Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Projekt Rozwój przez kompetencje Projekt Rozwój przez kompetencje Współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Projekt Rozwój przez kompetencje Projekt Rozwój przez kompetencje Współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego."— Zapis prezentacji:

1 Projekt Rozwój przez kompetencje Projekt Rozwój przez kompetencje Współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego. ID Szkoły 96/94 ID Grupy 96/94_MP_G1

2 TYTUŁ TEMATU PROJEKTOWEGO: Budowa cząsteczkowa materii

3 Uczestnicy projektu

4 Skład zespołu Grupa podstawowa: 1.Magdalena Grabowska 2.Katarzyna Grabowska 3.Bartosz Maciuński 4.Mateusz Sitański 5.Miłosz Szypryt 6.Marcin Strąk 7.Sylwia Hrynowiecka 8.Martyna Mikuła 9.Piotr Milewski 10. Karolina Niżnik Grupa rezerwowa: 1.Mateusz Adamczyk 2.Daniel Gucwa 3.Magdalena Maciejewska 4.Julia Ładniak 5.Łukasz Łukaszewski Opiekun: Renata Olszewska

5 Badania przy użyciu mikroskopu

6 Z lekcji przyrody czy chemii wiecie, że wszystko to co nas otacza zbudowane jest z atomów lub cząsteczek (połączonych atomów). Z lekcji przyrody czy chemii wiecie, że wszystko to co nas otacza zbudowane jest z atomów lub cząsteczek (połączonych atomów).

7 Doświadczenie 1 Zbadajmy mieszające się ciecze. Do doświadczenia potrzebujemy: Wodę, denaturat, wąską szklankę. Przebieg doświadczenia: Do wąskiej szklanki wlewamy wodę ( trochę mniej niż połowa jej objętości), a następnie taką samą objętość denaturatu (tak aby ciecze się nie wymieszały). Zaznacz pisakiem górny poziom cieczy. Teraz możesz wymieszać ciecze. Co zaobserwowałeś? W wyniku wymieszania poziom cieczy obniżył się. Jak wam się wydaje co się stało? Jeśli nie potraficie wyjaśnić tego zjawiska zróbcie jeszcze jedno doświadczenie.

8 Doświadczenie 1

9 Doświadczenie 2 Potrzebne pomoce: Kasza (bądź mąka), groch, szklanka. Przebieg doświadczenia: Do szklanki wsypujemy groch i podobną objętość kaszy. Zaznacz górną poziom, a następnie wymieszaj wszystko. Co zaobserwowałeś? Groch i kasza wymieszały się tak że objętość mieszaniny jest mniejsza niż przed wymieszaniem. Dlaczego tak się stało? Ponieważ puste miejsca miedzy ziarnami Grochu zajęły ziarna kaszy. To doświadczenie tłumaczy wynik doświadczenia poprzedniego. - kasza - groch

10 Wnioski z doświadczeń: Ciecze mieszające się (woda i denaturat) zachowują się podobnie jak kasza i groch, przypuszczamy więc, że denaturat i woda zbudowane są z ziarenek które nazywamy cząsteczkami. Cząsteczki o mniejszych wymiarach wypełniają przestrzenie pomiędzy cząsteczkami o większych rozmiarach dlatego ich objętość po wymieszaniu jest mniejsza. Ciecze mieszające się (woda i denaturat) zachowują się podobnie jak kasza i groch, przypuszczamy więc, że denaturat i woda zbudowane są z ziarenek które nazywamy cząsteczkami. Cząsteczki o mniejszych wymiarach wypełniają przestrzenie pomiędzy cząsteczkami o większych rozmiarach dlatego ich objętość po wymieszaniu jest mniejsza.

11 Hipoteza istnienia cząsteczek Substancje zbudowane są z cząsteczekSubstancje zbudowane są z cząsteczek Cząsteczki są bardzo małe – bo ani w cieczach czystych, ani w mieszaninie nie można ich zaobserwować pod mikroskopem.Cząsteczki są bardzo małe – bo ani w cieczach czystych, ani w mieszaninie nie można ich zaobserwować pod mikroskopem. Cząsteczki różnych substancji są różnej wielkościCząsteczki różnych substancji są różnej wielkości

12

13 Jakie są rozmiary cząsteczek? Cząsteczki są bardzo małe – mierzy się ich średnicę w nanometrach (nm). I tak np.Cząsteczki są bardzo małe – mierzy się ich średnicę w nanometrach (nm). I tak np. średnica cząsteczki wody wynosi ok. 0,3nmśrednica cząsteczki wody wynosi ok. 0,3nm średnica cząsteczki denaturatu to ok. 0,6nmśrednica cząsteczki denaturatu to ok. 0,6nm a średnica oleju wynosi kilka nanometrówa średnica oleju wynosi kilka nanometrów Uwaga: 1nanometr to 0, metra!

14 Dyfuzja DOŚWIADCZENIE 3: Potrzebne pomoce: szklanka wody, esencja herbaty, szklanka.Potrzebne pomoce: szklanka wody, esencja herbaty, szklanka. Przebieg doświadczenia:Przebieg doświadczenia: Do szklanki z wodą wlej esencję herbaty i zaobserwuj co się stało? Początkowo tylko część cząsteczek herbaty i wody wymieszało się. Jednak z upływem czasu rozprzestrzenianie się cząsteczek wody między cząsteczkami herbaty jest coraz większe, aż wreszcie obejmuje całą objętość cieczy.Początkowo tylko część cząsteczek herbaty i wody wymieszało się. Jednak z upływem czasu rozprzestrzenianie się cząsteczek wody między cząsteczkami herbaty jest coraz większe, aż wreszcie obejmuje całą objętość cieczy.

15 Dyfuzja DOŚWIADCZENIE 4:DOŚWIADCZENIE 4: Pomoce: Dezodorant lub perfumy.Pomoce: Dezodorant lub perfumy. Przebieg doświadczenia:Przebieg doświadczenia: W jednym końcu pokoju rozpylcie dezodorant lub perfumy. Po chwili zapach będziecie czuć w całym pomieszczeniu. Cząsteczki dezodorantu rozprzestrzeniają się między cząsteczkami powietrza i przemieszczają się po całym pomieszczeniu we wszystkich kierunkach. W jednym końcu pokoju rozpylcie dezodorant lub perfumy. Po chwili zapach będziecie czuć w całym pomieszczeniu. Cząsteczki dezodorantu rozprzestrzeniają się między cząsteczkami powietrza i przemieszczają się po całym pomieszczeniu we wszystkich kierunkach.

16 Dyfuzja Powyższe doświadczenia opisują proces DYFUZJI czyli samorzutnego mieszania się różnych substancji.Powyższe doświadczenia opisują proces DYFUZJI czyli samorzutnego mieszania się różnych substancji. Dyfuzja może zachodzić w cieczach, gazach oraz w ciałach stałych (bardzo wolno).Dyfuzja może zachodzić w cieczach, gazach oraz w ciałach stałych (bardzo wolno). Występowanie dyfuzji świadczy o cząsteczkowej budowie materii i nieustannym ruchu cząsteczek.Występowanie dyfuzji świadczy o cząsteczkowej budowie materii i nieustannym ruchu cząsteczek.

17 Dyfuzja Schematyczna reprezentacja procesu mieszania dwóch substancji na drodze dyfuzji.

18 Przykłady dyfuzji: Spaliny samochodów z powietrzemSpaliny samochodów z powietrzem Dym z kominów z powietrzemDym z kominów z powietrzem Sok malinowy z wodąSok malinowy z wodą Parzenie herbatyParzenie herbaty Atrament z wodąAtrament z wodą Woda z soląWoda z solą Tlen i woda (dzięki takiej dyfuzji możliwe jest natlenianie zbiorników wodnych)Tlen i woda (dzięki takiej dyfuzji możliwe jest natlenianie zbiorników wodnych) Rola dyfuzji dla życia ludzkiego i zwierząt: Rola dyfuzji dla życia ludzkiego i zwierząt: Dzięki dyfuzji możliwa jest wymiana gazowa przez skórę oraz przenikanie substancji odżywczych z układu trawiennego do krwi czy tlenu do pęcherzyków płucnych.Dzięki dyfuzji możliwa jest wymiana gazowa przez skórę oraz przenikanie substancji odżywczych z układu trawiennego do krwi czy tlenu do pęcherzyków płucnych.

19 Ciekawostka Jednym ze zjawisk świadczącym o tym że cząsteczki są w ciągłym ruchu jest zjawisko zaobserwowane w 1827r. przez angielskiego uczonego Roberta Browna. Jednym ze zjawisk świadczącym o tym że cząsteczki są w ciągłym ruchu jest zjawisko zaobserwowane w 1827r. przez angielskiego uczonego Roberta Browna. Badał on, przez mikroskop, zawieszone w wodzie pyłki kwiatów. Brown zauważył, że pyłki kwiatów wykonywały ciągły i chaotyczny ruch. Ruch pyłków spowodowany był ruchem cząsteczek wody (których nie było widać pod mikroskopem). Badał on, przez mikroskop, zawieszone w wodzie pyłki kwiatów. Brown zauważył, że pyłki kwiatów wykonywały ciągły i chaotyczny ruch. Ruch pyłków spowodowany był ruchem cząsteczek wody (których nie było widać pod mikroskopem).

20 Robert Brown

21 Albert Einstein Albert Einstein (ur. 14 marca 1879 r. w Ulm w Niemczech, zm. 18 kwietnia 1955 r. w Princeton w USA) – jeden z największych fizyków- teoretyków XX wieku, twórca ogólnej i szczególnej teorii względności, współtwórca korpuskularno-falowej teorii światła, odkrywca emisji wymuszonej. Laureat Nagrody Nobla za wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego. Opublikował ponad 450 prac, w tym ponad 300 naukowych. Wniósł też swój wkład do rozwoju filozofii nauki. Albert Einstein (ur. 14 marca 1879 r. w Ulm w Niemczech, zm. 18 kwietnia 1955 r. w Princeton w USA) – jeden z największych fizyków- teoretyków XX wieku, twórca ogólnej i szczególnej teorii względności, współtwórca korpuskularno-falowej teorii światła, odkrywca emisji wymuszonej. Laureat Nagrody Nobla za wyjaśnienie efektu fotoelektrycznego. Opublikował ponad 450 prac, w tym ponad 300 naukowych. Wniósł też swój wkład do rozwoju filozofii nauki.

22 Albert Einstein

23 Ernest Rutherford Sir Ernest Rutherford (ur. 30 sierpnia 1871 w Brightwater, zm. 19 października 1937 w Cambridge) – chemik i fizyk z Nowej Zelandii. Rutherford jako pierwszy potwierdził istnienie jądra atomowego. Sir Ernest Rutherford (ur. 30 sierpnia 1871 w Brightwater, zm. 19 października 1937 w Cambridge) – chemik i fizyk z Nowej Zelandii. Rutherford jako pierwszy potwierdził istnienie jądra atomowego.

24 Niels Bohr Niels Henrik David Bohr (ur. 7 października 1885 w Kopenhadze, zm. 18 listopada 1962 tamże) - fizyk duński, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1922 za opracowanie teorii budowy (struktury) atomu. Jego prace naukowe przyczyniły się do zrozumienia budowy atomu oraz rozwoju mechaniki kwantowej. Niels Henrik David Bohr (ur. 7 października 1885 w Kopenhadze, zm. 18 listopada 1962 tamże) - fizyk duński, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1922 za opracowanie teorii budowy (struktury) atomu. Jego prace naukowe przyczyniły się do zrozumienia budowy atomu oraz rozwoju mechaniki kwantowej.

25 Niels Bohr

26 Ruch cząsteczek Materia jest zbudowana z cząsteczek, które znajdują się w ciągłym ruchu.Materia jest zbudowana z cząsteczek, które znajdują się w ciągłym ruchu. Na skutek wzajemnych zderzeń, w dowolnej chwili różne cząsteczki mają różne prędkości. Jak na rysunku prędkości te mają różne zwroty, kierunki i wartości, które ciągle się zmieniają.Na skutek wzajemnych zderzeń, w dowolnej chwili różne cząsteczki mają różne prędkości. Jak na rysunku prędkości te mają różne zwroty, kierunki i wartości, które ciągle się zmieniają. Wykorzystując średnią arytmetyczną możemy wyliczyć szybkość średnią cząsteczek wyliczyć szybkość średnią cząsteczek z następującego wzoru: Gdzie:,,, - szybkości poszczególnych cząsteczek w danej chwili, n – liczba cząsteczek.

27 Średnia energia kinetyczna Jak wiesz z doświadczenia szybciej zaparzy się herbata którą zalejesz ciepłą wodą, niż ta którą będziesz chciał zaparzyć w zimnej wodzie.Jak wiesz z doświadczenia szybciej zaparzy się herbata którą zalejesz ciepłą wodą, niż ta którą będziesz chciał zaparzyć w zimnej wodzie. Dlaczego tak się dzieje?Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ cząsteczki herbaty szybciej poruszają się w wyższej temperaturze, zatem średnia energia kinetyczna cząsteczek będzie większa.Ponieważ cząsteczki herbaty szybciej poruszają się w wyższej temperaturze, zatem średnia energia kinetyczna cząsteczek będzie większa.

28 Temperatura Temperatura jest ściśle związana ze średnią energią kinetyczną cząsteczek.Temperatura jest ściśle związana ze średnią energią kinetyczną cząsteczek. Temperatura jest miarą średniej energii kinetycznej cząsteczek.Temperatura jest miarą średniej energii kinetycznej cząsteczek. Do tej pory temperaturę wyrażaliście w stopniach Celsjusza, jednakże w nauce często używa się innej skali temperatury, zwanej skalą Kelvina.Do tej pory temperaturę wyrażaliście w stopniach Celsjusza, jednakże w nauce często używa się innej skali temperatury, zwanej skalą Kelvina.

29 Temperatura

30 Skala Kelwina Skala Kelvina (skala bezwzględna) jest skalą absolutną, tzn. zero w tej skali oznacza najniższą teoretycznie możliwą temperaturę, jaką może mieć ciało. Jest to temperatura w której (wg fizyki klasycznej) ustały wszelkie drgania cząsteczek. Temperatura ta nie została nigdy osiągnięta, gdyż praktycznie nie da się jej osiągnąć, lecz obliczono ją na podstawie funkcji uzależniającej temperaturę od energii kinetycznej w gazach doskonałych. Funkcję tę opracował William Thomson, lord Kelvin, na którego cześć nazwano skalę i jednostkę temperatury. Skala Kelvina (skala bezwzględna) jest skalą absolutną, tzn. zero w tej skali oznacza najniższą teoretycznie możliwą temperaturę, jaką może mieć ciało. Jest to temperatura w której (wg fizyki klasycznej) ustały wszelkie drgania cząsteczek. Temperatura ta nie została nigdy osiągnięta, gdyż praktycznie nie da się jej osiągnąć, lecz obliczono ją na podstawie funkcji uzależniającej temperaturę od energii kinetycznej w gazach doskonałych. Funkcję tę opracował William Thomson, lord Kelvin, na którego cześć nazwano skalę i jednostkę temperatury.

31 Lord Kelvin

32 Porównanie skali Celsjusza ze skalą Kelvina Skala CelsjuszaSkala Kelvina Temperatura wrzenia wody Temperatura zamarzania wody Zero absolutne 0 K 273 K 373 K C 00C00C C

33 Na pewno zauważyliście, że w skali Kelvina nie ma wartości ujemnych temperatury, dlatego nazywana jest skalą bezwzględną, a najmniejszą wartością jest tzw. zero absolutne. Zero w skali Kelvina odpowiada C, a 273K to 0 0 C. Na pewno zauważyliście, że w skali Kelvina nie ma wartości ujemnych temperatury, dlatego nazywana jest skalą bezwzględną, a najmniejszą wartością jest tzw. zero absolutne. Zero w skali Kelvina odpowiada C, a 273K to 0 0 C. Porównanie skali Celsjusza ze skalą Kelvina

34 Przeliczenia temperatury podanej w stopniach Celsjusza na stopnie Kelvina i odwrotnie Zamiana stopni Celsjusza (t) na stopnie Kelvina (T):Zamiana stopni Celsjusza (t) na stopnie Kelvina (T): T = t Zamiana stopni Kelvina (T) na stopnie Celsjusza (t):Zamiana stopni Kelvina (T) na stopnie Celsjusza (t): t = T

35 Przykłady a)20 0 C ile to kelwinów? 20 0 C = (20+273)K= 293K 20 0 C = (20+273)K= 293K b) 50 0 C ile to kelwinów? 50 0 C = (50+273)K= 323K 50 0 C = (50+273)K= 323K c) 20K ile to stopni Celsjusza? 20K= (20-273) 0 C= C 20K= (20-273) 0 C= C d) 50K ile to stopni Celsjusza? 50K= (50-273) 0 C= C 50K= (50-273) 0 C= C

36 Przykład e) Różnica temperatur: Δt= 60 0 C – 20 0 C=40 0 C. Ile to Kelvinów? Δt= 60 0 C – 20 0 C=40 0 C. Ile to Kelvinów? ΔT=(60+273)K-(20+273)K =333K+293K=30K f) Różnica temperatur: Δt= 40 0 C – 10 0 C=30 0 C. Ile to Kelvinów? Δt= 40 0 C – 10 0 C=30 0 C. Ile to Kelvinów? ΔT=(40+273)K-(10+273)K =313K+283K=20K Jak widać z powyższych przykładów różnica temperatur w obu skalach jest taka sama! Jak widać z powyższych przykładów różnica temperatur w obu skalach jest taka sama! Δt = ΔT Δt = ΔT

37 Skala Fahrenheita W Stanach Zjednoczonych używa się skali Fahrenheita.W Stanach Zjednoczonych używa się skali Fahrenheita. Jednostką temperatury w tej skali jest jeden stopień Fahrenheita. Związek pomiędzy temperaturą w skali Celsjusza (t) i Fahrenheita (T f ) ma postać:Jednostką temperatury w tej skali jest jeden stopień Fahrenheita. Związek pomiędzy temperaturą w skali Celsjusza (t) i Fahrenheita (T f ) ma postać:

38 Skala Fahrenheita

39 Gabriel Fahrenheit Daniel Gabriel Fahrenheit (ur. 24 maja 1686 w Gdańsku, zm. 16 września 1736 w Hadze) – gdański fizyk i inżynier. Większość okresu naukowego spędził w Niderlandach. Wynalazca termometru rtęciowego, twórca skali temperatur używanej w niektórych krajach anglosaskich. Daniel Gabriel Fahrenheit (ur. 24 maja 1686 w Gdańsku, zm. 16 września 1736 w Hadze) – gdański fizyk i inżynier. Większość okresu naukowego spędził w Niderlandach. Wynalazca termometru rtęciowego, twórca skali temperatur używanej w niektórych krajach anglosaskich.

40 Gabriel Fahrenheit

41 Przykład Wyraź temperaturę 20 0 C w skali Fahrenheita.Wyraź temperaturę 20 0 C w skali Fahrenheita. Wyraź temperaturę 50 0 C w skali Fahrenheita.Wyraź temperaturę 50 0 C w skali Fahrenheita. Choremu człowiekowi zmierzono temperaturę w skali Fahrenheita i wynosiła F. Wyraź tę temperaturę w skali Celsjusza.Choremu człowiekowi zmierzono temperaturę w skali Fahrenheita i wynosiła F. Wyraź tę temperaturę w skali Celsjusza. Odp.: Człowiek ten ma temperaturę 38,9 0 C.

42 Cztery strefy w budowie Ziemi

43 Skład pierwiastkowy skorupy ziemskiej O – tlen Si – krzem Al – glin Fe – żelazo Ca – wapń Na – sód K – potas Mg - magnez

44 Wycieczka do Warszawy W dniach 13 i 14 czerwca 2010 roku pojechaliśmy na wycieczkę do Warszawy. W dniach 13 i 14 czerwca 2010 roku pojechaliśmy na wycieczkę do Warszawy. Zbieraliśmy tam informacje o budowie geologicznej ziemi, skałach i minerałach. Zbieraliśmy tam informacje o budowie geologicznej ziemi, skałach i minerałach.

45 Test podsumowujący Dnia 23 czerwca 2010 roku odbyło się badanie rozwoju kompetencji po zakończeniu projektu. Dnia 23 czerwca 2010 roku odbyło się badanie rozwoju kompetencji po zakończeniu projektu.


Pobierz ppt "Projekt Rozwój przez kompetencje Projekt Rozwój przez kompetencje Współfinansowany przez Unię Europejską w ramach środków Europejskiego Funduszu Społecznego."

Podobne prezentacje


Reklamy Google