Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Malarstwo polskie XIX wieku. WYSPIAŃSKI Stanisław (1869-1907) Malarz, poeta, dramatopisarz, reformator teatru; także scenograf, projektant witraży, mebli;

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Malarstwo polskie XIX wieku. WYSPIAŃSKI Stanisław (1869-1907) Malarz, poeta, dramatopisarz, reformator teatru; także scenograf, projektant witraży, mebli;"— Zapis prezentacji:

1 Malarstwo polskie XIX wieku

2 WYSPIAŃSKI Stanisław ( ) Malarz, poeta, dramatopisarz, reformator teatru; także scenograf, projektant witraży, mebli; najbardziej wszechstronny artysta polskiego modernizmu Autoportret artysty

3 Życiorys Urodził się 15 stycznia 1869 roku w Krakowie. Duszę artysty odziedziczył po ojcu – rzeźbiarzu Franciszku Wyspiańskim. Wpływ na twórczość Stanisława mieli przyjaciele jego ojca, wśród których na wspomnienie zasługują Jan Matejko i Józef Szujski. Stanisław po śmierci matki – Marii z domu Rogowskich (w 1878 roku) mieszkał przez dwa lata z ojcem, by w 1880 roku zamieszkać u wujostwa Stankiewiczów. Edukację rozpoczął w 1875 w szkole ćwiczeń przy seminarium nauczycielskim. W cztery lata później został przyjęty do znanego Gimnazjum św. Anny, a w osiem lat po tym wydarzeniu zostaje studentem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas swojej edukacji poznał m.in. Lucjana Rydla, Kazimierza Przerwę-Tetmajera, Józefa Mehoffera, Henryka Opieńskiego, czy Stanisława Estreichera, ludzi mocno związanych z Krakowem. Drugim miejscem, w którym często można było go wtedy spotkać, był dom państwa Rydlów. To właśnie w domach przyjaciół kształtowały się jego poglądy i pasje. Wówczas też zapałał miłością do teatru podróżował po Europie, przebywał w Paryżu, gdzie zetknął się ze sztuką H. Toulouse-Lautreca, V. van Gogha, M. Denisa i P. Gauguina, co wzbogaciło styl jego wczesnych prac (obrazy olejne, pastele, m.in. Chłopiec z kwiatem, Krajobraz znad Sekwany oraz monumentalne kartony witraży dla katedr. Artysta w 1900 roku ożenił się z Teodorą Teofilą Pytkówną, służącą pochodzącą ze wsi wuja Stankiewicza. Dla tej kobiety zrezygnował z ukochanego Krakowa i osiedlił się z nią w Węgrzcach. Rodzina, której Wyspiański był bardzo oddany, szybko się powiększyła. Pozostał bardzo twórczy, malował liczne portrety kobiet, dzieci, własne, impresjonistyczne pejzaże Krakowa. Jego koronną techniką były pastele. Zasłynął także jako ilustrator książek oraz jako inicjator tzw. sztuki stosowanej, projektując wnętrza i meble. Był reformatorem polskiego teatru, inscenizatorem, twórcą kostiumów i dekoracji. Opracował własną koncepcję tzw. teatru monumentalnego, ogromnego, opierającego się na syntezie sztuk i nawiązującego do polskiego romantyzmu. U schyłku życia Wyspiańskiemu nie udało się zostać dyrektorem teatru, co bardzo przeżył (stanowisko trafiło w ręce Ludwika Solskiego). Zmarł 28 listopada 1907 roku. Pochowano go w kościele ojców Paulinów na Skałce.

4 Styl malarski artysty Dojrzały styl obrazów Stanisław Wyspiańskiego,jest oryginalny i nowatorski, trudno w nim się dopatrzyć się wpływów innych artystów; posługiwał się żywą kreską, wyraźnym, dekoracyjnym konturem określającym zwartą, syntetyczną plamę koloru; ulubioną jego techniką stały się pastele; oprócz secesyjnej dekoracyjności w jego pracach pojawiła się ekspresja; malował widoki Krakowa i okolic (Chochoły na Plantach, Krajobraz znad Rudawy

5 Obrazy z cyklu macierzyństwo

6 Główka Helenki,Śpiący Staś)

7 Śpiący Staś, Dziewczynka w niebieskim kapeluszu

8 Dziewczynkaz wazonem i kwiatami, Eliza Pareńska

9 Portrety przyjaciół i artystów Krakowskich

10 Lucjan Rydel i Julian Nowak

11 Twórca witraży Bóg Ojciec stań się –witraż w Kościele Ojców Franciszkanów w Krakowie

12 Grafiki Gniew Achillesa Apollo razi gromami

13 Autoportrety

14 Dziękuję za uwagę


Pobierz ppt "Malarstwo polskie XIX wieku. WYSPIAŃSKI Stanisław (1869-1907) Malarz, poeta, dramatopisarz, reformator teatru; także scenograf, projektant witraży, mebli;"

Podobne prezentacje


Reklamy Google