Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WODA w POEZJI WATER IN POETRY Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą Nad wodą wielką i czystą Stały rzędami.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WODA w POEZJI WATER IN POETRY Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą Nad wodą wielką i czystą Stały rzędami."— Zapis prezentacji:

1

2 WODA w POEZJI WATER IN POETRY

3 Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą Nad wodą wielką i czystą Stały rzędami opoki, Stały rzędami opoki, I woda tonią przejrzystą I woda tonią przejrzystą Odbiła twarze ich czarne; Odbiła twarze ich czarne; Nad wodą wielką i czystą Nad wodą wielką i czystą Przebiegły czarne obłoki, Przebiegły czarne obłoki, I woda tonią przejrzystą I woda tonią przejrzystą Odbiła kształty ich marne; Odbiła kształty ich marne; Nad wodą wielką i czystą Nad wodą wielką i czystą Błysnęło wzdłuż i grom ryknął, Błysnęło wzdłuż i grom ryknął, I woda tonią przejrzystą I woda tonią przejrzystą Odbiła światło, głos zniknął. Odbiła światło, głos zniknął. A woda, jak dawniej czysta, A woda, jak dawniej czysta, Stoi wielka i przejrzysta. Stoi wielka i przejrzysta. Tę wodę widzę dokoła Tę wodę widzę dokoła I wszystko wiernie odbijam, I wszystko wiernie odbijam, I dumne opoki czoła, I dumne opoki czoła, I błyskawice - pomijam. I błyskawice - pomijam. Skałom trzeba stać i grozić, Skałom trzeba stać i grozić, Obłokom deszcze przewozić, Obłokom deszcze przewozić, Błyskawicom grzmieć i ginąć, Błyskawicom grzmieć i ginąć, Mnie płynąć, płynąć i płynąć. Mnie płynąć, płynąć i płynąć.

4 Woda Woda Kropla deszczu mi spadła na rękę, utoczona z Gangesu i Nilu, z wniebowziętego szronu na wąsikach foki, z wody rozbitych dzbanów w miastach Ys i Tyr. Na moim wskazującym palcu Morze Kaspijskie jest morzem otwartym a Pacyfik potulnie wpływa do Rudawy tej samej, co fruwała chmurką nad Paryżem w roku siedemset sześćdziesiątym czwartym siódmego maja o trzeciej nad ranem. Nie starczy ust do wymówienia przelotnych imion twoich, wodo. Musiałbym cię nazwać we wszystkich językach wypowiadając naraz wszystkie samogłoski i jednocześnie milczeć - dla jeziora, które nie doczekało jakiejkolwiek nazwy i nie ma go na ziemi - jako i na niebie gwiazdy odbitej w nim. Ktoś tonął, ktoś o ciebie wołał umierając. Było to dawno i było to wczoraj. Domy gasiłaś, domy porywałaś jak drzewa, lasy jak miasta. Byłaś w chrzcielnicach i wannach kurtyzan. w pocałunkach, całunach. Gryząc kamienie, karmiąc tęcze. W pocie i rosie piramid, bzów. Jakie to lekkie w kropli deszczu. Jak delikatnie dotyka mnie świat. Cokolwiek gdziekolwiek kiedykolwiek się działo spisane jest na wodzie bąbel. Kropla deszczu mi spadła na rękę, utoczona z Gangesu i Nilu, z wniebowziętego szronu na wąsikach foki, z wody rozbitych dzbanów w miastach Ys i Tyr. Na moim wskazującym palcu Morze Kaspijskie jest morzem otwartym a Pacyfik potulnie wpływa do Rudawy tej samej, co fruwała chmurką nad Paryżem w roku siedemset sześćdziesiątym czwartym siódmego maja o trzeciej nad ranem. Nie starczy ust do wymówienia przelotnych imion twoich, wodo. Musiałbym cię nazwać we wszystkich językach wypowiadając naraz wszystkie samogłoski i jednocześnie milczeć - dla jeziora, które nie doczekało jakiejkolwiek nazwy i nie ma go na ziemi - jako i na niebie gwiazdy odbitej w nim. Ktoś tonął, ktoś o ciebie wołał umierając. Było to dawno i było to wczoraj. Domy gasiłaś, domy porywałaś jak drzewa, lasy jak miasta. Byłaś w chrzcielnicach i wannach kurtyzan. w pocałunkach, całunach. Gryząc kamienie, karmiąc tęcze. W pocie i rosie piramid, bzów. Jakie to lekkie w kropli deszczu. Jak delikatnie dotyka mnie świat. Cokolwiek gdziekolwiek kiedykolwiek się działo spisane jest na wodzie bąbel.

5 Huczy woda po kamieniach, A na głębi cicho płynie - Nie sądź ludzi po zachceniach, Ale prawdy szukaj w czynie. Kto prawdziwe czuć niezdolny, Ten się szumem słowa pieści - Potok głośny a swawolny Mało wody w sobie mieści. Lecz spokojnej cisza toni Zwykle wielką głąb zwiastuje - Na wiatr uczuć swych nie trwoni, Kto głęboko w duszy czuje!

6 KONIEC THE END WODA TO ŹRÓDŁO RÓWNIEŻ INSPIRACJI, BEZ KTÓREGO NIE BYŁOBY ŻYCIA. Water is the source of life but also of Inspiration.


Pobierz ppt "WODA w POEZJI WATER IN POETRY Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą... Nad wodą wielką i czystą Nad wodą wielką i czystą Stały rzędami."

Podobne prezentacje


Reklamy Google