Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

JESTEM Program profilaktyczno-edukacyjny dla młodzieży Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Instytut Psychologii Instytut Psychologii.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "JESTEM Program profilaktyczno-edukacyjny dla młodzieży Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Instytut Psychologii Instytut Psychologii."— Zapis prezentacji:

1

2 JESTEM Program profilaktyczno-edukacyjny dla młodzieży Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Instytut Psychologii Instytut Psychologii Uniwersytet Łódzki Uniwersytet Łódzki ŁÓDŹ 2005 ŁÓDŹ 2005

3 Poczucie własnej wartości odgrywa w życiu każdego człowieka szczególną rolę. Determinuje wiele zachowań, styl funkcjonowania w relacjach z innymi, decyduje o samopoczuciu i stopniu akceptacji siebie. Gdy jest właściwe, otwiera człowiekowi perspektywę rozwoju i, w efekcie, pozwala na satysfakcjonujące życie. Kiedy jest zbyt niskie, może przyczyniać się do powstawania różnorodnych zaburzeń, konfliktów z innymi ludźmi, uwalniania negatywnych emocji, poczucia winy czy osamotnienia. To prosta droga do wszelkich uzależnień. Poczucie własnej wartości odgrywa w życiu każdego człowieka szczególną rolę. Determinuje wiele zachowań, styl funkcjonowania w relacjach z innymi, decyduje o samopoczuciu i stopniu akceptacji siebie. Gdy jest właściwe, otwiera człowiekowi perspektywę rozwoju i, w efekcie, pozwala na satysfakcjonujące życie. Kiedy jest zbyt niskie, może przyczyniać się do powstawania różnorodnych zaburzeń, konfliktów z innymi ludźmi, uwalniania negatywnych emocji, poczucia winy czy osamotnienia. To prosta droga do wszelkich uzależnień. Celem programu profilaktyczno-edukacyjnego JESTEM jest uporządkowanie wiedzy o sobie. Uczestnicy mają okazję do pogłębiania świadomości wizerunku własnej osoby w oczach swoich oraz innych osób. Program daje im szansę na odszukanie w sobie jak najwięcej pozytywnych cech i mocnych stron. Pozwala na utrwalanie pozytywnego obrazu siebie, a jednocześnie pomaga w rozwijaniu umiejętności wykorzystywania mocnych stron do realizacji różnorodnych celów. Wiara w siebie daje poczucie bezpieczeństwa, wzmacnia wewnętrznie, pozwala na niezależność i czyni ludzi odpornymi na złe wpływy z zewnątrz. Celem programu profilaktyczno-edukacyjnego JESTEM jest uporządkowanie wiedzy o sobie. Uczestnicy mają okazję do pogłębiania świadomości wizerunku własnej osoby w oczach swoich oraz innych osób. Program daje im szansę na odszukanie w sobie jak najwięcej pozytywnych cech i mocnych stron. Pozwala na utrwalanie pozytywnego obrazu siebie, a jednocześnie pomaga w rozwijaniu umiejętności wykorzystywania mocnych stron do realizacji różnorodnych celów. Wiara w siebie daje poczucie bezpieczeństwa, wzmacnia wewnętrznie, pozwala na niezależność i czyni ludzi odpornymi na złe wpływy z zewnątrz. Program adresowany jest do młodzieży szkolnej. Może być pomocny w pracy wychowawczej i profilaktycznej pedagogów, którzy cieszą się zaufaniem uczniów. Program adresowany jest do młodzieży szkolnej. Może być pomocny w pracy wychowawczej i profilaktycznej pedagogów, którzy cieszą się zaufaniem uczniów.

4 Ćwiczenie 1 Ćwiczenie 1 Wszyscy Ci, którzy… Wszyscy Ci, którzy… (Zabawa integracyjna, źródło: J. Rojewska, Grupa bawi się i pracuje. Część II., Wałbrzych, 2000: Oficyna Wydawnicza UZUS) (Zabawa integracyjna, źródło: J. Rojewska, Grupa bawi się i pracuje. Część II., Wałbrzych, 2000: Oficyna Wydawnicza UZUS) Celem ćwiczenia jest integracja uczestników zajęć i zbudowanie klimatu współpracy w grupie. Celem ćwiczenia jest integracja uczestników zajęć i zbudowanie klimatu współpracy w grupie. Materiały: Materiały: krzesła – o jedno mniej niż uczestników. krzesła – o jedno mniej niż uczestników. Przebieg ćwiczenia: Przebieg ćwiczenia: Wszyscy siedzą w kręgu, a jedna osoba (np. ochotnik) stoi w środku, ponieważ nie ma swojego krzesła (wcześniej odejmujemy jedno krzesło). Wszyscy siedzą w kręgu, a jedna osoba (np. ochotnik) stoi w środku, ponieważ nie ma swojego krzesła (wcześniej odejmujemy jedno krzesło). Prowadzący podaje komendę, na którą niektóre osoby muszą wstać i szybko zamienić się miejscami. Np. A teraz zamieniają się miejscami wszyscy ci, którzy mają niebieskie oczy. Na tę komendę wstają i biegną do innych krzeseł wszystkie osoby, które mają niebieskie oczy. Osoba podająca komendę stara się znaleźć krzesło dla siebie. Prowadzący podaje komendę, na którą niektóre osoby muszą wstać i szybko zamienić się miejscami. Np. A teraz zamieniają się miejscami wszyscy ci, którzy mają niebieskie oczy. Na tę komendę wstają i biegną do innych krzeseł wszystkie osoby, które mają niebieskie oczy. Osoba podająca komendę stara się znaleźć krzesło dla siebie. Osoba, której nie uda się usiąść na krześle, pozostaje w środku kręgu i podaje kolejną komendę. Osoby zamieniają się miejscami itd. Osoba, której nie uda się usiąść na krześle, pozostaje w środku kręgu i podaje kolejną komendę. Osoby zamieniają się miejscami itd.

5 Ćwiczenie 2 Ćwiczenie 2 Zabawa integracyjna: BINGO Zabawa integracyjna: BINGO Celem ćwiczenia jest integracja uczestników zajęć i zbudowanie klimatu współpracy w grupie. Celem ćwiczenia jest integracja uczestników zajęć i zbudowanie klimatu współpracy w grupie. Materiały: Materiały: arkusze BINGO (załącznik nr 1), mazaki arkusze BINGO (załącznik nr 1), mazaki(załącznik nr 1), (załącznik nr 1), Przebieg ćwiczenia: Przebieg ćwiczenia: Prowadzący rozdaje uczniom arkusze BINGO Prowadzący rozdaje uczniom arkusze BINGO Zadaniem uczestników jest wypełnienie poszczególnych chmurek imionami członków grupy (za ich zgodą), do których odnoszą się zawarte w nich informacje (po jednej osobie w chmurce). Zadaniem uczestników jest wypełnienie poszczególnych chmurek imionami członków grupy (za ich zgodą), do których odnoszą się zawarte w nich informacje (po jednej osobie w chmurce). Zadanie jest na czas, osoba, która skończy jako pierwsza krzyczy BINGO Zadanie jest na czas, osoba, która skończy jako pierwsza krzyczy BINGO Uwaga: Jedną osobę można wpisać maksymalnie do 2 chmurek Uwaga: Jedną osobę można wpisać maksymalnie do 2 chmurek

6 Osoba, która często się uśmiecha Osoba, która lubi lody Osoba, która dużo czyta Osoba, która jest sprawna fizycznie Osoba, która nosi okulary Osoba, która lubi pizzę Osoba o długich włosach Osoba, która dobrze tańczy Osoba, która ma dobre oceny Osoba, która lubi kino Osoba, która mieszka za miastem Osoba, która zna angielski, itd.

7 Ćwiczenie 3 Ćwiczenie 3 Moja klasa Moja klasa Celem ćwiczenia jest analiza grupy pod względem ujawnianych cech osobowych, ważnych z punktu widzenia funkcjonowania w grupie rówieśniczej. Celem ćwiczenia jest analiza grupy pod względem ujawnianych cech osobowych, ważnych z punktu widzenia funkcjonowania w grupie rówieśniczej. Materiały: Materiały: arkusze MOJA KLASA ( załącznik nr 2 ), mazaki arkusze MOJA KLASA ( załącznik nr 2 ), mazaki( załącznik nr 2 ), ( załącznik nr 2 ), Przebieg ćwiczenia: Przebieg ćwiczenia: Uczestnicy wypełniają przygotowane wcześniej arkusze. W poszczególne pola okręgu wpisują imiona różnych osób z klasy, którym mogą przyporządkować podane cechy (maksymalnie po 3 w każdej części koła). Uczestnicy wypełniają przygotowane wcześniej arkusze. W poszczególne pola okręgu wpisują imiona różnych osób z klasy, którym mogą przyporządkować podane cechy (maksymalnie po 3 w każdej części koła). Na dużym arkuszu (tablicy) porządkują zebrany materiał, przyporządkowując konkretne osoby do podanych w diagramie cech w polach koła. Na dużym arkuszu (tablicy) porządkują zebrany materiał, przyporządkowując konkretne osoby do podanych w diagramie cech w polach koła. Grupa, pod kierunkiem prowadzącego, analizuje, które z cech sprzyjają, a które utrudniają funkcjonowanie w grupie. Grupa, pod kierunkiem prowadzącego, analizuje, które z cech sprzyjają, a które utrudniają funkcjonowanie w grupie.

8 skromny pogodnysilny zdecydowany nieśmiały ugodowy narzucający swoją wolę skryty przebojowy uległy uczynny bezkompromisowy

9

10 Ćwiczenie 4 Ćwiczenie 4 Jak widzę siebie? Jak widzą mnie inni? Jak widzę siebie? Jak widzą mnie inni? Celem ćwiczenia jest ułatwienie samopoznania pod kątem Celem ćwiczenia jest ułatwienie samopoznania pod kątem cech i zachowań określających poczucie własnej wartości. cech i zachowań określających poczucie własnej wartości. Materiały: Materiały: arkusz Skali Poczucia Własnej Wartości (SES) (załącznik nr 3), mazaki, materiały na temat autoprezentacji (załącznik nr 4) arkusz Skali Poczucia Własnej Wartości (SES) (załącznik nr 3), mazaki, materiały na temat autoprezentacji (załącznik nr 4)(załącznik nr 3), (załącznik nr 4)(załącznik nr 3), (załącznik nr 4) Przebieg ćwiczenia: Przebieg ćwiczenia: Prowadzący rozdaje grupie arkusze Skali Poczucia Własnej Wartości Rosenberga. Uczestnicy wypełniają skalę, a następnie obliczają wyniki na podstawie klucza podanego przez prowadzącego. SPWW określa poziom poczucia własnej wartości (niski, przeciętny lub wysoki). Prowadzący rozdaje grupie arkusze Skali Poczucia Własnej Wartości Rosenberga. Uczestnicy wypełniają skalę, a następnie obliczają wyniki na podstawie klucza podanego przez prowadzącego. SPWW określa poziom poczucia własnej wartości (niski, przeciętny lub wysoki). Kolejnym krokiem jest dyskusja na temat indywidualnych wyników uczestników zajęć: Kolejnym krokiem jest dyskusja na temat indywidualnych wyników uczestników zajęć: - Czy są zgodne z dotychczasową wiedzą o sobie? - Czy są zgodne z dotychczasową wiedzą o sobie? - Jakie konsekwencje dla funkcjonowania w grupie i własnego rozwoju mają: samoocena wysoka, przeciętna, niska? - Jakie konsekwencje dla funkcjonowania w grupie i własnego rozwoju mają: samoocena wysoka, przeciętna, niska? - Co wpływa na samoocenę? - Co wpływa na samoocenę? - Jak budować własną samoocenę? - Jak budować własną samoocenę? Na tle wiedzy uczestnikami sobie prowadzący omawia z uczestnikami zjawisko autoprezentacji oraz czynniki, jakie ją tworzą (załącznik nr 4) Na tle wiedzy uczestnikami sobie prowadzący omawia z uczestnikami zjawisko autoprezentacji oraz czynniki, jakie ją tworzą (załącznik nr 4)(załącznik nr 4)(załącznik nr 4)

11 Skala Poczucia Własnej Wartości (SES) M. Rosenberga; adaptacja Z. Juczyński, 1997 Skala Poczucia Własnej Wartości (SES) M. Rosenberga; adaptacja Z. Juczyński, 1997 Ogólnie mówiąc jestem z siebie zadowolony………… ZTT N ZN Ogólnie mówiąc jestem z siebie zadowolony………… ZTT N ZN Czasami myślę, że jestem całkiem do niczego……….ZTT N ZN Czasami myślę, że jestem całkiem do niczego……….ZTT N ZN Jestem przekonany, że mam kilka atutów…………….ZTT N ZN Jestem przekonany, że mam kilka atutów…………….ZTT N ZN Potrafię robić różne rzeczy tak dobrze, Potrafię robić różne rzeczy tak dobrze, jak większość innych ludzi……………………………. ZTT N ZN jak większość innych ludzi……………………………. ZTT N ZN Mam poczucie, że nie mam, z czego być dumnym… ZTT N ZN Mam poczucie, że nie mam, z czego być dumnym… ZTT N ZN Czasami wyraźnie czuję, że jestem niepotrzebny……ZTT N ZN Czasami wyraźnie czuję, że jestem niepotrzebny……ZTT N ZN Mam poczucie, że jestem wartościową osobą, Mam poczucie, że jestem wartościową osobą, przynajmniej na równi z innymi………………………. ZT T N ZN przynajmniej na równi z innymi………………………. ZT T N ZN Chciałbym mieć więcej poważania dla siebie…………ZT T N ZN Chciałbym mieć więcej poważania dla siebie…………ZT T N ZN Ogólnie ujmując, jestem skłonny uważać Ogólnie ujmując, jestem skłonny uważać siebie za pechowca…………………………………….. ZT T N ZN siebie za pechowca…………………………………….. ZT T N ZN Staram się pozytywnie patrzeć na siebie…………ZTT N ZN Staram się pozytywnie patrzeć na siebie…………ZTT N ZN ZT – zdecydowanie tak ZT – zdecydowanie tak T – tak T – tak N – nie N – nie ZN – zdecydowanie nie ZN – zdecydowanie nie Klucz: Klucz: Punktacja: ZT – 1 pkt.; T – 2 pkt.; N – 3 pkt.; ZN – 4 pkt. Punktacja: ZT – 1 pkt.; T – 2 pkt.; N – 3 pkt.; ZN – 4 pkt. W pytaniach: 2, 5, 6, 8, i 9 występuje odwrócona punktacja (ZT – 4 pkt.; T – 3 pkt.; N – 2 pkt., ZN – 1 pkt.). W pytaniach: 2, 5, 6, 8, i 9 występuje odwrócona punktacja (ZT – 4 pkt.; T – 3 pkt.; N – 2 pkt., ZN – 1 pkt.). Normy: Normy: 10 – 19 – wyniki wysokie 10 – 19 – wyniki wysokie 20 – 25 – wyniki przeciętne 20 – 25 – wyniki przeciętne 26 – 40 – wyniki niskie 26 – 40 – wyniki niskie

12 AUTOPREZENTACJA A SAMOOCENA AUTOPREZENTACJA A SAMOOCENA Żyjąc wśród ludzi bardzo często doświadczamy sytuacji, w których musimy zaprezentować samych siebie. W zależności od sytuacji staramy się eksponować te cechy, które są istotne dla pełnionych ról, np. w roli ucznia chcemy być postrzegani jako sumienni, obowiązkowi, pracowici, grzeczni, punktualni, etc. Niezależnie jednak od tego, jaką pełnimy rolę, cały czas jesteśmy sobą. Żyjąc wśród ludzi bardzo często doświadczamy sytuacji, w których musimy zaprezentować samych siebie. W zależności od sytuacji staramy się eksponować te cechy, które są istotne dla pełnionych ról, np. w roli ucznia chcemy być postrzegani jako sumienni, obowiązkowi, pracowici, grzeczni, punktualni, etc. Niezależnie jednak od tego, jaką pełnimy rolę, cały czas jesteśmy sobą. Sztuka autoprezentacji polega na takim przedstawieniu siebie, jakiego oczekują od nas inni ludzie, czyli na ekspozycji takich cech, aspektów własnej osoby, które są pożądane w określonej sytuacji. Sztuka autoprezentacji polega na takim przedstawieniu siebie, jakiego oczekują od nas inni ludzie, czyli na ekspozycji takich cech, aspektów własnej osoby, które są pożądane w określonej sytuacji. Pozytywna autoprezentacja zależy od wielu czynników, takich jak: Pozytywna autoprezentacja zależy od wielu czynników, takich jak: otwartość, otwartość, życzliwość w stosunku do ludzi, życzliwość w stosunku do ludzi, kreatywność, kreatywność, wiedza i doświadczenie, wiedza i doświadczenie, ale ważne jest także pierwsze wrażenie, które powstaje w pierwszej minucie (niektórzy mówią nawet o pierwszych 11 sekundach) spotkania. ale ważne jest także pierwsze wrażenie, które powstaje w pierwszej minucie (niektórzy mówią nawet o pierwszych 11 sekundach) spotkania.

13 Na naszą atrakcyjność, a co za tym idzie na jakość pierwszego wrażenia maja wpływ zachowania niewerbalne, czyli tzw. mowa ciała. Jak pokazują badania, słowa używane w codziennych kontaktach stanowią zaledwie 30% informacji płynącej z naszej strony, zaś komunikacja niewerbalna to 70 %. Składają się na nią: gesty, mimika, postawa ciała, ton głosu, kontakt wzrokowy ubiór, wygląd zewnętrzny – jest komunikatem o Twoim stosunku do siebie i do ludzi, z którymi się spotykasz, odległość od rozmówcy – dystans przestrzenny.

14 Ćwiczenie 5 Ćwiczenie 5 Moje terytorium, Moje terytorium, czyli jak chronić się przed ingerencją innych ludzi czyli jak chronić się przed ingerencją innych ludzi Celem ćwiczenia jest uświadomienie uczestnikom jak duży wpływ na ich życie mają oni sami oraz jak duży wpływ mają osoby z ich otoczenia, a także jak chronić się przed niekorzystną ingerencją innych osób. Celem ćwiczenia jest uświadomienie uczestnikom jak duży wpływ na ich życie mają oni sami oraz jak duży wpływ mają osoby z ich otoczenia, a także jak chronić się przed niekorzystną ingerencją innych osób. Materiały: Materiały: Arkusze MOJE TERYTORIUM (załącznik 5), mazaki, arkusze papieru, Arkusze MOJE TERYTORIUM (załącznik 5), mazaki, arkusze papieru,(załącznik 5), (załącznik 5), Przebieg ćwiczenia: Przebieg ćwiczenia: Burza mózgów na temat terytorium psychologicznego człowieka. Burza mózgów na temat terytorium psychologicznego człowieka. Uczestnicy wypełniają według instrukcji załącznik nr 5. Uczestnicy wypełniają według instrukcji załącznik nr 5. Dyskusja z grupą uwzględniająca następujące zagadnienia: Dyskusja z grupą uwzględniająca następujące zagadnienia: - Dlaczego ludzie przekraczają terytorium innych? (ustalamy listę przyczyn) - Dlaczego ludzie przekraczają terytorium innych? (ustalamy listę przyczyn) - Kto najczęściej przekracza granice terytorium psychologicznego innych? - Kto najczęściej przekracza granice terytorium psychologicznego innych? - Jak się przed tym skutecznie bronić? - Jak się przed tym skutecznie bronić?

15 –Chciałbym wpływać na innych w zakresie Inni wywierają na mnie wpływ w zakresie: Chcę zachować dla siebie: Dlaczego ludzie przekraczają terytorium innych? Ustalamy listę przyczyn. Kto najczęściej to robi? Jak się przed tym bronić?

16 ARKUSZ EWALUACYJNY ARKUSZ EWALUACYJNY Proszę oceń zajęcia, w których uczestniczyłeś przez ustosunkowanie się do podanych niżej twierdzeń. Zaznacz swoją odpowiedź na 5-stopniowej skali, zakreślając kółkiem cyfrę, która oddaje stopień zgodności z danym stwierdzeniem: Proszę oceń zajęcia, w których uczestniczyłeś przez ustosunkowanie się do podanych niżej twierdzeń. Zaznacz swoją odpowiedź na 5-stopniowej skali, zakreślając kółkiem cyfrę, która oddaje stopień zgodności z danym stwierdzeniem: 1 – całkiem się nie zgadzam 1 – całkiem się nie zgadzam 2 – raczej się nie zgadzam 2 – raczej się nie zgadzam 3 – nie mam zdania 3 – nie mam zdania 4 – zgadzam się w większości 4 – zgadzam się w większości 5 – zgadzam się w pełni 5 – zgadzam się w pełni Byłem zainteresowany/a tematem zajęć………………………………………… Byłem zainteresowany/a tematem zajęć………………………………………… Spędziłam/spędziłem miło czas…………………………………………………… Spędziłam/spędziłem miło czas…………………………………………………… Odpowiadała mi atmosfera panująca w trakcie zajęć…………………………… Odpowiadała mi atmosfera panująca w trakcie zajęć…………………………… Będę potrafił/a skorzystać z podanej wiedzy……………………………………… Będę potrafił/a skorzystać z podanej wiedzy……………………………………… Prowadzący byli dobrze przygotowani do zajęć………………………………… Prowadzący byli dobrze przygotowani do zajęć………………………………… Zajęcia poprawią moje kontakty z kolegami……………………………………… Zajęcia poprawią moje kontakty z kolegami……………………………………… Dowiedziałem się czegoś nowego o sobie………………………………………… Dowiedziałem się czegoś nowego o sobie………………………………………… Czuję, że nie zmarnowałem tu czasu……………………………………………… Czuję, że nie zmarnowałem tu czasu……………………………………………… Które ćwiczenie najbardziej ci się podobało? Dlaczego? Które ćwiczenie najbardziej ci się podobało? Dlaczego? ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………… Które ćwiczenie sprawiło Ci największą trudność? Które ćwiczenie sprawiło Ci największą trudność? ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… …………………………………………………………. ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………………………………………………… ………………………………………………………….


Pobierz ppt "JESTEM Program profilaktyczno-edukacyjny dla młodzieży Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Grażyna Poraj, Magdalena Poraj Instytut Psychologii Instytut Psychologii."

Podobne prezentacje


Reklamy Google