Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Bibliografia to według Tadeusza Teofila Kaczmarka (2005, 22) wykaz dokumentów cytowanych i wykorzystanych przez autora pracy lub ksi ąż ek zwi ą zanych.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Bibliografia to według Tadeusza Teofila Kaczmarka (2005, 22) wykaz dokumentów cytowanych i wykorzystanych przez autora pracy lub ksi ąż ek zwi ą zanych."— Zapis prezentacji:

1

2 Bibliografia to według Tadeusza Teofila Kaczmarka (2005, 22) wykaz dokumentów cytowanych i wykorzystanych przez autora pracy lub ksi ąż ek zwi ą zanych z tematem pracy. Bibliografia nazywana jest inaczej WYKAZEM LITERUTURY i umieszczana na ko ń cu pracy. Stosuje si ę w niej porz ą dek alfabetyczny nazwisk autorów.

3 Cytowanie to wierne i dosłowne przytoczenie czyjej ś wypowiedzi, oceny lub s ą du na dany temat. Aby w tek ś cie zaznaczy ć, ż e te słowa nie s ą naszego autorstwa, nale ż y zastosowa ć cudzysłów ( ). Dodatkowo tekst mo ż e by ć napisany mniejsz ą czcionk ą lub kursyw ą.

4 Nie wystarczy jednak wzi ąć słów w cudzysłów, nale ż y równie ż poda ć ź ródło. W ten sposób tworzy si ę tak zwany PRZYPIS. Mo ż na w nim tak ż e poda ć dodatkowe informacje lub wyja ś ni ć poj ę cia i wtedy umieszcza si ę go u dołu strony pod tekstem głównym oddzielonym poziom ą lini ą.

5 Istniej ą dwa systemy przypisów: 1. SYSTEM HARWARDZKI – polega na wprowadzeniu w tek ś cie głównym w nawiasie półokr ą głym tylko nazwiska autora, daty wydania dzieła oraz numeru strony, z jakiej si ę korzystało. 2. SYSTEM KLASYCZNY (TRADYCYJNY) – polega na tym, ż e w tek ś cie głównym umieszcza si ę odsyłacze liczbowe, które s ą identyczne z tymi umieszczonymi u dołu strony, gdzie podaje si ę : inicjał imienia z nazwiskiem autora, tytuł publikacji, miejsce i rok wydania oraz numer strony. Wszystkie informacje oddziela si ę przecinkiem.

6 Mog ą pojawi ć si ę wulgaryzmy, które w mowie ż ołnierzy wyst ę puj ą z powodu nerwowej pracy. Wojskowi w ten sposób daj ą (Kania 1975, 119) wyraz napi ę temu uczuciu zło ś ci, gniewu. rok wydania cytat autor przecinek numer strony

7 Szczególnie ciekawy wydaje si ę pogl ą d S. Grabiasa (1993, 226), który przekonuje o istnieniu zasady wzajemnej zale ż no ś ci mi ę dzy społecze ń stwem a j ę zykiem. w przypisie podano tylko rok wydania dzieła i numer strony, z której pochodzi cytat; nazwisko autora pojawiło si ę wcze ś niej, wi ę c nie trzeba go powtarza ć.

8 Ż ołnierze tworz ą własny j ę zyk, aby zamanifestowa ć swoj ą odr ę bno ść i przynale ż no ść do grupy zawodowej. S. Kania (1978, 14) radzi nie u ż ywa ć na gwar ę wojskow ą takich okre ś le ń, jak: ż argon – ze wzgl ę du na pejoratywne zabarwienie uczuciowe czy j ę zyk ż ołnierski – ze wzgl ę du na nieprecyzyjno ść i sugesti ę, i ż to odr ę bny system j ę zyka. nie zastosowano cudzysłowu, gdy ż nie przytoczono dosłownych słów badacza, dokonano ich parafrazy

9 Mog ą pojawi ć si ę wulgaryzmy, które w mowie ż ołnierzy wyst ę puj ą z powodu nerwowej pracy. Wojskowi w ten sposób daj ą wyraz napi ę temu uczuciu zło ś ci, gniewu.¹ ¹ S. Kania Ze współczesnej gwary ż ołnierskiej. [w:] Przegl ą d humanistyczny 4/1975, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1975, s. 119 tytuł tytuł czasopisma, w którym artykuł si ę znajduje autornazwa wydawnictwa miejsce i rok wydania numer strony

10 Szczególnie ciekawy wydaje si ę pogl ą d S. Grabiasa, który przekonuje o istnieniu zasady wzajemnej zale ż no ś ci mi ę dzy społecze ń stwem a j ę zykiem. ¹ ¹ S.Grabias, Ś rodowiskowe i zawodowe odmiany j ę zyka – socjolekty, (w): Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Współczesny j ę zyk polski, red. J. Bartmi ń ski, Wrocław 1993, s. 226

11 Nale ż y konsekwentnie stosowa ć jeden wybrany przez siebie system przypisów. W zale ż no ś ci od tego, jaki rodzaj przypisów si ę wybierze, tak b ę dzie wygl ą dała bibliografia = wykaz literatury na ko ń cu pracy.

12 Korbal R. 1996, Dzieje Wojska Polskiego. Od czasów Mieszka po dzie ń dzisiejszy, Pozna ń. Kostyl Cz. 1993, Chrematonimy. W: Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Współczesny j ę zyk polski, red. J.Bartmi ń ski, Wrocław, s a, Nazwy osobowe. W: Encyklopedia kultury polskiej…, op.cit., s

13 LITERATURA PRZEDMIOTU: 1. Korbal R., Dzieje Wojska Polskiego. Od czasów Mieszka po dzie ń dzisiejszy, Pozna ń Kostyl Cz., Chrematonimy. (w:) Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Współczesny j ę zyk polski, red.J.Bartmi ń ski, Wrocław 1993, s

14 W bibliografii i przypisach mog ą pojawi ć si ę nast ę puj ą ce skróty: op. cit. (= opus citatem), czyli dzieło cytowane – stosowany, je ż eli ju ż raz ksi ąż ka była cytowana. Wystarczy poda ć pierwsz ą liter ę imienia i nazwisko, pó ź niej skrót op. cit. i po przecinku numer strony, z której został zaczerpni ę ty cytat. dz. cyt. (dzieło cytowane) – polski odpowiednik łaci ń skiego op. cit. Stosowany jest w tej samej sytuacji. ibidem (= tam ż e) – stosowany, kiedy dwa przypisy wyst ę puj ą ce po sobie, dotycz ą tej samej pracy. Po nim podaje si ę tylko numer strony, z jakiej si ę kozrystało. tam ż e – polski odpowiednik ibidem.

15 Plagiat jak podaje Słownik j ę zyka polskiego (Szymczak 1979 tom 2, 682) to: przywłaszczenie cudzego utworu lub pomysłu twórczego pod własnym nazwiskiem, tak ż e: dosłowne zapo ż yczenie z cudzych dzieł podane jako oryginalne i własne.

16 Je ż eli zaczerpnie si ę cudzy tekst i nie zastosuje si ę cudzysłowu, to dokonało si ę wtedy PLAGIATU. Takie post ę powanie jest KARANE!!! w oparciu o kodeks cywilny i prawa autorskie. Jest to po prostu zwykła kradzie ż !!

17 Przypis harwardzkiPrzypis klasyczny umieszczany jest w tek ś cie głównym referatu, prezentacji, itp. w tek ś cie głównym po cytacie umieszczany jest odsyłacz liczbowy jest w nawiasie półokr ą głym tekst główny oddziela si ę poziom ą lini ą, pod któr ą wyst ę puj ą odsyłacze liczbowe podaje si ę tylko nazwisko i rok wydania dzieła, a po przecinku numer strony, z której zaczerpni ę to cytat podaje si ę inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła, tłumacza (je ż eli taki wyst ą pił), miejsce i rok wydania, numer strony, z jakiej cytat zaczerpni ę to po roku wydania a przed numerami stron wyst ę puje przecinek wszystkie informacje w przypisie oddzielone s ą przecinkiem

18 WYKAZ LITERATURY Z PRZYPISAMI HARWARDZKIMI WYKAZ LITERATURY Z PRZYPISAMI KLASYCZNYMI stosuje si ę porz ą dek alfabetyczny według nazwisk autorów w jednej linii podaje si ę nazwisko i inicjał imienia, pod spodem podaje si ę rok wydania dzieła, nast ę pnie tytuł, miejsce wydania oraz numer stron podaje si ę nazwisko i inicjał imienia, tytuł dzieła, tłumacza (je ż eli taki si ę pojawił), miejsce i rok wydania oraz numery stron, z jakich si ę korzystało. je ż eli autor napisał dwie ró ż ne ksi ąż ki w tym samym roku, to przy drugiej pozycji do roku wydania dodaje si ę liter ę a dla rozró ż nienia, (np. 1993, 1993a)

19 Kaczmarek T. T. 2003, Poradnik dla studentów pisz ą cych prac ę licencjack ą lub magistersk ą, Warszawa. SJP 1978 – 1981, Słownik j ę zyka polskiego, t. 1 – 3, red. M. Szymczak. Strony internetowe: - Wszystkie przykłady przypisów pochodz ą własnych publikacji


Pobierz ppt "Bibliografia to według Tadeusza Teofila Kaczmarka (2005, 22) wykaz dokumentów cytowanych i wykorzystanych przez autora pracy lub ksi ąż ek zwi ą zanych."

Podobne prezentacje


Reklamy Google