Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

UCZEŃ DYSLEKTYCZNY NA LEKCJACH JĘZYKA ANGIELSKIEGO.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "UCZEŃ DYSLEKTYCZNY NA LEKCJACH JĘZYKA ANGIELSKIEGO."— Zapis prezentacji:

1 UCZEŃ DYSLEKTYCZNY NA LEKCJACH JĘZYKA ANGIELSKIEGO

2 METODY NAUCZANIA JĘZYKÓW OBCYCH UCZNIA DYSLEKTYCZNEGO Metody kompensujące Metody relaksacyjne i motywujące (aktywizujące) Metoda multisensoryczna (wielozmysłowego, polisensorycznego uczenia się) Metody wizualizacyjne (zmysł wzroku, zmysł słuchu, zmysł ruchu, zmysły powonienia/smaku) Powtórka Mnemotechniki Mapy myśli (Mind Mapping) Strategie metakognitywne, strategie odkrywania gramatyki Technika wspólnego czytania

3 METODY KOMPENSUJĄCE Korygujące lub usprawniające posiadane deficyty, umożliwiające przyswajanie języka obcego poprzez zaangażowanie tych kanałów przepływu informacji, jakie są najbardziej efektywne a więc:

4 metody kompensujące trudności w dekodowaniu pojedynczych słów (operacje na wyrazach, analiza zdań, podział zdań na jednostki leksykalne, ćwiczenie zdolności analizy i syntezy); metody kompensujące zaburzenia w transferze informacji z pamięci krótkoterminowej do pamięci długoterminowej (trudności w zapamiętywaniu); metody kompensujące zaburzenia przetwarzania fonologicznego (operacje na głoskach, sylabach, literach); metody kompensujące trudności w czytaniu i pisaniu (techniki usprawniające proces czytania i pisania, rozumienia treści czytanego tekstu, korzystania z tekstu, robienia notatek); metody kompensujące zaburzenia motoryki (metody stymulujące rozwojem motorycznym, techniki wykorzystujące ruch).

5 METODY RELAKSACYJNE I MOTYWUJĄCE Tego rodzaju metody mają na celu ułatwienie przyswajania języka obcego poprzez stworzenie na lekcji atmosfery przyjaznej każdemu uczniowi, przede wszystkim dyslektykom. Będą to zatem ćwiczenia wyciszające, relaksujące, pobudzające wyobraźnie a także motywujące do dalszej nauki

6 Naczelną zasadą tego rodzaju metod jest pozbycie się napięć oraz negatywnych emocji jakie często odczuwa uczeń z dysleksją. Co więcej, aktywności tego typu urozmaicają lekcję, wprowadzają przerwę niezbędną we właściwej akwizycji języka obcego. Nauczyciel może wykorzystać na lekcji elementy muzykoterapii czy sztuki, a więc metody arts and crafts in teaching. Warto tu też wymienić gry i zabawy językowe, bajki, opowiadania, role-plays, dialogi czy dramę. Olbrzymi wpływ w budzeniu motywacji ma rozpoznanie przez nauczyciela a następnie wykorzystanie w procesie przyswajania języka obcego indywidualnych zdolności i zainteresowań ucznia.

7 METODA MULTISENSORYCZNA Jest to jedna z najstarszych i uznanych przez wielu metodyków technika nauczania uczniów posiadających wielorakie deficyty i niepełnosprawności, między innymi uczniów niewidomych czy uczniów z dysleksją. Badania wskazują, że uczeń z dysleksją powinien być poddany wielozmysłowej eksploracji zarówno zasad gramatycznych jak i relacji głoska- litera.

8 Nauczyciel podczas lekcji języka obcego powinien stosować ćwiczenia oparte na stymulacji jak największej ilości zmysłów ucznia. Podejście multisensoryczne jest bardzo istotne zwłaszcza w początkowym okresie nauki czytania w języku ojczystym i obcym i może być z powodzeniem stosowane jako metoda poznawania liter. W tym celu można przygotować szablony liter i przeprowadzić następującą procedurę: Uczeń poznaje kształt literki eksplorując rękoma szablony, Następnie odrysowuje kształt na czystym kartonie, Powtarza wielokrotnie na głos dźwięk literki patrząc na jej kształt (można odrysowywać kształt literki w mące, lepić z plasteliny, układać z patyczków, sznurka, wodzić palcem w powietrzu itp.) Uczeń dopasowuje karteczki z obrazkami do liter i powtarza wyrazy (można użyć prawdziwe przedmioty lub zabawki dziecka).

9 METODY WIZUALIZACYJNE Zmysł wzroku; Stosowanie ćwiczeń wykorzystujących obrazki, pokazywanie sekwencji obrazków, szeregowanie obrazków, układanie w kolejności, wskazywanie różnic/podobieństw między obrazkami, podpisywanie obrazków, opisywanie obrazków, dobieranie par obrazków, uzupełnianie obrazka, wyszukiwanie obrazków według podanych opisów, opowiadanie historyjki przedstawionej na obrazku, dyskusja w parach nad treścią obrazka, układanie pociętych obrazków w całość;

10 wprowadzanie nowego słownictwa w postaci graficznej, w postaci ilustracji, rysowanie graficznej reprezentacji nowo poznanych wyrazów (uczeń sam rysuje swój obrazek danego słowa); wprowadzanie reguł językowych, zwłaszcza gramatycznych w postaci graficznej, wykresów tabelek, diagramów, słupków, linii czasu itd.; używanie słowników obrazkowych (tzw. picture dictionary powinien być elementarzem ucznia z dysleksją), zachęcanie uczniów do tworzenia własnych słowników obrazkowych (pobudza motywacje do nauki, dodatkowa ocena za wykonanie);

11 wprowadzanie transkrypcji fonetycznej w postaci graficznej; stosowanie kolorów podczas lekcji, na tablicy, w zeszytach ucznia, podkreślanie, zakreślanie części zdania, wyrazów itp.; pokazywanie na rekwizytach, widokówkach, ilustracjach z gazet.

12 Zmysł słuchu: jak najwięcej aktywności z kręgu listening activities, słuchanie powinno być nieodłącznym elementem każdej lekcji; ćwiczenia na dźwiękach, literkach, sylabach, różnicowanie i rozpoznawanie dźwięków; przekazywanie poleceń, prac domowych jasno i prosto, odczytywanie na głos poleceń, ćwiczeń, tekstów, zapisków na tablicy; nagrywanie słownictwa (jest to doskonała alternatywa dla uczniów z dysleksją, nauczyciel może nagrać uczniowi słówka poznane na lekcji co usprawnia przyswajanie słownictwa; uczeń ma możliwość wielokrotnego odtworzenia materiału w domu inicjując w ten sposób powtórkę).

13 Zmysł ruchu ćwiczenia angażujące ruch, techniki Total Physical Response (Reagowanie Całym Ciałem) ; ćwiczenia usprawniające koordynację, lateralizację, sprawność rąk dziecka np. rysowanie, kolorowanie, wycinanie, odwzorowywanie, pisanie literek w powietrzu, na dłoni, na plecach, z zamkniętymi oczami, lepienie z plasteliny; ćwiczenia relaksujące; wycinanie szablonów, kartoników przedstawiających struktury gramatyczne, zamiana miejsc kartoników.

14 Zmysły powonienia/smaku żywa eksploracja języka obcego, próbowanie smaków i nazywanie ich w języku obcym; pobudzanie wyobraźni, tworzenie skojarzeń.

15 POWTÓRKA Uczniowie dyslektyczni wymagają jak najwięcej powtórzeń. Podkreślić jednak należy, że nie chodzi tu o monotonne dryle, dialogi czy powtarzanie za nauczycielem, lecz o różnicowanie materiału. Służyć temu mogą po pierwsze rozgrzewka językowa (warm up) rozpoczynająca każdą lekcję, podczas której nauczyciel w formie luźnej, krótkie pogawędki nawiązuje do poprzedniej lekcji, po drugie jak najwięcej różnorodnych ćwiczeń angażujących zmysły.

16 MNEMOTECHNIKI Strategia ułatwiająca zapamiętywanie słownictwa. Mnemotechniki (skojarzenia słowne) to zabawne, paradoksalne, wpadające w ucho krótkie historyjki, zdania, skróty istotne w przypadku trudnych do przyswojenia słówek oraz ich pisowni. Nauczyciel może sam tworzyć mnemotechniki lub zachęcać swoich uczniów do formułowania własnych skojarzeń. Przykłady: Solace – spokój rymuje się z peace (pokój); Warder – strażnik kojarzy się z order (porządek, ład) ; Oppressive – zły, okrutny Kojarzy się z presją, opresją…..

17 MAPY MYŚLI (MIND MAPPING) Mapy myśli pomagają zmienić żmudny proces przelewania treści na papier poprzez rysowania haseł. Główne zagadnienia wybiegają w formie promieni z rysunku centralnego co tworzy sieć wzajemnych powiązań. Wskazane jest użycie kolorów, rysunków, symboli, znaków czy kodów. Prekursorem map myśli jest Tony Buzan. Jego zdaniem takie metody pracy w sposób efektywny pobudzają mózg do twórczej pracy. WEATHER SUNNY RAINY ?

18 STRATEGIE METAKOGNITYWNE, STRATEGIE ODKRYWANIA GRAMATYKI Strategie metakognitywne dotyczą myślenia o języku, świadomej kontroli własnego procesu uczenia się. Strategie składają się z trzech głównych etapów: 1.Planowanie 2.Monitorowanie 3.Ewaluacja. Podczas planowania uczeń wyznacza sobie cele jakie chce osiągnąć oraz metody jakie wykorzysta. W procesie monitoringu uczeń odkrywa, rozwiązuje postawiony problem kontrolując poczynione postępy. Cały tok myślowy kończy się oceną własnych dokonań a także korektą błędów.

19 TECHNIKA WSPÓLNEGO CZYTANIA Technika ta znajduje zastosowanie w uczeniu czytania jak również rozumienia tekstu. Jest to efektywna forma stymulacji językowej, może być z powodzeniem stosowana w domu przez rodziców. Technika powyższa postulowana przez wielu specjalistów z zakresu trudności w czytaniu i pisaniu spełnia wiele korzyści, nie tylko edukacyjnych ale również jest godna uwagi z psychologicznego punktu widzenia. Wspólne czytanie pogłębia więź między rodzicem a dzieckiem, jest formą spędzenia razem czasu, zwiększa motywację dziecka i zachęca do czytania.

20 Polega ona na: Wspólnym czytaniu na głos - dwie osoby czytają na głos dany tekst; gdy uczeń radzi sobie dobrze z tekstem, głos osoby pomocniczej ulega zawieszeniu, gdy uczeń napotyka na trudności, osoba pomocnicza podnosi ton głosu. Czytaniu na przemian – najpierw jedna osoba czyta tekst, potem druga powtarza. Czytaniu ze zrozumieniem – uczeń czyta cały tekst po cichu a następnie odpowiada na pytania do tekstu, można omawiać poszczególne słowa, zdania, części tekstu (po zakończeniu czytania można dyskutować nad tekstem). Czytanie dla konkretnego słowa - czytamy szybko dany tekst a następnie wyławiamy słowo do obróbki, analizy.


Pobierz ppt "UCZEŃ DYSLEKTYCZNY NA LEKCJACH JĘZYKA ANGIELSKIEGO."

Podobne prezentacje


Reklamy Google