Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

METODY ADAPTACJI DZIECKA DO LECZENIA STIOMATOLOGICZNEGO Urszula Kaczmarek.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "METODY ADAPTACJI DZIECKA DO LECZENIA STIOMATOLOGICZNEGO Urszula Kaczmarek."— Zapis prezentacji:

1 METODY ADAPTACJI DZIECKA DO LECZENIA STIOMATOLOGICZNEGO Urszula Kaczmarek

2 Postawa jest nabytą, wyuczoną, i stosunkowo trwałą cechą osobowości, która wpływa na zachowanie danej osoby. Obejmuje reakcje afektywne, behawioralne i poznawcze, które niekoniecznie występują jednocześnie. Z postawą związanych jest wiele zachowań różniących częstością, szybkością, czasem trwania lub intensywnością danego zachowania wynikającego m. in. z wkładu edukacyjnego rodziny, wcześniejszego doświadczenia, kondycji fizycznej, wpływu zewnętrznego, uczenia się i ekspozycji na bodźce. Proces kształtowania się postawy jak również proces jej zmiany często pokrywa się i jest trudny do rozdzielenia.

3 Pośrednio na postawę oddziałują: uwarunkowania genetyczne - struktur sensorycznych (smak, węch, słuch) - inteligencji - temperamentu - poziomu aktywności - podatności na uwarunkowania zmiany kulturowe wpływy wyuczone wpływy przekazane

4 Postawa do leczenia dentystycznego dental attitude Zależy od wielu czynników: postawy rodziców wieku dziecka wcześniejszego doświadczenia ogólnolekarskiego i stomatologicznego postawy, kompetencji i doświadczenia stomatologa lęku dentystycznego przyczyny wizyty (symptomatyczna vs. asymptomatyczna)

5 Pozytywna postawa do leczenia dentystycznego positive dental attitude ßzostaje ukształtowana przez -rodziców/opiekunów dziecka -kompetentnego lekarza -podczas pierwszych wizyt stomatologicznych

6 ß Oczekuje się, że stomatolodzy leczą choroby jamy ustnej pacjentów w wieku rozwojowym zgodnie z wiedzą i umiejętnościami nabytymi podczas studiów. Jednakże bezpieczne i skuteczne leczenie tych chorób często wymaga modyfikacji zachowania dziecka. ß Kształtowanie zachowania stanowi kontinnum interakcji obejmującej stomatologa, zespół stomatologiczny, pacjenta i rodzica ukierunkowanej na na komunikację i edukację. ßCelem działań jest eliminacja lęku dentystycznego i zrozumienie potrzeby zdrowia jamy ustnej, jak również procesu dzięki któremu zostanie to osiągnięte.

7 ßLekarz, który leczy dzieci powinien znać różne techniki behawioralne i w większości sytuacji powinien być w stanie dokładnie ocenić poziom rozwoju dziecka, jego temperament i przewidzieć reakcję dziecka na leczenie. ßDziecko ze zmianą patologiczną w jamie ustnej nie poddaje się leczeniu przez każdego lekarza.

8 ßZachowanie lekarza dentysty i członków zespołu stomatologicznego odgrywa istotną rolę w kształtowaniu postawy do leczenia stomatologicznego młodego pacjenta. ßPoprzez właściwą komunikację zespół stomatologiczny może uśmierzyć lęk stomatologiczny i nauczyć odpowiednich mechanizmów przezwyciężania lęku, kształtować postawę współpracującą dziecka, zrelaksować dziecko i zwiększyć jego pewność siebie w gabinecie stomatologicznym.

9 ßEfektywne kształtowanie zachowania umożliwia prawidłowe przeprowadzenie zabiegów leczniczych i pozytywną postawę dziecka do leczenia. ßNiektóre techniki kształtowania zachowania oparte są na komunikacji, inne natomiast na eliminacji nieodpowiedniego zachowania i ustaleniu komunikacji.

10 ßKażda technika musi być zintegrowana z całym zindywidualizowanym u danego dziecka kształtowaniem zachowania. ßZatem... kształtowanie postawy jest w takim samym stopniu sztuką jak nauką.

11

12

13 Ustal strategię SCENA 1, UJĘCIE 152

14

15 ßMODYFIKACJA ZACHOWANIA – forma postępowania psychologicznego, która następuje w procesie edukacji opartym bezpośrednio na komunikacji ßKLASYCZNE UWARUNKOWANIE- forma uczenia w której obiekt-pacjent ustala nowy związek z bodźcem zewnętrznym i odpowiedź na ten bodziec; stanowi działanie oparte na naturalnym odruchu. ° Klasyczne uwarunkowanie jest ilustrowane znanym doświadczeniem Pawłowa, w którym występuje uwarunkowane ślinienie się psa w odpowiedzi na dźwięk dzwonka. ° Odruch wymiotny związany z zapachem miejscowo stosowanego preparatu fluorkowego jest przykładem klasycznego uwarunkowania obserwowanego w gabinecie stomatologicznym. TERMINOLOGIA

16 ßUWARUNKOWANIE OPERANTA-PACJENTA - jest formą uczenia się w której rozwija się nowy związek między bodźcem i odpowiedzią na bodziec; jednakże działanie uczącego się jest dobrowolne, spontaniczne, a nie odruchowe. ßUwarunkowanie operanta-pacjenta obejmuje manipulacje konsekwencjami jego zachowania. ßPozytywne wzmocnienie w którym stosuje się werbalne pochwały i/lub nagradzanie jest często stosowaną formą uwarunkowania pacjenta w gabinecie stomatologicznym. TERMINOLOGIA

17 Techniki kształtowania zachowania shaping behaviour techniques ßNiefarmakologiczne -komunikacyjne -obecność vs. brak obecności rodziców -ochronna stabilizacja i unieruchomienie ßFarmakologiczne -sedacja -znieczulenie ogólne

18 TECHNIKI BEHAWIORALNE ßMają na celu - utrzymanie uległości dzieci w środowisku stomatologicznym za pomocą umiejętności werbalnego wyrażania żądań oczekiwanej postawy, wykorzenieniu nieodpowiedniego zachowania i wzmocnienia właściwych odpowiedzi. ßPonieważ dzieci ujawniają - zależne rozwojowo - zróżnicowane postawy, lekarz dentysta powinien znać różne metody behawioralne i techniki komunikacji, aby sprostać potrzebom poszczególnego dziecka-pacjenta. ßDo kształtowania zachowania dziecka w gabinecie stomatologicznym można stosować różne techniki behawioralne. ßWiększość z nich oparta jest na pewnych formach postępowania psychologicznego.

19 Techniki komunikacyjne ßSą powszechnie stosowane w stomatologii wieku rozwojowego zarówno u dzieci współpracujących jak i niewspółpracujących w formie odpowiednich komend (nakazów) ßMają na celu ustalenie relacji z dzieckiem umożliwiającej efektywne przeprowadzenie zabiegu ßNa ogół stosuje się kilka technik jednocześnie ßNależy uwzględnić rozwój poznawczy dziecka oraz obecność utrudnień w komunikacji (np. zaburzenia słuchu)

20 Technika powiedz-pokaż-zrób zaproponowana przez Addelsona w 1959 r. oparta jest na teorii uczenia się, która postuluje, że nagradzanie danego rodzaju zachowania powoduje wzrost częstości jego występowania, a karanie lub nie nagradzanie danego zachowania zmniejsza częstość jego występowania

21 Powiedz-pokaż-zrób tell-show-do TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

22 Powiedz-pokaż-zrób tell-show-do ßMetoda kształtowania zachowania stosowana przez wielu stomatologów dziecięcych ßObejmuje -werbalne wyjaśnienie zabiegu z użyciem słów odpowiednich do poziomu rozwoju dziecka – powiedz (tell) -dokładnej demonstracji wizualnej, słuchowej i dotykowej aspektów zamierzonego wykonania zabiegu – pokaż (show) -wykonanie zabiegu bez jakichkolwiek zmian w odniesieniu do jego wyjaśnienia i demonstracji – zrób (do) ßTechnika ta jest realizowana w oparciu o werbalną i niewerbalną komunikację i pozytywne wzmocnienie TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

23 Powiedz-pokaż-zrób tell-show-do ßCele -nauczenie pacjenta ważnych aspektów wizyty stomatologicznej i zaznajomienie z warunkami środowiska stomatologicznego -kształtowanie odpowiedzi pacjenta na zabiegi przez desenytyzację i właściwie opisane oczekiwania ßWskazania -każdy pacjent ßPrzeciwwskazania - żadne TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

24 Powiedz-pokaż-zrób tell-show-do ßsłownictwo dostosowane do wieku rozwojowego dziecka; stosuj słowa które dziecko rozumie ßunikanie słów indukujących lęk ßnajpierw wykonać najprostszy zabieg ßzaangażować dziecko (eksternizacja) TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

25 Nomenklatura stomatologiczna vs. eufemizmy NomenklaturaEufemizm AmalgamatSrebrne wypełnienie wiertłoŁapacz robaków Próchnica zębaRobak w zębie ZgłębnikLiczydełko zęba Miejscowe stosowanie preparatów fluorkowychWitaminy dla zęba Formówka pierścieniowaKorona królowej Zdjęcie rtgObrazek zęba koferdamPłaszcz deszczowy Aparat rtgkamera Korona stalowaBłyszcząca czapeczka

26 Nomenklatura stomatologiczna vs. eufemizmy NomenklaturaEufemizm ŚlinociągOdkurzacz Lakowanie zębaMalowanie zęba ubytek próchnicowydziura ekstrakcjausunąć, wyciągnąć Ból, zranienieDyskomfort, uszczypnięcie Końcówka wolnoobrotowaBrzęcząca pszczoła zastrzykzmarznięcie wiercić, borowaćoczyścić ząb z miękkiej tkanki To nie będzie bolećNie oczekuj, że coś poczujesz Jeśli poczujesz ból, podnieś rękę do góry to natychmiast przestanę wykonywać zabieg... KAŻDE DZIECKO NATYCHMIST POCZUJE BÓL Jeśli poczujesz jakiś dyskomfort, podnieś rękę do góry i natychmiast przestanę wykonywać zabieg...

27 Odpowiednie do wieku słownictwo

28

29 Technika powiedz-pokaż-zrób ßKształtowanie zachowania jest procesem, a nie jednorazowym działaniem, który następuje powoli poprzez wzmacnianie sukcesywnych aproksymacji niezbędnych do uzyskania pożądanego celu

30 Technika powiedz-pokaż-zrób PUNKTY DO ZAPAMIĘTANIA ß Unikać nagłych ruchów, hałasu ß Bezpośrednio stosować wzmocnienie werbalne lub niewerbalne ß Używać odpowiedniego, zrozumiałego dla dziecka języka ß Okazywać empatię ß Nie stosować obietnic ß Stosować odwrócenie uwagi

31 Komunikacja z dzieckiem ßUstalenie poziomu komunikacji ßJasność komunikatów i substytucja słów ßKontrola głosu ßWielosensoryczna komunikacja ßAktywne słuchanie

32 Powiedz-pokaż-zrób tell-show-do ßDLACZEGO TA METODA DZIAŁA? - postępuje nauczanie dziecka (uwarunkowanie przez operatora – lekarza) - eliminuje nieznane bodźce - angażuje dziecko TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

33 Kontrola głosem ßPolega na kontrolowanej zmianie natężenia głosu, tonu lub tempa celem wpływu na zachowanie pacjenta-dziecka i ukierunkowanie zachowania ßRodzicom nie zaznajomionym z tą techniką należy wyjaśnić korzyści wynikającej z jej zastosowania, aby uniknąć nieporozumienia TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

34 Kontrola głosem ßCel - zyskać uwagę pacjenta i współpracę - zmienić negatywne zachowanie lub uniknąć negatywnego zachowania -ustalić odpowiednią rolę w relacji dorosły-dziecko ßWskazania -każdy pacjent w wieku rozwojowym ßPrzeciwwskazania - pacjent z upośledzeniem słuchu TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

35 Kontrola głosem ßJest techniką stosowaną warunkowo, gdy zachowanie dziecka prowadzi do przerwania leczenia ßPolega na użyciu nagłych, głośnych i silnych komend (nakazów) jako bodźców przeciwnych (awersyjnych), aby zatrzymać niepożądane zachowanie TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

36 Kontrola głosem ßDLACZEGO DZIAŁA? - przeciwna stymulacja (klasyczne uwarunkowanie) - działanie natychmiastowe - po przeciwnej stymulacji powinno nastąpić pozytywne wzmocnienie TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

37 TECHNIKI NIEWERBALNEJ KOMUNIKACJI nonoverbal communication techniques ßPolegają na wzmocnieniu i ukierunkowaniu zachowania przez odpowiedni kontakt, pozę (postawę), ekspresję twarzy i mowę (język) ciała

38 NIEWERBALNA KOMUNIKACJA ßCEL -Zwiększyć skuteczność innych technik komunikacyjnych -Uzyskać lub utrzymać uwagę pacjenta i współpracę ßWSKAZANIA -Każdy pacjent ßPRZECIWWSKAZANIA - żadne

39 Pozytywne wzmocnienie ß W procesie ustalania pożądanego zachowania pacjenta istotne jest odpowiednie sprzężenie zwrotne. ß Pozytywne wzmocnienie jest efektywną techniką polegającą na nagradzaniu pożądanego zachowania, a przez to wzmacniania nawrotów takiego zachowania. ß Socjalne wzmocnienia obejmują pozytywną modulację głosu, ekspresję twarzy, pochwałę słowną i odpowiednią demonstrację efektu wszystkim członkom zespołu stomatologicznego i rodzicom ß Niesocjalne wzmocnienia obejmują nagrody rzeczowe – znaczki, zabawki. TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

40 Pozytywne wzmocnienie gestem

41 Pozytywne wzmocnienie ßCel -wzmocnić pożądane zachowanie Wskazania -każdy pacjent ßPrzeciwwskazania - żadne TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

42 Pozytywne wzmocnienie ßZidentyfikować docelowe zachowanie ßWybrać odpowiednią nagrodę dla pacjenta ßNagrodzić docelowe zachowanie natychmiastowo i konsekwentnie stosować nagradzanie zawsze kiedy występuje pozytywne zachowanie ßIgnorować niepożądane zachowanie TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

43 Pozytywne wzmocnienie ßDLACZEGO TO DZIAŁA ? -Nagradza się pozytywne zachowanie -Efekt natychmiastowy -Zwiększa samoocenę wartości dziecka TECHNIKI KOMUNIKACYJNE

44 Pozytywne wzmocnienie jest silnym motywatorem

45 NAGRODA vs. PRZEKUPSTWO ßNAGRODA - Dawana jest po odpowiednim zachowaniu umożliwiającym zakończenie zabiegu bez żadnej obietnicy nagrody przed zabiegiem ßPRZEKUPSTWO - Jest obietnicą nagrodzenia celem indukowania dobrego zachowania podczas zabiegu; rzadko uzyskuje się w ten sposób rezultaty lub długotrwałą dobrą relację lekarz dentysta-pacjent

46 NIEUWARUNKOWANE NAGRADZANIE ßRodzaj nagrody lub wzmocnienia ßDawany WSZYSTKIM dzieciom ßNiezależnie od poziomu współpracy dziecka

47 NIEUWARUNKOWANE NAGRADZANIE ßDLACZEGO TO DZIAŁA? -Samokontrolowane uczenie (klasyczne uwarunkowanie) -Nie zależy od zachowania -Forma pozytywnego wzmocnienia

48 ODWRACANIE UWAGI distraction technique ßPolega na odwracaniu uwagi pacjenta od procedury postrzeganej jako nieprzyjemna, tj. ignoruje się niewłaściwe zachowanie kierując uwagę na inny obiekt ß Dając pacjentowi krótką przerwę podczas stresującego zabiegu można zastosować odwrócenie uwagi, np. przez opowiadanie o znanych dziecku postaciach z filmów lub bajek,a przy przedłużającym się zabiegu oglądanie przez dziecko animowanych filmów

49 ODWRACANIE UWAGI distraction technique ßCEL -obniżenie percepcji na nieprzyjemne doznania - odwrócenie negatywnego zachowania lub uniknięcie niepożądanego zachowania ßWSKAZANIA -każdy pacjent ßPRZECIWWWSKAZANIA - żadne

50 ODWRACANIE UWAGI distraction technique ßJAK TO DZIAŁA? -Usuwa nieznane czynniki przez uplasowanie pacjenta w znanych realiach -Zapewnia dziecku pewną kontrolę

51 NAŚLADOWNICTWO - MODELOWANIE - modeling ßOpiera się na teorii uczenia się oczekiwanego zachowania poprzez obserwowanie konsekwencji jakie spowodowało to zachowanie ßWyróżnia się naśladownictwo bezpośrednie i pośrednie

52 NAŚLADOWNICTWO - MODELOWANIE ßNaśladownictwo bezpośrednie -obserwacja wykonanego zabiegu na modelu – dziecku w tym samym wieku i tej samej płci, które wykazuje ten sam poziom lęku ßNaśladownictwo pośrednie -nagrania wideo realizacji zabiegu

53 NAŚLADOWNICTWO - MODELOWANIE ß DLACZEGO TO DZIAŁA? -Powoduje postęp w uczeniu się dziecka (uwarunkowanie przez operatora – lekarza) -Usuwa nieznane czynniki i pokazuje je w kontekście podobnej osoby -Nacisk uwarunkowany przyglądaniem się

54 MODELOWANIE BEZPOŚREDNIE

55

56

57 ELASTYCZNY AUTORYTET flexible authority ßZapewnia pacjentowi pewną kontrolę, ale ukierunkowuje zachowanie przez specyficzne komendy ßNie należy wyczerpywać możliwości uwagi dziecka ßZapewnić dziecku specyficzne sprzężenie zwrotne i powtórzyć wyraźne efekty dobrego zachowania

58 ELASTYCZNY AUTORYTET flexible authority ßDLACZEGO TO DZIAŁA? -Samokontrola uczenia się (klasyczne uwarunkowanie) ßZapewnia dziecku pewną kontrolę ß Stanowi pewną formę pozytywnego wzmocnienia

59 ELASTYCZNY AUTORYTET

60 TECHNIKA SYGNALIZACJI DOZNAŃ BÓLOWYCH signaling the experience of pain technique nazywana też TECHNIKĄ ZWIĘKSZONEJ KONTROLI enhancing control technique

61 TECHNIKA SYGNALIZACJI DOZNAŃ BÓLOWYCH signaling the experience of pain technique oparta na zasadach uczenia się warunkowania ß zwiększa poczucie bezpieczeństwa dziecka przez udział w kontroli leczenia ß kontrola czasu trwania zabiegu polega na przerwaniu go przez dziecko przez podniesienie do góry ręki, liczenie przez lekarza, brzęczyk ß WSKAZANIA -U wszystkich pacjentów, którzy mogą się komunikować ßPRZECIWWSKAZANIA - Brak komunikacji z pacjentem

62 INNE TECHNIKI

63 Systematyczna desensytyzacja systematic desensitization technique ßSłuży do przewarunkowania reakcji lękowych za pomocą bodźca konfliktowego ßReakcja lękowa ulega zahamowaniu w wyniku jednoczesnego wywoływania stanu przeciwnego do lęku, np. relaksacji, hipnozy ßPolega na stopniowym wprowadzaniu bodźca lękowego lub procedury wywołującej lęk po zastosowaniu bodźców powodujących relaksację; następuje stymulacja zrelaksowanego pacjenta hierarchicznie dobranymi bodźcami stresowymi, rozpoczyna się od najmniej stresujących bodźców jak np. lakowanie bruzd i zwiększa się je następowo ßOparta na zasadzie, iż relaksacja nie może występować razem z odczuciem lęku ßTechnika ta stosowana jest w eliminacji fobii dentystycznej

64 Systematyczna desensytyzacja ßW leczeniu stomatologicznym lęk jest często związany z iniekcją środka znieczulającego ß Najpierw pacjent jest uczony relaksacji i w tym stanie jest eksponowany na bodźce o kolejno wzrastającej hierarchii pod warunkiem tolerancji poprzedniego bodźca aż uzyskuje się stan tolerancji do przeprowadzenia docelowego działania

65 1.Instrukcja odnośnie relaksacji mięśni i/lub relaksacyjnego oddychania 2.Wyjaśnienie składowych wyposażenie do znieczulenia miejscowego 3.Patrzenie na przygotowaną strzykawkę 4.Wyjaśnienie i demonstracja efektu miejscowego anestetyku 5.Informacje i fakty o podawaniu miejscowego anestetyku 6.Pacjent trzyma w dłoni przygotowaną strzykawkę 7.Pacjent trzyma przy twarzy przygotowaną strzykawkę 8.Trzymanie wewnątrz jamy ustnej pacjenta przygotowanej strzykawki 9.Trzymanie w dłoni przygotowanej strzykawki bez osłonki igły 10.Trzymanie przy twarzy pacjenta strzykawki bez osłonki igły 11.Trzymanie wewnątrz jamy ustnej pacjenta przygotowanej strzykawki bez osłonki igły 12.Założenie osłonki na igłę i trzymanie końca strzykawki nad błoną śluzową w miejscu wkłucia 13.Naciśniecie strzykawki z osłonką na igłę ponad miejscem wkłucia 14.Umieszczenie środka znieczulającego 15.Usunięcie osłonki igły i trzymanie strzykawki wewnątrz jamy ustnej 16.Umieszczenie igły w kontakcie z błoną śluzową ponad miejscem wkłucia 17.Umieszczenie igły w kontakcie z błoną śluzową i wywarcie pewnego nacisku 18.Trzymanie igły w kontakcie z błoną śluzową i wywarcie nacisku pozwalającego igle na penetrację błony śluzowej (nakłucie) 19.Tak jak w punkcie 14, ale z podaniem minimalnej ilości środka znieczulającego 20.Tak jak w punkcie 14, ale podanie normalnej ilości środka znieczulającego Systematyczna desensytyzacja - przykład hierarchii bodźców przy fobii związanej z iniekcją środka znieczulającego

66 Wizualizacja jest dobrym sposobem redukcji stresu.... Pomaga zrelaksować się

67 Negatywne (awersyjne) uwarunkowanie definicja Strategia psychologiczna, która wykorzystuje pewną formę negatywnych bodźców w celu ich wyeliminowania lub poprawy negatywnego zachowania

68 Dziękuję za brak krzyku

69 Negatywne uwarunkowanie CEL ustalenie lepszej komunikacji ß uzyskanie kontroli zachowania ßochrona dziecka przed zranieniem ßsprawienie, że wizyta stomatologiczna jest przyjemna KOMUNIKACJA

70 Negatywne uwarunkowanie Srogie spojrzenie Silny głos HOM(E) Ranga negatywnych bodźców ßhand over face (excercise) technique - HOM(E)

71 Negatywne (awersyjne) uwarunkowanie WSKAZANIA ßNormalne dzieci, które chwilowo buntują się i są niekontrolowane ßZazwyczaj w wieku 3 lat i powyżej

72 Negatywne (awersyjne) uwarunkowanie PRZECIWWSKAZANIA ßPacjenci z brakiem zdolności współpracy ßPoniżej 3 lat ßDzieci bojaźliwe, lękliwe ßDzieci czasowo współpracujące

73 Negatywne (awersyjne) uwarunkowanie opis techniki ßStosowanie kontroli głosem z umiarkowaniem ßNie stosowanie techniki ręce na twarz – hand over face (excercise) technique - HOM(E)

74 Negatywne (awersyjne) uwarunkowanie CZYNNIKI ßSukcesywne nagradzanie aproksymacji zbliżających do uzyskania pożądanego celu (wzmocnienie pozytywne) ßSprawdzenie warunków do odpowiedniej anestezji ßNie wykonywanie działań wzmacniających negatywne zachowanie ßObniżenie potrzeby stosowania awersyjnego uwarunkowania wraz z nabywaniem doświadczenia

75 Negatywne (awersyjne) uwarunkowanie RODZICE I ZGODA ߌwiadoma zgoda ß obejmująca wyjaśnienie, ryzyko nie przeprowadzenia leczenia, alternatywy ßzwłaszcza w przypadku bardziej intensywnego awersyjnego uwarunkowania ßKomunikacja z rodzicami przed i po zastosowaniu awersyjnego uwarunkowania

76 NEGATYWNE WZMOCNIENIE negative reinforcement ßPolega na wzmacnianiu schematu zachowania przez usuwanie bodźca, który jest postrzegany przez dziecko jako nieprzyjemny, gdy tylko ujawni się pożądane zachowanie ßBodziec stosuje się na wszystkie działania z wyjątkiem pożądanego, zatem uzyskuje się wzmocnienie przez usunięcie negatywnego bodźca ß Nie należy mylić z karaniem, które polega na stosowaniu nieprzyjemnego bodźca przy niewłaściwym zachowaniu ßPrzykładem takiej techniki jest metoda ręce na twarzy – hand over mouth (exercise)technique HOM(E) i metoda ręce na twarzy z ograniczeniem dopływu powietrza - hand over mouth with airway restricted technique HOMAR oraz selektywne wykluczenie rodzica (Selective Exlusion of the Parent –SEP)

77 Technika ręce na twarzy hand over mouth (exercise) technique HOM(E) ßJest typowym awersyjnym - negatywnym uwarunkowaniem ßStosuje się, gdy występuje niepożądane zachowanie przerywające zabieg ßPolega na położeniu ręki dentysty na twarz dziecka (powstrzymanie) i poinformowaniu spokojnym głosem, że ręka zostanie usunięta, kiedy nastąpi poprawa zachowania (pozytywne wzmocnienie); jeśli wymaga tego sytuacja powtarza się postępowanie ßWYMAGA zgody rodziców ßZASTOSOWANIE -Dzieci w wieku 4-9 lat z utratą komunikacji lub podczas napadu furii -Nie stosować u dzieci młodszych

78 Technika ręce na twarzy hand over mouth (exercise) technique HOM(E)

79 Technika ręce na twarzy z ograniczeniem dopływu powietrza hand over mouth with airway restricted technique (HOMAR) ßPolega na położeniu ręki dentysty na twarz dziecka i uciśnięciu palcem wskazującym i kciukiem nosa ograniczając dopływ powietrza maksymalnie przez 15 sekund i poinformowaniu spokojnym głosem, że ręka zostanie usunięta, kiedy nastąpi poprawa zachowania (pozytywne wzmocnienie) ßWYMAGA zgody rodziców ßZASTOSOWANIE -Dzieci w wieku 4-9 lat z utratą komunikacji lub podczas napadu furii -Nie stosować u dzieci młodszych

80 OCENA technik HOM(E) i HOMAR ßObie techniki są krytykowane i nie są polecane, zwłaszcza technika HOMAR ß niekiedy stosowane są przez lekarzy dentystów w USA ß nie są zawarte w aktualnych zaleceniach American Academy of Pediatric Dentistry – AAPD i w zaleceniach European Academy of Pediatric Dentistry - EAPD

81 Rozdzielenie dziecka z rodzicami

82 Selektywne wykluczanie rodzica selective exclusion of the parent technique ßMetoda kontrowersyjna, stosowana w krajach Ameryki Północnej u pacjentów z niewłaściwym zachowaniem w gabinecie. ßPolega na opuszczeniu przez rodzica gabinetu podczas manifestowania przez dziecko niewłaściwego zachowania, po poprawie zachowania rodzic wraca do gabinetu. ßModyfikacją tej metody jest usunięcie rodzica przebywającego w gabinecie z zasięgu wzroku dziecka.

83

84 Rodzice z dzieckiem w gabinecie stomatologicznym

85 Prawa lekarza, rodziców i dziecka ßLekarz dentysta Służy jako ekspert - w zakresie patologii jamy - określeniu potrzeb leczniczych - wyborze metod leczniczych potrzebnych do zastosowania ßRodzice - odpowiadają za zapewnienie leczenia - prawnie kontrolują opiekę nad dzieckiem ßDziecko zależnie od wieku - ma prawo wiedzieć co będzie robione - ma fizykalne i psychologiczne potrzeby, które muszą być uwzględnione

86 OBECNOŚĆ vs. BRAK OBECNOŚCI RODZICA w GABINECIE z DZIECKIEM ßObecność lub brak obecności rodzica z dzieckiem w gabinecie stomatologicznym stosuje się w celu uzyskania współpracy dziecka. ßRóżne są poglądy stomatologów praktyków na ten temat i różne są postawy rodziców podczas leczenia stomatologicznego dziecka. ßWyzwanie dla stomatologa stanowi dziecko, które nie umiejętności i samodyscypliny do radzenia sobie z nowym doświadczeniem w gabinecie stomatologicznym.

87 OBECNOŚĆ vs. BRAK OBECNOŚCI RODZICA w GABINECIE z DZIECKIEM ßWyzwanie dla stomatologa stanowi dziecko, które nie umiejętności i samodyscypliny do radzenia sobie z nowym doświadczeniem w gabinecie stomatologicznym. ßCzęsto oczekiwania rodziców odnośnie zachowania dziecka są nierealistyczne, a od stomatologa oczekują bardzo dużego wpływu na zachowanie dziecka

88 OBECNOŚĆ vs. BRAK OBECNOŚCI RODZICA w GABINECIE z DZIECKIEM ßStomatolodzy zgadzają się, że dobra i efektywna komunikacja z dzieckiem jest ważna dla ustalenia relacji między lekarzem, pacjentem i rodzicami. ßOdpowiedzi dzieci na obecność lub brak obecności rodzica w gabinecie wahają się od bardzo korzystnego do bardzo negatywnego. ßKażdy stomatolog powinien do zdeterminować komunikację i zastosować metody, które optymalizują warunki leczenia zgodnie z jego umiejętnościami, zdolnością dziecka i oczekiwaniami rodziców.

89 OBECNOŚĆ vs. BRAK OBECNOŚCI RODZICA w GABINECIE z DZIECKIEM ßCEL -pozyskać uwagę rodziców i polepszyć współpracę dziecka - odwrócić negatywne zachowanie dziecka lub uniknąć takiego zachowania - ustalić odpowiednią relację stomatolog-dziecko - zwiększyć efektywną komunikację między stomatologiem, dzieckiem i rodzicem -zminimalizować lęk dziecka; dziecko powinno uzyskać pozytywne doświadczenie stomatologiczne

90 OBECNOŚĆ vs. BRAK OBECNOŚCI RODZICA w GABINECIE z DZIECKIEM ßWSKAZANIA -każdy pacjent ßPRZECIWWSKAZANIA - rodzice, którzy nie potrafią dziecku zapewnić pozytywnego wsparcia

91 Rodzice ßPrzygotowanie rodziców i dziecka do pierwszej i następnych wizyt ßObecność rodziców w gabinecie, wady i zalety

92 Rodzice ßInformacyjna ulotka ßRodzice powinni.... ßRodzice nie powinni.... ßKonsultacja ßWykluczenie dziecka, jeśli to możliwe ßJak przygotować dziecko ßJak dziecko będzie sobie radzić w środowisku dentystycznym

93 Obecność rodziców w gabinecie stomatologicznym Zmiany w stylu rodzicielskim obserwowane w minionych latach zaowocowały wzrostem liczby rodziców, którzy chcą być obecni w gabinecie podczas leczenia stomatologicznego dziecka Pinkham, J Dent Child, 1992

94 Dobrze Kasiu, rozumiem, że ząb cię boli Wezmę ten mały instrument i zobaczę... Twoja mama poszła na dół do apteki nie słyszy cię Obecność w gabinecie rodziców to LEPIEJ czy GORZEJ ???

95 Oficjalne zalecenie odnośnie obecności rodziców podczas leczenia dziecka w USA

96 Obecność rodziców w gabinecie opinie stomatologów amerykańskich ßOgólne podejście…. BRAK RODZICÓW ßPowody – odpowiedzi stomatologów ßEliminacja potencjalnej manipulacji przez rodziców ßNie muszę rozmawiać z rodzicem w czasie kiedy powinnam poświęcić całą uwagę dziecku ßRodzice nie mogą powiedzieć rzeczy, których ja nie potrzebuję powiedzieć ßCzuje się bardziej komfortowo bez kogoś zaglądającego mi przez ramię

97 Odsetek stomatologów w Wielkiej Brytanii uważających, że obecność rodzica wpływa pozytywnie na zachowanie dziecka Crossley & Joshi, Br Dent J 2002 % (3)

98 Częstość zapraszania przez stomatologa w Australii rodzica do towarzyszeniu dziecku podczas zabiegu % (4)

99 Odsetek stomatologów w Australii proszących rodzica o opuszczenie gabinetu przy niewspółpracującym zachowaniu dziecka % (5)

100 Obecność rodziców w gabinecie opinie stomatologów amerykańskich ßJeśli rodzice nalegają na bycie z dzieckiem ßJa rozumiem ßNie mam nic do ukrycia ß.... Ale prawie zawsze rodzice decydują się czytać magazyny w recepcji/ poczekalni

101 ZALETY OBECNOŚCI RODZICÓW W GABINECIE 1.Rodzice chcą towarzyszyć dziecku w stresującej sytuacji. 2.Rodzice widzą realność doskonałej opieki stomatologa. 3.Rodzice widzą dowód trudnej pracy stomatologa i troskliwego podejścia. 4.Nie pozostawia się wyobraźni rodziców sposobów interakcji stomatologa z dzieckiem. 5.Rodzice czują się uczestnikiem w procesie podejmowania decyzji i leczeniu. 6.Informacje stomatologa mogą być jednocześnie przekazywane dziecku i rodzicom. 7.Opcja leczenia stomatologicznego może być jednocześnie przekazywana dziecku i rodzicom.

102 ZALETY OBECNOŚCI RODZICÓW W GABINECIE 8.Oszczędza się czas przeznaczony na komunikację, gdyż nie ma potrzeby powtarzania informacji oddzielnie dziecku i rodzicom. 9.Rodzice mogą wzmocnić w domu zalecenia przekazane przez lekarza. 10. Stomatolog uzyskuje szybko świadomą zgodę rodziców na zmianę metody leczenia i postępowania. 11.Stomatolog uzyskuje szybkie sprzężenie zwrotne odnośnie postawy i zaufania rodziców. 12.Małe dzieci mogą uzyskać odpowiednie fizyczne i psychiczne oparcie. 13. Może nastąpić poprawa zachowania i redukcja lęku dentystycznego pacjenta.

103 OBECNOŚĆ RODZICÓW W GABINECIE WYNIKI BADAŃ ZALETY: 1.Brak wzrostu negatywnego zachowania dziecka przy obecności rodziców w gabinecie podczas wykonywania zabiegu leczniczego 2.Wzrost zainteresowania rodziców w towarzyszeniu dziecku w gabinecie 3.Poprawa w zachowaniu dziecka i zwiększenie redukcji jego lęku, gdy obecni w gabinecie rodzice aktywnie uczestniczą w przebiegu procesu leczenia

104 Metody behawioralne uczą dziecko pozytywnego zachowania w gabinecie

105 Podsumowanie 1.Techniki behawioralne oparte są na zasadach naukowych; właściwa implementacja danej techniki wymaga zrozumienia jej zasad; jednakże techniki behawioralne są czymś więcej niż czystą nauką i wymagają umiejętności w komunikacji, empatii i treningu. 2.Celami technik behawioralnych jest ustalenie komunikacji, uśmierzenie lęku i strachu, zapewnienie wysokiej jakości opieki stomatologicznej, budowanie zaufania między stomatologiem a dzieckiem i promowanie pozytywnej postawy dziecka do leczenia stomatologicznego.

106 Podsumowanie 3. Przy planowaniu leczenia dziecka muszą być wzięte pod uwagę natychmiastowe potrzeby lecznicze dziecka; czasem leczenie zostaje odroczone lub zmodyfikowane do czasu uzyskania możliwości wykonania rutynowego zabiegu po zastosowaniu odpowiedniej techniki behawioralnej. 4. Wszystkie decyzje o zastosowaniu techniki behawioralnej muszą być oparte na ocenie korzyści vs. ryzyka; zastosowanie techniki behawioralnej wymaga zgody rodziców po uprzednim wyjaśnieniu im zasad; rodzice podejmują decyzję o leczeniu ich dziecka.

107 Podsumowanie 5. Personel stomatologiczny musi być dokładnie przeszkolony, aby podtrzymywać wysiłki stomatologa (właściwie witać dziecko i rodziców w przyjaznym dla dziecka środowisku stomatologicznym), co sprzyja pozytywnej wizycie.

108 Cykl zależności w postępowaniu z dzieckiem-pacjentem

109

110 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ß Czasami konieczne jest zastosowanie ochronnej stabilizacji -częściowego -lub całkowitego fizykalnego nieruchomienia dziecka, aby ochronić pacjenta, lekarza i/lub personel zespołu stomatologicznego przed zranieniem podczas wykonywania zabiegu leczniczego.

111 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ßZastosowanie ochronnej stabilizacji potencjalnie powoduje poważne konsekwencje, takie jak uraz fizyczny i psychiczny, utrata godności, pogwałcenie praw pacjent, a nawet śmierć. Ze względu na możliwe konsekwencje stomatolog powinien zastosować inne możliwe alternatywy.

112 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ßSTOSOWANIE KLINÓW, PALCA METALOWEGO NIE JEST OCHRONNĄ STABILIZACJĄ ßOchronną stabilizację pacjenta może przeprowadzić lekarz, członek personelu stomatologicznego lub rodzic z lub bez pomocy urządzeń unieruchamiających

113 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka PODPÓRKI, KLINY Podpórki silikonowe Kliny

114 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka Wyróżnia się pasywne i aktywne unieruchomienie ßPasywne unieruchomienie - ochronna stabilizacja to przytrzymanie rąk dziecka przez lekarza, pielęgniarkę, rodzica oraz zastosowanie techniki HOME i HOMAR (zgoda rodzica) ßAktywne unieruchomienie to zastosowanie specjalnych urządzeń, np. pasów unieruchamiających i innych urządzeń. ßZASTOSOWANIE AKTYWNEGO UNIERUCHOMIENIA WYMAGA UPRZEDNIEJ PISEMNEJ ZGODY RODZICA.

115 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka UNIERUCHOMIENIE GŁOWY Przed zabiegiem Pozycja za głową pacjenta Przytrzymanie głowy Dłonie poniżej uszu pacjenta, palce zgięte, NIE trzymać za uszy pacjenta Wykonywanie zabiegu

116 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka PISEMNA ŚWIADOMA ZGODA RODZICA ß zapis w karcie powinien obejmować: 1.świadomą pisemną zgodę rodzica na stabilizację 2.wskazanie do stabilizacji 3.typ stabilizacji 4.czas trwania stabilizacji 5.częstość oceny stabilizacji i dostosowanie bezpieczeństwa 6.ocenę zachowania podczas stabilizacji

117 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ßCEL 1.redukcja lub eliminacja niepożądanych ruchów 2.ochrona pacjenta, personelu, stomatologa i rodzica przed zranieniem 3.ułatwienie przeprowadzenia dobrej jakości leczenia

118 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ßWSKAZANIA 1.Pacjent wymaga natychmiastowej diagnozy i/lub leczenia, ale nie może współpracować z powodu niedojrzałości 2.Pacjent wymaga natychmiastowej diagnozy i/lub leczenia, ale nie może współpracować z powodu niepełnosprawności fizycznej lub umysłowej 3.Ryzyko braku bezpieczeństwa pacjenta, personelu, stomatologa i rodzica bez zastosowania ochronnej stabilizacji 4.Pacjent poddany sedacji wymaga ograniczonej stabilizacji redukującej niepożądane ruchy

119 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ßPRZECIWWSKAZANIA 1.Współpracujący nie poddany sedacji pacjent 2.Pacjent, który nie może być unieruchomiony z powodu współwystępujących zmian medycznych lub fizycznych 3.Pacjent, który doznał fizycznego lub psychicznego urazu z powodu uprzedniej ochronnej stabilizacji 4.Pacjent nie poddany sedacji z powodu leczenia wymagającego długiej wizyty

120 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka ߌrodki ostrożności podejmowane przed stabilizacją 1.Szczelność i czas trwania stabilizacji musi być monitorowany i kontrolowany w regularnych odstępach czasu 2.Stabilizacja wokół kończyn i klatki piersiowej nie może utrudniać krążenia i oddychania 3.Stabilizacja powinna być zakończona tak szybko jak jest to możliwe u pacjenta, który doświadcza ciężkiego stresu lub histerii, aby zapobiec urazom fizycznym lub psychicznym

121 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka indiańskie nosidełko papoose guard Etap 1 Umieścić dziecko na nosidełku i unieruchomić ramiona za pomocą pasków z rzepami (velcro); paski dostosować do długości ramienia Etap 2 Zapiąć klapy brzuszne. Rzepy na klapach zapewniają komfortowe i dobre unieruchomienie. Pacjent jest bezpiecznie kontrolowany.

122 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka indiańskie nosidełko papoose guard Etap 3 Zamknięcie klap na nogach. Ukośnie usytuowane rzepy krzyżują się i dobrze dostosowują, i przeciwdziałają wyszarpaniu. Etap 4 Końcowo, umocowuje się klapy na barkach i taśmę na głowie. Ramiona mogą być wyciągnięte przez otwory na barkach, jeśli jest to potrzebne.

123 Stabilizator głowy całkowicie unieruchamia głowę; przyczepia się szybko do podłoża; dostosuje się za pomocą rzepów; podkładki piankowe dla zapewnienia komfortu Przedłużacz klap Przydatny dla tęgich dzieci Stabilizator rąk Unieruchamia ręce przy użyciu rzepów Techniki ochronnej stabilizacji dziecka indiańskie nosidełko papoose guard

124 ßrozmiary small regular large X-large 3-24 miesiące 2- 6 lat 6-12 lat nastolatki i dorośli

125 Techniki ochronnej stabilizacji dziecka indiańskie nosidełko papoose guard indiańskie nosidełko jest często stosowane do stabilizacji - unieruchomienia dziecka podczas leczenia stomatologicznego, pobierania krwi i wykonywania mniejszych zabiegów medycznych unieruchamianie wykonuje się szybko niektórzy rodzice i lekarze preferują takie unieruchamianie w porównaniu z sedacją, inni natomiast uznają je za zbytnio traumatyzujące i stresujące dla dziecka

126 Premedykacja Sedacja Sedacja Znieczulenie ogólne Znieczulenie ogólne

127 Techniki farmakologiczne SEDACJA ß Może być stosowana bezpiecznie i skutecznie u dzieci małych, niepełnosprawnych mentalnie i fizycznie lub ze schorzeniami systemowymi ßStosuje się w postaci inhalacji gazem – podtlenek azotu, benzodiazepan i innych leków ß DECYZJA o sedacji musi uwzględniać: 1.alternatywne postępowanie – kształtowanie zachowania dziecka 2.potrzeby lecznicze pacjenta 3.wpływ na jakość leczenia 4. rozwój emocjonalny pacjenta 5. stan fizyczny pacjenta

128 Techniki farmakologiczne SEDACJA ß Dokumentacja powinna zawierać 1.Świadomą zgodę pisemną rodziców przed zastosowaniem sedacji 2.Instrukcje i informacje przekazane rodzicom 3.Ocenę stanu zdrowia 4.Zapis czasu trwania sedacji z nazwą środka, dawką, drogą i miejscem oraz czasem podania, a także efektem na pacjenta 5.Poziom świadomości i reaktywność pacjenta, tętno, ciśnienie krwi, parametry oddychania, saturacja tlenem podczas leczenia aż do czasu eliminacji działania środka 6.Wystąpienie efektów ubocznych i ich leczenie 7.Czas i stan pacjenta po wybudzeniu

129 Techniki farmakologiczne SEDACJA ß CELE 1.Zapewnić bezpieczeństwo pacjentowi 2.Zminimalizować fizykalny dyskomfort i ból 3.Kontrola lęku, minimalizacja urazy psychicznego i potencjalna maksymalizacja anamnezy 4.Kontrola zachowania lub/i ruchów, co zapewnia bezpieczne przeprowadzenie zabiegu 5.Powrót pacjenta do wyjściowego ogólnego stanu zdrowia po zaprzestaniu działania środka sedacyjnego

130 Techniki farmakologiczne SEDACJA ß WSKAZANIA 1.Pacjenci z lękiem dentystycznym u których techniki kształtowania zachowanie nie dały efektu 2.Pacjenci, którzy nie mogą współpracować z powodu braku psychicznej lub emocjonalnej dojrzałości lub/i mentalnej, fizycznej albo schorzeń systemowych 3.Pacjenci u których zastosowanie sedacji może zapobiec rozwojowi ryzyk urazu psychicznego lub/i zredukować ryzyko medyczne

131 Techniki farmakologiczne SEDACJA ß PRZECIWWSKAZANIA 1.Pacjent współpracujący z niewielkimi potrzebami leczniczymi 2.Schorzenie systemowe w którym nie zaleca się sedacji

132 Techniki farmakologiczne SEDACJA – podtlenek azotu ßTlenek azotu jest gazem działającym przeciwlękowo i sedacyjnie, w różnym stopniu analgetycznie i miorelaksacyjnie ß Podawany jest do inhalacji w mieszaninie z tlenem (30- 50%) ß Nie drażni układu oddechowego ma niską rozpuszczalność w tkankach ßSzybko wywiera działanie i szybko przestaje działać (w ciągu minut)

133 Techniki farmakologiczne SEDACJA – podtlenek azotu ßW minimalnym stopniu wpływa na funkcje sercowo- naczyniowe i oddechowe oraz odruch krtaniowy ß Jest słabym analgetykiem, najczęściej nie wystarcza do eliminacji bólu podczas zabiegu stomatologicznego ß Stanowi alternatywę dla znieczulenia ogólnego ßStosowanie koferdamu polepsza efekt sedacji

134 Podtlenek azotu N 2 O ßWykryty w 1793 r. przez Josepha Priestly`a w Anglii ß Colton w 1863 r. otworzył liczne instytuty stomatologii w których stosowano N2O ßPóźniej dr Wells odkrył jego zastosowanie w anestezji

135 Techniki farmakologiczne SEDACJA – podtlenek azotu ßWSKAZANIA -Dzieci w wieku 4 lat i powyżej -Pacjenci należący do II i IV klasy ASA pod kontrolą anestezjologa w warunkach szpitalnych

136 Techniki farmakologiczne SEDACJA – podtlenek azotu ßPRZECIWWSKAZANIA -Przedwspółpracujący pacjenci -Dzieci z zaburzeniami napięcia mięśniowego, np. z porażeniem mózgowym -Pacjenci z sinusitis, leczeni bleomycyną, z porfiria, psychotyczni

137 Techniki farmakologiczne SEDACJA – podtlenek azotu ßOBJAWY UBOCZNE z powodu przedawkowania -Nudności -Wymioty -Zaburzenie nastroju -Poty -Niepokój -Panika -Ból głowy -Szum w uszach -Niemożność utrzymania moczu

138 Techniki farmakologiczne SEDACJA – midazolam, diazepam ßDrogi podanie - tabletki, syrop, czopki ßMIDAZOLAM -Szczyt stężenia we krwi po min, po 45 minutach zanik efektu sedacyjnego -Eliminacja leku po 2 godzinach -Działanie uboczne: interakcja z innymi lekami, halucynacje, nadmierna sedacja, reakcja paradoksalna

139 Techniki farmakologiczne SEDACJA – midazolam, diazepam ßDrogi podania- tabletki, syrop, czopki ßMIDAZOLAM -Szczyt stężenia we krwi po min, po 45 minutach zanik efektu sedacyjnego -Eliminacja leku po 2 godzinach -Działanie uboczne: interakcja z innymi lekami, halucynacje, nadmierna sedacja, reakcja paradoksalna

140 Techniki farmakologiczne SEDACJA – midazolam, diazepam ßDIAZEPAM -Długi okres półtrwania, godzin, aktywne metabolity -Po podaniu doustnym efekt uzyskuje się w ciągu 1 godz. -Czas klinicznego działania jest krótki -Skuteczny w eliminacji lęku pozabiegowego i w eliminacji trudności w zasypianiu przed zabiegiem

141 Znieczulenie ogólne

142 Techniki farmakologiczne ZNIECZULENIE OGÓLNE ß znieczulenie ogólne jest kontrolowanym stanem nieświadomości z utratą odruchów obronnych, w tym zdolności oddychania, odpowiedzi na stymulację fizykalną i komunikację werbalną ß czasem jest konieczne do zapewnienia dobrej jakości leczenia stomatologicznego ßw zależności od kondycji pacjenta przeprowadzane jest w warunkach szpitalnych, ambulatoryjnych, w tym w gabinecie stomatologicznym

143 Techniki farmakologiczne ZNIECZULENIE OGÓLNE ßDECYZJA o znieczuleniu ogólnym musi uwzględniać: 1.Alternatywne sposoby adaptacji pacjenta do leczenia stomatologicznego – kształtowanie zachowania 2.Potrzeby lecznicze pacjenta 3.Efekt na jakość leczenia stomatologicznego 4.Emocjonalny rozwój pacjenta 5.Ogólny stan zdrowia pacjenta

144 Techniki farmakologiczne ZNIECZULENIE OGÓLNE ßDokumentacja powinna zawierać 1.Świadomą zgodę pisemną rodziców przed zastosowaniem znieczulenia ogólnego 2.Ocenę stanu zdrowia 3.Zapis czasu trwania narkozy z nazwą środka, dawką, drogą i miejscem oraz czasem podania, a także efektem na pacjenta 4.Wystąpienie efektów ubocznych i ich leczenie 5.Czas i stan pacjenta po wybudzeniu

145 Techniki farmakologiczne ZNIECZULENIE OGÓLNE ßCELE 1.Zapewnić bezpieczną, efektywną i skuteczną opiekę stomatologiczną 2.Eliminacja lęku 3.Redukcja niepożądanych ruchów i reakcji na leczenie stomatologiczne 4.Pomoc w leczeniu pacjentów niepełnosprawnych umysłowo, fizycznie lub ze schorzeniami systemowymi 5.Eliminacja odpowiedzi pacjenta na ból

146 Techniki farmakologiczne ZNIECZULENIE OGÓLNE ßWSKAZANIA 1.Pacjenci, którzy nie mogą współpracować z powodu braku psychicznej lub emocjonalnej dojrzałości lub/i mentalnej, fizycznej albo schorzeń systemowych 2.Pacjenci u którzy miejscowe znieczulenie jest nieskuteczne z powodu ostrej infekcji, zmian anatomicznych lub alergii 3.Dzieci lub młodzież krańcowo niewspółpracująca, z lękiem lub fobią dentystyczną albo z brakiem komunikacji 4.Pacjenci wymagający dużych zabiegów chirurgicznych 5.Pacjenci u których zastosowanie znieczulenia ogólnego może zapobiec rozwojowi ryzyk urazu psychicznego lub/i zredukować ryzyko medyczne 6.Pacjenci wymagający natychmiastowego szerokiego leczenia w obrębie jamy ustnej

147 Techniki farmakologiczne ZNIECZULENIE OGÓLNE ßPRZECIWWSKAZANIA 1.Zdrowy, współpracujący pacjent z niewielkimi potrzebami leczniczymi 2.Schorzenie systemowe w którym nie zalecane jest znieczulenie ogólne

148 Odsetek stomatologów w Wielkiej Brytanii stosujących techniki behawioralne % %

149 Odsetek stomatologów w Wielkiej Brytanii stosujących techniki farmakologiczne % %

150 Odsetek stomatologów w Wielkiej Brytanii stosujących nosidełko indiańskie % % 2

151 PODSUMOWANIE ßDobre, właściwie dobrane techniki behawioralne są istotne w: -adaptacji dziecka do leczenia stomatologicznego, -ustaleniu dobrej relacji między stomatologiem i dzieckiem, -zagwarantowaniu współpracy dziecka podczas realizowania zabiegów leczniczych i działań zapobiegawczych ß... Aby to uzyskać nie należy traktować młodego pacjenta jako mini wersji dorosłego pacjenta

152

153


Pobierz ppt "METODY ADAPTACJI DZIECKA DO LECZENIA STIOMATOLOGICZNEGO Urszula Kaczmarek."

Podobne prezentacje


Reklamy Google