Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Problemy psychologiczne związane z pobytem dziecka w szpitalu.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Problemy psychologiczne związane z pobytem dziecka w szpitalu."— Zapis prezentacji:

1 Problemy psychologiczne związane z pobytem dziecka w szpitalu

2 Powody pobytu dziecka w szpitalu bywają różne - badania specjalistyczne, leczenie, operacja. Czasem zgodnie z planem, czasem niespodziewanie. Wiadomość, że dziecko musi być hospitalizowane zwykle przeraża rodziców, a chodzi przecież o dobro naszej pociechy. W specjalistycznej placówce lekarze mogą dziecku pomóc szybciej i lepiej. Niestety każdorazowe przejście przez drzwi szpitala powoduje stres u dziecka i rodziców. Nie ma cudownej formuły, która rozwiązałaby trudny problem oddania dziecka do szpitala.

3 Obecność rodziców w trakcie hospitalizacji jest choremu dziecku bardzo potrzebna. Nikt tak jak mama i tata nie utuli do snu, nie obetrze łez, nie przytuli.

4 W zależności od wieku problemy psychologiczne związane z pobytem dziecka w szpitalu są różne. I tak: Niemowlę, dla którego matka jest jedynym znanym mu elementem wszechświata potrzebuje jej niemal tak samo jak powietrza, a jej obecność daje mu poczucie bezpieczeństwa. Mali pacjenci, którzy w czasie leczenia są w kontaktach z rodzicami rozwijają się szybciej niż pozostawieni sami sobie. Wydaje się, że w takim wieku maluch nie zdaje sobie sprawy z tego, co mu jest i gdzie przebywa. Nic bardziej mylnego.

5 Dziecko w wieku od roku do 4 lat najbardziej przeraża perspektywa rozłąki z rodzicami. Kiedy po raz pierwszy zostawiają go samego w szpitalu malcowi wydaje się, że traci ich na zawsze, a między wizytami bywa na ogół niespokojne i depresyjne. W tym okresie dziecko zdecydowanie bardziej jest świadome tego, co się z nim dzieje i gdzie aktualnie przebywa. Swoje niezadowolenie wyraża poprzez nieustający płacz, odmawianie jedzenia, moczenie nocne czy ssanie kciuka. Na tym etapie przede wszystkim jest potrzebne zaangażowanie mamy i taty w proces leczenia. W drugim roku życia dziecko pragnie przebywać z dorosłymi, szczególnie tymi, którzy wzbudzają w nim pozytywne przeżycia.

6 Uczucia dzieci w wieku po niemowlęcym są żywe, zmienne i szybko przechodzą z jednej skrajności w drugą. Pojawiają się złożone uczucia, jak: zazdrość, duma, wstyd, poczucie winy, zakłopotanie. Już w tym okresie dziecko przebywające w szpitalu może czuć się gorsze w stosunku do zdrowego, przebywającego w domu z rodzicami rodzeństwa. Może obwiniać siebie, że tu trafiło i mieć ciągły lęk w sobie, że zapewne zostanie już tu na zawsze, że nie jest już potrzebne rodzicom. Drugi – trzeci rok życia (a czasami nawet i okres wcześniejszy) to czas, w którym przy przechodzeniu długotrwałej traumy spowodowanej hospitalizacja, niewystarczającymi kontaktami z najbliższymi i kolejnymi szczepieniami obowiązkowymi, wynikającymi z kalendarza szczepień, może dojść nawet do zaburzeń psychicznych nieodwracalnych dla dziecka. Dlatego warto poświęcać każdą możliwą chwilę, by zajmować się malcem.

7 Przedszkolak bardziej boi się tego co się z nim będzie działo. Wyobraża sobie ewentualne uszkodzenie ciała i ból, bardzo tęskni za własnym domem i odczuwa dyskomfort, spowodowany zmianami, które nastąpiły. Odczuwa straszną pustkę, przez co często dochodzi do regresu w rozwoju. Pojawić mogą się pierwsze lęki, zaburzenia mowy wcześniej nie występujące (np. jąkanie). Dziecko odlicza czas do wyjścia z tego okropnego i przygnębiającego miejsca. Rodzice zauważają u dzieci przebywających w szpitalu wzmożone zachowania negatywne, tj. agresja, brak posłuszeństwa. Bywają też lękliwe lub sfrustrowane. W tym wieku kształtuje się również samoocena u dziecka, czyli sąd na swój temat, myślenie o własnej wartości. To rzutuje na całe dalsze życie. Często bywa tak, że dziecko przebywające w tym okresie w szpitalu kształtuje sobie obniżoną samoocenę.

8 Starsze dziecko coraz lepiej będzie radzić sobie z przebywaniem w szpitalu. Ale nawet najbardziej profesjonalna opieka nie zastąpi dziecku rodziców, bez względu na wiek i rodzaj choroby. Ważne jest by dziecko dowiedziało się jak będzie wyglądał pobyt w szpitalu nie zależnie od wieku nie wolno dziecka oszukiwać ani przedstawiać mu obrazu szpitala nie zgodnego z rzeczywistością.

9 Udowodniono, że przeżycia małego dziecka leczonego w szpitalu (niezależnie od choroby) pozostawionemu bez opieki rodzicielskiej mogą pozostawić trwały uraz, który będzie miał wpływa na jego prawidłowy rozwój Zespołem chorobowym wynikającym z przerwania więzi uczuciowej chorego dziecka z rodziną nazwano chorobą szpitalną. Problemami psychologicznymi dziecka hospitalizowanego zaczęto zajmować się w Europie na początku lat 60 XX wieku.

10 Choroba Szpitalna – występuje u małych dzieci podczas długotrwałego pobytu w szpitalu. Obserwuje się objawy depresji spowodowane brakiem oddziaływania środowiska rodzinnego. Dziecko jest apatyczne, kontakt z nim jest utrudniony, występują zaburzenia łaknienia. Dochodzi do utrudnienia kontaktu dziecka z opiekunem. Następstwem choroby może być utrudniony rozwój psychofizyczny.

11 Prawo do możliwie jak najlepszej opieki medycznej jest podstawowym prawem zwłaszcza w odniesieniu do dzieci

12 Prawa dziecka przebywającego w szpitalu opisuje tzw. Europejska Karta Praw Dziecka w Szpitalu. Karta została opracowana przez Krajowe Stowarzyszenie na rzecz Opieki nad Dziećmi w Szpitalu w Wielkiej Brytanii (National Association for the Welfare of Children in Hospital - NAWCH) i zaaprobowana przez 13 krajów na I Europejskiej Konferencji Stowarzyszeń na rzecz Dzieci w Szpitalu w 1988 r. Ratyfikowanie Konwencji o Prawach Dziecka (1991 rok) i wejście w życie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej(1991 rok).

13 Dzieci powinny by ć przyjmowane do szpitala tylko wtedy, kiedy leczenie nie mo ż e by ć prowadzone w domu lub pod opiek ą poradni. Powinny mie ć prawo do tego, aby cały czas przebywali razem z nimi w szpitalu rodzice lub opiekunowie. Nie powinno by ć ż adnych ogranicze ń dla osób odwiedzaj ą cych - bez wzgl ę du na wiek dziecka. Rodzicom nale ż y stwarza ć warunki pobytu w szpitalu razem z dzieckiem, nale ż y ich zach ę ca ć i pomaga ć im w pozostawaniu przy dziecku. Pobyt rodziców nie powinien nara ż a ć ich na dodatkowe koszty lub utrat ę zarobków. Aby mogli oni uczestniczy ć w opiece nad dzieckiem, powinni by ć na bie żą co informowani o sposobie post ę powania i zach ę cani do aktywnej współpracy.

14 Dzieci i rodzice powinni mie ć prawo do uzyskiwania informacji,a w przypadku dzieci, w sposób odpowiedni do ich wieku i mo ż liwo ś ci pojmowania. Nale ż y stara ć si ę o łagodzenie i unikanie zb ę dnych stresów fizycznych i emocjonalnych u dziecka w zwi ą zku z jego pobytem w szpitalu. Dzieci i ich rodzice maj ą prawo współuczestniczy ć we wszystkich decyzjach dotycz ą cych leczenia. Ka ż de dziecko powinno by ć chronione przed zb ę dnymi zabiegami diagnostycznymi i leczniczymi. Dzieci powinny przebywa ć razem z innymi dzie ć mi w podobnym wieku. Nie nale ż y umieszcza ć dzieci razem z dorosłymi.

15 Dzieci powinny mie ć mo ż liwo ść zabawy, odpoczynku i nauki odpowiedniej do ich wieku i samopoczucia. Ich otoczenie powinno by ć tak zaprojektowane, urz ą dzone i wyposa ż one, aby zaspokajało dzieci ę ce potrzeby. Przygotowanie i umiej ę tno ś ci personelu musz ą zapewnia ć zaspokajanie potrzeb fizycznych i psychicznych dzieci. Zespół opiekuj ą cy si ę dzieckiem w szpitalu powinien zapewni ć mu ci ą gło ść leczenia. Dzieci powinny by ć traktowane z taktem i wyrozumiało ś ci ą. Ich prawo do intymno ś ci powinno by ć zawsze szanowane.

16 1 czerwca 1986 roku rozpoczęto, trwającą rok, wspólną akcję "Expressu Wieczornego" i Komitetu Ochrony Praw Dziecka pod hasłem "Najlepszy lek: MAMA". Dzięki licznym artykułom i listom pojawiającym się na łamach "Expressu" zainicjowano kampanię na rzecz idei włączenia rodziców w proces leczenia dzieci. Pierwsza polska konferencja Dziecko w szpitalu odbyła się w 1991 roku w Warszawie pod przewodnictwem Marii Łopatkowej. Konsekwencją tego spotkania było między innymi zniesienie zakazu wstępu rodziców na oddziały dziecięce oraz umożliwienie im aktywnego udziału w procesie leczenia.

17 Dziękujemy za uwagę...


Pobierz ppt "Problemy psychologiczne związane z pobytem dziecka w szpitalu."

Podobne prezentacje


Reklamy Google