Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Mgr Anna Dudzi ń ska Mail: Tel. (17) 866 12 97 Konsultacje: ś roda, godz. 13.30 – 15.00, pok. 227.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Mgr Anna Dudzi ń ska Mail: Tel. (17) 866 12 97 Konsultacje: ś roda, godz. 13.30 – 15.00, pok. 227."— Zapis prezentacji:

1 mgr Anna Dudzi ń ska Mail: Tel. (17) Konsultacje: ś roda, godz – 15.00, pok. 227 Sobota, w terminie zjazdów dziennikarstwa, według harmonogramu, godz – Komunikacja interpersonalna - wprowadzenie

2 Kryteria zaliczenia ćwiczeń i projektu Student otrzymuje t ę sam ą ocen ę z ć wicze ń i z projektu Kryteria oceniania: Zaliczenie z ocen ą ć wicze ń i projektu odbywa si ę na podstawie zło ż onej pracy pisemnej, zawieraj ą cej odpowiedzi na zadane pytania – kolokwium zaliczeniowego, przeprowadzonego na ostatnich zaj ę ciach, zło ż enia pracy projektowej, 5-minutowej prezentacji wniosków, dotycz ą cych pracy projektowej) Na ocen ę z ć wicze ń składaj ą si ę : 1. Obecno ść : 2 punkty 2. Aktywno ść : 3 punkty (aktywno ś ci na 1 – 3 zaj ę ciach – 1 punkt, aktywno ś ci na 4 – 6 zaj ę ciach – 2 punkty, zaj ę cia na 7 – 8 zaj ę ciach – 3 punkty) 3. Ocena z kolokwium – 15 punktów 4. Praca projektowa pisemna, przygotowywana w 2-3 osobowych zespołach: 5 pkt. 5. Prezentacja pracy projektowej w tych samych zespołach: 5 pkt. Max. suma punktów mo ż liwych do uzyskania – 30. Skala oceniania: 0 – 15 – ocena 2,0 16 – 18 – ocena 3,0 19 – 21 – ocena 3,5 22– 24 – ocena 4,0 25– 27 – ocena 4,5 28 – 30 – ocena 5,0

3 Kryteria zaliczenia ćwiczeń i projektu Metoda oceniania: Pisemna forma zaliczenia. Projekt realizowany jest w zespołach. Projekt musi składa ć si ę z nast ę puj ą cych elementów: strona tytułowa: temat projektu, nazwisko, imi ę i kierunek studiów studentów realizuj ą cych projekt oraz nazwisko i imi ę nauczyciela prowadz ą cego projekt spis tre ś ci wst ę p – cele projektu cz ęść teoretyczna, zawieraj ą ca niezb ę dne poj ę cia, terminy, definicje z zakresu projektu (krótko) cz ęść praktyczna, zawieraj ą ca opis podj ę tych działa ń, dochodzenia do rozwi ą zania w ramach analizy konkretnej sytuacji komunikacyjnej (np. analizy sytuacji negocjacyjnej na przykładzie konkretnej firmy/konkretnych firm, analiza pracy zespołowej na przykładzie konkretnego zespołu, analiza sposobu rozwi ą zywania konfliktu na przykładzie konkretnej sytuacji z ż ycia) – ta cz ęść ma stanowi ć wi ę kszo ść pracy zako ń czenie – wnioski (w kontek ś cie realizacji postawionych celów), Bibliografia Wymóg dotycz ą cy formy graficznej – edytor tekstowy. Liczba stron od 10 do 15, czcionka Times New Roman 12, interlinia 1,5

4 Kryteria zaliczenia ćwiczeń i projektu Kryteria oceniania: Zaliczenie z ocen ą projektu odbywa si ę na podstawie zło ż onego projektu w formie papierowej i nagranej prezentacji na płycie CD na 6 zaj ę ciach i prezentacji wniosków na 7 zaj ę ciach Tematy projektu: Formy komunikacji interpersonalnej. Zasady efektywnego słuchania i mówienia. Rodzaje uczestników procesu komunikacji. Zespół i praca zespołowa. Uczestnicy zespołu i zasady pracy zespołowej. Role uczestników pracy zespołowej. Konflikt i style rozwi ą zywania konfliktów. Style i strategie negocjacyjne.

5 Kryteria zaliczenia ćwiczeń i projektu Uwaga! NIEZALICZENIE JEDNEJ Z FORM (KOLOKWIUM, PRACA PROJEKTOWA, PREZENTACJA) SKUTKUJE NIEZALICZENIEM CAŁEGO PRZEDMIOTU Uwaga! WYMÓG PREZENTACJI PRZED GRUP Ą WNIOSKÓW ZAWARTYCH W PROJEKCIE DOTYCZY TYLKO STUDENTÓW STACJONARNYCH (DZIENNYCH), STUDENCI NIESTACJONARNI (ZAOCZNI) MAJ Ą OBOWI Ą ZEK ZŁO Ż Y Ć PRACE PROJEKTOWE W FORMIE PAPIEROWEJ BEZ PREZENTACJI

6 mgr Anna Dudzi ń ska Komunikowanie interpersonalne. Zasady skutecznej komunikacji werbalnej i niewerbalnej – zajęcia 1

7 Przychodzi go ść do hotelu. Widz ą c psa spaceruj ą cego wokół recepcji, pyta recepcjonistki: – Czy pani pies gryzie? Recepcjonistka odpowiada: – Nie. Go ść podchodzi do psa, który nagle rzuca si ę na niego i wgryza si ę w udo. Go ść krzyczy: – Auuu ć ! Pu ść mnie! Mówiła Pani, ż e on nie gryzie! Recepcjonistka odpowiada: – To nie jest mój pies... JAKOŚĆ TWOJEGO ŻYCIA ZALEŻY OD JAKOŚCI TWOJEJ KOMUNIKACJI (Zig Ziglar)

8 Jaka jest definicja wyrazu komunikowanie?

9 Komunikowanie - przekazywanie tre ś ci mi ę dzy uczestnikami procesu - NADAWC Ą i ODBIORC Ą ; odbywa si ę za pomoc ą ZNAKÓW. Mi ę dzy nadawc ą a odbiorc ą musi istnie ć wspólnota KOMPETENCJI KOMUNIKACYJNEJ, czyli powinni oni posiada ć umiej ę tno ść KODOWANIA i DEKODOWANIA przekazów w sposób zrozumiały i podobnie interpretowany przez drug ą stron ę ; musz ą posługiwa ć si ę tym samym KODEM, gdy ż w przeciwnym wypadku nie dojdzie do przekazania tre ś ci. DEFINICJA

10 Model komunikacji interpersonalnej dwustronnej

11 Elementy procesu komunikowania

12 KONTEKST Kontekst - warunki, w jakich odbywa si ę proces komunikowania. Mo ż na mówi ć o aspektach kontekstu: fizyczny - wyznaczany jest przez otoczenie, zewn ę trzn ą atmosfer ę ; historyczny - dotyczy takiej sytuacji, w której uczestniczy odwołuj ą si ę do zaistniałych w przeszło ś ci epizodów; psychologiczny - odnosi si ę do sposobu, w jaki uczestnicy procesu postrzegaj ą si ę nawzajem; kulturowy - jest systemem wiedzy, która jest udziałem relatywnie szerokiej grupy ludzi, ł ą czy w sobie wierzenia, warto ś ci, symbole i zachowania uznawane przez t ą zbiorowo ść.

13 UCZESTNICY odgrywaj ą rol ę nadawców i odbiorców w procesach sformalizowanych role te s ą jednoznacznie okre ś lone i niewymienialne ka ż dy uczestnik jest produktem swojego indywidualnego do ś wiadczenia, uczu ć, idei i nastrojów. Z tego powodu komunikat wysyłany i odbierany nie mo ż e mie ć takiego samego znaczenia jednostka ma zawsze okre ś lony stosunek do pozostałych członków procesu co wpływa na percepcj ę my ś li i uczu ć komunikowanych.

14 Ćwiczenie: Przyjrzyj się obrazkowi przez 10 sekund

15

16 KOMUNIKAT inaczej przekaz jest kompleksow ą struktura, na któr ą składaj ą si ę znaczenia symbole (s ą to słowa, d ź wi ę ki, działania, dzi ę ki którym znaczenie jest oznajmiane innym jednostk ą ) kodowanie i dekodowanie forma i organizacja

17 KANAŁ KOMUNIKACYJNY droga przekazu za pomoc ą których przekaz pokonuje drog ę od nadawcy do odbiorcy. W komunikowaniu bezpo ś rednim u ż ywa si ę wszystkich pi ę ciu kanałów sensorycznych, za ś w po ś rednim tylko dwóch powietrze miedziany przewód sie ć komputerowa kabel telefoniczny fale radiowe kartka papieru magnetofon płyta CD itp.

18 SZUMY ź ródła zakłóce ń mog ą one mie ć charakter wewn ę trzny (uczucia i predyspozycje psychiczne uczestników procesu) zewn ę trzny (wi ąż e si ę z otoczeniem zewn ę trznym procesu, jak temperatura otoczenia, hałas) semantyczny (jest konsekwencja zamierzonego lub niezamierzonego złego u ż ycia przez nadawc ę znaczenia, które blokuje jego precyzyjne odkodowanie przez odbiorc ę ).

19 Ćwiczenie : Głuchy telefon

20 SPRZĘŻENIE ZWROTNE = FEEDBACK reakcja odbiorcy na komunikat po jego odkodowaniu powoduje, ż e proces komunikowania ma charakter transakcyjny w komunikowaniu bezpo ś rednim wyst ę puje sprz ęż enie natychmiastowe, natomiast w po ś rednim opó ź nione.

21 POZIOMY KOMUNIKOWANIA – PIRAMIDA McQUAILA

22 Komunikowanie interpersonalne To proces wymiany znaków i symboli, którym nadajemy znaczenie w kontek ś cie bezpo ś redniej lub po ś redniej interakcji z innymi lud ź mi. Interakcyjno ść procesu komunikowania polega na tym, ż e uczestnicy procesu mog ą bezpo ś rednio zaanga ż owa ć si ę w cały proces i wyst ę powa ć jako indywidualna osoba Charakter komunikowania interpersonalnego jest transakcyjny – ka ż dy uczestnik procesu jest i nadawc ą i odbiorc ą

23 Komunikowanie interpersonalne (bezpośrednie) oznacza uczestniczenie w wymianie informacji pomi ę dzy uczestnikami (niezale ż nie od ich liczebno ś ci po stronie nadawcy i odbiorcy), zarówno twarz ą w twarz, jak i za pomoc ą lub przy u ż yciu ś rodków technicznych w obecnej dobie coraz cz ęś ciej mamy do czynienia z komunikowaniem interpersonalnym wspomaganym przez ró ż nego rodzaju technologie telefon, faks, poczt ę elektroniczn ą, ale równie ż przez kartk ę papieru i ołówek(ten typ komunikowania nazywamy komunikowaniem interpersonalnym wspomaganym technologicznie) bezpo ś rednie i interaktywne jedno ść czasu i przestrzeni natychmiastowe sprz ęż enie zwrotne charakter dwustronny

24 Komunikowanie werbalne - cyfrowe komunikacja z u ż yciem j ę zyka naturalnego czyli mowy jako ś rodka komunikacji jest to podstawowy sposób komunikacji mi ę dzyludzkiej w szcz ą tkowej postaci komunikacja werbalna wyst ę puje tak ż e u zwierz ą t, np. u szympansów aby komunikacja werbalna mogła mie ć miejsce, musi istnie ć mówi ą cy i słuchaj ą cy, posługuj ą cy si ę oni kodem (j ę zykiem), który musi by ć znany obu osobom

25 Komunikowanie werbalne – cyfrowe c.d. W komunikacji werbalnej du żą rol ę odgrywaj ą takie czynniki, jak: akcent i modulowanie wypowiadanych kwestii, co cz ę sto ma wi ę kszy wpływ na partnera interakcji ni ż tre ść wypowiedzi stopie ń płynno ś ci mowy zawarto ść (tre ść ) wypowiedzi - w tym przypadku zasób leksykalny ma zwi ą zek z kompetencjami kulturowymi jednostki - np. osoby o mniejszych kompetencjach kulturowych rzadziej posługuj ą si ę j ę zykiem literackim, a cz ęś ciej gwar ą ś rodowiskow ą lub regionaln ą.

26 Komunikacja niewerbalna

27 Komunikacja niewerbalna - definicja Są to wszystkie sygnały pozasłowne, którym odbiorcy nadają znaczenie, sygnały te więc podlegają interpretacji innych. Mowa ciała, język ciała, komunikacja niewerbalna – zespół niewerbalnych komunikatów nadawanych i odbieranych przez ludzi na wszystkich niewerbalnych kanałach jednocześnie. Informują one o podstawowych stanach emocjonalnych, intencjach, oczekiwaniach wobec rozmówcy, pozycji społecznej, pochodzeniu, wykształceniu, samoocenie, cechach temperamentu itd.

28 Cechy komunikacji niewerbalnej Ci ą gło ść – sygnały niewerbalne s ą nadawane bez przerwy, nawet kiedy osoba nie jest aktywna. Komunikaty werbalne nie s ą ci ą głe. Wieloznaczno ść – komunikat niewerbalny mo ż e by ć ró ż nie interpretowany, zwłaszcza kiedy nie bierzemy pod uwag ę kontekstu Jest nie ś wiadoma – wymaga mniejszego zainteresowania ni ż przekaz słowny, przekazy niewerbalne s ą odbierane nie ś wiadomie i mimo woli Cz ęś ciej u ż ywany przy tworzeniu relacji, wyra ż aniu emocji Ten przekaz generalnie nie ma cech przekazu ponadkulturowego, poza przekazywaniem i rozumieniem podstawowych emocji przekazywanych za pomoc ą mimiki twarzy

29 Komunikacja niewerbalna głównie służy do: Przekazywania informacji Regulowania interakcji Wyra ż ania emocji Wyra ż ania nastawienia Te funkcje maj ą za zadanie kontrolowa ć sytuacj ę społeczn ą i kierowa ć wra ż eniem

30 Zasady skutecznej komunikacji werbalnej Umiej ę tno ść słuchania Wykazuj zainteresowanie, zadawaj pytania otwarte, im wi ę ksze zainteresowanie, tym wi ę ksza przychylno ść Parafrazuj, czyli przytaczanie słów mówi ą cego przy u ż yciu swoich słów; w ten sposób upewnisz si ę, ż e dobrze zrozumiałe ś przekaz. Zapoznaj si ę z rapportem – w j ę zyku NLP (programowanie neurolingwistyczne) jest to dopasowanie do rozmówcy (podobna postawa, parametry głosu, oddech, gesty, słownictwo).

31 Pamiętaj o zaspokojeniu potrzeb rozmówcy – pokaż, że jest on dla ciebie ważny (doceń go, dziękuj, uśmiechaj się, akceptuj inność, oddzielaj osobę od jej zachowania, chwal) Postaw się w sytuacji odbiorcy twojego komunikatu – naucz się patrzeć z różnych pozycji percepcyjnych, co pozwoli zrozumieć jakie słowa, ton głosu, wyraz twarzy sprawią radość rozmówcy, zwróć uwagę na to, jak rozmawiasz, jak się odnosisz do rozmówcy, co mógłbyś zmienić Spraw, aby inni uwierzyli, że dostaną coś od ciebie, w końcu generalnie poszukujemy zysków, a unikamy strat – ważniejsze od dóbr materialnych jest spełnienie potrzeb emocjonalnych Zasady skutecznej komunikacji werbalnej

32 B ą d ź grzeczny w stosunku do innych Stosuj zrozumiałe słownictwo, dostosowane do odbiorców, spraw ż eby ś był rozumiany Buduj swoj ą wiarygodno ść i zaufanie Doce ń komunikacj ę niewerbaln ą

33 Zasady skutecznej komunikacji niewerbalnej Trwały kontakt wzrokowy U ś miech (autentyczny i adekwatny do sytuacji) Odpowiednia modulacja głosu, dostosowanie tempa i tonu wypowiedzi Otwarta postawa ciała Stosowanie ilustratorów gestykulacyjnych (ilustracja wypowiedzi za pomoc ą r ą k) Bliska odległo ść fizyczna Nachalny kontakt wzrokowy, nadmierna gestykulacja, za bliska odległo ść fizyczna mog ą by ć odebrane opacznie, przez co nasze sygnały niewerbalne b ę d ą nieskuteczne. Aby komunikacja niewerbalna była skuteczna musi by ć dostosowana do sytuacji UWAGA! Nachalny kontakt wzrokowy, nadmierna gestykulacja, za bliska odległo ść fizyczna mog ą by ć odebrane opacznie, przez co nasze sygnały niewerbalne b ę d ą nieskuteczne. Aby komunikacja niewerbalna była skuteczna musi by ć dostosowana do sytuacji

34 mgr Anna Dudzi ń ska Zasady i techniki efektywnego słuchania i mówienia – zajęcia 2

35 Niedoceniane słuchanie Menadżerowie Studenci

36 Niedoceniane słuchanie Żródło: J. Stankiewicz, Komunikowanie w organizacji, wyd. ASTRUM, Wrocław 1990, s. 65; S.P. Moreale, B. H. Spitzberg, J.K. Barge, Komunikacja między ludźmi, PWN, Warszawa 2007, s. 213.

37 Zasady efektywnego słuchania Skoncentruj si ę na przekazie rozmówcy Nie przerywaj, pozwól rozmówcy wyja ś ni ć jego racje Słuchaj aktywnie, b ą d ź zainteresowany - zadawaj pytania Umiej ę tnie rozpoznawaj warto ść komunikatów Zrozum racje swojego rozmówcy i jego punkt widzenia Wsłuchaj si ę w sens całej wypowiedzi, nie w pojedyncze słowa Upewnij si ę czy dobrze zrozumiałe ś, zadaj pytania Nie pozwól, ż eby własny punkt widzenia uniemo ż liwił zrozumienie innych Podsumuj

38 Zasady efektywnego słuchania Zachowania niewerbalne Naturalnie u ś miechaj si ę Gestykuluj Pami ę taj o utrzymaniu wła ś ciwej pozycji ciała – utrzymaj wyprostowan ą postaw ą w pozycji stoj ą cej i siedz ą cej, ustaw głow ę i kr ę gosłup w linii prostej, trzymaj głow ę prosto, r ę ce przy ciele, otwarte dłonie Kiedy rozmawiasz, postaraj si ę siedzie ć z rozmówc ą na tym samym poziomie, niweluj bariery (stół, biurko) Pami ę taj o kontakcie wzrokowym, zwłaszcza na pocz ą tku i na ko ń cu rozmowy Kiwaj głow ą, pomrukuj (mhm), aby wyrazi ć aprobat ę i zach ę ci ć rozmówc ę Pami ę taj o przerwach, aby rozmówca mógł si ę zastanowi ć Zwracaj uwag ę na komunikacj ę niewerbaln ą innych osób

39 Techniki efektywnego słuchania 1. Zadawanie pyta ń 2. Parafrazowanie 3. O ś mielanie 4. Podsumowanie

40 Zadawanie pytań słu ż y doprecyzowaniu, porz ą dkowaniu, pozyskiwaniu i pogł ę bianiu uzyskanych informacji Ró ż ne pytania w ró ż nym celu – rodzaje: zamkni ę te, otwarte, sugeruj ą ce – maj ą swoj ą rol ę Sztuka zadawania pyta ń to rozpoznanie ró ż nicy i sformułowanie pytania adekwatnego do sytuacji i celu dyskusji Nie jeste ś na przesłuchaniu – zadaj ą c pytania nie pozwól, aby rozmówca poczuł si ę przesłuchiwany Nie pozwalaj ą na zbyt wczesn ą ocen ę Pozwalaj ą na dotarcie do istoty problemu, je ś li nie poprzestaniemy na zadawaniu pyta ń po pierwszej odpowiedzi

41 Rodzaje i funkcje pytań RODZAJ PYTANIAFUNKCJA W ROZMOWIEPYTAJNIKI PYTANIA ZAMKNI Ę TEPorz ą dkowanie wypowiedzi rozmówcy, przejmowanie inicjatywy w rozmowie, pomoc w podj ę ciu decyzji lub dokonywaniu wyboru, zako ń czenie w ą tku rozmowy, podsumowanie ustale ń, uzyskanie potwierdzenia Czy? Który? PYTANIA OTWARTENawi ą zywanie kontaktu, otwieranie rozmowy, pogł ę bianie w ą tku rozmowy, pozyskiwanie informacji, dowiadywanie si ę, dawanie przestrzeni do wypowiedzenia si ę Jak? Co? Czym? Czemu? Dlaczego? Kto? Z kim? Kiedy? Ile? Dok ą d? W jakim celu? W jaki sposób? PYTANIA SUGERUJ Ą CE (nale ż y zadawa ć w odpowiednim kontek ś cie rozmowy, kiedy s ą zgodne z tokiem my ś lenia rozmówcy) Pomoc rozmówcy w podj ę ciu ostatecznej decyzji, pomoc w utwierdzeniu rozmówcy co do trafno ś ci wyboru Zapewne zgodzi si ę Pan, ż e…? Przyzna Pan, ż e gdyby miał Pan tak ą mo ż liwo ść, post ą piłby tak samo? H. Dolna, Doskonalenie kompetencji interpersonalnych, wyd. Uniwersytet M. Kopernika, Toruń 2010, s. 86 – 87.

42 Parafrazowanie To powtarzanie wypowiedzi rozmówcy, przy u ż yciu własnych słów Ma form ę pytania zamkni ę tego (a wi ę c porz ą dkuj ą cego) Mo ż e zaczyna ć si ę od nast ę puj ą cych zwrotów: Z tego co mówisz rozumiem, ż e…?, Czy dobrze ci ę rozumiem, chcesz powiedzie ć, ż e…?, Rozumiem, ż e…?, Zatem uwa ż asz, ż e…?, O ile dobrze zrozumiałem/am, twierdzisz, ż e…? Cel: zrozumienie tre ś ci przekazu i intencji rozmówcy Stosuj ą c parafraz ę trzeba powstrzyma ć si ę przed przedwczesn ą ocen ą wypowiedzi rozmówcy, interpretacj ą jego wypowiedzi – na tym polega poprawne parafrazowanie

43 Parafrazowanie Umo ż liwia zwolnienie tempa reakcji (wa ż ne w przypadku silnych emocji, wzburzenia, trudnego rozmówcy) Uzyskujemy czas na skonstruowanie stosownej wypowiedzi, odpowiadaj ą cej obustronnym oczekiwaniom Pozwala unikn ąć b ą d ź zmniejszy ć ryzyko wyst ą pienia konfliktu lub jego zaognienia Pozwala tworzy ć satysfakcjonuj ą ce zwi ą zki mi ę dzy lud ź mi Jest oznak ą gotowo ś ci do współpracy Pomaga rozmówcy zrozumie ć samego siebie, swój punkt widzenia Stosuj parafraz ę, gdy wypowied ź rozmówcy jest niezrozumiała, jej nadu ż ywanie mo ż e spowodowa ć odwrotny skutek

44 Ośmielanie Ujawnienie własnych podobie ń stw do rozmówcy - jedna ze strategii o ś mielania (pod warunkiem, ż e informacje podawane na swój temat s ą prawdziwe) U ż ywane, kiedy partner czego ś si ę boi lub jest onie ś mielony Przykłady zda ń : Kiedy byłem/am w Pana/i wieku tak samo czułem si ę w kontaktach z szefem, Kiedy opowiadasz o trudno ś ciach z szefem, przypomina mi si ę sytuacja z mojego ż ycia, kiedy…, W tym przypadku, podzielam twoje zdanie. B ę d ą c mniej skrytym, budujemy zaufanie Zadawanie pyta ń pogł ę biaj ą cych, konkretyzuj ą cych problem, w celu jego uszczegółowienia, kiedy rozmówca ma z tym problem – jedna ze strategii o ś mielenia

45 Ośmielenie Pokazanie pozytywnego nastawienie wzgl ę dem w ą tku wypowiedzi – jedna ze strategii o ś mielenia Pomaga prowadzi ć dyskusj ę w ramach obranego kierunku

46 Podsumowanie Słu ż y uporz ą dkowaniu wypowiedzi, skupieniu si ę na najwa ż niejszych w ą tkach Pozwala zapami ę ta ć najwa ż niejsze kwestie Słu ż y weryfikacji Mo ż na podsumowa ć przed nowym w ą tkiem albo na zako ń czenie wypowiedzi Mo ż e mie ć form ę parafrazy Istotne znaczenie przy prowadzeniu negocjacji i w rozmowie telefonicznej

47 Efektywne mówienie – zasady i techniki 1. Ogólno ść i konkretno ść komunikatu 2. Wydawanie polece ń 3. Udzielanie informacji zwrotnej 4. Korygowanie zachowa ń 5. Konfrontowanie opinii

48 Ogólność i konkretność komunikatu Kompetentny nadawca posiada umiej ę tno ść dostosowania j ę zyka do sytuacji społecznej i poziomu odbiorców Ogólno ść b ą d ź konkretno ść komunikatu zale ż y od celu jaki chcemy osi ą gn ąć formułuj ą c przekaz – drabina abstrakcji Hayakawy, gdzie bardzo konkretny przekaz, precyzyjny, rzeczowy to najni ż szy poziom abstrakcji, a przekaz ogólny, pokazuj ą cy kierunek działania, ale niekonkretny sposób wykonania to najwy ż szy poziom abstrakcji

49 Drabina abstrakcji Hayakawy Najni ż szy poziom abstrakcji jest najskuteczniejszy w sytuacjach, gdy: Musimy skorygowa ć zachowanie odbiorcy Musimy wzmocni ć zachowanie odbiorcy Ma si ę na celu standaryzacj ę działania Istotna jest precyzja i dokładno ść wykonania Trzeba oszcz ę dzi ć czas Istnieje uzasadniona obawa, ż e odbiorca odwrotnie zinterpretuje przekaz ogólny Nie mamy zaufania do kompetencji komunikacyjnych odbiorcy Odbiorca oczekuje takiego komunikatu

50 Drabina abstrakcji Hayakawy Najwy ż szy poziom abstrakcji jest najskuteczniejszy w sytuacjach, gdy: Zale ż y nam na aktywowaniu innowacji u odbiorcy Zale ż y nam na ró ż nych punktach widzenia Zale ż y nam na zapoznaniu si ę z preferencjami i potencjałem odbiorcy

51 Wydawanie poleceń Polecenie to rodzaj komunikatu przeło ż onego do podwładnego ALE Za jako ść komunikacji odpowiada podwładny i przeło ż ony – nadawca musi u ż y ć poprawnego/jasnego komunikatu, a odbiorca dopyta ć, kiedy jaka ś kwestia jest niezrozumiała

52 Wydawanie poleceń c.d. Taki rodzaj komunikatu przyczynia si ę do nieporozumie ń /problemów: 1. Nadu ż ycia wobec podwładnych 2. Niestosowne traktowanie pracownika 3. Nieprawidłowa struktura/nieprecyzyjno ść polecenia 4. Wydawanie polece ń bywa mylone z wyra ż aniem pró ś b i oczekiwa ń

53 Wydawanie poleceń c.d. Prawidłowo sformułowane polecenie zawiera elementy: 1. Kto wydaje polecenie? 2. Komu? 3. Co ma by ć wykonane? 4. Kiedy ma by ć wykonane?

54 Udzielanie informacji zwrotnej Inaczej feedback Komunikat b ę d ą cy reakcj ą na słowa/zachowanie drugiej strony komunikacji b ą d ź sytuacj ę Ma 2 formy: komunikat typu JA i typu TY

55 Feedback – komunikat typu TY Przykład: Twój pomysł wprowadzenia rozmów oceniaj ą cych z pracownikami nie jest najlepszy Taki typ komunikatu jest niekonstruktywny Zawiera ogóln ą krytyk ę Nie przyczynia si ę do zmiany zachowania Nie ma tutaj elementu informacyjnego Brak w tym komunikacie wsparcia

56 Feedback – komunikat typu JA Przykład: Kiedy słysz ę o twoim pomy ś le wprowadzenia rozmów oceniaj ą cych z pracownikami (konkretne zachowanie), czuj ę si ę zaniepokojona (uczucie), poniewa ż było z tym du ż o kłopotów dwa lata temu (skutek) Taki typ komunikatu jest informacyjny W nim my odpowiadamy za nasz ą reakcj ę Typowe zwroty: ja tak s ą dz ę, moim zdaniem, mi si ę to podoba, według mnie

57 Feedback – komunikat typu JA Zawiera trzy elementy: 1. Fakty, czyli opis sytuacji/zachowania (konkretne) 2. Stosunek nadawcy komunikaty do tego konkretnego zachowania/sytuacji, który mo ż e zawiera ć : prze ż ywanie uczucia przez nadawc ę w zwi ą zku z sytuacj ą /zachowaniem opinie, wyobra ż enia w zwi ą zku z sytuacj ą informacje o postawie wobec sytuacji/zachowania 3. Oczekiwania wobec odbiorcy w zwi ą zku z sytuacj ą /zachowaniem (konkretnie) – istotne, ż eby skoncentrowa ć si ę na celu, którego realizacja jest niemo ż liwa przez sytuacj ę /zachowanie

58 Zasady udzielania konstruktywnej informacji zwrotnej Zwracaj si ę bezpo ś rednio do osoby, której udzielasz informacji Ocen ę konstruuj bezpo ś rednio po zaistniałym zachowaniu (je ś li to mo ż liwe) Oceniaj zachowanie, nie osob ę B ą d ź konkretny Opisuj zachowanie Nie formułuj pochopnych wniosków, zbadaj spraw ę, zadawaj pytania

59 Zasady udzielania konstruktywnej informacji zwrotnej Nie oceniaj publicznie Nie bierz pod uwag ę aspektów, na które osoba nie ma wpływu (obiektywnych ogranicze ń ) Nie uogólniaj konkretnie formułuj oczekiwania, pro ś by Formułowane oczekiwania musz ą by ć zgodne z celem działania Podawaj pomysły, je ż eli radzisz komu ś, musisz bra ć za to odpowiedzialno ść

60 Korygowanie zachowań Składa si ę z czterech etapów: 1. Etap I – poinformowanie, czyli przekazanie odbiorcy informacji zwrotnej na temat tego, co w jego zachowaniu nam przeszkadza 2. Etap II – wzmocniona informacja zwrotna: jest to pełna informacja, zawieraj ą ca fakty, stosunek nadawcy do zachowania osoby, oczekiwania; ta informacja jest poparta przekazem niewerbalnym, dostosowanym do sytuacji

61 Korygowanie zachowań c.d. 3. Etap III – przywołanie zaplecza: polega na podaniu alternatywnego rozwi ą zania sytuacji problemowej, w momencie kiedy dotychczasowe jest nieskuteczne; warunkami skutecznego zaplecza s ą : Jest to asertywna decyzja Musi by ć wprost proporcjonalna do wagi problemu Musi istnie ć mo ż liwo ść do skorzystania z zaplecza Musi by ć uci ąż liwe dla odbiorcy zaplecza 4. Etap IV – skorzystanie z zaplecza, czyli działania zapowiadane w trzecim etapie

62 Konfrontowanie opinii Konstruktywne konfrontowanie opinii wymaga kilku warunków: Zrozumienie opinii innych osób nie opiera si ę na ujednolicaniu pogl ą dów, a na prezentacji, wysłuchaniu i poszanowaniu Opinia to nie fakt, a subiektywny pogl ą d na temat subiektywnego spojrzenia na sytuacj ę Wszyscy maj ą prawo do własnych pogl ą dów To, ż e ka ż dy ma swój pogl ą d, nie oznacza, ż e kto ś w relacji jest nie w porz ą dku, ka ż dy mo ż e mie ć własny pogl ą d i ka ż da osoba jest w porz ą dku

63 Procedura konfrontowania opinii - kroki 1. Wyra ż enie własnej opinii – potrzebne jest tu własne zdanie na jaki ś temat i wyra ź ne podkre ś lenie odmienno ś ci pogl ą du (np. Uwa ż am, ż e…, My ś l ę, ż e…, Moja opinii jest nast ę puj ą ca…, W mojej opinii…) 2. Wysłuchanie i zrozumienie opinii rozmówców – stosuje si ę tutaj zasady uwa ż nego słuchania 3. Podkre ś lenie ró ż nicy pogl ą dów – wystarczy tu zdanie podkre ś laj ą ce ró ż nic ę opinii, np. Zatem mamy inne zdania na ten temat, W takim razie nasze opinie si ę ró ż ni ą, Nie zgadzam si ę z twoj ą opini ą

64 Procedura konfrontowania opinii - kroki 4. Wyra ż enia akceptacji dla tej ró ż nicy – to zmniejsza napi ę cie wynikaj ą ce z rozbie ż no ś ci pogl ą dów, np. Ciekawa jest taka ró ż nica pogl ą dów, Dla mnie jest w porz ą dku, ż e ludzie maj ą odmienne zdania na ten sam temat, Ka ż dy ma prawo do posiadania własnego zdania 5. Zako ń czenie dyskusji, np. Pozosta ń my przy swoich zdaniach i zako ń czmy t ę dyskusj ę


Pobierz ppt "Mgr Anna Dudzi ń ska Mail: Tel. (17) 866 12 97 Konsultacje: ś roda, godz. 13.30 – 15.00, pok. 227."

Podobne prezentacje


Reklamy Google