Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Serce człowieka i jego praca w organizmie Serce człowieka i jego praca w organizmie.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Serce człowieka i jego praca w organizmie Serce człowieka i jego praca w organizmie."— Zapis prezentacji:

1 Serce człowieka i jego praca w organizmie Serce człowieka i jego praca w organizmie

2 Serce – centralny narząd układu krwionośnego położony w klatce piersiowej, w śródpiersiu środkowym, w woreczku osierdziowym. Serce – centralny narząd układu krwionośnego położony w klatce piersiowej, w śródpiersiu środkowym, w woreczku osierdziowym. Serce człowieka jest narządem czterojamowym, składa się z 2 przedsionków i 2 komór. Serce człowieka jest narządem czterojamowym, składa się z 2 przedsionków i 2 komór.

3 1. Prawy przedsionek, 2. Lewy przedsionek, 3. Żyła główna górna, 4. Łuk aorty, 6. Żyła płucna dolna, 5. Lewa tętnica płucna, 7. Zastawka mitralna, 8. Zastawka aortalna, 9. Komora lewa, 10. Komora prawa, 11. Żyłą główna dolna, 12. Zastawka trójdzielna, 13. Zastawka pnia płucnego. 1. Prawy przedsionek, 2. Lewy przedsionek, 3. Żyła główna górna, 4. Łuk aorty, 6. Żyła płucna dolna, 5. Lewa tętnica płucna, 7. Zastawka mitralna, 8. Zastawka aortalna, 9. Komora lewa, 10. Komora prawa, 11. Żyłą główna dolna, 12. Zastawka trójdzielna, 13. Zastawka pnia płucnego.

4 Przedsionek prawy (łac. atrium dexter) - zbiera krew z całego organizmu oprócz płuc. Uchodzą do niego: żyła główna górna (łac. vena cava superior) – zasadniczo zbiera krew żyła główna górna (łac. vena cava superior) – zasadniczo zbiera krew z nadprzeponowej części ciała, z nadprzeponowej części ciała, żyła główna dolna (łac. vena cava inferior) - zbiera krew z podprzeponowej żyła główna dolna (łac. vena cava inferior) - zbiera krew z podprzeponowej części ciała, części ciała, zatoka wieńcowa (łac. sinus coronarius) – uchodzą do niej żyły duże zatoka wieńcowa (łac. sinus coronarius) – uchodzą do niej żyły duże i średnie serca. i średnie serca. Można wyróżnić sześć ścian przedsionka prawego: przednia przednia górna górna tylna tylna przyśrodkowa przyśrodkowa boczna boczna dolna dolna

5 Przedsionek prawy powstaje z dwóch części: końcowego odcinka embrionalnej zatoki żylnej - do niej uchodzą obie żyły główne i zatoka wieńcowa - jej ściany są gładkie, właściwego przedsionka prawego, którego powierzchnia wewnętrzna pokryta jest przez równoległe beleczki mięśniowe - mięśnie grzebieniaste Komora prawa (łac. ventriculus dexter) - z przedsionka prawego przez zastawkę trójdzielną krew przepływa do komory prawej, a stąd przez pień płucny (łac. truncus pulmonalis) do obu płuc tworzą krążenie czynnościowe płuc. W położeniu opisowym komora prawa ma kształt trójściennego ostrosłupa skierowanego podstawą ku górze. Komora ta pompuje krew pod znacznie niższym ciśnieniem niż komora lewa. Z tego powodu ściana komory prawej jest znacznie cieńsza (ok. 5 mm), co wywołuje sierpowaty kształt komory na przekroju poprzecznym. Wierzchołek komory leży ok. 10 mm od wierzchołka serca. Znajdują się w niej dwa otwory zamknięte zastawkami: ujście przedsionkowo-komorowe prawe i ujście pnia płucnego.Oddziela je mięśniowy wał - grzebień nadkomorowy.

6 Obraz ultrasonograficzny serca. Obraz ultrasonograficzny serca. LV- lewa komora, LV- lewa komora, LA- lewy przedsionek, LA- lewy przedsionek, RV- prawa komora, RV- prawa komora, PE- płyn pomiędzy blaszkami osierdzia. PE- płyn pomiędzy blaszkami osierdzia.

7 Przedsionek lewy (łac. atrium sinister) - położony jest w tylnej części serca, a po lewej stronie u góry, biorąc pod uwagę opisowe położenie serca. Przedsionek lewy (łac. atrium sinister) - położony jest w tylnej części serca, a po lewej stronie u góry, biorąc pod uwagę opisowe położenie serca. Od przedsionka prawego oddziela go przegroda międzyprzedsionkowa Od przedsionka prawego oddziela go przegroda międzyprzedsionkowa (łac. septum interatriale), od leżącej pod nim lewej komory natomiast pierścień włóknisty (łac. annulus fibrosus). (łac. septum interatriale), od leżącej pod nim lewej komory natomiast pierścień włóknisty (łac. annulus fibrosus). Uchodzą do niego cztery żyły płucne, których krew przekazuje on Uchodzą do niego cztery żyły płucne, których krew przekazuje on komorze lewej. Są to: komorze lewej. Są to: żyła płucna górna lewa (łac. vena pulmonalis superior sinister) żyła płucna górna lewa (łac. vena pulmonalis superior sinister) żyła płucna górna prawa (łac. vena pulmonalis superior dexter) żyła płucna górna prawa (łac. vena pulmonalis superior dexter) żyła płucna dolna lewa (łac. vena pulmonalis inferior sinister) żyła płucna dolna lewa (łac. vena pulmonalis inferior sinister) żyła płucna dolna prawa (łac. vena pulmonalis inferior dexter) żyła płucna dolna prawa (łac. vena pulmonalis inferior dexter) Podobnie jak w przedsionku prawym wywodzi się z dwóch rozwojowo odrębnych części: Podobnie jak w przedsionku prawym wywodzi się z dwóch rozwojowo odrębnych części: o gładkich ścianach, powstałej ze zlania się końcowych odcinków żył płucnych oraz pokrytego licznymi mięśniami grzebieniastymi właściwego przedsionka, ograniczonego właściwie do uszka lewego (łac. auricula sinistra). W porównaniu z uszkiem prawym jest ono dłuższe, węższe i nieco załamane, gdyż zachodzi na pień płucny. o gładkich ścianach, powstałej ze zlania się końcowych odcinków żył płucnych oraz pokrytego licznymi mięśniami grzebieniastymi właściwego przedsionka, ograniczonego właściwie do uszka lewego (łac. auricula sinistra). W porównaniu z uszkiem prawym jest ono dłuższe, węższe i nieco załamane, gdyż zachodzi na pień płucny.

8 Komora lewa (łac. ventriculus sinister) - z przedsionka lewego przez zastawkę dwudzielnę(mitralnę) krew przepływa do komory lewej, a stąd do tętnicy głównej(łac. aorta). Krew z aorty zaopatruje odżywczo cały organizm człowieka. Grubość ściany wynosi średnio 15 mm. Ma kształt stożka i jest bardziej wysmukła i dłuższa niż prawa. Komora lewa (łac. ventriculus sinister) - z przedsionka lewego przez zastawkę dwudzielnę(mitralnę) krew przepływa do komory lewej, a stąd do tętnicy głównej(łac. aorta). Krew z aorty zaopatruje odżywczo cały organizm człowieka. Grubość ściany wynosi średnio 15 mm. Ma kształt stożka i jest bardziej wysmukła i dłuższa niż prawa. Ujście przedsionkowo-komorowe lewe zamyka zastawka dwudzielna (mitralna) (łac. valva mitralis) utworzona przez płatki przedni i tylny, które za pomocą strun ścięgnistych łączą się z mięśniami brodawkowatymi przednim i tylnym. Ujście aorty zamykają podobnie jak ujście pnia płucnego trzy płatki półksiężycowate: prawy, tylny i lewy. Ujście przedsionkowo-komorowe lewe zamyka zastawka dwudzielna (mitralna) (łac. valva mitralis) utworzona przez płatki przedni i tylny, które za pomocą strun ścięgnistych łączą się z mięśniami brodawkowatymi przednim i tylnym. Ujście aorty zamykają podobnie jak ujście pnia płucnego trzy płatki półksiężycowate: prawy, tylny i lewy. Stan po ablacji alkoholowej Stan po ablacji alkoholowej LA – lewy przedsionek, LA – lewy przedsionek, LV – lewa komora, LV – lewa komora, Ao – zastawka aortalna. Ao – zastawka aortalna.

9 Budowa wewnętrzna serca Budowa wewnętrzna serca wsierdzie (łac. endocardium) - jest to jednowarstwowy nabłonek wsierdzie (łac. endocardium) - jest to jednowarstwowy nabłonek płaski spoczywający na łącznotkankowej blaszce właściwej płaski spoczywający na łącznotkankowej blaszce właściwej wsierdzia. wsierdzia. śródsierdzie (łac. myocardium - w szerokim znaczeniu) składa się z trzech głównych elementów: śródsierdzie (łac. myocardium - w szerokim znaczeniu) składa się z trzech głównych elementów: szkielet serca – umiejscowiony jest w podstawie serca na szkielet serca – umiejscowiony jest w podstawie serca na granicy między przedsionkami i komorami. Zbudowany jest z tkanki włóknistej zbitej. granicy między przedsionkami i komorami. Zbudowany jest z tkanki włóknistej zbitej. Składa się z: Składa się z: czterech pierścieni włóknistych (łac. annuli fibrosi) czterech pierścieni włóknistych (łac. annuli fibrosi) dwóch trójkątów włóknistych (łac. trigona fibrosa) dwóch trójkątów włóknistych (łac. trigona fibrosa) części błoniastej przegrody międzykomorowej części błoniastej przegrody międzykomorowej mięsień sercowy – mięsień sercowy czyli właściwemięsień sercowy – mięsień sercowy czyli właściwe myocardium. myocardium. Składa się na nią osobna mięśniówka przedsionków i komór. Składa się na nią osobna mięśniówka przedsionków i komór. wsierdzie wsierdzie

10 Unerwienie serca Unerwienie serca Dzielimy na: Dzielimy na: współczulne, które zapewniają : współczulne, które zapewniają : nerw sercowy szyjny górny odchodzący od zwoju szyjnego górnego, nerw sercowy szyjny górny odchodzący od zwoju szyjnego górnego, nerw sercowy szyjny środkowy od zwoju szyjnego środkowego, nerw sercowy szyjny środkowy od zwoju szyjnego środkowego, nerw sercowy szyjny dolny od zwoju szyjnego dolnego, nerw sercowy szyjny dolny od zwoju szyjnego dolnego, nerwy sercowe piersiowe od części piersiowej pnia współczulnego. nerwy sercowe piersiowe od części piersiowej pnia współczulnego. przywspółczulne zapewniają : przywspółczulne zapewniają : gałęzie sercowe górne od części szyjnej nerwu błędnego, gałęzie sercowe górne od części szyjnej nerwu błędnego, gałęzie sercowe piersiowe od części piersiowej nerwu błędnego, gałęzie sercowe piersiowe od części piersiowej nerwu błędnego, gałęzie sercowe dolne od nerwu krtaniowego wstecznego. gałęzie sercowe dolne od nerwu krtaniowego wstecznego.

11 Unaczynienie serca Unaczynienie serca Unaczynienie tętnicze serca pochodzi od tętnic wieńcowych (arteriae coronariae) - prawej (a.coronaria dextra) i lewej (łac. a. coronaria sinistra). Unaczynienie tętnicze serca pochodzi od tętnic wieńcowych (arteriae coronariae) - prawej (a.coronaria dextra) i lewej (łac. a. coronaria sinistra). Tętnica wieńcowa prawa - bierze początek w prawej zatoce aorty. Przebiega pomiędzy prawym uszkiem a prawym stożkiem tętniczym; następnie w bruździe wieńcowej między prawym przedsionkiem a prawą komorą. Wchodzi na przeponową powierzchnię serca, biegnąc w bruździe wieńcowej jako gałąź międzykomorowa tylna i dochodzi do koniuszka serca (łac. apex cordis). W jej przedłużeniu w bruździe wieńcowej biegnie druga gałąź. Tętnica wieńcowa prawa - bierze początek w prawej zatoce aorty. Przebiega pomiędzy prawym uszkiem a prawym stożkiem tętniczym; następnie w bruździe wieńcowej między prawym przedsionkiem a prawą komorą. Wchodzi na przeponową powierzchnię serca, biegnąc w bruździe wieńcowej jako gałąź międzykomorowa tylna i dochodzi do koniuszka serca (łac. apex cordis). W jej przedłużeniu w bruździe wieńcowej biegnie druga gałąź. Tętnica wieńcowa prawa oddaje następujące gałęzie: Tętnica wieńcowa prawa oddaje następujące gałęzie: wstępujące wstępujące zstępujące zstępujące boczne: prawe i lewe (do obu komór) boczne: prawe i lewe (do obu komór) przegrodowe tylne przegrodowe tylne

12 Tętnica wieńcowa lewa - rozpoczyna się w lewej zatoce aorty. Jej krótki pień biegnie między lewym uszkiem a pniem płucnym w kierunku bruzdy wieńcowej (łac. sulcus coronarius). Tętnica wieńcowa lewa - rozpoczyna się w lewej zatoce aorty. Jej krótki pień biegnie między lewym uszkiem a pniem płucnym w kierunku bruzdy wieńcowej (łac. sulcus coronarius). Dzieli się na: Dzieli się na: gałąź międzykomorowa przednią (łac. ramus interventricularis anterior), która biegnie w bruździe międzykomorowej przedniej aż do koniuszka serca. gałąź międzykomorowa przednią (łac. ramus interventricularis anterior), która biegnie w bruździe międzykomorowej przedniej aż do koniuszka serca. Na przebiegu towarzyszą jej: Na przebiegu towarzyszą jej: żyła wielka serca (łac. vena cardiaca magna) żyła wielka serca (łac. vena cardiaca magna) naczynia chłonne naczynia chłonne gałązki nerwowe splotu sercowego gałązki nerwowe splotu sercowego Oddaje gałęzie: Oddaje gałęzie: prawe prawe lewe lewe przegrodowe przednie przegrodowe przednie gałąź okalającą (łac. ramus circumflexus), która w początkowym przebiegu gałąź okalającą (łac. ramus circumflexus), która w początkowym przebiegu ukryta pod lewym uszkiem (biegnie w bruździe wieńcowej między lewym ukryta pod lewym uszkiem (biegnie w bruździe wieńcowej między lewym przedsionkiem,a lewą komorą na powierzchni mostkowo-żebrowej, przedsionkiem,a lewą komorą na powierzchni mostkowo-żebrowej, następnie na powierzchni tylnej i kończy się na powierzchni przeponowej). następnie na powierzchni tylnej i kończy się na powierzchni przeponowej).

13 Na przebiegu towarzyszą jej: Na przebiegu towarzyszą jej: żyła sercowa mała (vena cardiaca parva) żyła sercowa mała (vena cardiaca parva) naczynia chłonne naczynia chłonne gałązki splotu sercowego (wraz z komórkami zwojowymi) gałązki splotu sercowego (wraz z komórkami zwojowymi) Oddaje gałęzie: Oddaje gałęzie: wstępujące (do lewego przedsionka) wstępujące (do lewego przedsionka) zstępujące (do lewej komory) zstępujące (do lewej komory)

14 Cykl pracy serca Cykl pracy serca Indukowany jest przez układ bodźcoprzewodzący serca, który pobudza kardiomiocyty do skurczu w odpowiedniej kolejności wymuszając przepływ krwi. Indukowany jest przez układ bodźcoprzewodzący serca, który pobudza kardiomiocyty do skurczu w odpowiedniej kolejności wymuszając przepływ krwi. Na układ bodźcoprzewodzący wpływa impulsacja z układu autonomicznego regulując rytm serca i dostosowując go do aktualnych potrzeb ustroju. Na układ bodźcoprzewodzący wpływa impulsacja z układu autonomicznego regulując rytm serca i dostosowując go do aktualnych potrzeb ustroju. Skurcz przedsionków Skurcz komór Rozkurcz serca Skurcz przedsionków Skurcz komór Rozkurcz serca

15 Za początek cyklu pracy serca powszechnie przyjmuje się pauzę. W czasie pauzy przedsionki i komory serca są w stanie rozkurczu i krew pod wpływem różnicy ciśnień przelewa się z żył głównych i płucnych do przedsionków, a stamtąd do komór. Za początek cyklu pracy serca powszechnie przyjmuje się pauzę. W czasie pauzy przedsionki i komory serca są w stanie rozkurczu i krew pod wpływem różnicy ciśnień przelewa się z żył głównych i płucnych do przedsionków, a stamtąd do komór. Następnie dochodzi do skurczu przedsionków, zwiększając ciśnienie w przedsionkach i powodując dopchnięcie jeszcze porcji krwi do komór. Następnie dochodzi do skurczu przedsionków, zwiększając ciśnienie w przedsionkach i powodując dopchnięcie jeszcze porcji krwi do komór. Ciśnienie w komorach wzrasta powyżej ciśnienia w przedsionkach i następuje zamknięcie zastawek, odpowiednio trójdzielnej po prawej i mitralnej po lewej stronie serca i uderzenie krwi o zastawki od strony komór. Zamknięcie zastawek wywołuje efekt akustyczny w postaci pierwszego tonu serca. Ciśnienie w komorach wzrasta powyżej ciśnienia w przedsionkach i następuje zamknięcie zastawek, odpowiednio trójdzielnej po prawej i mitralnej po lewej stronie serca i uderzenie krwi o zastawki od strony komór. Zamknięcie zastawek wywołuje efekt akustyczny w postaci pierwszego tonu serca. Następnie rozpoczyna się skurcz komór tzw. skurcz skurcz izowolumetryczny. W czasie skurczu izowolumetrycznego narasta napięcie ścian komór serca, co powoduje wzrost ciśnienia w komorach. Gdy ciśnienie przekroczy ciśnienie odpowiednio w pniu płucnym i aorcie następuje faza wyrzutu i pewna objętość krwi zostaje wypchnięta do pnia płucnego i aorty. Po fazie wyrzutu ciśnienie w komorach zaczyna spadać co powoduje zamknięcie zastawek pnia płucnego i aortalnej i wywołuje drugi ton serca. Następnie rozpoczyna się skurcz komór tzw. skurcz skurcz izowolumetryczny. W czasie skurczu izowolumetrycznego narasta napięcie ścian komór serca, co powoduje wzrost ciśnienia w komorach. Gdy ciśnienie przekroczy ciśnienie odpowiednio w pniu płucnym i aorcie następuje faza wyrzutu i pewna objętość krwi zostaje wypchnięta do pnia płucnego i aorty. Po fazie wyrzutu ciśnienie w komorach zaczyna spadać co powoduje zamknięcie zastawek pnia płucnego i aortalnej i wywołuje drugi ton serca. Rozpoczyna się rozkurcz komór. W początkowej fazie rozkurczu ciśnienie w komorach jest jeszcze wyższe niż w przedsionkach i zastawki przedsionkowo- komorowe są zamknięte.Gdy ciśnienie w komorach spadnie poniżej ciśnienia w przedsionkach zastawki otwierają się i krew przelewa się z przedsionków do komór i cały cykl powtarza się. Rozpoczyna się rozkurcz komór. W początkowej fazie rozkurczu ciśnienie w komorach jest jeszcze wyższe niż w przedsionkach i zastawki przedsionkowo- komorowe są zamknięte.Gdy ciśnienie w komorach spadnie poniżej ciśnienia w przedsionkach zastawki otwierają się i krew przelewa się z przedsionków do komór i cały cykl powtarza się.

16 Wady serca

17 wady serca wrodzonewady serca wrodzone wady serca nabyte (wady nabyte są wadami zastawkowymi, wadywady serca nabyte (wady nabyte są wadami zastawkowymi, wady wrodzone zwykle dotyczą innych struktur serca, a stosunkowo rzadko wrodzone zwykle dotyczą innych struktur serca, a stosunkowo rzadko zastawek. Dzielimy je na: zastawek. Dzielimy je na: wady zastawkowe proste (łac. vitia cordis simplices) wady zastawkowe proste (łac. vitia cordis simplices) niedomykalności (łac. insufficientiae) niedomykalności (łac. insufficientiae) zwężenia (łac. stenoses) zwężenia (łac. stenoses) wady zastawkowe złożone (łac. vitia cordis compositae): wady zastawkowe złożone (łac. vitia cordis compositae): niedomykalność ze zwężeniem w jednej zastawce niedomykalność ze zwężeniem w jednej zastawce wady zastawkowe kombinowane (łac. vitia cordis combinatae): wady zastawkowe kombinowane (łac. vitia cordis combinatae): wada dotycząca dwóch różnych zastawek wada dotycząca dwóch różnych zastawek wady niesinicze:wady niesinicze: koarktacja aorty koarktacja aorty zwężenie aorty (łac stenosis aortae, atresia aoratae) zwężenie aorty (łac stenosis aortae, atresia aoratae) izolowane zwężenie tętnicy płucnej izolowane zwężenie tętnicy płucnej anomalia Ebsteina anomalia Ebsteina wrodzone zwężenie lewego ujścia żylnego wrodzone zwężenie lewego ujścia żylnego wrodzona niedomykalność zastawki dwudzielnej wrodzona niedomykalność zastawki dwudzielnej zespół Lutembachera zespół Lutembachera dwupłatkowa zastawka aorty dwupłatkowa zastawka aorty

18 wady półsinicze:wady półsinicze: ubytek przegrody międzykomorowej ubytek przegrody międzykomorowej ubytek przegrody międzyprzedsionkowej ubytek przegrody międzyprzedsionkowej ubytek w przegrodzie przedsionkowo-komorowej ubytek w przegrodzie przedsionkowo-komorowej przetrwały przewód tętniczy Botalla przetrwały przewód tętniczy Botalla kanał przedsionkowo-komorowy kanał przedsionkowo-komorowy wady wczesnosinicze:wady wczesnosinicze: tetralogia Fallota tetralogia Fallota przełożenie głównych naczyń przełożenie głównych naczyń zarośnięcie zastawki trójdzielnej zarośnięcie zastawki trójdzielnej wspólny pień tętniczy wspólny pień tętniczy całkowite nieprawidłowe przyłączenie żył płucnych całkowite nieprawidłowe przyłączenie żył płucnych pentalogia Fallota pentalogia Fallota trylogia Fallota trylogia Fallota choroba Eisenmengera choroba Eisenmengera zespół hipoplazji lewego serca zespół hipoplazji lewego serca

19 Najczęściej występujące wady Najczęściej występujące wady niedomykalność zastawki mitralnej (dwudzielnej) niedomykalność zastawki mitralnej (dwudzielnej) zwężenie zastawki mitralnej (dwudzielnej) zwężenie zastawki mitralnej (dwudzielnej) zwężenie zastawki aortalnej zwężenie zastawki aortalnej niedomykalność zastawki aortalnej niedomykalność zastawki aortalnej niedomykalność zastawki trójdzielnej niedomykalność zastawki trójdzielnej Niedomykalność i zwężenie Niedomykalność i zwężenie zastawki mitralnej zastawki mitralnej Materiał z autopsji. Materiał z autopsji.

20 Choroby i walka z nimi Choroby i walka z nimi ArrythmiArrythmi ArytmiaArytmia CADCAD Choroba niedokrwienna sercaChoroba niedokrwienna serca Choroba wieńcowaChoroba wieńcowa Dławica sercowaDławica sercowa Dusznica bolesnaDusznica bolesna Kołatanie sercaKołatanie serca MICMIC Morbus ischaemicus cordisMorbus ischaemicus cordis Przewlekła niewydolnośćPrzewlekła niewydolność wieńcowa wieńcowa Wady wrodzone sercaWady wrodzone serca Zaburzenie rytmu sercaZaburzenie rytmu serca Zapalenie mięśnia sercowegoZapalenie mięśnia sercowego Zapalenie osierdzia Zapalenie osierdzia Zapalenie wsierdzia Zapalenie wsierdzia Zawał mięśnia sercowegoZawał mięśnia sercowego Zawał sercaZawał serca Kardiochirurgia – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym serca i naczyń krwionośnych. Jest podspecjalnością chirurgii.

21 Opracowanie Marta Greffling.


Pobierz ppt "Serce człowieka i jego praca w organizmie Serce człowieka i jego praca w organizmie."

Podobne prezentacje


Reklamy Google