Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

BEZPIECZNY INTERNET 123 4. Zagrożenia w Internecie Korzyści płynące z Internetu są niezaprzeczalne. Umożliwia on wszechstronną komunikację, ułatwia naukę

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "BEZPIECZNY INTERNET 123 4. Zagrożenia w Internecie Korzyści płynące z Internetu są niezaprzeczalne. Umożliwia on wszechstronną komunikację, ułatwia naukę"— Zapis prezentacji:

1 BEZPIECZNY INTERNET 123 4

2 Zagrożenia w Internecie Korzyści płynące z Internetu są niezaprzeczalne. Umożliwia on wszechstronną komunikację, ułatwia naukę i rozwijanie zainteresowań, ułatwia dostęp do informacji. Jednak poza treściami o dużych walorach edukacyjnych, ogromna część materiałów jakie można znaleźć w Sieci jest nieodpowiednia czy wręcz szkodliwa dla dzieci i młodzieży. Poniżej przedstawiamy najważniejsze niebezpieczeństwa na jakie może być narażone dziecko w Internecie.

3 Kontakt z nieodpowiednimi treściami Korzystające z internetu dziecko może zostać narażone na kontakt z nieodpowiednimi dla niego treściami (materiały pornograficzne, rasistowskie, propagujące przemoc, informacje o sektach i in.), a także może być zachęcane do podejmowania działań, które są nielegalne lub niebezpieczne.

4 Molestowanie fizyczne i wykorzystywanie seksualne Istnieje ryzyko, iż korzystając z sieci, dziecko może dostarczyć obcym osobom informacji lub zaaranżować spotkanie, które może stanowić zagrożenie dla jego bezpieczeństwa lub bezpieczeństwa jego rodziny. W wielu przypadkach pedofile wykorzystują pocztę elektroniczną, chat roomy, grupy dyskusyjne, aby zdobyć zaufanie dziecka, a następnie zorganizować spotkanie w prawdziwym świecie. Najczęstsze formy wykorzystywania seksualnego dzieci z użyciem Internetu to: prezentowanie dzieciom materiałów pornograficznych, pornografia dziecięca (produkcja, dystrybucja, posiadanie), uwodzenie dzieci, prostytucja dziecięca, wirtualny seks.

5 Nękanie Dziecko może stać się obiektem nękania, zastraszania czy choćby niewybrednych żartów. Powinno wiedzieć, że nie należy odpowiadać na zaczepki, gdyż zachęca to tylko sprawcę do dalszego działania. O zachowaniu sprawcy można donieść administracji komunikatora, dostawcy Internetu, administratorowi serwera konta pocztowego a w przypadku złamania prawa zgłosić sprawę na policję.

6 Łamanie prawa Dziecko może również zaangażować się w działalność, która jest nielegalna lub pociąga za sobą straty finansowe. Korzystając z aukcji internetowych, podając dane karty kredytowej rodziców itp. dziecko często staje się ofiarą różnych oszustów. Młodzi ludzie bywają nie tylko ofiarami nękania czy niewybrednych żartów, ale także bardzo często sami są ich autorami. Łamią prawo przesyłając wirusy, nielegalne treści, uprawiając hazard, jak również kopiując filmy i muzykę (m.in. za pośrednictwem programów P2P).

7 Zachęcanie do używania alkoholu, nikotyny, narkotyków Niektóre strony www i grupy dyskusyjne zawierają informacje, które zachęcają dzieci i młodzież do korzystania ze środków uzależniających takich, jak: alkohol, nikotyna czy narkotyki.

8 Komercyjne wykorzystywanie dzieci Rynek reklam kierowanych do dzieci rozszerza obecnie swój zasięg obejmując już nie tylko telewizję, ale także Internet. O ile jednak reklamy telewizyjne skierowane były na dzieci jako całość, reklamy online adresowane są często do konkretnego klienta. Zwiększa to znacznie prawdopodobieństwo sprzedaży danego produktu. Przykładem może tu być wykorzystanie bohatera popularnej kreskówki, który zwraca się do dziecka po imieniu, łamiąc w ten sposób tradycyjne bariery sprzedaży.

9 Zmiany w zdolności do odróżniania rzeczywistości od fantazji Wiele dzieci korzysta z chat roomów, gdzie spotyka się wielu użytkowników np. biorących udział we wspólnej zabawie, grze. Przybierają oni różnorodne tożsamości i wcielają się w różne role. Badanie wskazują, iż niektóre dzieci uczestniczące w takich grach mogą stracić zdolność do odróżniania prawdziwego życia od komputerowej symulacji. Z czasem zaczynają coraz mocniej angażować się w tego typu wirtualne interakcje i spędzają coraz więcej czasu przed ekranem komputera.

10 Komputer jak narkotyk W 1994 r., według badań OBOP, w co dziesiątym mieszkaniu w Polsce znajdował się komputer osobisty. Posiadali je głównie mieszkańcy wielkich miast, przedsiębiorcy i osoby z wyższym wykształceniem. Dzieci miały raczej ograniczony dostęp do nowego medium. Wprawdzie znaczna liczba szkół była wyposażona w komputer, ale korzystanie z niego było kontrolowane i limitowane przez nauczyciela. W ciągu tych sześciu lat wiele się zmieniło. Coraz więcej osób dysponuje prywatnym komputerem w domu, także na wsi. Kawiarnie internetowe masowo pojawiają się nawet w małych miasteczkach. W szkołach, w związku z obowiązkową nauką informatyki, powstały pracownie informatyczne, a komputer stał się zwykłym dobrze znanym narzędziem. Rodzice, niekiedy kosztem wielu wyrzeczeń, starają się ułatwić dziecku ćwiczenie nowych umiejętności. Komputer stał się też pożądanym prezentem z okazji urodzin, ukończenia szkoły lub uroczystości religijnych. Wyraźnie wzrosła, więc, dostępność, a wraz z jej wzrostem zaczęły pojawiać się problemy dobrze znane w krajach znacznie wcześniej skomputeryzowanych.

11 Szansa edukacyjna i zagrożenie Entuzjazm towarzyszący pojawieniu się komputerów osobistych i rozbudowie sieci dwadzieścia kilka lat temu okazał się przesadny. Zakładano, bowiem, że użytkownicy będą wykorzystywali nowe narzędzie przede wszystkim dla własnego wszechstronnego rozwoju. Jednak, medium informatyczne zostało bardzo szybko zaśmiecone" pornografią i zagarnięte przez producentów różnego typu programów rozrywkowych. W badaniach amerykańskich stwierdzono, że tylko część użytkowników traktuje je jako użyteczne narzędzie w pracy zawodowej. Zdecydowana większość poszukuje raczej sensacji i rozrywki, co można było przewidzieć po wielu latach doświadczeń z telewizją, w której programy edukacyjne nie cieszą się największą oglądalnością.

12 Oprócz wielkich korzyści postępująca informatyzacja przyniosła nowe zagrożenia. Rośnie bowiem stale liczba osób uzależnionych od Internetu i gier komputerowych. Popularność gier przekroczyła wszelkie oczekiwania i oceniana jest jako prawdziwy fenomen socjologiczny lub wręcz zjawisko kulturowe. Ale też powodowane przez nie efekty destrukcyjne stają się poważnym problemem społecznym i zdrowotnym.

13 Do niedawna uzależnienie od komputera stanowiło w Polsce problem czysto teoretyczny, który interesował głównie specjalistów. W ciągu ostatnich dwóch lat stało się problemem realnie występującym, z którym trzeba będzie się zmierzyć. Należy się spodziewać, że wzrastająca dostępność komputerów, a więc także Internetu i gier, oraz upowszechnienie umiejętności posługiwania się medium informatycznym spowodują narastanie typowych zaburzeń, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Bowiem w Polsce, w odróżnieniu od krajów wysoko uprzemysłowionych, statystyczny użytkownik komputera jest człowiekiem bardzo młodym. Jak wiadomo proces uzależniania się osób młodych, z nie do końca uformowaną osobowością, przebiega znacznie szybciej.

14 Gry komputerowe Coraz młodsze dzieci uczą się obsługiwać komputer, który stanowi dla nich interesującą zabawkę. Zaczynają zwykle od najprostszych symulacyjnych gier sprawnościowych (odbijanie piłeczki, detonowanie min czy prowadzenie samochodu). Z czasem przechodzą do gier przygodowych czy bardziej skomplikowanych gier strategicznych wymagających umiejętności planowania. Zabawa okazuje się niezwykle wciągająca i łatwo prowadzi do uzależnienia się. Dumni ze sprawności swego dziecka rodzice, zwłaszcza ci, którzy sami nie potrafią posługiwać się komputerem, często nie są świadomi negatywnych konsekwencji nadmiernego zainteresowania grami i nie kontrolują dostatecznie działań dzieci. Spędzają one coraz więcej czasu przy monitorze tracąc zainteresowanie innymi rodzajami aktywności.

15 T. Zyss i J. Boroń z Collegium Medicum UJ badając mechanizm uzależnienia od gier postawili pytanie, jakie gratyfikacje uzyskuje osoba grająca, które motywują ją do ciągłego podejmowania gry, i które rekompensują jej zmęczenie fizyczne oraz ograniczenie kontaktów interpersonalnych. Z przeprowadzonej analizy wynika, iż komputer jest traktowany przez grającego jako bezpieczny i niezwykle atrakcyjny partner. O jego atrakcyjności decydują następujące cechy:

16 Jest zawsze gotowy do podjęcia zabawy (nie męczy się i nie odmawia), Daje możliwość wielokrotnego powracania do tych samych ulubionych scenariuszy, doskonalenia wyników i ponownego przeżywania przyjemności, Zapewnia najmniej raniący sposób uczenia się (ocenia błędy, ale nie okazuje złości i rozczarowania; jest sprawiedliwy), Daje pozorne poczucie władzy i omnipotencji (mam wpływ na to, co się wydarzy), Umożliwia projekcję marzeń i pragnień nieosiągalnych w realnym życiu, Interpretacja wygranej i przegranej może być zawsze pozytywna (nie wstyd jest przegrać z mądrym komputerem, a jeśli wygram tym większy mój sukces), W odróżnieniu od czytania lub oglądania filmu gra komputerowa umożliwia własną aktywność uczestnika, Umożliwia aktywne rozładowywanie emocji (przeżywanie bezpiecznego, kontrolowanego ryzyka), Umożliwia zaspokajanie różnorodnych potrzeb i popędów niemożliwych do zrealizowania w rzeczywistości (np. potrzeby osiągnięć, więzi czy potrzeby seksualnej).

17 Podobnej satysfakcji i poczucia bezpieczeństwa nie zapewniają kontakty z ludźmi, którzy mogą obrażać się, wyszydzać, znudzić i spowodować poczucie odrzucenia i przegranej. Poza tym kontakt z komputerem stwarza możliwość interakcji dając iluzję kontaktu interpersonalnego. Autorzy stwierdzają, że świat gier jest szczególnie atrakcyjny dla osób młodych, sfrustrowanych i zagubionych, szukających dowartościowania. Bardzo pociąga on osobowości histeryczne i narcystyczne żyjące w świecie wyobraźni i mające trudności z oceną własnej wartości. Wymienione grupy osób łatwo wpadają w pułapkę uzależnienia.

18 Sprzedaż gier przynosi ogromne zyski, toteż producenci rzucają na rynek coraz więcej produktów i inwestują w rozwój techniki komputerowej. Pojawiają się propozycje coraz bardziej wyrafinowane i skomplikowane, ale też dostarczające silniejszych wrażeń. Należą do nich gry typu odgrywanie ról", w których gracz decyduje o losach bohaterów, oraz gry wirtualna rzeczywistość", które po założeniu odpowiednich okularów i rękawic pozwalają odbierać doznania sensoryczne i stwarzają iluzję rzeczywistego uczestnictwa w fikcyjnych wydarzeniach. Wielu psychologów zauważa, iż doświadczenia przeżywane w wirtualnej rzeczywistości przypominają niekiedy stany odlotu" po zażyciu środków halucynogennych.

19 Częste przebywanie w niej może spowodować poważne zmiany osobowości. Mary Pipher stwierdza, że media elektroniczne, a zwłaszcza gry nowej generacji, są ogromnie niebezpieczne dla dzieci i młodzieży. Dzieci nie mają jeszcze wyraźnie zakreślonych granic własnego ja i granic realnego świata. Cechuje je również mały krytycyzm. Często przebywają w świecie fantazji i łatwo zaciera się im granica miedzy fikcją a rzeczywistością. Łatwo też identyfikują się z bohaterami medialnymi, którzy stanowią dla nich atrakcyjny model zachowań. Efektem częstych zabaw z komputerem może być zupełna utrata kontaktu z rzeczywistością i wystąpienie zaburzeń nawet o charakterze psychotycznym.

20 Kimberley Young kierująca placówką pomocową dla osób uzależnionych od komputera i Internetu badała typowe objawy będące efektem gier i zbyt częstego kontaktu z komputerem, które stanowią sygnał wchodzenia w uzależnienie. U dzieci w młodszym wieku szkolnym najczęściej można zaobserwować:

21 Zaburzenia koncentracji uwagi, Niepokój i stany lękowe, Ekstremalne reakcje emocjonalne, często nieadekwatne do wywołującego je bodźca, Fantazjowanie i kłamstwa, Zanik wrażliwości na uczucia innych ludzi, Utrata dotychczasowych przyjaciół, Odrzucenie przez grupę z powodu nieprzyjemnych zachowań dziecka, Brak zainteresowania nauką, Nie słuchanie dorosłych.

22 Media elektroniczne wprost ociekają" agresją i przemocą, co powoduje zaburzenie procesu socjalizacji i znaczące podniesienie się poziomu agresji u młodych odbiorców. W wielu grach celem jest unicestwienie przeciwników, nieraz bardzo wyrafinowanymi metodami. Nastolatki oprócz zabawy w gry komputerowe z upodobaniem surfują też po Internecie. Trudno, więc, stwierdzić, czy niepokojące zachowania są efektem częstych gier czy też informacji pochodzących z Internetu. Sygnałem zagrożenia są następujące objawy:

23 Stałe lekceważenie dorosłych autorytetów, Lekceważenie uczuć i praw innych ludzi, Rozwiązywanie problemów przy użyciu przemocy, Spadek zainteresowania nauką szkolną, brak aktywności na lekcjach, Częste wagary bez wyraźnego powodu, Wchodzenie w destrukcyjne grupy, Picie alkoholu, używanie narkotyków i środków wziewnych.

24 Jak widać, w większości są to te same objawy, jakie obserwuje się u młodzieży nadużywającej substancji psychoaktywnych.Timothy i Dimoff nazwali je czerwonymi sygnałami", które powinny ostrzegać dorosłych, że dziecko jest zagrożone uzależnieniem. Wciągu kilku ostatnich miesięcy nauczyciele i psychologowie poradni oświatowych sygnalizują występowanie opisanych objawów i niepokojących zaburzeń zachowania u niektórych dzieci z młodszych klas szkoły podstawowej. Według pedagogów dzieci te zachowują się dziwnie, bardziej jak roboty lub UFO-ludki niż zwykli ludzie. Wykonują jakieś automatyczne czynności, bywają zupełnie wyłączone lub nadmiernie pobudzone. Nie reagują na polecenia i trudno z nimi nawiązać kontakt. Często konfabulują opowiadając zupełnie nieprawdopodobne historie, reagują agresją fizyczną wobec kolegów i nauczycieli. Z powodu swoich zachowań są odrzucane przez grupę, co potęguje nieprawidłowe reakcje.

25 Dramatyczny przypadek zgłosiła jedna z warszawskich poradni. Psycholog został wezwany w trybie pilnym do szkoły, w której nauczyciele nie mogli sobie poradzić z bardzo pobudzonym ośmiolatkiem. Chłopiec od kilku miesięcy prezentował zachowania opisane powyżej. Nie reagował na własne imię i nazwisko twierdząc, że nazywa się Wielki Mandorf. Mówił do siebie, nie brał udziału w lekcjach. Przyczynę takich zachowań zidentyfikowano szybko, ponieważ dziecko mówiło ciągle o swoim komputerze, a uczniowie ze starszych klas poinformowali pedagoga, iż mały przyjął imię bohatera jednej z gier. Koledzy wyśmiewali się z niego, co powodowało gwałtowne reakcje agresywne. Wychowawczyni rozmawiała z rodzicami sugerując wizytę u psychologa i ograniczenie dziecku dostępu do komputera. Rodzice z oburzeniem odrzucili rady nauczyciela. Pewnego dnia chłopiec rzucił na podłogę zeszyt i kazał go podnieść koledze, którego nazwał swoim sługą. Po odmowie wykonania polecenia i drwinach klasy groził wszystkim torturami i śmiercią, wreszcie z furią zaatakował osoby bliżej stojące. Był tak pobudzony, że czworo nauczycieli z trudem zaniosło go do gabinetu dyrektora. Wezwany psycholog długo nie mógł nawiązać z nim kontaktu. Po dwóch godzinach zaczął rozmawiać, lecz odnosiło się wrażenie, iż przebywa w zupełnie innej rzeczywistości. W domu opowiedział, że w szkole był wymyślnie torturowany, co skłoniło rodziców do zawiadomienia policji i złożenia skargi do kuratorium oświaty.

26 Jest to niewątpliwie przypadek wymagający konsultacji psychiatrycznej i pracy z rodzicami. Można się spodziewać liczebnego wzrostu podobnych zaburzeń, co wymaga przygotowania nauczycieli do ich rozpoznawania, a psychologów do odpowiednich interwencji. Stan wiedzy o podobnych zagrożeniach wśród dorosłych jest jeszcze niski. Warto jednak wykorzystać doświadczenia zagraniczne i podjąć zawczasu działania profilaktyczne, w tym edukacyjne dla rodziców, by zmniejszyć skalę problemów. Mogą to robić nauczyciele w ramach szkolnego programu profilaktyki.

27 Chorzy na Internet Sieć internetowa ma bardzo bogatą ofertę i dla wielu osób przebywanie w niej jest ogromnie wciągające. Problem zaczyna się wówczas, gdy czas i sposób użytkowania Internetu wymyka się spod kontroli. Sieć niepostrzeżenie zaczyna rządzić użytkownikiem. Dla zjawiska nałogowego, kompulsywnego przebywania w sieci ukuto już wiele nazw. Często używa się terminów: siecioholizm, infoholizm, dataholizm albo netmania. Uważa się, że powstała nowa jednostka zaburzeń psychicznych, jeszcze nie do końca zbadana, która wkrótce zostanie wpisana do międzynarodowych systemów klasyfikacji zaburzeń DSM IV i ICD-10. Ostatnio w pracach amerykańskich najwięcej zwolenników zyskuje termin Internet Addiction Disorder (w skrócie IAD), który można przetłumaczyć jako Zespół Uzależnienia od Internetu. Mechanizm powstawania zaburzenia jest taki sam jak w uzależnieniach od środków psychoaktywnych.

28 Jak być bezpiecznym w Internecie – wskazówki dla dzieci Nie podawaj swoich danych osobowych takich, jak: adres, numer telefonu, adres pracy rodziców/numer telefonu, nazwa i miejsce szkoły bez zgody rodziców. Ujawnianie tych informacji może narazić cię na różne niebezpieczeństwa. Nie podawaj nikomu (poza rodzicami) swojego hasła dostępu. Nie wysyłaj nikomu swoich zdjęć bez porozumienia z rodzicami. Natychmiast powiedz rodzicom, jeśli trafisz na informacje, które sprawiają, że czujesz się skrępowany, zmieszany czy przestraszony. Rodzice lub inne osoby dorosłe mogą zgłosić takie nielegalne treści do punktu kontaktowego Nie odpowiadaj na żadne wiadomości, które sprawiają, że czujesz się skrępowany. Jeśli dostaniesz taką wiadomość, powiedz o tym rodzicom. Pamiętaj, że nigdy nie wiadomo, kto jest po drugiej stronie. Internetowi znajomi mogą okazać się kimś zupełnie innym niż twierdzą. Nie wyrażaj zgody na spotkanie z osobą, którą poznałeś w sieci bez porozumienia z rodzicami. Jeśli rodzice zgodzą się na takie spotkanie, upewnij się, że spotkacie się w miejscu publicznym i weź ze sobą tatę lub mamę. Nie rób niczego, co mogłoby urazić innych użytkowników lub byłoby sprzeczne z prawem. Wspólnie z rodzicami ustalcie zasady korzystania z internetu: porę dnia, długość, odpowiednie dla ciebie obszary, z kim możesz się porozumiewać.

29 Zasady bezpiecznego korzystania z Internetu – dla nastolatków Cyberprzestrzeń jest jak wielkie miasto. Możesz znaleźć tam biblioteki, uniwersytety, muzea, miejsca rozrywki oraz możliwość spotkania wielu wspaniałych ludzi. Niestety możesz tam spotkać ludzi lub sprawy, których powinieneś unikać. Znając niebezpieczeństwa i sposoby ich uniknięcia możesz bezpiecznie korzystać z Internetu.

30 Ustal wspólnie z rodzicami zasady korzystania z Internetu. Ustalcie kiedy i jak długo możesz przebywać w Sieci, z jakich serwisów internetowych możesz korzystać. Umowa z rodzicami nie oznacza rezygnacji z twojej prywatności czy twoich praw. Jest ona po prostu uzgodnieniem waszego wspólnego stanowiska opartego na wzajemnym zaufaniu i zrozumieniu. Chroń swoją prywatność w Sieci. Jeśli bierzesz udział w jakimkolwiek forum publicznym w internecie, nie podawaj swojego nazwiska, adresu mailowego, numeru telefonu, nazwy szkoły oraz innych informacji, które mogłyby pozwolić na ustalenie twojej tożsamości (dotyczy to również danych twoich rodziców, rodzeństwa, znajomych). Nie wysyłaj swoich zdjęć osobom, których nie znasz, bez porozumienia z rodzicami. Odpowiadaj mądrze na otrzymane wiadomości. Nigdy nie odpowiadaj na wiadomości ( e, komentarze na czacie, IM, grupy dyskusyjne, itp.), które sprawiają, że czujesz się skrępowany, zmieszany lub zaniepokojony. Gdy otrzymasz taką wiadomość, powiedz o tym rodzicom lub innym dorosłym, do których masz zaufanie. Zgłoście taki incydent do punktu kontaktowego

31 Bądź ostrożny korzystając z czat roomów. Czat room jest prawdopodobnie najbardziej niebezpiecznym obszarem w Internecie. Nigdy nie możesz mieć pewności z kim naprawdę rozmawiasz. Możesz spotkać tam wielu przyjaznych i ciekawych ludzi. Pamiętaj jednak, że czaty są również wykorzystywane przez pedofili do poszukiwania swoich ofiar, szczególnie wśród nastolatków. Nigdy nie podawaj swoich danych osobowych i nie organizuj spotkań w realu" bez wiedzy rodziców. Nigdy nie umawiaj się z osobami, które poznałeś w Sieci, bez zgody rodziców. Pamiętaj, że ludzie nie zawsze są tymi za kogo się podają. Jeśli jednak chcesz się spotkać z internetowym znajomym, porozmawiaj o tym najpierw z rodzicami i nigdy nie idź na takie spotkanie sam. Zadbaj o to, aby spokanie odbyło się w miejscu publicznym, które dobrze znasz. Bądź podejrzliwy, jeśli ktoś, kogo poznałeś na czacie próbuje nastawiać cię przeciwko rodzicom, opiekunom, nauczycielom czy przyjaciołom. Niektóre czaty wykorzystywane są przez pedofili, sekty i inne niebezpieczne grupy do nakłaniania młodych ludzi, by zrobili coś, czego nie chcieliby robić.

32 Bądź ostrożny, jeśli ściągasz coś do swojego komputera ze strony www. Niektóre strony www proszą o pozwolenie na załadowanie jakiegoś programu lub podłączenie się". Programy te w niektórych przypadkach mogą być wykorzystywane później do przesyłania ci jedynie irytujących reklam. Niestety często są również używane do ingerowania w twoją prywatność, śledzenia tego, co robisz w danej chwili w sieci czy wprowadzania wirusów do twojego komputera. Mogą one zamienić twój komputer w serwer, z którego ktoś nieznajomy będzie mógł swobodnie korzystać, np. pobierając bez twojej zgody twoje fotografie, prywatne dokumenty i in. Nie wgrywaj żadnych programów, jeśli nie masz pewności, że pochodzą one z godnego zaufania źródła. Jeśli masz swój blog, musisz mieć świadomość, że jest on dostępny każdemu kto korzysta z Internetu. Pamiętaj o tym zamieszczając w blogu informacje o sobie. Zastanów się, jakie wiadomości na swój temat chciałbyś tam umieścić i czy naprawdę powinieneś to zrobić. Wszystko, co umieścisz w blogu może być nie tylko przeczytane przez innych użytkowników sieci, ale także z łatwością kopiowane i przechowywane, a w przyszłości może zostać wykorzystane przeciwko tobie. To, co teraz wydaje ci się fajne i zabawne, może okazać się niestosowne i kłopotliwe kilka lat później, np. gdy będziesz się starał o przyjęcie do szkoły czy pracy. Powinieneś też uważać, co mówisz o członkach swojej rodziny, znajomych i przyjaciołach, aby nie sprawić im przykrości czy wręcz narazić na niebezpieczeństwo. Pamiętaj, że w Internecie również obowiązują zasady dobrego wychowania. Nie rób niczego, co mogłoby urazić innych użytkowników lub byłoby sprzeczne z prawem.


Pobierz ppt "BEZPIECZNY INTERNET 123 4. Zagrożenia w Internecie Korzyści płynące z Internetu są niezaprzeczalne. Umożliwia on wszechstronną komunikację, ułatwia naukę"

Podobne prezentacje


Reklamy Google