – rodzaj użytego sprzętu – kolejny niezależny czynnik ryzyka powikłań. Brak znaczących różnic pomiędzy maską krtaniową a maską twarzową w odniesieniu do ryzyka skurczu oskrzeli natomiast po użyciu LMA zaobserwowano częściej laryngospazm. Po zastosowaniu rurki intubacyjnej ryzyko laryngospazmu było największe.

14 Za pomocą prostego kwestionariusza i dokładnego wywiadu rodzinnego można zidentyfikować czynniki mające istotny wpływ na ryzyko wystąpienia okołooperacyjnych powikłań oddechowych u dzieci, co pozwala na dobór najkorzystniejszego postępowania anestezjologicznego u pacjentów szczególnie zagrożonych (specjalista anestezjolog, indukcja dożylna z użyciem propofolu, unikanie intubacji jeśli to możliwe)


Pobierz ppt "Ocena ryzyka wystąpienia powikłań oddechowych w anestezji pediatrycznej Lancet 2010."

Podobne prezentacje


Reklamy Google