Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Długookresowe prognozowanie makroekonomiczne Ministerstwo Finansów, Polska Seminarium, Analiza Uwarunkowań Niezbędnych do Sporządzania Długoterminowych.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Długookresowe prognozowanie makroekonomiczne Ministerstwo Finansów, Polska Seminarium, Analiza Uwarunkowań Niezbędnych do Sporządzania Długoterminowych."— Zapis prezentacji:

1 Długookresowe prognozowanie makroekonomiczne Ministerstwo Finansów, Polska Seminarium, Analiza Uwarunkowań Niezbędnych do Sporządzania Długoterminowych prognoz Aktuarialnych, ZUS

2 Motywacja 1.Brak centralnej wspólnej prognozy długookresowej w ramach szeroko pojętej administracji publicznej 2.Rosnące zapotrzebowanie na prognozy długookresowe w związku z wymogami krajowymi, jak również zobowiązaniami wynikającymi z członkowstwa w organizacjach międzynarodowych (UE, OECD, IMF…) 3.Duże znaczenie wiarygodnych scenariuszy rozwoju długookresowego w procesie przygotowywania odpowiednich zmian instytucjonalnych (np. systemy emerytalne, CO2, stabilność finansów publicznych, …)

3 Plan prezentacji Harmonogram prognoz przygotowywanych w Ministerstwie Finansów Dostępne prognozy długookresowe Metodologia tworzenia prognozy długookresowej Propozycje zmian instytucjonalnych

4 Harmonogram prognoz przygotowywanych w Ministerstwie Finansów

5 1.Prognozy o horyzoncie nie przekraczającym 4 lat – krótki okres wymóg ustawowy 2.W długim okresie jedynie wytyczne dotyczące kształtowania się wybranych wskaźników makroekonomicznych (PKB, CPI, kurs) – na razie nie obligatoryjne brak formalnego wymogu przygotowywania i współpracy w procesie przygotowywania długookresowych wytycznych

6 Dostępne prognozy długookresowe dla Polski 1.Źródła krajowe: różne strategie rządowe, horyzont maksymalnie do 2030 r., MRR, MG, współpraca: Instytut Badań Strukturalnych, Instytutu Badań Rynku, Konsumpcji i Koniunktur, prognozy nieregularne wytyczne przygotowywane w MF na potrzeby samorządów oraz ZUS – horyzont do 2060 r. Źródła zagraniczne: Komisja Europejska – AWG, horyzont do 2060 r., konsultowane z przedstawicielami PL, co 3 lata Komisja Europejska – prognozy długookresowe w ramach przygotowywanych projektów, nieregularne – obecnie do 2020 r. OECD: prognozy długookresowe w ramach przygotowywanych projektów, nieregularne, ostatnie do 2025 r

7 Metodologia prognoz długookresowych 1.Modele strukturalne, CGE, DSGE 2.Praktyka (KE, OECD, IMF) przygotowywania scenariuszy długookresowych wskazuje, że w większości oparte są one na neo- klasycznej teorii wzrostu, gdzie czynnikami produkcji są praca (L), akumulacja kapitału (K) i produktywność (A). Zwykle przyjmuje się prostą funkcję produkcji typu Cobb-Douglasa PKB = A × L α × K 1-α

8 Metodologia prognoz długookresowych 1.Produktywność: -konwergencja do wartości dla krajów rozwiniętych (np. model Nelsona-Phelpsa, Lucasa, inne) 2.Kapitał: - utrzymanie na założonej relacji względem PKB, ewentualnie w średnim okresie konwergencja do założonej relacji

9 Metodologia prognoz długookresowych 3.Praca: L = (1-stopa bezrobocia) × stopa aktywności zawodowej × ludność w wieku produkcyjnym - kluczowa rola założeń dotyczących demografii i czynników strukturalnych wpływających na kształtowanie się aktywności zawodowej -stopa bezrobocia na poziomie stopy równowagi (aktywni zawodowo, klin podatkowy, kapitał, produktywność…) -konwergencja stóp aktywności zawodowej w ramach grup wiekowych do poziomów obserwowanych w krajach rozwiniętych

10 Problemy z prognozami demograficznymi 1.Kluczowe znaczenie prognoz demograficznych dla kształtowania się w długim okresie najważniejszego czynnika produkcji – pracy 2.Problem ze źródłem prognoz demograficznych: - GUS: do 2035 r. - Eurostat: do 2060 r. - ZUS: na bazie GUS do teoretycznie prognoza Eurostatu jest konsultowana z GUS - praktycznie: istotne różnice - problem punktu startowego

11 Brak aktualizacji prognoz demograficznych – punkt startowy

12 Wybrane różnice w prognozach GUS i Eurostat

13 Metodologia prognoz długookresowych - wnioski 1.Scenariusz vs. Prognoza; dla podstawowych zmiennych realnych 2.W przypadku zmiennych nominalnych – zwykle na stałym poziomie, np. celu inflacyjnego 3.Duże znaczenie przyjętych założeń egzogenicznych i tempa konwergencji do wybranych celów 4.Konieczna analiza wrażliwości

14 Potencjalne konsekwencje przyjęcia różnych założeń dla czynników produkcji

15 Pytania -Czy można, czy celowe jest przygotowanie jednej prognozy długookresowej do różnych celów? >>> CO2 / projekcje fiskalne / projekcje emerytalne -Czy przygotowana przez administrację czy jednostki zewnętrzne? -Jakie instytucje zaangażowane? >>> GUS, ZUS, MG, MF -Kto wiodący? -Jaki horyzont? >>> 20 / 60 lat -Jakie zmienne? -Czy kwestie prognozowania długookresowego uregulować formalnie? >>> kompetencje, zakres, zatwierdzanie, terminy >>> w ustawie? -Jak często aktualizowana prognoza długookresowa, czy spójna z prognozami krótkookresowymi (np. WPFP, UB, APK)? >>> raz do roku / raz na 2 lata / …. -Kto powinien przygotowywać prognozę demograficzną? (GUS/ZUS/EUROSTAT). Czy powinna też być konsultowana w kraju? Jaki horyzont? Czy może się różnić od Eurostatu?

16 Podsumowanie 1.Konieczność opracowania i aktualizacji spójnego scenariusza długookresowego dla Polski w ramach szerokiej współpracy ośrodków krajowych 2.Jedna spójna prognoza demograficzna dla Polski GUS/Eurostat/ZUS 3.Dostosowanie harmonogramu prognoz w celu uniknięcia problemu aktualizacji danych (Eurostat-KE vs. GUS-ZUS) 4.Wypracowanie wspólnych założeń dla kształtowania się czynników produkcji wraz z przygotowaniem szczegółowego uzasadnienia - pilne: obecnie powstaje prognoza AWG


Pobierz ppt "Długookresowe prognozowanie makroekonomiczne Ministerstwo Finansów, Polska Seminarium, Analiza Uwarunkowań Niezbędnych do Sporządzania Długoterminowych."

Podobne prezentacje


Reklamy Google