Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Argumentacja jako proces poznawczy. Możliwości formalnej reprezentacji przekonań będących przedmiotem perswazji. Katarzyna Budzyńska Uniwersytet Kardynała.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Argumentacja jako proces poznawczy. Możliwości formalnej reprezentacji przekonań będących przedmiotem perswazji. Katarzyna Budzyńska Uniwersytet Kardynała."— Zapis prezentacji:

1 Argumentacja jako proces poznawczy. Możliwości formalnej reprezentacji przekonań będących przedmiotem perswazji. Katarzyna Budzyńska Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie Wydział Filozofii Chrześcijańskiej

2 I. Istota argumentacji II. Formalizacja argumentacji III. Poznawcza wartość argumentacji

3 I. Istota Argumentacji

4 Elementy konstytuujące argumentację prostą: niezgoda niezgoda obrona obrona przekonywanie przekonywaniekonkretniej

5 I. Istota Argumentacji 1. niezgoda = różnica opinii 2. obrona = argumenty do obrony opinii 3. przekonywanie = intencja przekonania do opinii potrzebujemy potrzebujemy

6 I. Istota Argumentacji Warunki (1) i (3) wskazują na integralną rolę użytkowników języka w argumentacji: (1): dwie strony o odmiennych poglądach (1): dwie strony o odmiennych poglądach Proponent vs Oponent (3): grupa przekonywana (3): grupa przekonywanaAudytoriumpytanie

7 I. Istota Argumentacji Oponent = Audytorium? czyli: ten, kto ma odmienne zdanie = ten, kogo przekonujemy?

8 I. Istota Argumentacji Funkcje użytkowników języka w argumentacji: Proponent = Oponent = Audytorium Proponent = Oponent = Audytorium Proponent Oponent = Audytorium Proponent Oponent = Audytorium Proponent Oponent Audytorium Proponent Oponent Audytoriumkonkretniej

9 I. Istota Argumentacji 1. niezgoda = różnica opinii = Proponent ma inną opinię niż Oponent 2. obrona = argumenty broniące opinii = Proponent dysponuje argumentami, z których daje się wywieść opinię 3. przekonywanie = intencja przekonania do opinii = Proponent chce przekonać Audytorium do swojej opinii pytanie pytanie

10 I. Istota Argumentacji 1. Co stanowi przedmiot sporu? 2. Czego bronimy? 3. Do czego przekonujemy? 1. proponent ma inną OPINIĘ niż oponent 2. proponent dysponuje argumentami, z których daje się wywieść OPINIĘ 3. proponent chce przekonać audytorium do swojej OPINII czyli

11 I. Istota Argumentacji Opinia opinia osoby x = przekonanie osoby x = zdanie uznane przez osobę x za: prawdziwe / fałszywe prawdziwe / fałszywe słuszne / niesłuszne słuszne / niesłusznekonkretniej

12 I. Istota Argumentacji 1. niezgoda= różnica opinii= Proponent ma inną opinię niż Oponent = Proponent uznaje zdanie T, którego Oponent nie uznaje 2. obrona = argumenty broniące opinii = Proponent dysponuje argumentami, z których daje się wywieść opinię = Proponent dysponuje argumentami, z których daje się wywieść uznawane przez niego zdanie T 3. przekonywanie = intencja przekonania do opinii = Proponent chce przekonać Audytorium do swojej opinii = Proponent chce, aby Audytorium uznało T pytanie pytanie

13 I. Istota Argumentacji Czy 1, 2, 3 to warunki wystarczające i konieczne, aby zaszła argumentacja? 1. Proponent uznaje zdanie T, którego Oponent nie uznaje 2. Proponent dysponuje argumentami, z których daje się wywieść uznawane przez niego T 3. Proponent chce, aby Audytorium uznało T 1+2 = argumentacja? 1+2 = argumentacja? tak (ewentualnie): taka argumentacja, która nie jest przekonywaniem 1+3 = argumentacja? 1+3 = argumentacja?nie 2+3 = argumentacja? 2+3 = argumentacja?nie = argumentacja? = argumentacja? tak: taka argumentacja, która jest przekonywaniem konkretniej

14 I. Istota Argumentacji 1. Niezgoda: Proponent uznaje zdanie T, oraz Oponent nie uznaje zdania T 2. Obrona: Proponent uznaje zdania Arg, oraz z Arg daje się wywieść T 3. Przekonywanie: Proponent chce, aby: Audytorium uznało T pytanie pytanie

15 I. Istota Argumentacji Czy w argumentacji przekonania mają zawsze taką samą moc? Nieprawda, że (Oponent: (przynajmniej raczej tak T)), czyli Nieprawda, że (Oponent: (przynajmniej raczej tak T)), czyli Oponent: (na pewno nie T) lub (raczej nie T) lub (nie wiem czy T) Proponent: przynajmniej raczej tak T Proponent: przynajmniej raczej tak T Audytorium: przynajmniej raczej tak T Audytorium: przynajmniej raczej tak T konkretniej

16 I. Istota Argumentacji Nieformalna definicja argumentacji prostej: 1. Proponent uznaje, że T, oraz Oponent uznaje, że nie T lub nie wie, czy T 2. Proponent uznaje zdania Arg, oraz z Arg daje się wywieść T 3. Proponent chce, aby: Audytorium uznało, że chociaż raczej tak T KONIEC CZĘŚCI I KONIEC CZĘŚCI I

17 II. Formalizacja Argumentacji

18 Przyjmiemy oznaczenia: 1. Dla stron sporu prop - proponent op – oponent aud – audytorium 2. Dla zdań w argumentacji Arg – argumenty T – teza 3. Dla wyprowadzania : z daje się wyprowadzić : z daje się wyprowadzić

19 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ: logika epistemiczna (doksastyczna) B(i, ): osoba i uznaje, że jest prawdziwe (1) Niezgoda B(op, T)) B(op, T)) niezgoda oponenta niekoniecznie oznacza uznawanie antytezy B(op, T) B(op, T) niezgoda nie musi być rzeczywista Zachodzi: B(prop, B(op, T))

20 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ: logika epistemiczna (doksastyczna) (2) Obrona B(prop, Arg) oraz B(prop, Arg T) Proponent niekoniecznie uznaje swoje argumenty Zachodzi: B(prop, B(aud, Arg)) oraz B(prop, B(aud, Arg T)) (3) Przekonywanie prop chce, aby: B(aud, T)

21 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH: logika probabilistyczna logika probabilistyczna logika wielowartościowa logika wielowartościowa logika rozmyta logika rozmyta B(i, v, ): osoba i uznaje w stopniu v, że jest prawdziwe, gdzie v prawdziwe, gdzie v

22 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH: Intuicyjne rozumienie formuły: B(basia, 0.6, A), gdzie t1-t10 to modele, w jakie Basia wyobraża sobie rzeczywistość (światy znajdujące się w Basi relacji dostępności do świata realnego)

23 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH (1) Niezgoda: B(prop, B(op, T)) W jakim stopniu v: B(op, v, T)? W jakim stopniu v: B(op, v, T)? Czy inaczej: B(op, v, T)? v 0.5 B(i, =v, ): osoba i uznaje dokładnie w stopniu v, że jest prawdziwe B(i, v, ): osoba i uznaje najwyżej w stopniu v, że jest prawdziwe B(i, 0 Proponent dopuszcza niezgodę: w >0 Proponent bardziej wierzy w niezgodę niż w zgodę: w >0.5 Proponent bardziej wierzy w niezgodę niż w zgodę: w >0.5

24 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH (2) Obrona: B(prop, B(aud, Arg)) W jakim stopniu v: B(aud, v, Arg)? W jakim stopniu v: B(aud, v, Arg)? Zależy od stopnia, w jakim proponent chce, aby audytorium uznało jego wniosek.

25 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH (3) Przekonywanie: prop chce, aby B(aud, T) Jaki stopień uznania w proponent chce wymusić na audytorium: B(aud, w, T)? Można to różnie rozumieć: Proponent oczekuje pełnej aprobaty dla swojej tezy: w =1 Proponent oczekuje pełnej aprobaty dla swojej tezy: w =1 Proponent liczy na chociaż częściową aprobatę: w >0.5 Proponent liczy na chociaż częściową aprobatę: w >0.5 Proponenta zadowala, żeby jego tezę audytorium dopuściło chociaż jako możliwą: w >0 Proponenta zadowala, żeby jego tezę audytorium dopuściło chociaż jako możliwą: w >0 Proponent oczekuje pewnego określonego stopnia uznania lub wyższego: w a, dla określonego a (0, 1) Proponent oczekuje pewnego określonego stopnia uznania lub wyższego: w a, dla określonego a (0, 1)

26 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH c.d. (2) Obrona: B(prop, B(aud, Arg)) W jakim stopniu v: B(aud, v, Arg)? W jakim stopniu v: B(aud, v, Arg)? Jeżeli prop chce, aby B(aud, >0.5, T), to v>0.5. v>0.5. W jakim stopniu w: B(prop, w, B(aud, >0.5, Arg))? W jakim stopniu w: B(prop, w, B(aud, >0.5, Arg))? Jeżeli prop chce, aby B(aud, >0.5, T), to w=1.

27 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ STOPNIOWALNYCH Jakie własności powinien posiadać operator B? B(i, =v, ) B(i, =1-v, ) B(i, =v, ) B(i, =1-v, ) Nie zachodzi (D): B(i, =v, ) B(i, =v, ), ale: Nie zachodzi (D): B(i, =v, ) B(i, =v, ), ale: B(i, =v, ) B(i, =v, ), dla v 0.5 B(i, =v, ) B(i, =v, ), dla v=0.5 B(i, v, ) B(i,

28 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA PRZEKONAŃ GRUPOWYCH: Audytorium – skończony zbiór osób Co wtedy oznacza, że B(aud, 0.5, T)? grupa jednomyślna: grupa jednomyślna: B(aud, 0.5, T) wtw dla każdego i aud zachodzi: B(i, 0.5, T) grupa większościowa: grupa większościowa: B(aud, 0.5, T) wtw dla większości (?) i aud zachodzi: B(i, 0.5, T) inne (?) inne (?)

29 II. Formalizacja Argumentacji FORMALIZACJA ZMIAN PRZEKONAŃ: logika temporalna logika temporalna logika dynamiczna / algorytmiczna logika dynamiczna / algorytmiczna rewizja przekonań rewizja przekonań logika niemonotoniczna logika niemonotoniczna W jaki sposób zmiany przekonań są w ogóle możliwe? dynamiczne domknięcia dynamiczne domknięcia kooperacja kooperacja

30 II. Formalizacja Argumentacji Co można by wyrazić w języku uwzględniającym powyższe uwagi? definicję argumentacji definicję argumentacji warunki skuteczności argumentacji warunki skuteczności argumentacji wpływ argumentacji skutecznej na światopogląd grupy osób wpływ argumentacji skutecznej na światopogląd grupy osób subiektywną klasyfikację argumentacji pod względem: subiektywną klasyfikację argumentacji pod względem: skuteczne – nieskuteczne argumenty skuteczne – nieskuteczne argumenty silniejsze – słabsze argumenty silniejsze – słabsze argumenty

31 II. Formalizacja Argumentacji Propozycja formalnej definicji argumentacji prostej: argumentacji prostej: 1. B(prop, >0.5, B(op, 0.5, T)) 2. B(prop, =1, B(aud, >0.5, Arg)) oraz B(prop, =1, B(aud, >0.5, Arg T)) KONIEC CZĘŚCI II KONIEC CZĘŚCI II

32 III. Poznawcza Wartość Argumentacji

33 Zmiana światopoglądu audytorium: poznanie w sensie subiektywnym

34 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Idealizacja: Poznanie w sensie obiektywnym Prawda

35 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Kiedy w argumentacji mamy gwarancję, że teza będzie prawdziwa? Gdy argumentacja jest dedukcją Gdy argumentacja jest dedukcją (ewentualnie: redukcją) oraz jej argumenty są prawdziwe, ale również: Gdy argumentacja opiera się na prawie statystycznym Gdy argumentacja opiera się na prawie statystycznym oraz jej argumenty są prawdziwe.

36 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Prawa ogólne - Prawa statystyczne A B: jeżeli x jest liczbą naturalną, to x jest liczbą całkowitą A B: jeżeli x jest kobietą, to x źle prowadzi samochód

37 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Prawa ogólne - Prawa statystyczne p(B/A) = 1 p(B/A)=0.8

38 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Prawa statystyczne Prawo A B jest statystyczne wtw p(B/A) 1, ale jest bliskie wartości 1. Wątpliwości: Co należy do zbiorów A i B? Co należy do zbiorów A i B? Jak obliczać wartość tego prawdopodobieństwa? Jak obliczać wartość tego prawdopodobieństwa?

39 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Kiedy argumentacja jest wartościowa poznawczo (w sensie obiektywnym)? Gdy argumentacja o prawdziwych przesłankach opiera się na: prawie ogólnym, lub prawie ogólnym, lub prawie statystycznym. prawie statystycznym.

40 III. Poznawcza Wartość Argumentacji Fuzja: poziom obiektywny i subiektywny Basia jest pewna w stopniu 0.6, iż to, że kobiety są złymi kierowcami (A B), jest prawdziwe w 80 procentach przypadków: B(basia, =0.6, p(B/A)=0.8) KONIEC CZĘŚCI III

41 THE END


Pobierz ppt "Argumentacja jako proces poznawczy. Możliwości formalnej reprezentacji przekonań będących przedmiotem perswazji. Katarzyna Budzyńska Uniwersytet Kardynała."

Podobne prezentacje


Reklamy Google