Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Etiologia i patogeneza cukrzycy. 1.Biosynteza i mechanizm działania insuliny. 2.Mechanizmy rozwoju oporności komórkowej na insulinę. 3.Typy cukrzycy i.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Etiologia i patogeneza cukrzycy. 1.Biosynteza i mechanizm działania insuliny. 2.Mechanizmy rozwoju oporności komórkowej na insulinę. 3.Typy cukrzycy i."— Zapis prezentacji:

1

2 Etiologia i patogeneza cukrzycy. 1.Biosynteza i mechanizm działania insuliny. 2.Mechanizmy rozwoju oporności komórkowej na insulinę. 3.Typy cukrzycy i ich różnicowanie (cukrzyce pierwotne – typu I, II, cukrzyca ciążowa, wtórne (typu III) i nietolerancja glukozy). 4.Etiologia i patomechanizmy rozwoju cukrzycy typu I i II u psów i kotów. 5.Patogeneza cukrzycy ciążowej u suk i kotek. 6.Objawy cukrzycy. 7.Zaburzenia metaboliczne w cukrzycy ze szczególnym uwzględnieniem ketoacidozy cukrzycowej. 8.Patomechanizmy wybranych powikłań cukrzycy (zaćma, retinopatia cukrzycowa, nefropatie, neuropatie). 9.Etiologia i patogeneza kacheksji cukrzycowej. 10.Znaczenie białek glikozylowanych w przebiegu cukrzycy u psów i kotów. Różnicowanie cukrzycy z zespołem Fanconiego u psów. 11.Cukrzyca jako choroba autoimmunologiczna. 12.ĆWICZENIE PRAKTYCZNE – przeprowadzenie testu tolerancji glukozy u królika kontrolnego oraz u królika z farmakologiczną blokadą wydzielania insuliny (model cukrzycy typu I).

3 Cukrzyca (diabetes mellitus) – choroba przemiany materii polegająca na utracie zdolności do prawidłowego zużytkowania przez ustrój węglowodanów w następstwie bezwzględnego lub względnego niedoboru insuliny (typ I) lub obniżonej wrażliwości bądź oporności komórek na insulinę (typ II). Schemat budowy cząsteczki proinsuliny

4 Mechanizm wydzielania insuliny pod wpływem glukozy przez prawidłowe komórki β trzustki Schemat przedstawiający zależność pomiędzy metabolizmem glukozy i sekrecją insuliny przez komórki (rycina została przedstawiona na następnym slajdzie). Glukoza po wejściu do komórki jest fosforylowana przez glukokinazę (GK) i przekształcana do pirogronianu (Pyr) na drodze glikolizy. Pirogronian w sposób uprzywilejowany przedostaje się do mitochondrium, gdzie jako substrat energetyczny jest włączany do cyklu kwasów trójkarboksylowych (TCA). Zredukowane przenośniki elektronów powstające w efekcie cyklu TCA włączane są do łańcucha oddechowego. Zachodzi hiperpolaryzacja błony mitochondrialnej i produkcja ATP. Równocześnie, zamknięcie zależnych od ATP kanałów jonowych dla K + powoduje depolaryzację błony komórkowej, czego efektem jest z kolei otwarcie (bramkowanych voltażem) kanałów jonowych dla Ca 2+. Stężenie jonów wapniowych na terenie cytoplazmy znacznie wzrasta, czego konsekwencją jest wydzielanie insuliny z komórki na drodze egzocytozy. Istnieje również kilka innych domniemanych lub dodatkowych sygnałów, które uczestniczą w tym zjawisku: nukleotydy, ATP, GTP, cAMP, NADH, glutaminian, malonylo – CoA.

5 Schemat przedstawiający zależność pomiędzy metabolizmem glukozy i sekrecją insuliny przez komórki

6 Schemat przedstawiający wzajemne oddziaływania tkanek podczas regulacji metabolizmu glukozy. Insulina wydzielana jest przez komórki β trzustki w odpowiedzi na wzrostpoziomu glukozy w osoczu krwi. Zmniejsza ona produkcję glukozy w wątrobie, równocześnie zwiększając wychwyt glukozy jej utylizację oraz magazynowanie w tkance tłuszczowej i w mięśniach. Adipocyty pełnią w tym mechanizmie istotną rolę uwalniając wolne kwasy tłuszczowe, które ograniczają pobieranie glukozy przez mięśnie i wydzielanie insuliny oraz zwiekszaja produkcję glukozy w wątrobie. Komórki tkanki tłuszczowej wydzielają także adipokiny, takie jak: leptyna, adiponektyna i TNF, które regulują przyjmowanie pokarmu, tempo wydatkowania energii i wrażliwość tkanek na insulinę.

7 1.Cukrzyca pierwotna : Typ I - cukrzyca insulinozależna (IDDM – insulin-dependent diabetes mellitus) Typ II – cukrzyca insulinoniezależna (NIDDM – non insulin dependent diabetes mellitus) Cukrzyca ciążowa (GDM – gravidatis diabetes mellitus) 2. Cukrzyca wtórna (typ III) 3. Upośledzenie tolerancji glukozy

8 Objawy cukrzycy: 1.Hiperglikemia w osoczu krwi 2.Glikozuria 3.Poliuria 4.Polidypsja 5.Polifagia 6.Utrata masy ciała (w niektórych typach cukrzycy)

9 Mechanizm rozwoju cukrzycy typu I z udziałem autoreaktywnych limfocytów T (schemat znajduje się na kolejnym slajdzie) Aktywne limfocyty T krążą we krwi i organach limfoidalnych, również w trzustkowych węzłach chłonnych (PLNs). W węzłach chłonnych napotykają komórki prezentujące antygen (APCs) – najprawdopodobniej dojrzałe komórki dendrytyczne (DCs) posiadające na powierzchni cząsteczki MHC niosące antygeny w formie fragmentów peptydów. W przypadku cukrzycy typu I antygeny te pochodzą z białek syntetyzowanych przez komórki trzustki i nabywane są, gdy APCs (prawdopodobnie niedojrzałe DCs) przebywają w obrębie wysp trzustkowych. Komórki T, które nie zetknęły się dotąd z antygenem nagle mogą rozpoznawać cząsteczki MHC/antygeny komórek, po ich rozpoznaniu stają się aktywne, a następnie wydostają się z węzłów chłonnych zyskując dostęp do tkanek i narządów, w tym do trzustki, gdzie ponownie napotykają podobne antygeny, ulegają reaktywacji i atakują komórki.

10 Mechanizm rozwoju cukrzycy typu I z udziałem autoreaktywnych limfocytów T

11 Wysoki poziom P-4 (ciąża, diestrus u suk) Redukcja wiązania endogennej insuliny z receptorem, ograniczenie dokomórkowego transportu glukozy Pobudzenie wydzielania somatotropiny powodującej wzrost sekrecji insuliny i w konsekwencji nasilenie oporności komórek na insulinę Etiologia i podstawy patogenezy cukrzycy ciążowej

12 Schemat przedstawiający patogenezę ketoacidozy cukrzycowej (DKA) oraz stanu hiperglikemicznego hiperosmolarnego (HHS). Względny lub całkowity niedobór insulinypobudza produkcję glukozy w wątrobie, co skutkuje hiperglikemią,diurezą osmotyczną i odwodnieniem.Przy ciężkim niedoborze insuliny,wątroba zwiększa produkcję ciał ketonowych, co prowadzi do hiperketonemii i, następnie do kwasicy. ßOHB = kwas ß-hydroksymasłowy; AcAc =kwas acetooctowy Chiasson J.L. et al., CMAJ 2003.

13 W celu diagnozowania cukrzycy u psów analizuje się poziom białek glikozylowanych– fruktozaminy lub glikozylowanej hemoglobiny. Glikozylowana hemoglobina powstaje w czasie nieodwracalnej reakcji nieenzymatycznej pomiędzy glukozą i hemoglobiną zachodzącej w erytrocytach. Stopień glikozylacji hemoglobiny jest bezpośrednio uzależniony od stężenia glukozy w osoczu krwi i długości życia erytrocytów. Glikozylowana hemoglobina jest uważana za wskaźnik średniego stężenia glukozy we krwi w ciągu ostatnich 2 – 3 miesięcy. W związku z tym, periodyczne oznaczanie hemoglobiny glikozylowanej jest korzystne przy monitorowniu postępów w leczeniu chorych na cukrzycę psów otrzymujących insulinę, jak też w monitorowaniu postępów choroby. Każdy wynik oznaczenia może być porównany z wynikiem otrzymanym w przypadku psa zdrowego, jak i z wynikiem uzyskanym poprzednio w przypadku danego pacjenta. Zmiany w poziomie glikozylowanej hemoglobiny mogą być jednak również wynikiem innych procesów, zarówno fizjologicznych, jak i związanych z innymi chorobami towarzyszącymi, nie mającymi bezpośredniego związku z cukrzycą. Z tego powodu warto znać tzw. wartość krytycznej różnicy (d k ). Jeżeli różnica pomiędzy dwoma kolejnymi wykonanymi w pewnym odstępie czasu wynikami oznaczeń glikozylowanej hemoglobiny jest mniejsza od d k, przyjmuje się, że różnica ta jest spowodowana zmianami fizjologicznymi. Jednakże, gdy różnica ta jest większa od d k, przyjmuje się, iż jest ona spowodowana progresją cukrzycy lub rozwojem innej choroby towarzyszącej. d k = 2 2( s 2 + e 2 ) gdzie: s – zmiana w poziomie glikozylowanej hemoglobiny stwierdzona w ciągu 1 tygodnia u danego (tego samego) psa e – zmiana w poziomie glokozylowanej hemoglobiny związana z błędem analitycznym.

14 Sposób postępowania w przypadku ketoacidozy cukrzycowej. Chiasson J.L. et al., CMAJ 2003.

15 ĆWICZENIE PRAKTYCZNE – przeprowadzenie testu tolerancji glukozy u królika kontrolnego oraz u królika z farmakologiczną blokadą wydzielania insuliny (model cukrzycy typu I). Królik kontrolny: 1.wykonanie pomiaru poziomu glukozy we krwi (nakłucie żyły brzeżnej ucha) za pomocą glukometru (One Touch II) 2.podanie dożylne 40% roztworu glukozy (0,5g/kg m.c.) 3.pomiar poziomu glukozy we krwi po 10 min oraz dwukrotnie co 15 min Królik z farmakologiczną blokadą wydzielania insuliny: 1.wykonanie pomiaru poziomu glukozy we krwi (nakłucie żyły brzeżnej ucha) za pomocą glukometru. 2.wywołanie blokady wydzielania insuliny przez podanie domięśniowe roztworu zawierającego: atropinę (0,2 mg/kg m.c.), phentolaminę (0,2 mg/kg m.c.) i propranolol (0,25 mg/kg m.c.) 3.po 30 min dożylne podanie 40% roztworu glukozy (0,5g/kg m.c.) 4.pomiar poziomu glukozy we krwi po 10 min oraz dwukrotnie co 15 min Wykreślenie i porównanie krzywych tolerancji glukozy dla królika kontrolnego oraz dla królika z farmakologiczną blokadą wydzielania insuliny.

16 Krzywa po dożylnym obciążeniu glukozą królika kontrolnego (kolor czerwony) oraz królika z zastosowaną krótkoterminową blokadą farmakologiczną wydzielania insuliny (kolor zielony)


Pobierz ppt "Etiologia i patogeneza cukrzycy. 1.Biosynteza i mechanizm działania insuliny. 2.Mechanizmy rozwoju oporności komórkowej na insulinę. 3.Typy cukrzycy i."

Podobne prezentacje


Reklamy Google