Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Układ Słoneczny. Merkury Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Układ Słoneczny. Merkury Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora."— Zapis prezentacji:

1 Układ Słoneczny

2 Merkury Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca. SłońcuplanetaUkładu Słonecznegoplaneta wewnętrzna starożytności wschodemzachodzieSłońcuplanetaUkładu Słonecznegoplaneta wewnętrzna starożytności wschodemzachodzie Fakturą powierzchni Merkury przypomina Księżyc: są na nim liczne kratery uderzeniowe i praktycznie pozbawiony jest atmosfery. Temperatura powierzchni waha się od 183 °C do 427 °C. W przeciwieństwie do Księżyca, planeta ma jednak duże żelazne jądro, generujące pole magnetyczne o natężeniu stukrotnie mniejszym od natężenia ziemskiego pola magnetycznego[3]. Wielkość jądra powoduje, że Merkury ma jedną z największych gęstości spośród planet Układu Słonecznego[4] (nieznacznie większą ma Ziemia). Merkury nie posiada naturalnych satelitów. Księżyckratery uderzenioweatmosferyżelaznejądropole magnetyczneziemskiego pola magnetycznego[3][4] naturalnych satelitówKsiężyckratery uderzenioweatmosferyżelaznejądropole magnetyczneziemskiego pola magnetycznego[3][4] naturalnych satelitów

3 Wenus Wenus – druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego. Wenus jest trzecim pod względem jasności ciałem niebieskim po Słońcu i Księżycu widocznym na niebie. Ponieważ obserwacje tej planety są możliwe tylko wieczorem i rano, nazywana jest także: Jutrzenką, Gwiazdą Poranną lub Gwiazdą Wieczorną (starożytni Grecy nazywali ją odpowiednio: Fosforos i Hesperos)[1]. Jest skalnym globem osnutym gęstymi chmurami, które odbijają większość światła słonecznego. Żółtawy kolor chmur atmosfery pochodzi od kwasu siarkowego. Nie ma naturalnego satelity (odkryto jednak planetoidę 2002 VE68 o średnicy około pół kilometra, pozostającą w rezonansie orbitalnym 1:1 z Wenus, z tej racji mogącej być nazywaną quasi-księżycem Wenus). Znak Wenus oznacza płeć kobiety. Jej nazwa wzięła się od rzymskiej bogini miłości, Wenus. SłońcaplanetaUkładu Słonecznego ciałem niebieskimSłońcuKsiężycuFosforosHesperos[1]chmuramiświatła atmosferykwasu siarkowegosatelity2002 VE68rezonansie orbitalnym quasi-księżycem WenusSłońcaplanetaUkładu Słonecznego ciałem niebieskimSłońcuKsiężycuFosforosHesperos[1]chmuramiświatła atmosferykwasu siarkowegosatelity2002 VE68rezonansie orbitalnym quasi-księżycem Wenus

4 Ziemia Ziemia (łac. Terra) trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu. łac.Słońcaplaneta Układu Słonecznegośrednicymasygęstościplaneta skalistałac.Słońcaplaneta Układu Słonecznegośrednicymasygęstościplaneta skalista Ziemia, zamieszkana przez miliony gatunków, wliczając w to człowieka[6], jest jedynym znanym miejscem we wszechświecie, w którym występuje życie[7]. Planeta uformowała się 4,54 ± 0,05 miliarda lat temu[8], a życie pojawiło się na jej powierzchni w ciągu pierwszego miliarda lat po uformowaniu. Następnie, biosfera ziemska wpłynęła na atmosferę i inne czynniki abiotyczne planety, umożliwiając rozwój organizmów aerobowych oraz powstanie ozonosfery. Rozwój życia na lądzie umożliwiła powłoka ozonowa, zmniejszająca natężenie promieniowania ultrafioletowego[9] oraz magnetosfera, odbijająca cząstki wiatru słonecznego. człowieka[6]wszechświecie życie[7][8]biosferaatmosferę czynniki abiotyczneaerobowychozonosferypromieniowania ultrafioletowego[9] magnetosferawiatru słonecznegoczłowieka[6]wszechświecie życie[7][8]biosferaatmosferę czynniki abiotyczneaerobowychozonosferypromieniowania ultrafioletowego[9] magnetosferawiatru słonecznego LitosferaLitosfera podzielona jest na kilkadziesiąt segmentów nazywanych płytami tektonicznymi, które przez miliony lat przesuwają się względem siebie, co prowadzi do znacznej zmiany położenia kontynentów w czasie. Powierzchnię w 70,8% zajmuje woda wszechoceanu zawarta w morzach i oceanach; pozostałe 29,2% stanowią kontynenty i wyspy. Niezbędnej do życia na Ziemi wody w stanie ciekłym nie wykryto na powierzchni innych ciał niebieskich[A 3][A 4]. Wnętrze Ziemi składa się z grubego płaszcza, płynnego jądra zewnętrznego (generującego pole magnetyczne) oraz stałego jądra wewnętrznego. płytami tektonicznymiznacznej zmiany położenia kontynentów w czasiewszechoceanumorzach oceanachkontynentywyspywody[A 3][A 4]płaszczajądrapole magnetyczne Litosferapłytami tektonicznymiznacznej zmiany położenia kontynentów w czasiewszechoceanumorzach oceanachkontynentywyspywody[A 3][A 4]płaszczajądrapole magnetyczne

5 Mars Mars – czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego. Nazwa planety pochodzi od imienia rzymskiego boga wojny – Marsa. Zawdzięcza ją swej barwie, która przy obserwacji wydaje się być rdzawo- czerwona i kojarzyła się starożytnym z pożogą wojenną. Postrzegany odcień wynika stąd, że powierzchnia planety jest pokryta tlenkami żelaza. Mars posiada dwa niewielkie księżyce o nieregularnych kształtach – Fobosa i Deimosa. Prawdopodobnie są to dwie planetoidy przechwycone przez pole grawitacyjne planety. Przypuszcza się, że mogło na niej kiedyś powstać życie, jednak obecnie nie ma na to solidnych dowodów. SłońcaplanetaUkładu SłonecznegoMarsatlenkami żelazaFobosaDeimosaplanetoidy pole grawitacyjneżycieSłońcaplanetaUkładu SłonecznegoMarsatlenkami żelazaFobosaDeimosaplanetoidy pole grawitacyjneżycie Mars jest jedną z pięciu planet widocznych gołym okiem. W opozycji osiąga jasność do -3,0 wielkości gwiazdowej i średnicę kątową do 25". opozycjiwielkości gwiazdowej średnicę kątową opozycjiwielkości gwiazdowej średnicę kątową

6 Jowisz Jowisz – piąta w kolejności oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego. Posiada wiele księżyców (odkryto 63) oraz system pierścieni. Jowisz wraz z Saturnem, Uranem i Neptunem to planety gazowe, czasem nazywane również planetami jowiszowymi. SłońcaplanetaUkładu Słonecznegoksiężyców pierścieniSaturnemUranem Neptunemplanety gazoweSłońcaplanetaUkładu Słonecznegoksiężyców pierścieniSaturnemUranem Neptunemplanety gazowe Jest on jedną z pięciu planet widocznych gołym okiem i jednocześnie zazwyczaj czwartym pod względem jasności obiektem na niebie (po Słońcu, Księżycu, i Wenus). W czasie wyjątkowo korzystnych opozycji Marsa, jasność Marsa może przewyższać jasność Jowisza – wtedy ten ostatni spada na piątą pozycję w skali jasności SłońcuKsiężycuWenus SłońcuKsiężycuWenus

7 Saturn Saturn – szósta planeta Układu Słonecznego pod względem oddalenia od Słońca. Jest to gazowy olbrzym, drugi pod względem masy i wielkości po Jowiszu, a przy tym paradoksalnie o najmniejszej gęstości ze wszystkich planet całego Układu Słonecznego. Saturn znany był już w świecie starożytnym. Charakterystyczną jego cechą są pierścienie składające się głównie z lodu i (w mniejszej ilości) z odłamków skalnych. Obecnie znamy 61 naturalnych satelitów Saturna (3 niepotwierdzone ostatecznie). Nazwa planety pochodzi od imienia rzymskiego boga – Saturna. planetaUkładu SłonecznegoSłońcagazowy olbrzym Jowiszu starożytnym pierścienieSaturnaplanetaUkładu SłonecznegoSłońcagazowy olbrzym Jowiszu starożytnym pierścienieSaturna

8 Uran Uran – siódma w kolejności od Słońca planeta Układu Słonecznego. Jest także trzecią największą i czwartą najmasywniejszą planetą naszego systemu. Należy do grupy gazowych olbrzymów. Nazwa planety pochodzi od Uranosa, który był bogiem i uosobieniem nieba w mitologii greckiej. Stanowi to wyjątek, gdyż wszystkie pozostałe planety noszą imiona bóstw z mitologii rzymskiej. Symbolami Urana są (Unicode U+2645, w astrologii) oraz (w astronomii). Posiada 27 odkrytych księżyców. Słońca planetaUkładu Słonecznegogazowych olbrzymów Uranosamitologii greckiejmitologii rzymskiejUnicodeastrologii astronomiiSłońca planetaUkładu Słonecznegogazowych olbrzymów Uranosamitologii greckiejmitologii rzymskiejUnicodeastrologii astronomii

9 Neptun Neptun to ósma, najdalsza[2] planeta od Słońca w Układzie Słonecznym. Zajmuje czwarte miejsce – mierząc według średnicy i trzecie miejsce według masy. Jej jasność nie przekracza 7,6m. Neptun jest 17 razy masywniejszy od Ziemi i trochę masywniejszy od swojego bliźniaka Urana, który ma masę 15 razy większą od Ziemi i mniejszą gęstość. Planeta nosi nazwę po rzymskim bogu morza. Jej symbol astronomiczny to, stylizowana wersja trójzębu Neptuna. [2]planeta SłońcaUkładzie SłonecznymmZiemi Uranarzymskim bogu morza trójzębu[2]planeta SłońcaUkładzie SłonecznymmZiemi Uranarzymskim bogu morza trójzębu

10 Wykonała: Patrycja Wojciechowska Klasa 1b Klasa 1b


Pobierz ppt "Układ Słoneczny. Merkury Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora."

Podobne prezentacje


Reklamy Google