Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole na podstawie materiałów MEN.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole na podstawie materiałów MEN."— Zapis prezentacji:

1 Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole na podstawie materiałów MEN

2 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA EDUKACJI Z DNIA 17 LISTOPADA 2010 ROKU W SPRAWIE ZASAD UDZIELANIA I ORGANIZACJI POMOCY PSYCHOLOGICZNO-PEDAGOGICZNEJ W PUBLICZNYCH PRZEDSZKOLACH, SZKOŁACH I PLACÓWKACH Rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest kluczowym aktem prawnym, który pokazuje w jaki sposób w przedszkolu, szkole czy placówce zorganizować należy dzieciom, ich rodzicom i nauczycielom pomoc psychologiczno-pedagogiczną.

3 Nowe regulacje prawne zostały zawarte w rozporządzeniach: - w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach - w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych - w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz ośrodkach - w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych - w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz szkół publicznych - w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych - w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych PPP, w tym publicznych poradni specjalistycznych - w sprawie ramowego statutu publicznej PPP, w tym publicznej poradni specjalistycznej

4 Rozporządzenie MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej Pomoc psychologiczno-pedagogiczna w przedszkolu, szkole i placówce polega na: rozpoznawaniu możliwości psychofizycznych rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów,

5

6

7 Kto udziela pomocy psychologiczno-pedagogicznej? Pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielają, prowadzący zajęcia z uczniem, nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści, w szczególności, psycholodzy, pedagodzy, logopedzi i doradcy zawodowi, we współpracy z: 1) rodzicami uczniów; 2) poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi; 3) placówkami doskonalenia nauczycieli; 4) innymi przedszkolami, szkołami i placówkami; 5) organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

8 Pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest udzielana z inicjatywy: -ucznia -rodziców ucznia -nauczyciela, wychowawcy grupy wychowawczej lub specjalisty prowadzącego zajęcia z uczniem -PPP, w tym poradni specjalistycznej -asystenta edukacji romskiej -pomocy nauczyciela.

9 Uczniowie o specjalnych potrzebach edukacyjnych UWAGA: by zakwalifikować ucznia do grupy uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, który nie ma żadnego dokumentu z Poradni lub innego zaświadczenia np.. lekarskiego, szkoła powinna opierać się na przyjętych przez siebie kryteriach, pamiętając, że każdy człowiek, a tym samym uczeń, jest i ma prawo być trochę inny, niż jego rówieśnik W tym celu niezbędna jest: wnikliwa obserwacja ucznia na terenie szkoły dobra znajomość jego sytuacji rodzinnej, dobra znajomość psychologii rozwojowej głównie w odniesieniu do tzw. norm wiekowych, dużo zdrowego rozsądku

10 Nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista informuje niezwłocznie dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki o stwierdzonej potrzebie objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną, wynikającej przeprowadzonych działań pedagogicznych. Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje dyrektor przedszkola, szkoły lub placówki.

11 W jakiej formie i komu pedagog może udzielać pomocy psychologiczno-pedagogicznej? W szkole pomoc psychologiczno-pedagogiczna jest organizowana i udzielana w formie: UCZNIOM -klas terapeutycznych (z wyjątkiem szkół specjalnych) -zajęć rozwijających uzdolnienia -zajęć dydaktyczno-wyrównawczych -zajęć specjalistycznych: korekcyjno-kompensacyjnych, logopedycznych, socjoterapeutycznych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym -zajęć związanych z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia i kariery zawodowej -porad i konsultacji. RODZICOM UCZNIÓW I NAUCZYCIELOM -warsztatów i szkoleń -porad i konsultacji.

12 Rodzaje zajęć 1. Zajęcia rozwijające uzdolnienia organizuje się dla uczniów szczególnie uzdolnionych przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy. Liczba uczestników zajęć wynosi do 5 uczniów. 2. Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze organizuje się dla uczniów mających trudności w nauce, w szczególności w spełnianiu wymagań edukacyjnych określonych w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla danego etapu edukacyjnego. Liczba uczestników zajęć wynosi do 8 uczniów. 3. Zajęcia specjalistyczne: zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi lub specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Liczba uczestników zajęć wynosi do 5 uczniów.

13 zajęcia logopedyczne organizuje się dla uczniów z zaburzeniami mowy, które powodują zaburzenia komunikacji językowej oraz utrudniają naukę. Liczba uczestników zajęć wynosi do 4 uczniów. socjoterapeutyczne, szczególnie dla uczniów zagrożonych niedostosowaniem społecznym – do 10 uczniów inne o charakterze terapeutycznym, w tym zajęcia rewalidacyjne dla uczniów niepełnosprawnych – głównie indywidualnie 4. Zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu oraz planowaniem kształcenia i kariery zawodowej organizuje się w celu wspomagania uczniów w podejmowaniu decyzji edukacyjnych i zawodowych, przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy. Zajęcia te prowadzą nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści.

14 Kwalifikacje do prowadzenia zajęć w ramach pomocy psychologiczno-pedagogicznej -Zajęcia rozwijające uzdolnienia, zajęcia dydaktyczno- wyrównawcze oraz zajęcia specjalistyczne prowadzą nauczyciele i specjaliści posiadający kwalifikacje odpowiednie dla rodzaju prowadzonych zajęć. -Godzina zajęć rozwijających uzdolnienia i zajęć dydaktyczno- wyrównawczych trwa 45 minut, a godzina zajęć specjalistycznych trwa 60 minut. -W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się prowadzenie godzin zajęć specjalistycznych w czasie krótszym niż 60 minut, zachowując łączny czas zajęć ustalony dla danego ucznia.

15 Jakie jeszcze działania może prowadzić pedagog? Nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści prowadzą w przedszkolu, szkole lub placówce działania pedagogiczne mające na celu: 1. rozpoznanie zainteresowań i uzdolnień uczniów, w tym uczniów szczególnie uzdolnionych, oraz zaplanowanie wsparcia związanego z rozwijaniem zainteresowań i uzdolnień uczniów. 2. rozpoznanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz indywidualnych możliwości psychofizycznych uczniów oraz zaplanowanie sposobów ich zaspokojenia, w tym w szczególności w: a) przedszkolu – obserwację pedagogiczną zakończoną analizą i oceną gotowości dziecka do podjęcia nauki w szkole (diagnoza przedszkolna), b) klasach I-III szkoły podstawowej – obserwacje i pomiary pedagogiczne, a także stosują inne metody mające na celu rozpoznanie u uczniów ryzyka wystąpienia specyficznych trudności w uczeniu się, c) gimnazjum i szkole ponad gimnazjalnej – doradztwo edukacyjno- zawodowe.

16 Pedagog jako członek zespołu dla ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych Planowanie i koordynowanie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniowi w przedszkolu, szkole i placówce jest zadaniem zespołu nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych oraz specjalistów, prowadzących zajęcia z danym uczniem, tworzących zespół. Dyrektor wyznacza osobę koordynującą pracę zespołu. Pracę kilku zespołów może koordynować jedna osoba. Spotkania zespołu zwołuje, w miarę potrzeb, osoba koordynująca pracę Zespołu nie rzadziej jednak niż dwa razy w roku szkolnym.

17 Koordynator wielu zespołów – zadania szczegółowe dla koordynatora ustala dyrektor

18 Wielu koordynatorów pojedynczych zespołów

19 Koordynator kilku zespołów zgrupowanych np. na poszczególnych etapach edukacyjnych

20 Koordynator kilku zespołów zgrupowanych np. ze względu na potrzeby uczniów

21 Organizacja pracy Zespołu Zespół tworzy dyrektor przedszkola, szkoły i placówki dla ucznia posiadającego: – orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, – orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, – orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania, – opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej (niezwłocznie po otrzymaniu orzeczenia lub opinii), – wobec którego nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista stwierdził potrzebę objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną, wynikającą z przeprowadzonych działań pedagogicznych (niezwłocznie po otrzymaniu informacji).

22 Pedagog czy wychowawca ? Podniesienie efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Materiały dla nauczycieli. MEN, 2010;

23 Kto może brać udział w posiedzeniu Zespołu ? 1. Rodzice ucznia mogą uczestniczyć w pracach Zespołu w części dotyczącej ich dziecka; o terminie posiedzenia Zespołu i możliwości uczestnictwa w jego pracach dyrektor zawiadamia rodziców ucznia. 2. Przedstawiciel poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej – na wniosek dyrektora. 3. Inne osoby, w szczególności lekarze, psycholodzy, pedagodzy, logopedzi lub inni specjaliści – na wniosek rodzica ucznia. Osoby biorące udział w spotkaniu zespołu obowiązane są do nieujawniania spraw poruszanych podczas spotkania.

24

25 Zadania Zespołu ds. ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi 1. ustala zakres, w którym uczeń wymaga pomocy psychologiczno- pedagogicznej z uwagi na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz indywidualne możliwości psychofizyczne; 2. określa zalecane formy, sposoby i okres udzielania uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, z uwzględnieniem zaleceń zawartych odpowiednio w orzeczeniu lub opinii oraz indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia i indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia; 3. planuje działania z zakresu doradztwa edukacyjno-zawodowego i sposób ich realizacji – w przypadku ucznia gimnazjum i szkoły ponad gimnazjalnej 4. opracowuje kartę indywidualnych potrzeb ucznia KIPU oraz plan działań wspierających PDW, 5. opracowuje indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny IPET 6. dokonuje oceny efektywności pomocy psychologiczno- pedagogicznej udzielanej uczniowi, w tym efektywności prowadzonych zajęć; 7. podejmuje działania mediacyjne i interwencyjne w sytuacjach kryzysowych.

26 Dla kogo IPET i PDW ? PDW opracowuje się dla uczniów, którzy posiadają: - orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania; - orzeczenie o potrzebie indywidualnego, rocznego przygotowania przedszkolnego; - opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej oraz dla uczniów, u których nauczyciele, wychowawcy grup, specjaliści w wyniku przeprowadzonych działań pedagogicznych stwierdzili potrzebę objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną (uczniowie nie posiadający powyższych orzeczeń i opinii ale nauczyciele stwierdzają potrzebę objęcia ich pomocą psychologiczno - pedagogiczną)

27 Dla kogo IPET i PDW ? IPET opracowuje się dla uczniów posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na: np. zagrożenie niedostosowaniem społecznym, niedosłuch, upośledzenie w stopniu lekkim, Akty prawne: Rozporządzenie MEN w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach z dnia 17 listopada 2010 r. (Dz.U. z 2010 r., NR 228, poz. 1487).

28 Dla kogo IPET i PDW ?

29 Wstępne rozpoznanie potrzeb i możliwości przez Zespół Na podstawie analizy dokumentacji szkolnej: -orzeczenie/opinia -arkusze ocen -wyniki testów, egzaminów, badań specjalistycznych -karty zdrowia -karty z poprzedniej placówki -wywiady środowiskowe, rozmowy z rodzicami. Na podstawie wnikliwej obserwacji ucznia: -funkcjonowanie dziecka w grupie/klasie -mocne i słabe strony -zainteresowania -możliwości/ograniczenia psychofizyczne -trudności rozwojowe i edukacyjne -wymagania w zakresie dostosowania otoczenia do potrzeb ucznia. Może to być dyskusja w zespole lub sformułowanie diagnozy na piśmie.

30 Rozpoznanie dokonane przez Zespół Dla uczniów z opinią, orzeczeniem o indywidualnym nauczaniu, rocznym przygotowaniu przedszkolnym i dla uczniów zgłoszonych przez nauczycieli. Obszary rozpoznania: 1.Warunki uczenia się: czynniki wewnętrzne: motywacja do uczenia się, kontrola emocjonalna, radzenie sobie w sytuacjach trudnych, zainteresowania, spostrzeganie, uwaga, pamięć, myślenie, mowa, komunikacja, sprawność motoryczna czynniki zewnętrzne (środowiskowe): środowisko rodzinne, rówieśnicze. 2.Przebieg uczenia się: zaangażowanie procesów emocjonalno- motywacyjnych i poznawczych z uwzględnieniem warunków środowiskowych. 3.Wyniki procesu uczenia się: -techniki szkolne (czytanie, pisanie, liczenie) -wiadomości i umiejętności -pożądane zachowania społeczne, cechy osobowe (aspiracje, postawy, wartości).

31 Identyfikacja możliwości i trudności oraz przyczyn trudności Określenie przyczyn trudności wymaga bardzo często współpracy ze specjalistą z poradni lub lekarzem. Cechy korzystne dla rozwoju w zakresie: warunków, przebiegu i wyników uczenia się: (np. spostrzegawczość, dobra pamięć wzrokowa, zdolności komunikacyjne) Cechy niekorzystne dla rozwoju w zakresie: warunków, przebiegu i wyników uczenia się: (np. niewielki zasób wiedzy ogólnej, niedojrzałość społeczna, zaburzona integracja sensoryczna, wzmożona męczliwość, nadwrażliwość i labilność emocjonalna, podwyższony poziom lęku, trudności interpersonalne) Grupa potrzeb w zakresie dostosowania otoczenia, rodzaju pomocy, wsparcia: (podjazd dla wózka, miejsce do aplikowania insuliny, stolik z podwyższeniem, pomoc diabetologa, zatrudnienie pomocy nauczyciela).

32 UWAGA: dlaczego warto, by w pracach zespołu brał udział specjalista z poradni: jest specjalistą w danym zakresie i może uzupełnić informacje o uczniu w oparciu o posiadaną specjalistyczną wiedzę i umiejętności, w poradni przeprowadził specjalistyczną diagnozę ucznia i ma możliwość dokonania jej weryfikacji oraz weryfikacji wydanych zaleceń, ich modyfikacji pod kątem realnych możliwości dziecka a także miejsca realizacji, ma możliwość dokonywania na bieżąco interpretacji pewnych niejasnych lub mało precyzyjnych zapisów zawartych w opinii lub w orzeczeniu wydanym przez poradnię, ma możliwość przedstawienia sytuacji rozwojowej ucznia od innej strony, nie pozwalając zafiksować się nauczycielom i specjalistom Szkoły na pewnych trudnościach funkcjonalnych ucznia występujący na ich terenie (i vice versa), jest z zewnątrz i podlega pod odrębnego dyrektora, co czasami w sytuacji konfliktowej (np. dotyczącej finansów) na drodze: specjaliści – dyrektor Szkoły umożliwia mu głoszenie własnego zdanie bardziej obiektywnie, ma możliwość wsparcia rodzica, który jest w konflikcie ze Szkołą i czasami wręcz boi się pracujących tam nauczycieli (z uwagi na wcześniejsze ciągłe skargi na jego syna lub córkę)

33 Wstępne rozpoznanie potrzeb Rozpoznanie dokonane przez Zespół jest podstawą do: założenia Karty Indywidualnych Potrzeb Ucznia – KIPU stworzenia Planu Działań Wspierających – PDW Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania Ucznia jest podstawą opracowania i modyfikowania Indywidualnego Programu Edukacyjno- Terapeutycznego - IPET

34

35 Dla kogo zakłada się Kartę Indywidualnych Potrzeb Ucznia? Dla ucznia posiadającego: – opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, – orzeczenie o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, – orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania, – dla ucznia, u którego ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne, nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista, prowadzący zajęcia z uczniem, stwierdził potrzebę objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną. Dla kogo nie zakłada się Karty Indywidualnych Potrzeb Ucznia? Karty nie zakłada się uczniowi posiadającemu: – orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, – opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka.

36 Co zawiera Karta Indywidualnych Potrzeb Ucznia ? 1) imię (imiona) i nazwisko ucznia; 2) nazwę przedszkola lub szkoły oraz oznaczenie grupy lub klasy, do której uczeń uczęszcza; 3) informację dotyczącą orzeczenia lub opinii albo stwierdzonej potrzeby objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną, wynikającą z przeprowadzonych przez nauczycieli i specjalistów działań pedagogicznych; 4) zakres w którym uczeń wymaga pomocy psychologiczno-pedagogicznej; 5) zalecane formy, sposoby i okresy udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej; 6) ustalone przez dyrektora formy, sposoby i okresy udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz wymiar godzin, w którym poszczególne formy będą realizowane; 7) ocenę efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniowi; 8) terminy spotkań zespołu; 9) podpisy osób biorących udział w poszczególnych spotkaniach zespołu.

37

38

39

40

41 Elementy KIPU – przykładowe zapisy ZAKRES, w którym uczeń wymaga pomocy: w zakresie funkcjonowania poznawczo- percepcyjnego, funkcjonowania zdrowotnego, społecznego, wspierania samooceny, radzenia sobie z emocjami, myślenia przyczynowo- skutkowego, abstrakcyjnego, usprawniania motoryki, analizatorów, dostosowania wymagań, wydłużenia czasu pracy, funkcjonowania w środowisku, w zakresie rozwoju fizycznego, społeczno-emocjonalnego, rozwoju intelektualnego, itp. formy: wymienione w §6 rozporządzenia SPOSOBY: praca grupowa, indywidualna, w parach, z udziałem rodziców, rówieśników, itp. OKRESY udzielania pomocy: np. I semestr, cały rok, zajęcia co drugi tydzień, 2 godziny zajęć korekcyjno-kompensacyjnych w każdym tygodniu (120min.)

42 Po każdym spotkaniu Zespołu przedstawia się Kartę dyrektorowi. Karta stanowi dokumentację potwierdzającą pracę Zespołu. Dyrektor przedszkola lub szkoły wpisuje do Karty ustalone formy, sposoby i okres udzielania pomocy psychologiczno – pedagogicznej dla ucznia oraz wymiar godzin, umieszcza datę i podpis. Dyrektor przedszkola, szkoły i placówki informuje na piśmie rodziców ucznia o ustalonych formach, sposobach i okresie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz wymiarze godzin, w którym poszczególne formy pomocy będą realizowane. Kartę dołącza się do dokumentacji badań i czynności uzupełniających dla każdego dziecka, ucznia lub wychowanka, objętego pomocą psychologiczno-pedagogiczną. § 19. Przedszkole, szkoła i placówka prowadzi dla każdego dziecka, ucznia lub wychowanka, objętego pomocą psychologiczno-pedagogiczną, dokumentację badań i czynności uzupełniających prowadzonych w szczególności przez pedagoga, psychologa, logopedę i lekarza.

43 Plan Działań Wspierających - PDW Plan Działań Wspierających (PDW) opracowuje się dla: -ucznia lub grupy uczniów o jednorodnym rozpoznaniu, wobec których, ze względu na potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne, określono potrzebę objęcia pomocą psychologiczno- pedagogiczną; - posiadającego opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej; - posiadającego orzeczenie o potrzebie indywidualnego rocznego przygotowania przedszkolnego; - posiadającego orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania, - dla ucznia, u którego ze względu na potrzeby rozwojowe lub edukacyjne, nauczyciel, wychowawca grupy wychowawczej lub specjalista, prowadzący zajęcia z uczniem, stwierdził potrzebę objęcia pomocą psychologiczno-pedagogiczną (w przypadku uczniów, którzy posiadają jednocześnie orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego i orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania lub indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego opracowuje się Indywidualny Program Edukacyjno -Terapeutyczny).

44 Plan Działań Wspierających – PDW Podniesienie efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Materiały dla nauczycieli. MEN, 2010;

45 Elementy Planu Działań Wspierających - PDW 1) cele do osiągnięcia w pracy z uczniem w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej, 2) działania realizowane z uczniem w ramach poszczególnych zalecanych form i sposobów udzielenia uczniowi pomocy psychologiczno-pedagogicznej, 3) metody pracy z uczniem, 4) zakres dostosowania wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania 5) działania wspierające rodziców ucznia, 6) zakres współdziałania z poradniami psychologiczno- pedagogicznymi, w tym poradniami specjalistycznymi, placówkami doskonalenia nauczycieli, organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

46

47

48 Rozporządzenie MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej Do zadań pedagoga i psychologa w przedszkolu, szkole i placówce należy ponadto: 1) prowadzenie badań i działań diagnostycznych dotyczących poszczególnych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, a także wspieranie mocnych stron uczniów; 2) minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz realizacja różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej w środowisku szkolnym i pozaszkolnym poszczególnych uczniów; 3) prowadzenie terapii indywidualnej i grupowej.

49 Rozporządzenie MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej Pomoc psychologiczno-pedagogiczną organizuje się i udziela na zasadach określonych w niniejszym rozporządzeniu: - Przedszkola, oddziały przedszkolne w szkołach podstawowych: r. - Gimnazja: r. - Szkoły specjalne wszystkich typów oraz oddziały specjalne: r. - Placówki: r. - Szkoły podstawowe: r. - Szkoły ponad gimnazjalne: r.

50 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych Kształcenie specjalne organizuje się: - dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych: 1) niesłyszących; 2) słabo słyszących; 3) niewidomych; 4) słabo widzących; 5) z niepełnosprawnością ruchową, w tym z afazją; 6) z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim; 7) z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym; 8) z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera; 9) z niepełnosprawnościami sprzężonymi. -dla dzieci i młodzieży niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym

51 Kształcenie specjalne dla dzieci i młodzieży: z chorobami przewlekłymi, z zaburzeniami psychicznymi, z zaburzeniami zachowania, zagrożone uzależnieniem, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, które przed dniem wejścia w życie rozporządzenia rozpoczęły naukę w szkole lub oddziale integracyjnym, mogą kontynuować naukę w szkole lub oddziale aż do ukończenia szkoły danego typu.

52 Kształcenie specjalne może być prowadzone dla uczniów, którzy rozpoczną naukę od dnia r.: do końca roku szkolnego, w roku kalendarzowym, w którym uczeń kończy : 1) 18. rok życia - w przypadku szkoły podstawowej; 2) 21. rok życia - w przypadku gimnazjum; 3) 23. rok życia - w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej. Dla uczniów, którzy rozpoczęli lub rozpoczną naukę w szkołach specjalnych i oddziałach specjalnych w szkołach ogólnodostępnych do dnia 31 sierpnia 2012 r.: 1) 18. rok życia - w przypadku szkoły podstawowej; 2) 21. rok życia - w przypadku gimnazjum; 3) 24. rok życia - w przypadku szkoły ponadgimnazjalnej.

53 W szkołach zatrudnia się dodatkowo nauczycieli posiadających kwalifikacje w zakresie pedagogiki specjalnej: obligatoryjnie w przedszkolach i szkołach integracyjnych oraz w przedszkolach i szkołach z oddziałami integracyjnymi; możliwość zatrudnienia po uzyskaniu zgody organu prowadzącego w przedszkolach i szkołach ogólnodostępnych; można nadal zatrudniać osoby nie będące nauczycielami jako tzw. pomoc nauczyciela (asystent osoby niepełnosprawnej – osoba niebędąca nauczycielem, wolontariusz, osoba odbywająca tzw. staż pedagogiczny) Dyrektor przedszkola lub szkoły ustala zajęcia, które, ze względu na indywidualne potrzeby edukacyjne dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie oraz zagrożonych niedostosowaniem społecznym, prowadzą lub w których uczestniczą nauczyciele i specjaliści, o których mowa powyżej.

54 prowadzenie wspólnie z innymi nauczycielami zajęć edukacyjnych oraz wspólnie z innymi nauczycielami i ze specjalistami zintegrowanych działań i zajęć, określonych w programie (IPET) (są razem na lekcji, tak więc zajęcia lekcyjne są prowadzone przez dwóch nauczycieli), prowadzenie wspólnie z innymi nauczycielami i ze specjalistami pracy wychowawczej z uczniami niepełnosprawnymi i niedostosowanymi społecznie (współodpowiedzialność za program wychowawczy szkoły i klasy, realizacja godzin wychowawczych, może wychowawca klasy…) uczestniczenie, w miarę potrzeb, w zajęciach edukacyjnych prowadzonych przez nauczycieli oraz zintegrowanych działań i zajęć, określonych w programie, realizowanych przez nauczycieli i specjalistów (udział w innych zajęciach o charakterze terapeutycznym i edukacyjnym – wtedy są one prowadzone przez dwóch nauczycieli), udzielanie pomocy nauczycielom prowadzącym zajęcia edukacyjne oraz nauczycielom i specjalistom realizującym zintegrowane działania i zajęcia, określone w programie, w doborze form i metod pracy z uczniami niepełnosprawnymi i niedostosowanymi społecznie (gdy na lekcji jest tylko jeden nauczyciel pedagog specjalny wspiera go w różny sposób przed lekcjami, w miedzy czasie…). Zadania pedagoga specjalnego w szkole integracyjnej i ogólnodostępnej

55 Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia Dla uczniów z orzeczeniem o niepełnosprawności. Przygotowana przez zespół – nauczycieli i specjalistów: - mocne strony, osiągnięcia rozwojowe, możliwości psychofizyczne, - zainteresowania - funkcjonowanie w społeczności szkolnej - poziom wiedzy i umiejętności - trudności edukacyjne - trudności rozwojowe – ograniczenia psychofizyczne, problemy wychowawcze, opiekuńcze Przygotowana na podstawie zajęć obowiązkowych, dodatkowych. Przygotowywana nie rzadziej niż raz w roku, a następnie podlegająca okresowej ocenie efektywności i ewentualnym modyfikacjom.

56

57 Dla których uczniów Indywidualny Program Edukacyjno- Terapeutyczny IPET ? Nauczyciele i specjaliści prowadzący zajęcia z uczniem, w ramach pracy zespołu, dla każdego ucznia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego: niepełnosprawnego, niedostosowanego społecznie, zagrożonego niedostosowaniem społecznym, - opracowują indywidualny program edukacyjno – terapeutyczny (IPET), - dokonują okresowej wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia oraz w miarę potrzeby modyfikują IPET.

58 Indywidualny Program Edukacyjno - Terapeutyczny - IPET -nie ma obligatoryjnego wzoru, zależy od rodzaju niepełnosprawności, nasilenia niedostosowania, etapu edukacyjnego, musi zawierać te elementy, które są wymienione w rozporządzeniu - nie jest programem nauczania - łączy funkcję dydaktyczno – wychowawczą z funkcją terapeutyczną, czyli zawiera cele edukacyjne i terapeutyczne -uwzględnia zalecenia zawarte w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego oraz potrzeby określone w wielospecjalistycznej ocenie poziomu funkcjonowania dziecka

59 Indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny zawiera: zakres dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia, rodzaj i zakres zintegrowanych działań nauczycieli i specjalistów, w tym w przypadku: ucznia niepełnosprawnego – zakres działań o charakterze rewalidacyjnym, ucznia niedostosowanego społecznie - zakres działań o charakterze resocjalizacyjnym, ucznia zagrożonego niedostosowaniem społecznym – zakres działań o charakterze socjoterapeutycznym; formy i metody pracy z uczniem, ustalone przez dyrektora formy, sposoby i okres udzielania uczniowi pomocy psychologiczno- pedagogicznej oraz wymiar godzin, zajęcia rewalidacyjne i resocjalizacyjne oraz inne zajęcia, stosownie do potrzeb; działania wspierające rodziców uczniów oraz zakres współdziałania z poradniami, placówkami doskonalenia nauczycieli oraz innymi instytucjami.

60 IPET Podniesienie efektywności kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Materiały dla nauczycieli. MEN, 2010;

61 Elementy IPET Może zawierać: - metryczkę z danymi dziecka: imię i nazwisko, rok urodzenia, nazwa placówki, etap edukacyjny, klasa, numer orzeczenia z dnia, rok szkolny - rozpoznanie wynikające z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego - opracowane wyniki rozpoznania z wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania: mocne, słabe strony, trudności i ich przyczyny - opis grupy szkolnej, do której uczęszcza dziecko, - tygodniowy rozkład zajęć - podpisy zespołu, zgodę rodziców, data poinformowania rodziców, zatwierdzenie przez dyrektora

62

63

64

65 1. Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb oraz możliwości psychofizycznych Uczniów obowiązuje podstawa programowa kształcenia ogólnego. W części edukacyjnej IPET może być : - adaptacją programu nauczania minimalna adaptacja: ograniczona do uwag związanych z dysfunkcją ucznia np. dla dziecka z niedowidzeniem, niedosłuchem, niepełnosprawnością ruchową- na wózku znaczna adaptacja, kiedy stopień dysfunkcji ucznia uniemożliwia realizowanie treści programowych np. dla dziecka ze sprzężoną niepełnosprawnością, z upośledzeniem w stopniu znacznym - programem napisanym samodzielnie przez nauczyciela dla ucznia z orzeczeniem o kształceniu specjalnym, zawierającym cele, treści, metody i formy pracy na poszczególnych lub wszystkich przedmiotach

66 Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb oraz możliwości psychofizycznych Dostosowanie wymagań: - powinno dotyczyć głównie form i metod pracy z uczniem, zdecydowanie rzadziej treści nauczania - nie oznacza pomijania haseł programowych, tylko ewentualne realizowanie ich na poziomie wymagań koniecznych lub podstawowych - nie może prowadzić do zejścia poniżej podstawy programowej, a zakres wiedzy i umiejętności powinien dać szansę uczniowi na sprostanie wymaganiom kolejnego etapu edukacyjnego - trzeba wskazać cele edukacyjne z realizowanego programu nauczania (nie należy ich przepisywać, ale wskazać, w którym programie zostały określone!) - zakres dostosowania programów nauczania z poszczególnych przedmiotów na podstawie analizy przewidywanych osiągnięć zawartych w programie, należy podać autora i tytuł programu nauczania (należy uwzględnić te treści, które mogą być przez ucznia przyswojone!) - dostosowanie sposobu sprawdzania wiadomości i umiejętności oraz sposobu oceniania -adaptacja może polegać również na: wydłużeniu czasu pracy, stosowaniu innych metod, form nauczania, środków dydaktycznych

67 Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb oraz możliwości psychofizycznych Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych - zmniejszanie ilości, stopnia trudności i obszerności zadań - dzielenie materiału na mniejsze partie, wyznaczanie czasu na ich opanowanie i odpytywanie - wydłużanie czasu na odpowiedź, przeczytanie lektury - wprowadzanie dodatkowych środków dydaktycznych np. ilustracje, ruchomy alfabet - odwoływanie się do znanych sytuacji z życia codziennego - formułowanie pytań w formie zdań o prostej konstrukcji powołujących się na ilustrujące przykłady - częste podchodzenie do ucznia w trakcie samodzielnej pracy w celu udzielania dodatkowej pomocy, wyjaśnień - zajęcia w ramach zespołu dydaktyczno-wyrównawczego, gdzie szczególnie u młodszych dzieci należy oprócz wyjaśniania bieżących zagadnień programowych usprawniać funkcje poznawcze - procesy intelektualne i percepcyjne, ( zajęcia dodatkowe są niezbędne, bowiem dziecko z inteligencją niższą niż przeciętna nie jest w stanie opanować tych umiejętności tylko dzięki pracy na lekcji i samodzielnej nauce własnej w domu ) - należy zezwolić na dokończenie w domu niektórych prac wykonywanych na lekcjach - dyktanda przeprowadzać indywidualnie w wolniejszym tempie, gdyż dzieci te często nie nadążają za klasą - potrzeba większej ilości czasu i powtórzeń na opanowanie materiału.

68 Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych j. polski - klasa IV (fragment) Wymagania konieczne i podstawowe Wymagania ponadpodstawowe Słucha uważnie. Odróżnia nadawcę od odbiorcy. Rozpoznaje i nazywa podstawowe uczucia. Wypowiada się spontanicznie. Buduje wypowiedź jedno- lub dwuzdaniową. Zadaje prawidłowe pytania. Słucha uważnie i rozumie tekst, wiersz. Odróżnia komunikaty werbalne i niewerbalne. Rozumie mimikę i gest. Buduje wypowiedź kilkuzdaniową. Wypowiada się poprawnie pod względem językowym, gramatycznym i stylistycznym. Formułuje prawidłowe odpowiedzi na pytania do tekstu. Wyraża opinię i własne zdanie.

69 Zakres dostosowania wymagań edukacyjnych II klasa szkoła podstawowa - styczeń (fragment) Poziom wymagań podstawowych Poziom wymagań ponadpodstawowych Słucha tekstu czytanego przez nauczyciela. Opowiada o zdarzeniach i zaobserwowanych zjawiskach. Próbuje sformułować pytanie i udzielić odpowiedzi. Dodaje i odejmuje w zakresie 100 bez przekroczenia progu dziesiątkowego. Rozpoznaje i nazywa figury geometryczne. Wymienia kilka zmian zachodzących w przyrodzie zimą. Maluje obrazek. Bawi się na śniegu. Śpiewa piosenki. Słucha tekstu czytanego przez nauczyciela, rozumie sens wypowiedzi. Umie sformułować pytanie i udzielić odpowiedzi. Sprawnie dodaje i odejmuje w zakresie 100 bez przekroczenia progu dziesiątkowego. Rozpoznaje w otoczeniu poznane figury geometryczne. Zna przyczyny zmian zachodzących w przyrodzie zimą. Maluje obrazek wykorzystując całą powierzchnię kartki. Przestrzega zasad bezpieczeństwa w czasie zabaw na śniegu. Chętnie i odważnie śpiewa poznane piosenki.

70 Kryteria na poszczególne oceny dla uczniów z orzeczeniem o upośledzeniu w stopniu lekkim: Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który: - nie spełnia kryterium oceny dopuszczającej Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który: - prowadził zeszyty przedmiotowe - sporadycznie odrabiał prace domowe - posiadł wiedzę i umiejętności z poszczególnych działów programowych w zakresie kompetencji koniecznych -wykazywał niewielką aktywność własną; - wymagał dużego wsparcia nauczyciela Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który: - prowadził zeszyty przedmiotowe - posiadł wiedzę i umiejętności w zakresie kompetencji koniecznych - pracował na lekcji samodzielnie i w grupie, ale też wymagał wsparcia nauczyciela Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który: - prowadził zeszyty przedmiotowe - systematycznie uzupełniał ćwiczenia - posiadał i wykorzystywał zgodnie z przeznaczeniem przybory potrzebne do lekcji np. geometrii, plastyki, muzyki - w miarę systematycznie odrabiał prace domowe - aktywnie pracował na lekcji samodzielnie i w grupie przy niewielkim wsparciu nauczyciela - posiadł wiedzę i umiejętności w zakresie wymagań podstawowych Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który: - spełniał takie same wymagania jak na ocenę dobrą - wykazywał dużą inicjatywę w zakresie samodzielnie wykonywanych zadań, zarówno w klasie jak i w domu - wymagał sporadycznego wsparcia nauczyciela w zakresie osiągania poziomu wymagań podstawowych - był aktywny i zaangażowany w proces uczenia się, o czym świadczy ilość dobrych i bardzo dobrych ocen cząstkowych

71 2. Rodzaj i zakres zintegrowanych działań nauczycieli, wychowawców i specjalistów, prowadzących zajęcia Należy określić: -cele terapeutyczne wynikające z wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania dziecka (pozytywny kontakt emocjonalny, usprawnianie zaburzonych funkcji, kompensowanie braków, wspieranie rozwoju umysłowego i społecznego przez rewalidację) -zestaw zadań nakierowanych na niwelowanie trudności rozwojowych i edukacyjnych

72 Monitorowanie efektywności udzielanego wsparcia W przypadku IPET – ponowna wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania dziecka, formy pomocy mogą być przedłużone, zmodyfikowane, zmienione. W przypadku PDW – okresowa ocena efektywności, dokonywana po upływie czasu zalecanego w Karcie Indywidualnych Potrzeb Ucznia, formy pomocy mogą być przedłużone, zmodyfikowane, zmienione lub całkowicie zawieszone.

73 Wybrane zmiany dotyczące kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w pozostałych rozporządzeniach.

74 Inne ważne regulacje prawne : Rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz szkół publicznych Pomoc materialna dla dzieci i młodzieży Statut przedszkola i szkoły powinien określać formy opieki i pomocy uczniom, którym z przyczyn rozwojowych, rodzinnych lub losowych potrzebna jest pomoc i wsparcie, w tym również działania na rzecz zorganizowania pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.

75 Rozporządzenie w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych Specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy współpracuje ze szkołami ogólnodostępnymi w zakresie diagnozowania i rozwiązywania problemów dydaktyczno-wychowawczych uczniów niepełnosprawnych, uczęszczających do tych szkół oraz w zakresie organizowania i udzielania tym uczniom pomocy psychologiczno- pedagogicznej, szczególności metodycznego i merytorycznego wsparcia nauczycieli tych szkół.

76 Rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz szkół publicznych Organizacja pracy: W oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych w zakresie organizacji wychowania, nauczania i opieki, stosuje się przepisy w sprawie ramowego statutu publicznego przedszkola. Liczebność oddziałów: nie określa się minimalnej liczby uczniów niepełnosprawnych w oddziałach specjalnych i oddziałach integracyjnych, co daje organom prowadzącym możliwość dostosowania liczby uczniów w oddziale do możliwości środowiskowych i lokalowych; liczba uczniów podczas zajęć prowadzonych przez jednego nauczyciela w świetlicy zorganizowanej szkole integracyjnej lub specjalnej powinna odpowiadać liczbie uczniów określonej dla danego oddziału szkoły integracyjnej lub specjalnej.

77 Inne ważne regulacje prawne :Rozporządzenie MEN z dnia 17 listopada 2010r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych zmiana dotychczasowej formuły wydawania opinii dla uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się w celu dostosowywania warunków sprawdzianu i egzaminów zewnętrznych do ich indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych: – opinia wydawana będzie do ukończenia przez ucznia szkoły podstawowej, – określony został sposób postępowania w przypadku ubiegania się o opinię w terminie późniejszym, – wydana opinia jest ważna przez wszystkie lata nauki szkolnej – nie będzie konieczne wydawanie kolejnej opinii na następny etap edukacyjny.

78 Zmiany – wydawanie dokumentów przez poradnię Poradnia wydaje: opinie o dziecku/uczniu (nadal w różnych sprawach) informacje o wynikach badania (na wniosek rodziców dla: sądu, MOPSu, lekarza, innych specjalistów…) orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania (jak dotychczas, nadal najważniejszy jest wniosek lekarza) orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dla uczniów niepełnosprawnych i niedostosowanych społecznie

79 Zmiana - orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego Uczniowie niepełnosprawni: upośledzeni umysłowo w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym słabo widzący i niewidomi (Poradnia z uprawnieniami) słabo słyszący i niesłyszący (Poradnia z uprawnieniami) z autyzmem, w tym z zespołem Aspergera (Poradnia z uprawnieniami) z niepełnosprawnościami ruchowymi, w tym z afazją z niepełnosprawnością sprzężoną Uczniowie niedostosowani społecznie: zagrożeni niedostosowaniem społecznym = socjoterapia (w szkole ogólnodostępnej, integracyjnej lub placówce specjalistycznej typu MOS) niedostosowani społecznie = resocjalizacja (w placówce specjalistycznej typu MOW) UWAGA: nie ma orzeczeń z uwagi na zaburzenia zachowania, np.uczeń z ADHD albo będzie miał opinię albo orzeczenie o zagrożeniu niedostosowaniem społecznym – decyzja specjalistów w Poradni i Zespołu Orzekającego

80 Zmiany –opinia z Poradni potwierdzająca występowanie dysleksji rozwojowej od początku tzw. drogi edukacyjnej wnikliwa obserwacja dziecka najpierw pierwsza diagnoza w przedszkolu i w klasie O prowadzona przez nauczycieli oddziałów przedszkolnych w klasie I – III diagnoza w poradni i stwierdzanie tzw. ryzyka dysleksji rozwojowej (do ukończenia przez ucznia klasy III szkoły podstawowej) w klasie IV – VI kontrolne badanie w poradni i stwierdzanie dysleksji rozwojowej (do ukończenia klasy VI szkoły podstawowej) opinia jest bezterminowa i obliguje do dostosowań zarówno na sprawdzian, jak i test gimnazjalny, maturę, egzamin zawodowy…)

81 Zmiany –opinia z Poradni potwierdzająca występowanie dysleksji rozwojowej w zasadzie nie można stwierdzać dysleksji po raz pierwszy na poziomie gimnazjum czy szkoły ponadgimnazjalnej!!! tylko wyjątkowe wypadki!!! a) może być wydana na wniosek rodziców, ucznia pełnoletniego lub specjalisty ze szkoły (zawsze za zgodą rodziców) b) wniosek w tej sprawie wraz z uzasadnieniem składa się do dyrektora gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej c) dyrektor gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej zwołuje radę pedagogiczną i uzyskuje jej opinię d) dyrektor gimnazjum lub szkoły ponadgimnazjalnej do poradni przesyła ww. wniosek wraz z opinią rady pedagogicznej e) dopiero wtedy poradnia wydaje opinię o dysleksji, na mocy której przysługują uczniowi stosowane udogodnienia

82 Przypomnienie – wydawanie opinii uczniom wybitnie zdolnym opinia w sprawie indywidualnego programu nauczania (konkretny przedmiot lub grupa przedmiotów) lub opinia w sprawie indywidualnego toku nauki (odmienna organizacja nauki wszystkich przedmiotów) procedura wydawania ww. opinii przez poradnie: - nauczyciele i specjaliści ze szkoły (za zgoda rodziców), rodzice lub uczeń pełnoletni składają wniosek wraz z uzasadnieniem do dyrektora szkoły - dyrektor szkoły zwołuje radę pedagogiczną i uzyskuje jej opinię - dyrektor szkoły przesyła do poradni ww. wniosek wraz z opinią rady pedagogicznej - dopiero wtedy poradnia przeprowadza stosowną diagnozę (głównie psychologiczną) i wydaje opinię w danej sprawie

83 Udogodnienia – zwolnienie z nauki drugiego języka obcego na podstawie opinii poradni lub orzeczenia zwolnić można ucznia z głęboką dysleksją rozwojową, z niedosłuchem, z autyzmem i zespołem Aspergera, z afazją, z niepełnosprawnościami sprzężonymi zwolnić może dyrektor wydając decyzję administracyjną na świadectwie pisze się zwolniony UWAGA: Uczeń upośledzony umysłowo w stopniu lekkim nie wymaga zwolnienia, gdyż go obowiązuje nauka tylko jednego języka obcego (na świadectwie stawiamy kreskę)

84 Udogodnienia – wydłużanie etapów edukacyjnych przywilej ucznia niepełnosprawnego, który ma ważne orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego poradnia nie wypowiada się w tej kwestii (stwierdzenie, czy uczeń zrealizował przewidziany program, który był dostosowany do jego indywidualnych potrzeb i możliwości, jest zadaniem szkoły czyli nauczycieli) musi być za zgodą rodzica (ale to nie jest widzi mi się rodzica) decyzję podejmuje dyrektor (decyzja administracyjna), najlepiej po zapoznaniu się z opinia rady pedagogicznej wydłużenie to nie powtarzanie roku, choć uczeń uczęszcza do klasy programowo niższej

85 Udogodnienia – wydłużanie etapów edukacyjnych dziecko niepełnosprawne z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego będzie mogło uczęszczać do przedszkola do 8 roku życia (z uwagi na obniżenie wieku szkolnego) uczniowi z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego można będzie wydłużyć każdy etap edukacyjny przynajmniej o 1 rok: uczeń z orzeczeniem będzie mógł uczęszczać do: szkoły podstawowej - do 18 roku życia gimnazjum - do 21 roku życia szkoły ponadgimnazjalnej – do 23 roku życia Uwaga 1: nadużywanie tego przywileju jest zaprzeczeniem idei integracyjnych i normalizacyjnych!!! Uwaga 2: konieczna jest współpraca pomiędzy szkołami, by umożliwić uczniom ukończenie edukacji poprzez ukończenie szkoły!!!

86 Udogodnienia – wybór drogi edukacyjnej uczniów posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dzielimy na dwie grupy: niepełnosprawnych i niedostosowanych społecznie uczniowie z tych dwóch grup mogą uczęszczać do klas ogólnodostępnych, integracyjnych i specjalnych – wybór należy do rodziców, ale wskazanie najlepszego wyboru należy do specjalistów z poradni… do klasy integracyjnej jako uczniowie integrowani idą uczniowie wyłącznie niepełnosprawni (niedostosowani należą do grupy uczniów sprawnych!) UWAGA: planowana zmiana – liczba uczniów niepełnosprawnych w klasie integracyjnej będzie mogła wynosić: do 5 (bez dolnej granicy)

87 Plany nauczania dla uczniów z autyzmem obowiązują odrębne plany nauczania określające ilość obowiązkowych zajęć edukacyjnych oraz zajęć rewalidacyjnych i innych zajęć dodatkowych na każdym etapie nauki uczniowie ci mają zagwarantowane także zajęcia z alternatywnych metod komunikacji (zmiana w nowych ramowych planach nauczania !!!) nawet w przypadku gdy dziecko z autyzmem uczęszcza do szkoły ogólnodostępnej powinno mieć zajęcia zorganizowane i realizowane zgodnie z planem nauczania dla uczniów z autyzmem

88 Dowóz do szkoły uczniowie posiadający orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego lub nauczania indywidualnego (wśród nich są dzieci z autyzmem) mają zagwarantowany darmowy dowóz wraz z opieką do najbliższej szkoły podstawowej, gimnazjum lub specjalnego ośrodka szkolno – wychowawczego (nie dotyczy to uczniów szkół ponadgimnazjalnych) jeżeli dowóz zapewniają rodzice ucznia otrzymują oni zwrot kosztów przejazdu środkami komunikacji publicznej dla dziecka oraz opiekuna (koszty przewozu pokrywa gmina)

89 Finansowanie system oświaty w Polsce jest finansowany z budżetu państwa jednostki samorządu terytorialnego otrzymują co roku subwencję oświatową (określa to wydawane co roku rozporządzenie ministra edukacji) subwencja jest przeznaczona na finansowanie m.in.: wynagrodzeń nauczycieli i innych pracowników oświatowych, wczesnego wspomagania rozwoju, wydatków związanych z indywidualnym nauczaniem pieniądze te dzielone są według algorytmu, w którym pod uwagę brane są m.in. liczba uczniów w danej jednostce samorządu terytorialnego oraz określone wagi (wartości punktowe przypisane dla uczniów różnych typów szkół oraz dla uczniów z różnego rodzaju dysfunkcjami, którzy otrzymali orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego

90 W przypadku uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim waga ta wynosi: 1,40, dla uczniów z niepełnosprawnością ruchową, z zaburzeniami psychicznymi – 2,90, dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim, z niepełnosprawnościami sprzężonymi oraz z autyzmem – 9,50 to oznacza, że na kształcenie uczniów z autyzmem przeznaczana jest dotacja ponad trzykrotnie większa niż na kształcenie uczniów z innymi zaburzeniami psychicznymi i aż 9,5 razy większa niż dla uczniów zdrowych

91 Dziękuję za uwagę!


Pobierz ppt "Organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole na podstawie materiałów MEN."

Podobne prezentacje


Reklamy Google