Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Niniejsza prezentacja powstała w ramach projektu Lokomotywa zrównoważonego rozwoju – partnerstwo na rzecz ekorozwoju w gminie dofinansowanego ze środków.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Niniejsza prezentacja powstała w ramach projektu Lokomotywa zrównoważonego rozwoju – partnerstwo na rzecz ekorozwoju w gminie dofinansowanego ze środków."— Zapis prezentacji:

1

2 Niniejsza prezentacja powstała w ramach projektu Lokomotywa zrównoważonego rozwoju – partnerstwo na rzecz ekorozwoju w gminie dofinansowanego ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

3 W rozwoju zrównoważonym zużywanie zasobów odnawialnych następuje wolniej, niż ich odtwarzanie, zaś zasobów nieodnawialnych wolniej, niż wprowadzanie ich substytutów. Zasada ta oznacza rozwój gospodarczy w zgodzie ze społecznym i przyrodniczym otoczeniem, a nie ich kosztem. Jest to rozwój pożądany społecznie, uzasadniony ekonomicznie i dopuszczalny ekologicznie. Polega na racjonalnym i efektywnym wykorzystywaniu zasobów (kapitałów): gospodarczych, społecznych i przyrodniczych. Zakłada realizację rozwoju trójwymiarowego, zintegrowanego i wielofunkcyjnego – SPOŁECZNO GOSPODARCZEGO EKOLOGICZNEGO

4 Przyczyny powstania koncepcji zrównoważonego rozwoju (ekorozwoju): Niekontrolowany wzrost gospodarczy Zanieczyszczenie środowiska Antropopresja Bieda, ubóstwo i wykluczenie społeczne Niezrównoważona konsumpcja Kurczenie się zasobów naturalnych Zagrożenie kryzysem ekologicznym

5 Raport Sekretarza Generalnego ONZ U Thanta Człowiek i jego Środowisko (1969) Konferencja ONZ w Sztokholmie – Deklaracja Sztokholmska w sprawie Naturalnego Środowiska Człowieka (1975 r.) Raport Światowej Komisji do spraw Środowiska i Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych pod przewodnictwem Gro Harlem Brundtland pt. Nasza Wspólna Przyszłość (1987) – stwierdzenie: ROZWÓJ ZRÓWNOWAŻONY = rozwój który zaspokaja potrzeby obecne, nie pozbawiając przyszłych pokoleń możliwości zaspokajania ich potrzeb Zrównoważony rozwój jest drogą ku poprawie jakości życia – istnieje konieczność integracji działań w trzech obszarach: gospodarka, środowisko, społeczeństwo Wzrost gospodarczy musi być równomiernym podziałem korzyści. Konieczna jest ochrona zasobów naturalnych DLA PRZYSZŁYCH POKOLEŃ

6 Deklaracja Sztokholmska wyodrębniła trzy podstawowe cechy tego rozwoju: RÓWNOWAŻENIE – podczas planowania i realizacji rozwoju utrzymuje właściwe proporcje między potrzebami gospodarczymi, potrzebami społeczeństw i potrzebami środowiska. TRWAŁOŚĆ – podejmowane dziś działania nie mogą ograniczać możliwości rozwoju w przyszłości. SAMOPOWSTRZYMYWANIE SIĘ – bazuje na wykorzystaniu zasobów odnawialnych i ich substytutów, tworząc rezerwy i bodźce dla przyszłego rozwoju.

7 Szczyt Ziemi w Rio de Janeiro (1992 r.) – przyjęte dokumenty: KARTA ZIEMI – zawierającą zbiór podstawowych zasad zrównoważonego rozwoju oraz praw, obowiązków państw i obywateli wobec środowiska naturalnego. AGENDA 21 – międzynarodowy program działań na rzecz ochrony środowiska realizowany na szczeblach krajowych i lokalnych. Konwencja w sprawie zmian klimatu – której pokłosiem są m.in.: Protokół z Kioto, Protokół Montrealski, coroczne konwencje klimatyczne dotyczące zmniejszania emisji gazów cieplarniach, czy też nowe ekonomiczne instrumenty ochrony powietrza, jak handel emisjami, czy system opłat za emisję.

8 Szczyt Ziemi w Rio de Janeiro (1992 r.) – przyjęte dokumenty cd.: Konwencja o zachowaniu różnorodności biologicznej Konwencja o zachowaniu różnorodności biologicznej – celem jest ochrona różnorodności biologicznej, zrównoważone użytkowanie jej elementów oraz uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści wynikających z wykorzystywania zasobów genetycznych. Deklaracja dotycząca kierunku rozwoju, ochrony i użytkowania lasów Deklaracja dotycząca kierunku rozwoju, ochrony i użytkowania lasów – wyznaczająca nowoczesne sposoby ochrony i użytkowania lasów wszystkich typów. W Polsce doprowadziła do wyodrębnienia polityki leśnej państwa, dążącej do postrzegania lasów jako podstawowego składnika środowiska naturalnego, wymagającego szczególnej troski i do wzrostu powierzchni lesistości kraju Kontynuacją Szczytu Ziemi w Rio były: XIX Sesja Specjalna Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych Rio + 5 (Nowy York 1997 r.) Szczyt Ziemi w Johannesburgu w 2002 r. – Plan Działania.

9 2001 r. - Zrównoważona Europa dla Lepszego Świata: Strategia Zrównoważonego Rozwoju Unii Europejskiej (odnowiona w 2006 r.) 2010 r. - Europa 2020 – Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu – priorytety: wzrost inteligentny (ang. smart growth ), czyli rozwój oparty na wiedzy i innowacjach, wzrost zrównoważony (ang. sustainable growth ), czyli transformacja w kierunku gospodarki niskoemisyjnej, efektywnie korzystającej z zasobów i konkurencyjnej, wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu ( ang. inclusive growth ), czyli wspieranie gospodarki charakteryzującej się wysokim poziomem zatrudnienia i zapewniającej spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną Strategia Zielonego Wzrostu OECD (The OECD Green Growth Strategy)The OECD Green Growth Strategy

10 1991 r. – Polityka ekologiczna państwa 2000 r. – II Polityka ekologiczna państwa 2002 r. – Program wykonawczy do II Polityki ekologicznej państwa na lata 2002–2010 (2002) 2002 r. – Strategia zrównoważonego rozwoju Polski do 2025 roku 2003 r. – Polityka ekologiczna Państwa na lata z uwzględnieniem perspektywy na lata 2007–2010 (2003) 2009 r. – Polityka ekologiczna Państwa w latach z perspektywą do roku 2016 (2009)

11 Polityka ekologiczna państwa w latach z perspektywą do roku precyzuje zadania dla samorządów terytorialnych. Należą do nich: wzmocnienie systemu zarządzania środowiska poprzez utworzenie struktur organizacyjnych realizujących publiczne zadania w zakresie tzw. planowania ekologicznego, przy szerokim udziale społecznym, planów i programów rozwoju; gromadzenie, przetwarzanie i udostępnianie informacji o środowisku; rozwijanie dialogu między instytucjami administracji a biznesem w ramach dobrowolnych porozumień ekologicznych; uwzględnienie w metodyce prac planistycznych potrzeb ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju – zweryfikowanie lub opracowanie nowych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; wzmocnienie etatowe służb ochrony środowiska i gospodarki wodnej; wzmocnienie pozycji gminy przy ustalaniu lokalizacji inwestycji – uczestnictwo w procedurze ocen oddziaływania na środowisko;

12 Polityka ekologiczna państwa w latach z perspektywą do roku precyzuje zadania dla samorządów terytorialnych. Należą do nich (cd.): wprowadzenie procedur umożliwiających gminie występowanie w charakterze inicjatora ustanawiania pomników przyrody, rezerwatów, parków, tworzenia parków wiejskich i miejskich oraz innych obiektów chronionych, leżących całkowicie lub w części na terytorium gminy; zaostrzenie normatywów oraz powiększenie opłat i kar ponad wielkości przyjęte dla całego kraju lub województwa; przygotowanie planów inwestycyjnych i rozwoju w dziedzinie wykorzystania energii odnawialnej; zwiększenie stopnia zalesiania, przygotowanie strategii i planów gospodarowania odpadami, programów ochrony środowiska; opracowanie programu informowania społeczeństwa o nadzwyczajnych zagrożeniach środowiska; podjęcie działań na rzecz wzrostu świadomości ekologicznej; wzmocnienie gminnych wydziałów rolnictwa w związku z potrzebami wdrożenia kodeksu dobrych praktyk rolniczych.

13 Prawo ochrony środowiska (art. 3, pkt 50): Zrównoważony rozwój jest to taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń.

14 Konstytucja RP z 1997 roku w Art. 5. odwołuje sie do zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska: Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego terytorium, zapewnia wolność i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa narodowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju. W art. 74 Konstytucja RP stwierdza, że: Władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszłym pokoleniom. Ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych. Każdy ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska. Władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska.

15 Na poziomie gminy trwały i zrównoważony rozwój powinien uwzględniać zapewnienie trwałości w odniesieniu do: rozwoju lokalnego społeczności poprzez ciągłość pokoleniową, wyższy poziom intelektualny następnego pokolenia oraz rozwój indywidualny każdego z mieszkańców gminy, trwałości użytkowania środowiska, a w szczególności funkcjonowania i produktywności podstawowych ekosystemów: lasów, jezior, łąk oraz gleb uprawnych, trwałości gospodarowania, gdzie nie można dopuścić do sytuacji, że jakaś gmina będzie żyć kosztem pozostałych podatników kraju, równoważenie między wydatkami na inwestycje i pozainwestycyjne formy rozwoju. LOKALNA AGENDA 21 – LOKALNA STRATEGIA ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

16 Opracowano wiele zestawów mierników zrównoważonego rozwoju. Dotyczą one obszarów i dziedzin: środowiskowego i przestrzennego (stopień zanieczyszczenia i jakość środowiska – powietrza, wody, gleby; bioróżnorodność; ilość obszarów chronionych; sposób i jakość zagospodarowania przestrzeni); gospodarczego (energetyka, transport, gospodarka odpadami, infrastruktura, dostęp do usług, przedsiębiorczość, stopień informatyzacji, innowacyjność); społecznego (dostęp do oświaty i edukacji, demografia, zatrudnienie, mieszkalnictwo, opieka społeczna i zdrowotna, wykształcenie i kwalifikacje ludności); instytucjonalno-politycznego (stopień rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, kultura, partycypacja społeczna, zarządzanie ryzykiem i bezpieczeństwo publiczne, jakość i skuteczność lokalnej polityki rozwoju). Wskaźniki: PRESJI – STANU - REAKCJI

17

18

19 Zasada ta oznacza, że: odpowiednie działania powinny być podejmowane już wtedy, gdy pojawia się uzasadnione prawdopodobieństwo, że problem wymaga rozwiązania, a nie dopiero wtedy, kiedy istnieje pełne tego naukowe potwierdzenie. przeciwdziałanie negatywnym skutkom środowiska powinno być podejmowane na etapie planowania i realizacji przedsięwzięcia na podstawie posiadanej wiedzy, wdrożonych procedur ocen oddziaływania na środowisko oraz monitorowania prowadzonych przedsięwzięć. Zasada prewencji, zwana jest także inaczej: zasadą zapobiegania lub zasadą aktywnej polityki, a także w węższym rozumieniu zasadą likwidacji zanieczyszczeń u źródła.

20 Zasada ta zakłada, że przy podziale dostępnych środków na ochronę środowiska, preferencje będą uzyskiwały działania w następującym porządku hierarchicznym: zapobieganie powstawaniu zanieczyszczeń i innych uciążliwości, tj. działanie na rzecz przebudowy produkcji i konsumpcji w kierunki zmniejszania presji na środowisko przez stosowanie najlepszych dostępnych technik (BAT), recykling, czyli zamykanie obiegu materiałów i surowców, odzysk energii, wody i surowców ze ścieków oraz z odpadów, a także gospodarcze wykorzystanie odpadów, zamiast ich składowania, zintegrowane podejście do ograniczania i likwidacji zanieczyszczeń – to realizacja Dyrektywy Rady 91/61/WE w sprawie zintegrowanego zanieczyszczania i kontroli (tzw. Dyrektywa IPPC), wprowadzanie zintegrowanych systemów zarządzania i kontroli według standardów EMAS lub ISO 14001, programów czystszej produkcji oraz programu Responsibility and Care. Wynika z tego, że lepiej jest i taniej jest minimalizować emisję zanim wyrządzi ona znaczne skutki środowiskowe, niż likwidować powstałe szkody środowiskowe.

21 Zasada ta oznacza: uwzględnianie w politykach sektorowych, takich jak np. energetycznej, transportowej, czy planistycznej, celów ekologicznych na równi z celami gospodarczymi i społecznymi. integrację kwestii środowiskowych z procesami decyzyjnymi na rożnych szczeblach zarządzania: od rządowego, poprzez wojewódzki, do lokalnego. przenikanie zapisów Polityki Ekologicznej Państwa do polityk sektorowych, do planów i programów szczebla wojewódzkiego oraz gminnego.

22 integracja polityk i strategii lokalnych powinna opierać się na współpracy władz ze społecznością, na stworzeniu tzw. lobby ekologicznego, składającego się z rożnych przedstawicieli mieszkańców, reprezentujących wielorakie interesy, ale umiejących ze sobą rozmawiać, w celu stworzenia wspólnej wizji rozwoju gminy. Powinni znaleźć się tu lokalni przedsiębiorcy, przedstawiciele organizacji pozarządowych, nauczyciele, artyści, rolnicy, itd. Dokumenty, które będą tworzone w gminie, a szczególnie długookresowe strategie, powinny zawierać odniesienia do innych dokumentów cząstkowych (np. Programu Ochrony Środowiska) i być poddane szerokiej konsultacji społecznej - wtedy uda się uniknąć rozbieżności interesów, jak i zapisów. Uda się realizować przez kolejne dekady obraną wizję rozwoju gminy, nieżalenie od zmieniających się władz i ugrupowań politycznych.

23 Zasada ta związana jest z kategorią zrównoważonego rozwoju nawiązującą do sprawiedliwości międzypokoleniowej. Polega na zaspokajanie potrzeb materialnych i cywilizacyjnych obecnego pokolenia z tworzeniem i utrzymaniem warunków do zaspokojenia potrzeb przyszłym pokoleniom. To także zaspokojenie potrzeb grup i jednostek ludzkich do sprawiedliwego dostępu do ograniczonych zasobów przyrodniczych (np. wody, ziemi, kopalin). Istotne jest także uwzględnianie w dokumentach programowych, szczególnie szczebla niższego, potrzeb rozwojowych lokalnych społeczności przez zachowanie trwałości podstawowych procesów przyrodniczych ze stałą ochroną różnorodności przyrodniczej.

24 Zasada regionalizacji polega na modyfikacji instrumentów polityki ekologicznej w zależności od lokalnych uwarunkowań. Poszerza kompetencje samorządów do ustanawiania regionalnych opłat, kar i wymogów ekologicznych wobec jednostek gospodarczych. Kompetencje te są zwiększone na takich obszarach jak: – na terenach zagrożonych degradacją i silnie przekształconych; – na terenach o wysokich walorach przyrodniczych (z przewagą funkcji ochronnych, naukowych, rekreacyjnych, z dużym odsetkiem zalesień lub upraw ekologicznych); – na obszarach pośrednich, z przewagą intensywnego rolnictwa i umiarkowanie rozwijanego przemysłu, głównie przetwórczego.

25 Zasada ta: zakłada udział społeczeństwa w programowaniu rozwoju, interpretacji i wdrażaniu koncepcji zrównoważonego rozwoju. jest realizowana poprzez stworzenie instytucjonalnych i prawnych warunków do udziału obywateli, grup społecznych i organizacji pozarządowych, w tym działających na rzecz ochrony środowiska. Podstawy prawne zawarte są przede wszystkim w: ustawie zasadniczej, ustawie Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150) ustawie o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowiska (Dz. U. z 7 listopada 2008, Nr 199, poz. 1227). Zasada ta jest wspierana przez system edukacji ekologicznej, kształtowanie nowego wzorca konsumpcji i etyki wobec środowiska.

26 Wyrazem zasady jest: zachęcenie społeczeństwa do włączania się w tworzenie i opiniowanie opracowań lokalnych, takich jak: program ochrony środowiska, plan gospodarki odpadami, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jak również udział w procedurze ocen oddziaływania na środowisko i udzielenia pozwolenia zintegrowanego. Tylko aktywne i świadome społeczeństwo będzie umiało stworzyć wizję środowiska, w tym swojego miejsca zamieszkania, jeśli samo włączy się w jego kreację, Społeczność lokalna musi zdawać sobie sprawę z tego, że dokumenty strategiczno-planistyczne są przede wszystkim tworzone dla niej, a nie po to aby zdobić półki. Społeczność lokalna powinna włączać się w świadomy monitoring środowiska i zgłaszać nadużycia. Tym sposobem będzie także realizować założenia lokalnej Agendy 21.

27 BAT – Best Available Techniques Zgodnie z zaleceniami Dyrektywy IPPC (Integrated Pollution Prevention and Control), podmioty gospodarcze muszą w danej kategorii branżowej zastosować i pracować na najlepszej dostępnej technice. Najlepsze Dostępne Techniki w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska (art. 3) to najbardziej efektywny oraz zaawansowany poziom rozwoju technologii i metod prowadzenia danej działalności, wykorzystywany jako podstawa ustalania granicznych wielkości emisyjnych, mających na celu eliminowanie emisji lub, jeżeli nie jest to praktycznie możliwe, ograniczanie emisji i wpływu na środowisko jako całość. Zadaniem BAT-ów jest przede wszystkim umożliwienie wywiązania się przedsiębiorcom z dotrzymania norm i standardów emisyjnych, a tym samym obniżenie kosztów funkcjonowania zakładu, poprzez zmniejszenie obciążeń finansowych opłat i kar za gospodarcze korzystanie ze środowiska.

28 Wymagania dyrektywy IPPC, a zatem konieczność stosowania BAT, odnoszą się do następujących głównych kategorii działalności przemysłowej: – przemysłu energetycznego (elektrowni i ciepłowni), produkcji i obróbki metali (instalacji do produkcji i obróbki żelaza i metali nieżelaznych), przemysłu mineralnego (instalacji do produkcji cementu i wapna, hut szkła, zakładów ceramicznych), przemysłu chemicznego (instalacji wytwarzających produkty chemii organicznej i nieorganicznej, tworzyw sztucznych, rafinerii ropy i gazu), obiektów odzysku i unieszkodliwiania odpadów (m.in. składowisk opadów i spalarni odpadów), innych rodzajów działalności (m. in. papiernie, garbarnie, rzeźnie, instalacje przemysłu spożywczego, instalacje do intensywnej hodowli zwierząt).

29 Stosowana technologia powinna spełniać wymagania, przy których określaniu uwzględnia się w szczególności: stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń, efektywne wytwarzanie oraz wykorzystanie energii, zapewnienie racjonalnego zużycia wody i surowców oraz materiałów i paliw, stosowanie technologii bezodpadowych i małoodpadowych oraz możliwość odzysku powstających odpadów, rodzaj, zasięg oraz wielkość emisji, wykorzystanie porównywalnych procesów i metod, które zostały skutecznie zastosowane na skale przemysłową, wykorzystanie analizy cyklu życia produktów, postęp naukowo-techniczny. Zakłady, które muszą uzyskać licencję na prowadzenie działalności gospodarczej w postaci pozwolenia zintegrowanego oraz biorące udział w handlu emisjami muszą obligatoryjnie posiadać technologie BAT.

30 Polluter Pays Principle – zasada sprawcy – zanieczyszczający płaci Mówi o tym, że podmiot gospodarczy korzystający z zasobów środowiska i wprowadzający doń zanieczyszczenia jest podporządkowany zasadzie płacenia za gospodarcze korzystanie ze środowiska. Zasada jest wyrażona w art. 174 Traktatu Wspólnoty Europejskiej mówiącym o obowiązku pokrywania kosztów naprawy szkód ekologicznych przez ich sprawcę. Klasyfikacja tych kosztów jest następująca: – koszty działań prewencyjnych, ograniczania i likwidacji zanieczyszczeń, w tym koszty dostosowania się do standardów ekologicznych; – koszty szkód spowodowanych przez zanieczyszczającego i działań rekompensacyjnych – koszty wpłat dokonanych przez zanieczyszczającego władzom publicznym z tytułu powodowanych zanieczyszczeń – część kosztów administracyjnych związanych z zarządzaniem środowiskiem.

31 Zasada ta umożliwiła wprowadzenie kilku rodzajów regulacji funkcjonowania przedsiębiorstwa, są to: regulacja ekonomiczna (opłaty i kary, w tym opłaty produktowe, depozytowe, recyklingowe, koncesyjne), regulacja prawna (normy i standardy jakości środowiska, pozwolenia sektorowe i zintegrowane, koncesje, akty prawa), regulacja technologiczna (stosowanie najlepszych dostępnych technik – BAT).

32 Zasada ta: jest formą regulacji bezpośredniej, administracyjno-prawnej i ekonomicznej ilości wprowadzanych substancji polutogennych do środowiska przez emitentów. odgrywa ogromną rolę w internalizacji (uwzględnieniu) kosztów zewnętrznych środowiska (obciążenie podmiotów wywołujących powstanie strat ekologicznych kosztami ich wyeliminowania lub zrekompensowania). pokazuje prawdziwe koszty wyprodukowania towarów i usług (uwzględnia zewnętrzne koszty środowiskowe). umożliwia przestrzeganie zasady sprawiedliwości społecznej (płaci tylko ten, który zanieczyszcza, a nie cale społeczeństwo). pełni funkcję bodźcową, ponieważ przedsiębiorcy przez inwestowanie w nowe technologie, obniżają koszty funkcjonowania przedsiębiorstwa, a tym samym cen produktów i usług. pełni funkcję dochodową przez pozyskanie dodatkowych pieniędzy na działania w ochronie środowiska i gospodarce wodnej (centralizacja środków i ich wtórna redystrybucja do funduszy celowych).

33 Planowanie przestrzenne ogrywa dużą rolę w prawidłowym gospodarowaniu kapitałem naturalnym. W planach przestrzennego zagospodarowania, szczególnie gminy, konieczne jest uwzględnienie potrzeb ochrony różnorodności biologicznej, krajobrazowej i zasobów. W jego zapisach powinny znaleźć się ostatecznie zapisy takich dokumentów lokalnych jak: ekofizjografia czy program ochrony środowiska Dobrze przyjęte założenia planu i wykonane nad nim konsultacje społeczne pozwolą w przyszłości uniknąć nieporozumień i sporów dotyczących wymagań ochrony środowiska w kontekście procedur inwestycyjnych i konieczności rozwoju infrastruktury. Pozwala na szybkie sprawdzenie dopuszczalności danego rodzaju inwestycji na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, szczególnie inwestycji uciążliwych dla środowiskowa.

34 Zasada ekonomizacji = zasada efektywności ekonomicznej. Prowadzenie polityki ekologicznej w tai sposób, aby cele ekologiczne były osiągane minimalnym kosztem społecznym i finansowym. Dotyczy wykorzystania mechanizmu rynkowego z zachowaniem minimalnego interwencjonizmu państwa Polega na wprowadzaniu: preferencyjnych kredytów i subwencji inwestycyjnych (np. Bank Ochrony Środowiska), opłat depozytowych, produktowych i recyclingowych; stosowanie opłat koncesji i związanych z wydaniem określonych pozwoleń, Zasada ma zachęcić przedsiębiorców do działań proekologicznych w sposób rynkowy i najbardziej ekonomiczny.

35 Wspólne rozwiązywanie europejskich i globalnych problemów ochrony środowiska. Konieczność ściślej współpracy rządów wszystkich państw i wzajemna pomoc. Wspólne uchwalanie konwencji i prawa międzynarodowego i ich wspólne przestrzeganie dla dobra ilości i jakości zasobów środowiska. Ścisła i konsekwentna kooperacja, oznaczająca dążenie do współpracy i konsensusu rozwiązywania globalnych i transgranicznych problemów ochrony środowiska.

36 Wykaz przydatnych linków i publikacji podano w wykładzie głównym. Dziękujemy za uwagę !


Pobierz ppt "Niniejsza prezentacja powstała w ramach projektu Lokomotywa zrównoważonego rozwoju – partnerstwo na rzecz ekorozwoju w gminie dofinansowanego ze środków."

Podobne prezentacje


Reklamy Google