Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ZARAZA PŁUCNA BYDŁA Marek Chmielewski 2009. Zaraza płucna bydła pleuropneumonia contagiosa bovum, contagious bovine pleuropneumonia Ostra, podostra lub.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ZARAZA PŁUCNA BYDŁA Marek Chmielewski 2009. Zaraza płucna bydła pleuropneumonia contagiosa bovum, contagious bovine pleuropneumonia Ostra, podostra lub."— Zapis prezentacji:

1 ZARAZA PŁUCNA BYDŁA Marek Chmielewski 2009

2 Zaraza płucna bydła pleuropneumonia contagiosa bovum, contagious bovine pleuropneumonia Ostra, podostra lub przewlekła choroba bydła przebiegająca z włóknikowym zapaleniem płuc, surowiczo- włóknikowym zapaleniem opłucnej oraz obrzękiem przegród międzypęcherzykowych

3

4 Zaraza płucna bydła etiologia Chorobę powoduje Mycoplasma mycoides subspecies mycoides SC type Freundt, 1955 SC (small colonies) – biotyp wystepujący u bydła. Antygenowo podobne szczepy LC (large colonies) stwierdza się u kóz w krajach, w których zaraza płucna nie występuje

5

6

7

8

9 Zaraza płucna bydła etiologia Formę SC Można odróżnić od formy LC na podstawie właściwości biochemicznych i z tym związanej morfologii kolonii. Wykazuje pleomorfizm, w młodych hodowlach nitkowata, rozgałęziająca się, w starych – ziarniakowata Mycoplasma mycoides jest bardzo wrażliwa na czynniki środowiska zewnętrznego, szybko ulega inaktywacji poza organizmem.

10 Zaraza płucna bydła epizootiologia Choroba znana od XVII wieku Główny gospodarz bydło Niektóre gatunki przeżuwaczy żyjące w Afryce odporne na MmmSC Z dziko żyjących przeżuwaczy tylko bizony amerykańskie są wrażliwe Wystepuje w Afryce, z wyjątkiem południowej, na Bliskim Wschodzie, w Indiach, Nepalu i zachodniej części Chin W Europie endemicznie w określonych rejonach Hiszpanii, Portugalii i Włoch

11 Zaraza płucna bydła patogeneza Droga aerogenna Szerzenie w stadzie powolne poprzez kontakt bezpośredni Ważna rola nosicieli, majacych w płucach otorbione włóknikiem ognisko. MmmSC trwa tam wiele miesięcy. Z czasem torebka właściwa pęka i następuje siewstwo z wydychanym powietrzem

12 Zaraza płucna bydła objawy kliniczne Okres inkubacji 3 do 6 tygodni, z możliwością wydłużenia do 4 m-cy Postać ostra – gorączka trwająca 3-10 dni, brak apetytu, przyspieszone oddechy, depresja Suchy, bolesny kaszel, nasilający się, postawa z wyciągniętą głową, łukowato wygiętym grzbietem i odstawionymi od tułowia łokciami Wydajność mleczna obniżona

13 Zaraza płucna bydła objawy kliniczne Przy postępie choroby objawy coraz silniejsze, zwierzęta chudną, obrzęki, temperatura °C, tętno i oddechy przyspieszone Współczynnik śmiertelności przy ostrej CBPP może dochodzić do 50% Śmierć następuje zwykle w okresie 3 tygoni od pojawienia się objawów Zwierzęta, które przechorowały ostrą postać CBPP, słabe i wyniszczone pozostają nosicielami MmmSC

14 Zaraza płucna bydła objawy kliniczne Częściej postać podostra i przewlekła Objawy łagodne, często nie zauważalne U cieląt w wieku do 6 miesięcy CBPP występuje jako zapalenie stawów z kulawizną.

15 Zaraza płucna bydła sekcja W ostrej postaci w płucach cechy ciężkiego zapalenia włóknikowego Płuca na przekroju charakter marmurkowaty, obrzęknięte i zabarwione ciemnoczerwone Przegrody międzyzrazikowe pogrubione W jamie opłucnowej wysięk, opłucna pokryta włóknikiem Otorbione ogniska o średnicy od 1 do 20 cm, mogące otwierać się do oskrzeli, wydalanie mykoplazm

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27 Zaraza płucna bydła rozpoznawanie Badania kliniczne i sekcyjne nie dają podstaw do rozpoznania CBPP, sugerują podejrzenie Decydujące jest badanie laboratoryjne Przyżyciowo pobiera się wymazy z nosa, wydzielinę oskrzelowa, płyn z jamy opłucnowej po nakłuciu ściany klatki piersiowej w najniższym punkcie pomiędzy siódmym a ósmym żebrem, maź stawową Pośmiertnie zmienioną tkankę płucną, węzły chłonne śródpiersiowe, płyn opłucnowy i maź stawową Brak izolacji nie zawsze oznacza brak zarazka w badanym materiale

28 Zaraza płucna bydła rozpoznawanie Izolacja przy pomocy specyficznych dla mykoplazm podłoży Test immunofluorescencji Test precypitacji w żelu agarowym Odczyn OWD wykrywający przeciwciała MmmSC u przewlekle zakażonych Test ELISA

29 Zaraza płucna bydła postępowanie Choroba zwalczana z urzędu Przy zawleczeniu postępowanie radykalne likwidujące ognisko choroby Zakaz importu z krajów, w których występuje CBPP W krajach z chorobą uodparnianie czynne

30

31 GUZOWATA CHOROBA SKÓRY BYDŁA ( lumpy skin disease, LSD) Choroba wirusowa przebiegająca z gorączką, powstaniem twardych ograniczonych guzów w skórze, wyniszczenie, powiększenie węzłów chłonnych i obrzęk skóry. Zmiany także w mięśniachszkieletowych oraz w błonach śluzowych przewodu pokarmowego i układu oddechowego. Niska śmiertelność

32 Guzowata choroba skóry bydła etiologia Wirus należący do rodziny Poxviridae, rodzaj Capripoxvirus (określany jako neethling) Antygenowo identyczny z wirusem ospy owiec i kóz, nie zakaża jednak owiec i kóz i nie przenosi się między nimi Tylko jeden serotyp Oporny na działanie czynników środowiskowych

33 Guzowata choroba skóry bydła epizootiologia Stwierdzona w Zambii w 1929 rku Występuje w Afryce, tylko raz stwierdzona poza Afryką, Izrael 1989 r. Wrażliwe tylko bydło Wektorem są komary (mechanicznym) i inne owady kłująco-ssące Szerzy się szybko szczególnie w porze wilgotnej i w nisko położonych wilgotnych terenach

34 Guzowata choroba skóry bydła patogeneza Guzki w skórze prawdopodobnie w miejscach ukłucia owadów i wprowadzenia wirusa Bydło o delikatnej, cienkiej skórze choruje ciężej Przebieg subkliniczny do zejść śmiertelnych Nie przenosi się na człowieka

35 Guzowata choroba skóry bydła objawy kliniczne Ostra postać: Podwyższenie temperatury ponad 41°C, utrzymująca się przez 7 dni Nieznany okres nkubacji w warunkach naturalnych (eksperyment 5 dni) Niechęć do poruszania się Brak apetytu Wzmożone ślinienie Wypływ z nozdrzy i worka spojówkowego

36

37

38

39 Guzowata choroba skóry bydła objawy kliniczne Guzy na skórze z podniesieniem temperatury Guzy o średnicy 0,5 do 7 cm na całej skórze, najliczniej na głowie, wokół nozdrzy i oczu oraz karku, gruczole mlekowym, w okolicy krocz i moszny. Sierść na nich nastroszona Zbite, obejmują wszystkie warstwy skóry Mogą ulegać owrzodzeniu i wtedy wypływa z nich wydzielina zawierająca wirus

40

41

42

43

44

45 Guzowata choroba skóry bydła objawy kliniczne Wypływ z worka spojówkowego i nosa śluzowo-ropny Guzki mogą być w jamie gębowej, mięśniach, tchawicy, przewodzie pokarmowym, głównie trawieńcu oraz w płucach Obserwowane poronienia, skóra płodów pokryta guzami U bahajów trwała lub przemijająca niepłodność

46

47

48

49

50

51 Guzowata choroba skóry bydła sekcja Guzy skórne na przekroju szaro-różowa masa z nekrotycznym rdzeniem Tkanki podskórne nacieczone surowiczym płynem o zabarwieniu czerwonym Wewnątrzplazmatyczne ciałka wtrętowe w komórkach nabłonkowych, makrofagach i limfocytach

52 Guzowata choroba skóry bydła rozpoznawanie Najszybciej – wykazać w elektronowym mikroskopie transmisyjnym typowych wirionów wirusa w materiale pochodzącym z biopsji guzów Badanie kliniczne – guzy Powiększenie węzłów chłonnych powierzchownych

53 Guzowata choroba skóry bydła postępowanie Choroba zwalczana z urzędu Próby leczenia nie udane W rejonach enzootycznego występowania szczepionki żywe atenuowane Próby ze szczepionką rekombinowaną (pokswirus owiec z wklonowanym genem wirusa księgosuszu)

54 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY Otręt bydła Exanthema coitale vesiculosum s. pustulosum Infectious pustular balanoposthitis, IPB, IBP Infectious bovine rhinotracheitis (red nose)/infectious pustular vulvovaginitis, IBR/IBV Otręt bydła Exanthema coitale vesiculosum s. pustulosum Infectious pustular balanoposthitis, IPB, IBP Infectious bovine rhinotracheitis (red nose)/infectious pustular vulvovaginitis, IBR/IBV

55 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY Wirusy powodujące zakźne zapalenie nosa i tchawicy bydła (IBR), pęcherzykowe zapalenie błony śluzowej sromu i pochwy krów (IPV), poronienia, pęcherzykowe zapalenie błony śluzowej pracia i napletka u buhajów (IPB,IBP) wykazują wiele cech wspólnych Należą do rodziny Herpesviridae, podrodziny Alphaherpesvirinae, rodzaju Varicellovirus i określane są jako herpeswirus bydła typ 1 (BHV1) tworzą grupę nazwaną bovid herpesvirus 1 (BHV 1) (wcześniej IBR/IPV)

56 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY etiologia Typowy przedstawiciel rodziny Herpesviridae Genom zawiera dwuniciowy DNA kodujący białek strukturalnych, analiza restrykcyjna wirusowego DNA pozwoliła wyróżnić trzy podtypy BHV: Podtypy 1 i 2a (IBR-podobne) Podtyp 2b (IPV-podobny) Niezależnie od różnic w budowie genomu BHV 1, występuje jako jeden typ antygenowy

57 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY etiologia

58

59

60

61

62 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY

63 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY etiologia PCR Each set of primers was tested with each of 3 reference viruses (NVSL, Ames Iowa) and reacted only with their designated herpesvirus (Figure1). Figure 1. PCR for identification of bovine herpesviruses A. Primers BHVB1f and BHV1r to identify BHV1. Lanel 1 BHV1, lane 2 BHV2, lane 3 BHV4 B11-42, lane 4 BHV , lane 5 Israeli isolate. B. Primers BHVB2f and BHV2r to identify BHV2. Lanes as for A. C. Primers BHVB4f and BHV4r to identify BHV4. Lanes as for A.

64 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY etiologia BHV 1 ma otoczkę zawierającą lipidy – duża wrażliwość na środki dezynfekcyjne W środowisku zewnętrznym przeżywa 30 dni w okresie zimowym W temperaturze 37°C ginie po 10 dniach Poniżej -65°C zakaźność przez długi czas W -20°C rok Stabilny w pH 6,0 – 9,0

65 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY epizootiologia BHV 1 szeroko rozpowszechniony w populacji bydła na świecie Przeciwciała u wielu gatunków zwierząt wolno żyjących, ale objawy kliniczne zakażenia tylko u bydła domowego BHV1 izolowano również od kleszczy, mogą one być nosicielami wirusa przez długi czas, a nawet BHV 1 może namnażać się w kleszczach

66 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY epizootiologia Herpesviridae wywołują zakażenia latentne, lokalizujące się głównie w komórkach zwojów nerwowych, np.. Zwoju nerwu trójdzielnego Utrzymują się przez całe życie zwierzęcia, okresowo, stress, dochodzi do reaktywacji, replikacji i siewstwa wirusa Siewstwu nie towarzysza objawy kliniczne natomiast zakażają się kolejne osobniki Wirus zawlekany jest do stada wraz z chorymi lub bezobjawowo zakażonymi zwierzętami W obrębie stada szerzy się na drodze kontaktu bezpośredniego drogą aerogenną, poprzez krycie i sztuczną inseminację zakażonym nasieniem (BHV 1 jest wirusem najczęściej izolowanym z nasienia buhajów) oraz pośrednio przez zanieczyszczony sprzęt

67 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY epizootiologia BHV 1 przenoszony jest przez: 1. Zwierzęta, które uległy zakażeniu, nie wykazują objawów klinicznych, ale są siewcami wirusa 2. Zwierzęta zakażone latentnie, u których dochodzi do reaktywacji i siewstwa w przypadku stresu 3. Zwierzęta (cielęta), które uległy zakażeniu tuż po porodzie i u których zanika bierna odporność siarowa IBR/IPV namnaża się górnych odcinkach dróg oddechowych osiągając miano TCID 50 IBR powoduje znaczne straty w hodowli bydła i ocenia się, że jest drugim schorzeniem w świecie co do częstotliwości występowania

68

69 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY patogeneza

70 Unter- Familie GenusMenschTier Alpha Herpes- viren Simplexvirus humanes Herpesvirus 1 humanes Herpesvirus 2 Mammilitisvirus des Rindes (BHV2) Cercopithecine Herpesvirus 1(Herpes B)(BHV2) Varicellavirus humanes Herpesvirus 3 Varizella Zoster Varizella Zoster Pseudorabies-Virus (SHV1) Infektiöse Rhinotracheitis-Virus (BHV1) Equiner Herpes-Virus 1,4,3 (EHV1)(SHV1)(BHV1)3 (EHV1) Beta Herpes- viren Cytomegalievirus humanes Herpesvirus 5 hum. Cytomegalievirus bovines Cytomegalievirus (BHV4) felines Cytomegalievirus (FHV2) (BHV4)(FHV2) MuromegalievirusMaus-cytomegalie-Virus (MHV1) Roseolovirus humanes Herpesvirus 6 humanes Herpesvirus 7 Herpesvirus aotus Typ 1, 3 Einschlußkörperchenrhinitis, Schwein SHV2 Einschlußkörperchenrhinitis Gamma Herpes- Viren Lymphocryptovirus humanes Herpesvirus 4 Epstein-Barr-Virus Epstein-Barr-Virus Bovines Herpesvirus 3, BKF Pavian-Herpesvirus Schimpansen-HerpesvirusBKF Rhadinovirushumanes Herpesvirus 8 Herpesvirus ateles Herpesvirus saimiri Herpesvirus saimiri

71 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY patogeneza Na zakażenie BHV1 wrażliwe jest bydło w każdym wieku Wirus wnika przez błonę śluzową jamy nosowej osiągając wysokie miana w miejscu wniknięcia Przenosi się na błonę śluzową worka spojówkowego Drogą włókien nerwowych dociera do zwoju trójdzielnego. Na tym etapie możliwa wiremia

72 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY patogeneza II droga – przez błonę śluzową układu rozrodczego Namnaża się w komórkach bł. śl. Przesionka pochwy, pochwy właściwej,a u samców w komórkach bł. śl. worka napletkowego Dociera do zwojów krzyżowych i to latentne zakażenie komórek nerwowych Materiał genetyczny BHV1 pozostaje w neuronach zwojów przez całe życie Stres powoduje reaktywację zakażenia latentnego, efektem jest okresowe siewstwo

73 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY patogeneza Buhaje zakażone latentnie mogą być siewcami wirusa BHV1, nie wykazując przy tym żadnych objawów klinicznych choroby Przechowywanie nasienia w niskich temperaturach stwarza dobre warunki do przeżywania wirusa Transfer zarodków nie powoduje niebezpieczeństwa transmisji BHV1

74 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY patogeneza

75

76 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY objawy kliniczne Zakaźne zapalenie nosa i tchawicy IBR: Okres inkubacji 2-4 dni Surowiczy wypływ z nosa i worka spojówkowego Ślinienie Gorączka powyżej 41°C Brak apetytu Depresja Jasnożółte pęcherzyki z płynem surowiczym na bł. śl. nosa, Po kilku dniach wypływ ropny Zmiany opryszczkowe przekształcają się w ogniska nekrotyczne pokryte białawym nalotem złuszczonego nabłonka, często przechodzą w owrzodzenia pokryte warstwą włóknika Zwężanie dróg oddechowych powoduje, że zwierzęta oddychają przez jamę gębową Powrót do zdrowia po 4-5 tygodniach U ciężarnych ronienia W okresie laktacji spadek wydajności mlecznej Bez zakażenia wtórnego choroba trwa 5-10 dni. Np.. Pasteteurella może powodować powikłania i zejście procesu zapalnego do płuc

77 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY objawy kliniczne

78

79 Pęcherzykowe zapalenie błony śluzowej sromu i pochwy (IPV) [endometritis, powtarzanie rui, poronienia] Pierwsze objawy u krów w 2-4 dniu po kryciu, po inseminacji nasieniem z wirusem lub po kontakcie z osobnikiem zakażonym Zmiany opryszczkowe na bł. śl. Tylnego odcinka pochwy Obrzęk i przekrwienie bł.śl., srom obrzękły, śluzowata wydzielina brudzi ogon Zwierzęta niespokojne, często napinające się do oddawania moczu (bolesność w okolicy krocza) Temperatura 40,5 – 41,5°C Objawy kliniczne utrzymują się przez 8-14 dni, po czym bł.śl. Pochwy pokrywa się nowym nabłonkiem Pozostają czerwone wyniosłości, wielkości łebka szpilki, mogące ulegać silniejszemu przekrwieniu w przypadku reinfekcji U buhajów zmiany na bł.śl. Napletka oraz prącia mają podobny charakter jak u krów Nabłonek błony śluzowej posypany otrębami Buhaje eliminuje się z dalszego użytkowania U cieląt zakażenie BHV! Przebiega ze zmianami nekrotycznymi w jelitach i narządach wewnętrznych – są apatyczne, osłabione, wykazują podwyższoną temperaturę

80 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY sekcja IBR – : bł.śl. górnych dróg oddechowych przekrwione, obrzękłe, śluzowo-ropna wydzielina, złogi włóknika W krtani i tchawicy wybroczyny Zatoki wypełnione wysiękiem Histopatologicznie – ciałka wtrętowe Cowdryego typu A Zmiany zapalne w komórkach zwoju nerwu trójdzielnego i OUN

81 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY sekcja W przewodzie pokarmowym, o ile zajęty: Nadżerki i owrzodzenia bł.śl., policzków warg, dziąseł, podniebienia twardego, przełyku, przedżołądkach i w trawieńcu W jelitach stan zapalenia nieżytowego Ogniska martwicze w kępkach Peyera i w wątrobie

82 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY sekcja W układzie rozrodczym: Zapalenie bł.śl. Sromu, pochwy, szyjki macicy, a u samców napletka i prącia Pęcherzyki, wypełnione surowiczym płynem, rozsiane po całej błonie śluzowej Proces zapalny może obejmować macicę i wtedy endometritis, u samców stulejka Poroniony płód : wątroba żółto zabarwiona o zaokrąglonych brzegach, w miąższu ogniska nekrotyczne, w korze nerek liczne wybroczyny

83 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY sekcja Zakażenie BHV1 w układzie nerwowym: Okołonaczyniowe nacieki Ciałka wtrętowe w komórkach nerwowych i astrocytach Oprócz tego, meningoencephalitis stwierdzane u cieląt może być powodowane przez herpeswirus bydła typ 5 (BHV5)

84 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY rozpoznawanie Objawy kliniczne nasuwają podejrzenie zakażenia BHV1 Ostateczne rozpoznanie na podstawie badań laboratoryjnych: Izolacja i identyfikacja wirusa i/lub stwierdzenie obecności specyficznych przeciwciał Materiał do bad. lab – wymazy z nosa, wymazy lub popłuczyny u samic z pochwy, u samców z napletka Wymazy powinny być pobrane w najwcześniejszej fazie zakażenia

85 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY rozpoznawanie Podczas sekcji do badań pobiera się: wycinki błon śluzowych, migdałki, wycinki płuc, węzły chłonne oskrzelowe. Z poronionego płodu:watrobę, płuca, śledzionę. Łożysko Jeśli w stadzie przypadki zachorowań to pobieramy próbki od zwierząt z typowymi objawami klincznymi, przede wszystkim z gorączką. Od kilku osobników w różnym wieku.

86 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY rozpoznawanie Do izolacji wirusa używa się pierwotnych hodowli komórek nerki lub jąder cielęcia lub hodowli komórek linii ciągłych, np.. Medin-Darby bovine kidney (MDBK) lub komórek tchawicy Identyfikacja wyizolowanego wirusa w testach: immunofluorescencji, immunoperoksydazowym, seroneutralizacji z monowalentną surowicą odpornościową lub przeciwciałami monoklonalnymi Test izolacji pozwala wykryć wirusa BHV1 obecnego w nasieniu w koncentracji 1-5 TCID 50

87 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY rozpoznawanie Badania serologiczne wykonuje się w celu: Potwierdzenia etiologii ostrego procesu klinicznego; w tym celu bada się jednocześnie parę surowic pobraną od tego samego zwierzęcia w fazie ostrej i w okresie rekonwalescencji; stwierdzenie serokonwersji albo czterokrotny lub większy wzrost miana przeciwciał wskazuje na zakażenie wirusem BHV1 Wykazania, że badane zwierzę nie jest zakażone latentnie wirusem BHV1 Określenia stopnia rozprzestrzenienia wirusa BHV1 w stadzie/populacji zwierząt Badawczym, do oceny odpowiedzi immunologicznej po podaniu szczepionki i zakażeniu kontrolnym Najczęściej test seroneutralizacji (SNT) i różne odmiany testu ELISA stosuje się do wykrywania przeciwciał.

88 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY rozpoznawanie Każde zwierzę, u którego stwierdzono obecność przeciwciał uważane jest za nosiciela wirusa i potencjalnego siewcę Wyjątkiem są młode cielęta, które nabyły przeciwciała z siarą (odporność bierna) Oraz nie zakażone osobniki. Którym podano szczepionkę inaktywowaną.

89 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY postępowanie Choroba zwalczana y urzędu W przebiegu stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, przeciwdziałając wtórnym infekcjom bakteryjnym Szczepienia nie zapobiegają zakażeniom szczepami terenowymi, nie zapobiegają siewstwu u zwierząt zakżonych latentnie Nierzadko szczepy atenuowane, zawarte w szczepionkach żywych, powoduja zakażenia latentne i poronienia u krów Najlepszym rozwiązaniem jest hodowla i utrzymywanie w stadzie osobników wolnych od zakażenia wirusem BHV1

90 ZAKAŹNE ZAPALENIE NOSA I TCHAWICY postępowanie Warunek ten spełniają zwierzęta seronegatywne w testach SNT lub ELISA Prowadzenie elitarnych stad ze ścisłą higieną i przestrzeganiem przepisów o obrocie zwierzętami i nasieniem Badanie serologiczne całego pogłowia zwierząt w danej hodowli co najmniej raz w roku. Wszystkie zwierzęta wprowadzane do stada powinny być badane serologicznie dwukrotnie w okresie kwarantanny Tylko osobniki seronegatywne można wprowadzać do stada.


Pobierz ppt "ZARAZA PŁUCNA BYDŁA Marek Chmielewski 2009. Zaraza płucna bydła pleuropneumonia contagiosa bovum, contagious bovine pleuropneumonia Ostra, podostra lub."

Podobne prezentacje


Reklamy Google