Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

KONFERENCJA NAUKOWO-SZKOLENIOWA DENTEXPO Szczecin 2007.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "KONFERENCJA NAUKOWO-SZKOLENIOWA DENTEXPO Szczecin 2007."— Zapis prezentacji:

1 KONFERENCJA NAUKOWO-SZKOLENIOWA DENTEXPO Szczecin 2007

2 ZACHOWANIE DZIECKA W GABINECIE STOMATOLOGICZNYM Urszula Kaczmarek

3 Wybrane metody oceny zachowania dziecka

4 Skala zachowania dziecka wg Frankl`a i wsp Kategoria zachowaniaCharakterystyka zachowania 1. Zdecydowanie negatywneDziecko odmawia leczenia, głośno krzyczy, jest przestraszone jawnie manifestuje skrajny negatywizm 2. NegatywneDziecko niechętnie akceptuje leczenie i ujawnia postawę negatywną, ale w stopniu niezbyt nasilonym, np. nadąsanie, zamknięcie się w sobie 3. PozytywneDziecko akceptuje leczenie, ale jest ostrożne, skłonne do stosowania się do poleceń stomatologa, czasem z pewną rezerwą lecz realizuje polecenia lekarza 4. Zdecydowanie współpracująceDziecko nawiązuje dobre porozumienie z lekarzem, interesuje się zabiegani leczniczymi, śmieje się i cieszy sytuacją terapeutyczną

5 Ocena lęku i zachowania dziecka wg Anxiety and Behavior Rating Scale Venham`a Skala lęku klinicznego (Clinical Anxiety Rating Scale) 0Dziecko zrelaksowane, uśmiechnięte, chętne i zdolne do konwersacji 1Dziecko niełatwe, zaniepokojone; podczas zabiegu powodującej stres może protestować krótko i spokojnie wskazuje na dyskomfort; ręce trzyma przy sobie lub częściowo podnosi sygnalizując dyskomfort; jest chętne i zdolne do interpretacji doświadczenia, jeśli się o to poprosi; natężona ekspresja twarzy, może mieć łzy w oczach 2Dziecko sprawia wrażenie przestraszonego; tonacja głosu, pytania i odpowiedzi odzwierciedlają lęk; podczas zabiegu powodujące stres protestuje werbalnie, cicho płacze, napręża ręce i je podnosi, ale nie zakłóca przeprowadzenia zabiegu; interpretuje sytuację z rozsądną dokładnością i kontynuuje radzenie sobie z lękiem 3Dziecko wykazuje niechęć do rozpoczęcia leczenia, trudności w prawidłowej ocenie lęku sytuacyjnego; silnie protestuje słownie i płacze; protest jest proporcjonalny do strachu; radzi sobie z sytuacją z wielką niechęcią 5Lęk dziecka zakłóca zdolność do oceny sytuacji; płacz nie jest związany z leczeniem; wyraźne ruchy ciała, można do dziecka dotrzeć przez komunikację werbalną i uzyskać z niechęcią i wielkim wysiłkiem przezwyciężanie strachu 6Dziecko nie styka się z powodem rzeczywistego lęku; głośno płacze i nie słucha przekazu werbalnego, nie czyni wysiłków w celu opanowania strachu, ucieka, potrzebne jest fizyczne unieruchomienie

6 Ocena lęku i zachowania dziecka wg Anxiety and Behavior Rating Scale Venham`a Skala współpracującego zachowania (Cooperative Behavioral Rating Scale) 0Pełna współpraca dziecka, możliwie najlepsze warunki do leczenia, nie płacze i nie protestuje fizycznie 1Dziecko wykazuje niewielki protest słowny lub cicho płacze sygnalizując dyskomfort lecz nie przeszkadza to w kontynuacji leczenia; zachowuje się odpowiednio do etapów leczenia, np. przy iniekcji, oczyszczaniu ubytku mówi au 2Dziecko protestuje silnie i gwałtownie, sygnalizuje płaczem i ruchami rąk, protest jest bardziej rozpraszający i utrudniający, jednak jeszcze dziecko wykazuje współpracę na prośbę lekarza 3Protest dziecka stanowi duży problem dla lekarza; dziecko ulega prośbom stomatologa niechętnie i wymaga większego wysiłku od lekarza

7 Zmodyfikowana przez Carthers i in. skala zachowania Haupta ßRUCHY CIAŁA ßSPRZECIW ZA POMOCĄ GŁOWY LUB JAMY USTNEJ ßKOMUNIKACJA WERBALNA

8 Zmodyfikowana przez Carthers i in. skala zachowania Haupta RUCHY CIAŁA 1Dziecko wykonuje gwałtowne nieprzerwane ruchy 2Dziecko wykonuje ciągłe ruchy utrudniające leczenie 3Ruchy dziecka można kontrolować, nie zakłócają one leczenia 4Dziecko nie wykonuje ruchów ciała

9 Zmodyfikowana przez Carthers i in. skala zachowania Haupta SPRZECIW ZA POMOCĄ GŁOWY LUB JAMY USTNEJ 1 Dziecko obraca głową, odmawia otwarcia ust 2 Dziecko ma usta zamknięte, trzeba je prosić o otwarcie 3 Dziecko dusi się, knebluje usta, występuje odruch wymiotny 4 Dziecko nie płacze

10 Zmodyfikowana przez Carthers i in. skala zachowania Haupta KOMUNIKACJA WERBALNA 1 Nadużywa słów, grozi 2 Protestuje słownie 3 Wyraża dyskomfort 4 Sporadycznie mówi lub milczy

11 Zmodyfikowana przez Carthers i in. skala zachowania Haupta ZACHOWANIE 1Bardzo złe - wykluczające leczenie 2Złe – leczenie zostaje przerwane 3Dostateczne – leczenie trudne lecz można przeprowadzić cały zabieg 4Dobre – można przeprowadzić całe leczenie ale występują pewne ograniczenia z powodu płaczu dziecka lub wykonywania ruchów ciała 5Bardzo dobre – dziecko nie płacze i nie wykonuje ruchów ciała

12 Wyraz twarzy jako wskaźnik strachu Facial Image Scale wg Buchanan i Niven ßStanowi ją rząd 5 twarzy wahających się od bardzo wesołej do bardzo smutnej. ß Dziecko proszone jest o wskazanie twarzy, która najlepiej odzwierciedla jej odczucia w danej chwili; 1 - oznacza twarz najbardziej pozytywną, a 5 – najbardziej negatywną; twarze 4 i 5 wskazują na wysoki poziom lęku. ßSkala ta określa lęk sytuacyjny i jest łatwa i szybka do przeprowadzenia.

13 Zachowanie dziecka

14

15 Klasyfikacja zachowania/postawy ßWspółpracująca ßPotencjalnie współpracująca ßBrak zdolności współpracy

16 PUNKT ZWROTNY ßOznacza nawiązanie relacji stomatologa z dzieckiem poprzez -zainteresowanie dziecka swoim działaniem, -zainteresowanie rozmową, -spowodowanie zmiany zachowania z negatywnego na pozytywne lub zmniejszenie zachowania negatywnego

17 ZACHOWANIE WSPÓŁPRACUJĄCE ßDobry kontakt z lekarzem – werbalny i pozawerbalny ßDziecko jest zainteresowane działaniem lekarza, wykonuje polecenia, uczestniczy w demonstracji nowych przedmiotów, uśmiecha się i okazuje symptomy przyzwolenia (gesty, słowa) na wykonywanie czynności zabiegowych ßWystępuje wyraźnie punkt zwrotny

18 ZACHOWANIE PRZEDWSPÓŁPRACUJĄCE ßPunkt zwrotny występuje na zmianę z zachowaniem utrudniającym ßRóżny kontakt ze stomatologiem – werbalny i pozawerbalny ßDziecko słucha i raczej nie odpowiada na pytania ßSymptomy utrudniające współpracę - strach, lek przed nieznanym, płacz, dystans do lekarza, wycofywanie się przed demonstracją nowych przedmiotów

19 ZACHOWANIE UTRUDNIAJĄCE WSPÓŁPRACĘ ßBrak wyraźnego punktu zwrotnego ßRóżny kontakt ze stomatologiem – werbalny i pozawerbalny ßDziecko słucha i raczej nie odpowiada na pytania ßSymptomy utrudniające współpracę - strach, lek przed nieznanym, płacz, dystans do lekarza, wycofywanie się przed demonstracją nowych przedmiotów ßNasilanie się tych zachowań aż do ekstremalnie negatywnych takich jak histeria, krzyk, ucieczka z gabinetu, zakrywanie twarzy, kopanie, wyrywanie się matce/opiekunowi

20 Potencjalnie współpracujące zachowanie ßProwokacyjne, zbuntowane ßW każdym wieku ßJa nie chcę tego u małych dzieci ßPasywny opór u nastolatków

21 Potencjalnie współpracujące zachowanie ßNiekontrolowane ß3-6 lata ßfuria

22 Potencjalnie współpracujące zachowanie ßNiekontrolowane ßProwokacyjne, zbuntowane ßLękliwe ßCzasowo-współpracujące ßCzupurne

23 Potencjalnie współpracujące zachowanie ßCzupurne ßZwykle występuje stale ßBrak łez ßTrudność w przezwyciężeniu na jednej wizycie

24 Potencjalnie współpracujące zachowanie ßLękliwe ßZachowanie ochronne, wahające - może zmienić się w niekontrolowane

25 Potencjalnie współpracujące zachowanie ßCzasowo współpracujące ßStarsze dzieci (>7 lat)

26 Czynniki wpływające na zachowanie dziecka ßwiek ßstomatolog ßlęk dentystyczny matki ßhistoria medyczna ßpora dnia i czas trwania wizyty ßświadomość problemu u pacjenta ßrodzice

27 Zachowanie dziecka w aspekcie rozwojowym ß wiek poniżej 2 lat -mała zdolność zrozumienia zabiegów leczniczych -efektywna komunikacja jest możliwa -nawet bez współpracy dziecka niektóre zabiegi można wykonać bez sedacji ßwiek 2 lata -różny rozwój słownictwa i w związku z tym różna komunikacja -dziecko wstydzi się nowych ludzi i nowych miejsc -należy pozwolić dotykać przedmioty, aby dziecko zrozumiało ich znaczenie - zaleca się, aby dziecku towarzyszyli rodzice

28 Zachowanie dziecka w aspekcie rozwoju ß wiek 3 lata -dziecko lubi się przypodobać dorosłym -ma aktywną wyobraźnię i lubi opowieści, można się z nim komunikować i przekonywać -w momencie stresującym zwróci się do rodziców i nie akceptuje wyjaśnień obcych -czuje się pewniej w obecności rodziców ßwiek 4 lata -dziecko słucha z zainteresowaniem i dobrze reaguje na werbalne wskazówki -rozmowne, lubi wyolbrzymiać -współpracuje, ale może być zbuntowane i narzucać swoje poglądy

29 Zachowanie dziecka w aspekcie rozwoju ß wiek 5 lat -bawi się wspólnie z rówieśnikami i nie boi się nieobecności rodziców podczas wizyty, gdyż nie boi się nowych doświadczeń -jest dumne z rzeczy, które posiada (zabawka, ubranie itp.) ßwiek 6 lat -zwiększa się uniezależnienie od rodziców (dziecko chodzi do szkoły) -zwiększenie reakcji lękowych -niepokoje z wybuchami złości, krzyków, agresją

30 Uświadomienie problemu przez pacjenta

31 Lekarz dentysta ßWygląd i wystrój gabinetu ßWiedza pacjenta ßUmiejętność manualna lekarza, szybkość wykonywania zabiegu, osobowość ßUżywanie słów promujących lęk ßStosowanie pochwał i nagród zamiast przekupstwa ßSamokontrola, empatia ßStosowanie komend (nakazów) zamiast sugestii ßUżywanie odpowiedniego do wieku dziecka słownictwa ßWprowadzenie humoru

32 Czynniki związane z rodzicami ßWiek matki, ojca ßPoziom wykształcenia, poziom lęku dentystycznego matki ßPoziom zaufania matki do stomatologa ßPoziom obawy matki o dziecko podczas leczenia stomatologicznego

33 Lęk stomatologiczny matki Kiedyś dorosnę, będę matką i bezwiednie przeniosę cały mój lęk dentystyczny na potomstwo

34 Czynniki związane z dzieckiem ßDoświadczenie ogólnomedyczne ßDoświadczenie stomatologiczne ßPosiadanie rodzeństwa ßOpieka nad dzieckiem podczas dnia (matka, opiekunka, żłobek, przedszkole...) ßKontakt z rówieśnikami ßOgólny stan zdrowia dziecka ßZaawansowanie rozwoju fizycznego i intelektualnego

35 HISTORIA MEDYCZNA

36 Pora dnia i czas trwania wizyty

37 FAZY WIZYTY 1.Wejście do gabinetu 2.Zajęcie miejsca na fotelu 3.Rozmowa 4.Pokazywanie 5.Realizacja zabiegu 6.Nagradzanie 7.Wyjście z gabinetu

38 Zachowanie rodzica/matki podczas wizyty stomatologicznej ß neutralne ßwspółpracujące ßutrudniające

39 Zachowanie rodzica/matki podczas wizyty stomatologicznej ß NEUTRALNE werbalne i pozawerbalne działania rodzica pozwalają na bezpośrednią komunikację stomatologa z dzieckiem - rodzic wyłącza się z triady stomatolog-dziecko-rodzic - pozwala na kontakt z dzieckiem -nie jest pośrednikiem w przekazywaniu komunikatów dziecko współpracuje i samo radzi sobie bez rodzica rodzic pozostaje w gabinecie lub w przypadku dzieci starszych znajduje się poza gabinetem (w poczekalni)

40 Zachowanie rodzica/matki podczas wizyty stomatologicznej ß WSPÓŁPRACUJĄCE rodzic wspomaga działania stomatologa przez oddziaływania werbalne i pozawerbalne (słowa, gesty, dotyk, uścisk, przytulanie), co zmniejsza opór dziecka i zwiększa jego współpracę

41 Zachowanie rodzica/matki podczas wizyty stomatologicznej ß UTRUDNIAJĄCE rodzic utrudnia działania stomatologa poprzez oddziaływanie werbalne i pozawerbalne, które manifestuje się jako - słowa, gesty, przypadkowe odruchy -wchodzenie lekarzowi w słowo -nadmierne wymagania stawiane dziecku -- oznaki własnego lęku stomatologicznego wyrażane słowem i gestem Wzrost oporu dziecka przed działaniem stomatologa Zmniejszenie współpracy Zmniejszenie współpracy

42 Związek różnych czynników z zachowaniem współpracującym dziecka do lat 3 podczas I wizyty Neutralna postawa matki podczas wizyty Niski poziom obawy matki o dziecko + +

43 Związek różnych czynników z zachowaniem przedwspółpracującym dziecka do lat 3 podczas I wizyty Opieka nad dzieckiem przez matkę Niski poziom zaufania matki do stomatologa + _

44 Związek różnych czynników z zachowaniem niewspółpracującym dziecka do lat 3 podczas I wizyty Wysoki poziom obawy matki o dziecko Przykre doświadczenie medyczne dziecka + _ +

45 Związek różnych czynników z zachowaniem neutralnym matki dziecka do lat 3 podczas I wizyty Wysoki poziom obawy matki o dziecko Wysoki poziom lęku stomatologicznego + _

46 Związek różnych czynników z zachowaniem współpracującym matki dziecka do lat 3 podczas I wizyty Wysoki poziom zaufania do stomatologa Wysoki poziom lęku stomatologicznego - _

47 Związek różnych czynników z zachowaniem utrudniającym matki dziecka do lat 3 podczas I wizyty Przykre doświadczenie medyczne dziecka Wysoki poziom lęku stomatologicznego + +

48 PODEJŚCIE DO DZIECKA

49 PODEJŚCIE do dziecka DZIECKO SIEDZI NA FOTELU ßZnajdź coś co zainteresuje dziecko (np. zabawka, fryzura, nowe buty dziecka) ßZachowaj dystans odległości socjalnej

50 PODEJŚCIE ßZapytaj o coś co pozwoli się dziecku otworzyć… ßPopatrz na dziecko z pewnej odległości ßnie dotykaj dziecka...….. ßnagrodź współpracę

51 PODEJŚCIE ßPoproś o zgodę dziecka na obejrzenie jego górnych zębów.... potem dotknij wargi ßPozytywne wzmocnienie ßnagradzaj sukcesywnie zachowania zbliżone do pożądanego celu

52 BADANIE ßNa początku pracować od przodu, na poziomie oczu dziecka ßZachować intymną strefę – dystans socjalny, wynosi ok. 45 cm; stomatolog wchodzi w tą strefę, ale częste przerwy między etapami zabiegu pozwalają na akceptację

53 BADANIE ßPrzechyl oparcie fotela ßtrochę za każdym razem ßBadanie ßLusterko; technika powiedz-pokaż-zrób ßUmieść zgłębnik przed zębami -dotknij zęba... zapytaj czy czujesz, że drapie ząb, zinterpretuj odpowiedź, nagrodź komplementem -zobaczyliśmy zęby przednie... teraz zobaczymy tylne... i otwórz szerzej buzię! O tak... dobrze to zrobiłeś/aś hej, naprawdę masz ładne zęby

54 Badanie w pozycji kolano-do-kolana (Knee to Knee)

55

56 Operacyjne perły ßiniekcja ßkoferdam ßpodtlenek azotu

57 Iniekcja ßNiewiele i powoli ßZastosuj dystraktory (opowiadaj o czymś)

58 Iniekcja ßBądź empatyczny ale nie współczujący ßPodaj czas trwania zabiegu... jak długo będzie trwać ßZastosuj elektroniczną anestezję Anaeject

59 Koferdam ßZademonstruj na palcu pacjenta zakładając klamrę....widzisz to jest przyjemne ßZdejmij klamrę z palca

60 Zabieg ßZasadniczo powinna to być najłatwiejsza część ßWypłucz buzię z resztek z ubytku i pozwól mi sprawdzić wodą ß...i tak dalej....

61 Cykl zależności w postępowaniu z dzieckiem-pacjentem

62 PODSUMOWANIE 1 ßObecnie środowisko dentystyczne jest nastawione bardziej przyjaźnie do pacjentów w wieku rozwojowym niż miało to miejsce w przeszłości. ßSprzyjają temu zarówno odpowiednio przeszkolony personel jak i współczesne materiały dentystyczne i aparatura. ßJednakże zadania stomatologii dziecięcej pozostają takie same jak w przeszłości - wykonanie precyzyjnie zabiegu leczniczego u dziecka, którego zachowanie waha się od współpracującego do definitywnie negatywnego.

63 PODSUMOWANIE 2 ßNa metody postępowania z dzieckiem w gabinecie dentystycznym oddziałuje wiele czynników, m. in. rodzice, społeczeństwo, personel dentystyczny, system legislacyjny i ubezpieczeniowy. ßIstotna jest również tzw. opinia publiczna kreowana przez media żądająca realizacji w praktyce wszystkich korzyści wynikających z odkryć naukowych. ßLekarze dentyści konkurują z magazynami konsumenckimi, Internetem, informacją komercyjną i reklamą producentów jako źródłami wiedzy pro zdrowotnej; ta kulturowa demonstracja zmniejsza zaufanie do profesjonalistów.

64 PODSUMOWANIE 3 ßNiekiedy trudno jest lekarzowi uzyskać świadomą zgodę pacjenta na zastosowanie danej metody leczenia z tego względu, iż posiada on własną wiedzę na ten temat uzyskaną z badań internetowych. ß Współcześni rodzice odzwierciedlają zmiany zachodzące w społeczeństwie: - rolą tradycyjnego rodzica było ustalanie limitów i mówienie dziecku nie -obecny rodzic usiłując być przyjazny dla dziecka rezygnuje z ponoszenia odpowiedzialności za ustalanie ograniczeń, utrzymanie dyscypliny, nauczania samokontroli i wpajania szacunku do innych. Te zmiany w sposobie wychowywania dzieci wpływają niekorzystnie na ich zachowanie w gabinecie dentystycznym.

65 PODSUMOWANIE 4 ßNiektóre metody behawioralne stosowane tradycyjnie przez lekarzy są obecnie postrzegane przez rodziców jako negatywne zatem metody te mogą być użyte dopiero po uzyskaniu na nie świadomej zgody rodzica ßObserwuje się również wzrost liczby rodziców próbujących dyktować lekarzowi podejście do leczenia lub metodę terapeutyczną, np. żądając leczenia dziecka w znieczuleniu ogólnym z powodu płaczu dziecka na wizycie, nie zdając sobie sprawy ze wskazań, przeciwwskazań, ryzyka, korzyści i ograniczeń oraz kosztów anestezji ogólnej zatem zrozumiale jest, iż w celu optymalnego postępowania z dzieckiem, lekarz dentysta musi wiedzieć kiedy i dlaczego występują określone zachowania dziecka i w jaki sposób można je zmienić efektywnie i profesjonalnie.

66 PODSUMOWANIE 5 ßNa zdolność tolerowania zabiegu dentystycznego przez dziecko wpływają różne czynniki, m. in. - jego poziom intelektualny - temperament - wcześniejsze doświadczenie terapeutyczne -lęk i strach -oraz przywiązanie do rodzica (zwłaszcza matki).

67 PODSUMOWANIE 6 ßZnajomość rozwoju intelektualnego i psychologicznego pomaga w zrozumieniu natury niewspółpracującego zachowania dziecka w gabinecie i zastosowania strategii niefarmakologicznej adaptacji dziecka celem uzyskania postawy współpracującej ßNa ogół proces adaptacji, zwłaszcza małego dziecka lub starszego z lękiem dentystycznym wymaga więcej niż jednej wizyty, która jest przewidziana do refundacji lekarzowi w publicznej opiece zdrowotnej ßPodkreśla się znaczenie lepszego zrozumienia przez lekarza dentystę zachowania dziecka w gabinecie.

68 PODSUMOWANIE 7 ßW przebiegu leczenia dziecka istotną rolę odgrywa interakcja trójkąta osobowości dziecko-rodzice/ lekarz dentysta ßIstotny jest przebieg pierwszej wizyty dziecka w gabinecie, występowanie lęku i strachu dziecka oraz interakcję dziecko-rodzice, jak również przyczynowo-skutkową zależność między lękiem dentystycznym matki a zachowaniem dziecka w gabinecie.

69

70

71 (1) ßZ danych piśmiennictwa wynika różne podejście lekarzy dentystów do obecności rodzica (najczęściej matki) podczas postępowania terapeutycznego u dziecka. ßBiorąc pod uwagę, że głównie matka podejmuje decyzje pro zdrowotne w stosunku do dziecka (np. decyduje co i kiedy dziecko je, oczyszcza dziecku zęby) to zadziwiające jest to, że stosunkowo często pozostaje w poczekalni zamiast uczestniczyć w wizycie dentystycznej dziecka.

72 ßNa łamach literatury profesjonalnej toczą się gorące dyskusje czy matka powinna być obecna w gabinecie podczas leczenia dziecka. ß Przeciwnicy twierdzą, że dziecko obecność matki wykorzystuje do własnych celów, tj. odmowy leczenia, ale zwolennicy twierdzą, iż rozdzielenie dziecka z matką wpływa na wzrost lęku i zakłóca poddawanie się dziecka zabiegom leczniczym. ßPowody dyskusji na ten temat są związane z interakcją lekarza dentysty z matką i dzieckiem. ßPowstaje specyficzny typ zależności lekarza z pacjentem, w którym lekarz musi postępować terapeutycznie jednocześnie wobec dwóch osób – dziecka i matki. ßNatomiast przy braku obecności matki relacja staje dwustronna, tak jak w przypadku pacjenta dorosłego. (2)

73 Odsetek stomatologów w Wielkiej Brytanii uważających, że obecność rodzica wpływa pozytywnie na zachowanie dziecka Crossley & Joshi, Br Dent J 2002 % (3)

74 Częstość zapraszania przez stomatologa w Australii rodzica do towarzyszeniu dziecku podczas zabiegu % (4)

75 Odsetek stomatologów w Australii proszący rodzica o opuszczenie gabinetu przy niewspółpracującym zachowaniu dziecka % (5)

76 ßTrudno pominąć efekt wpływu psychologicznego na zachowanie dziecka zwłaszcza podczas pierwszej wizyty obecności matki (rodzica). ßOceniono zachowanie dzieci podczas przeprowadzania badania jamy ustnej i wykonywania zabiegu profilaktycznego w obecności i bez obecności rodzica (Marzo i in (2003) - istotnie więcej dzieci zachowywało się współpracująco bez obecności rodzica niż przy jego obecności w gabinecie (89% vs 63%) - 8% dzieci, których badanie odbyło się w obecności rodzica nie zgłosiło się na następną wizytę, podczas gdyż tylko 1% dzieci, których pierwsza wizyta odbyła się bez udziału rodzica obecność rodzica podczas pierwszej wizyty dziecka wpływa niekorzystnie na jego zachowanie, a zatem lepiej jest przyjmować samo dziecko (6)

77 ßZastosowanie metody obecność/brak obecności rodzica jako behawioralną technikę postępowania z dzieckiem niewspółpracującym (rodzic wychodził z gabinetu i powracał dopiero wtedy, gdy zachowanie dziecka zmieniło się na współpracujące) w wieku wynoszącym średnio 4,6±1,5 lat (zakres od 2,7 do 8,8 lat) wykazało -istotny wzrost współpracy u dzieci po pierwszej wizycie (94%) wnioskowano, że metoda obecność/brak obecności rodzica zapewnia uzyskanie współpracy u dzieci z negatywnym zachowaniem minimalizując konieczność stosowania innych metod (Kotsanos i in 2005) (7)

78 ßJednakże, z punktu widzenia psychologicznego obecność matki w gabinecie podczas leczenia dziecka, zwłaszcza małego, jest konieczna dla ustalenia i funkcjonowania w sposób prawidłowy zależności między lekarzem dentystą a pacjentem– dzieckiem. ßPonadto zmiany zachodzące w społeczeństwie wymuszają obecność rodzica w gabinecie dentystycznym podczas leczenia dziecka. (8)

79 Cykl zależności w postępowaniu z dzieckiem-pacjentem

80


Pobierz ppt "KONFERENCJA NAUKOWO-SZKOLENIOWA DENTEXPO Szczecin 2007."

Podobne prezentacje


Reklamy Google