Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Powstawanie księżyców Powstało wiele różnych teorii na temat ich powstawania. Często, teorie te były bardzo do siebie podobne. Podstawowo, można je podzielić

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Powstawanie księżyców Powstało wiele różnych teorii na temat ich powstawania. Często, teorie te były bardzo do siebie podobne. Podstawowo, można je podzielić"— Zapis prezentacji:

1

2 Powstawanie księżyców Powstało wiele różnych teorii na temat ich powstawania. Często, teorie te były bardzo do siebie podobne. Podstawowo, można je podzielić na trzy tezy: Teza I W planetę uderzyło kiedyś ogromne ciało kosmiczne. Kawałki planety rozproszyły się wokół niej, tworząc pierścień. Po pewnym czasie, okruchy materii zaczęły się powoli scalać w jedną całość, aż w końcu utworzył się księżyc.

3 Powstawanie księżyców Teoria II W pobliżu danej planety znalazło się ogromne ciało niebieskie z innej części Układu Słonecznego. Pole grawitacyjne planety przechwyciło je, i tak krąży ono wokół niej jako satelita. Teoria III Zarówno dana planeta, jak i jej księżyc, powstały kondensując się z wielkiej mgławicy, która niegdyś otaczała Słońce, i z której powstała cała reszta planet i księżyców Układu Słonecznego.

4 Ziemski Księżyc Z wyglądu, bardzo przypomina Merkurego - ma powierzchnie usianą gęsto kraterami i także brak mu atmosfery. Odległy od nas o ok km Jeden jego obrót wokół osi trwa tyle, co okrążenie planety, dlatego jedna z jego półkul jest dla nas nie widoczna Ciekawą cechą księżyca są morza zastygniętej lawy, które sprawiają, że tarcza Księżyca przypomina twarz.

5 Marsjański Deimos i Phobos Phobos i Deimos to dwie bryły o średnicach Wynoszących: 22km (Phobos) i 12km (Deimos). Te księżyce są tak małe, że nie mają regularnego kształtu kuli, jaki mogą przybrać ciała o dużej masie. Sądzi się, że są one planetoidami przechwyconymi przez Marsa. Mars przyciąga nieustannie Phobosa ku sobie, co za ok.30 milionów lat zaowocuje zderzeniem księżyca z planetą. Deimos krąży w odległości km od Marsa, a jeden obieg zajmuje mu 30 godzin 18 minut. Phobos obiega Marsa w odległości 9400km, a czas jego obiegu wynosi 7 godzin 20 minut. DEIMOS PHOBOS

6 Io posiada jedną z najbardziej barwnych powierzchni wśród księżyców. Przeważająca barwa żółta jest efektem wysokiej zawartości siarki, która jest produktem wulkanów. Na Io, podobnie jak i na Ziemi, znajdują się aktywne wulkany. Io jest najaktywniejszym księżycem w naszym układzie pod tym względem. Voyager – sonda badająca m.in. Księżyce Jowisza, był świadkiem wybuchu takiego wulkanu. Ten intensywny wulkanizm, ciągle zmienia powierzchnię Io. 63 księżyce Jowisza Io- księżyc odległy od Jowisza o km, a obiegający go w zaledwie w 43 godziny. Europa posiada niewielką aktywność powierzchniową. Księżyc ten jest bardzo mocno popękany. Nie zaobserwowano jednak dotychczas żadnego krateru na jego powierzchni, wynika z tego, że Europa regeneruje swoją powierzchnię. Pozwala nam to przypuszczać, że pod jego powierzchnią znajduje się woda w stanie ciekłym, co z dużym prawdopodobieństwem oznacza ŻYCIE. EUROPA odległa o km od planety i obiega ją w 86 godzin Metis Adrastea Amalthea Thebe Io Europa Ganymede Callisto Themisto Leda Himalia Lysithea Elara S/2000 J11 Carpo S/2003 J12 Euporie S/2003 J3 S/2003 J18 Orthosie Euanthe Harpalyke Praxidike Thyone S/2003 J16 Mneme Iocaste Helike

7 CALIISTO leży w odległości km od planety. Jego rok wynosi 400 godzin czyli 16,7 dnia. Powierzchnia Ganimedesa ukazuje strefy ciemnych plam, rozdzielonych przez jasne pręgi tworzące coś w rodzaju kanałów. Kratery pochodzenia wulkanicznego loraz bardzo liczne kratery pochodzenia meteorytowego, występują głównie w strefach ciemnych i na ogół wypełnione lodem. GANIMEDES Leży w odległości km od Jowisza i obiega go w 172 godziny. Caliisto jest ciałem o wyglądzie bardziej klasycznym. Posiada dużą liczbę kraterów, w czym przypomina Księżyc. Jest jednak od niego ciemniejszy. Wiele kraterów wypełnionych jest lodem. Hegemone Pasiphae Cyllene S/2003 J4 Sinope Aoede Autonoe Callirrhoe Kore S/2003 J2 SHermippe Thelxinoe Ananke /2003 J15 Eurydome Arche S/2003 J17 Pasithee Eukelade S/2003 J9 Carme Kalyke Sponde Megaclite S/2003 J5 S/2003 J19 S/2003 J23 S/2003 J10 Chaldene Isonoe Erinome Kale Aitne Taygete Kallichore

8 61 Saturna TYTAN Największy księżyc Saturna o promieniu 2600km. Obiega go w 16 dni. Fakt posiadania atmosfery czyni go jednym z najważniejszych księżyców układu słonecznego. Ciśnienie przy powierzchni wynosi 1,6 atmosfery. Osłaniające Tytana chmury o barwie pomarańczowej i niebieskiej, zbudowane są z: azotu, argonu i metanu. Temperatura na powierzchni wynosi –180*C. Na Tytanie znajdują się również wielkie ilości lodu. ENCELADUS Posiada niezwykłą aktywność tektoniczną, dlatego małą liczbę kraterów tłumaczy się wylewami lawy o nie wyjaśnionym jeszcze pochodzeniu. Jak dotąd nie poznano też źródła jego wewnętrznej energii. Hati S/2004 S12 Bestla Thrymr Farbauti S/2007 S3 Aegir S/2004 S7 Kari S/2006 S3 Fenrir Surtur Ymir Loge Fornjot Daphnis Atlas Prometheus Pandora Epimetheus Janus S/2008 S1 Mimas Methone S/2007 S4 Pallene Enceladus Tethys Telesto Calypso Polydeuces Dione Helene Rhea Titan Hyperion Iapetus Kiviuq Ijiraq Phoebe Paaliaq Skathi Albiorix S/2007 S2 Bebhionn Pan Erriapo Siarnaq Skoll S/2007 S1 Tarvos S/2006 S4 S/2004 S13 Hyrokkin Mundilfari S/2006 S1 S/2006 S6 Narvi Bergelmir S/2004 S17 Suttungr

9 Na powierzchn i Oberona i Umbriela, jedyne co ciekawe do zaobserwowania to kratery o promieniu od 56 do 100km. Tak wielkie kratery mogą być skutkiem kolizji z fragmentami komety. Skromne 27 Urana Pięć, głównych księżyców Urana to: Miranda, Ariel, Umbriel, Titania i Oberon. Były one znane już od bardzo dawna. Voyager 2 odkrył w swoim czasie dziesięć kolejnych satelitów tej planety oraz dostarczył wiele cennych informacji o dotychczasowych. MIRANDA Ma powierzchnię naznaczoną licznymi dolinami, szczelinami, kanionami. OBERON UMBRIEL Stephano Trinculo Sycorax Margaret Prospero Setebos Ferdinand Cordelia Ophelia Bianca Cressida Desdemona Juliet Portia Rosalind Cupid Belinda Perdita Puck Mab Miranda Ariel Umbriel Titania Oberon Francisco Caliban

10 13 Neptuńska TRYTON Obiega swoją planetę w ciągu 6 dni. Dzięki badaniom wiadomo, że księżyc ten posiada atmosferę o grubości 10km. Powierzchnia Trytona jest bogata w azot i metan. NEREIDA Naiad Thalassa Despina Galatea Larissa Proteus Triton Nereid Halimede Sao Laomedeia Psamathe Neso

11 Bibliografia: ksiezyce.astrowww.pl/ kosmos01.w.interia.pl Astronomia- przwodnik po wszechświecie Robert Burnham


Pobierz ppt "Powstawanie księżyców Powstało wiele różnych teorii na temat ich powstawania. Często, teorie te były bardzo do siebie podobne. Podstawowo, można je podzielić"

Podobne prezentacje


Reklamy Google