Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Zasady odliczania VAT. Art. 86. 1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Zasady odliczania VAT. Art. 86. 1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym."— Zapis prezentacji:

1 Zasady odliczania VAT

2 Art W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniami 8. Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą: 1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami; 3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 37-41, wykonywanych na terytorium kraju, w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług zgodnie z art. 28b lub art. 28l jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych, pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

3 Art. 88 3a. Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: 1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący, 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; 4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności; 5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; 7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

4 FIRMA AFIRMA BFIRMA C wytwarza usługęZakupujeSprzedajeZakupujeSprzedaje netto VAT zobowiązan ie230zobowiązanie230

5 Mechanizmy oszustwa w VAT

6 Według wyliczeń PWC luka podatkowa w VAT – czyli to, co budżet teoretycznie powinien dostać, a nie dostał – wynosi od 39 mld zł do 47 mld zł. Oczywiście luka podatkowa to nie tylko efekt wyłudzeń podatków – część tej kwoty to VAT, którego nie zapłacili bankruci, albo efekt legalnej optymalizacji podatkowej. Wyłudzenia VAT nie są polską specjalnością. Średnio w UE luka w VAT to 16 proc. wpływów; w Polsce – 22 proc. W niektórych krajach – np. w Rumunii – sięga aż 44 proc. Ale są i tacy, którzy przed wyłudzeniami bronią się całkiem nieźle: w Holandii czy Finlandii luka wynosi zaledwie 5 proc.

7 Zjawisko zorganizowanej działalności przestępczej wykorzystującej zasady konstrukcyjne podatku od wartości dodanej (ang. Organized VAT Fraud) kojarzone jest zazwyczaj z datą 1 stycznia 1993 r., kiedy to zlikwidowane zostały bariery celne między poszczególnymi Państwami Członkowskimi UE. W efekcie zniesiony został także system poboru podatku (importowego) „na granicach państwowych”, który stanowił, co do zasady, podstawę rozliczeń VAT w zakresie wewnątrzwspólnotowego obrotu towarowego*. W jego miejsce wprowadzone zostało funkcjonujące do chwili obecnej rozwiązanie bazujące na schemacie opodatkowania „w miejscu przeznaczenia”* (ang. taxation in the country of destination),

8 Podatnik posiadający siedzibę w Państwie Członkowskim A sprzedaje towary podatnikowi posiadającemu siedzibę w Państwie Członkowskim B. W ramach omawianego mechanizmu opodatkowania przemieszczane towary są „wolne” od VAT nakładanego przez kraj ich pochodzenia (A). Niemniej jednak dostawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie transakcja powinna zostać opodatkowana VAT przez nabywcę w kraju przeznaczenia towarów (B) według stawki obowiązującej w ramach jego jurysdykcji podatkowej. Przekładając powyższe na siatkę pojęciową znaną z polskiej ustawy o podatku od towarów i usług (która implementuje w tym zakresie postanowienia art. 28a VI Dyrektywy VAT UE), sprzedawca towarów dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (dalej: WDT) z A do B, opodatkowanej według stawki 0% (w rezultacie VAT nie jest naliczany w miejscu pochodzenia produktów i jednocześnie dostawca zachowuje prawo do odliczenia podatku naliczonego), natomiast nabywca dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (dalej: WNT) w miejscu, gdzie kończy się ich transport (tj. w B).

9 Wyrażenie „karuzela” odnosi się do sposobu, w jaki sprzedawane towary krążą między poszczególnymi podmiotami zaangażowanymi (świadomie bądź nie) w przestępczy łańcuch dostaw. W szczególności z karuzelą podatkową mamy do czynienia wtedy, gdy w wyniku szeregu transakcji sprzedażowych produkty „wracają” do pierwszego ogniwa w łańcuchu Ale dla celów ujęcia całości zjawiska będącego przedmiotem niniejszego artykułu, właściwsze wydaje się posługiwanie się zbiorczym pojęciem „zorganizowanego oszustwa VAT” (ZOV) rozumianego jako „oszustwo popełniane za pomocą różnorodnych metod, nakierowane na uzyskanie nienależnej korzyści związanej z rozliczeniami z zakresu VAT, z użyciem powiązań pomiędzy podmiotami działającymi w skali międzynarodowej”.

10 „Nienależna korzyść”,, możliwa jest do uzyskania zasadniczo na dwa sposoby: 1) poprzez uchylenie się od zapłaty należnego podatku VAT albo 2) poprzez uzyskanie od organu państwa zwrotu podatku VAT, który w rzeczywistości nie został uregulowany na wcześniejszych etapach obrotu. Metody te są wobec siebie całkowicie komplementarne. Tak więc w konkretnej przestępczej konstrukcji obecna może być jedna z nich lub mogą one z równym powodzeniem wystąpić obok siebie (jak to ma miejsce np. w przypadku przestępstw karuzelowych)

11 Niezgłoszone WNT Podstawą przedmiotowego typu oszukańczych praktyk jest zagwarantowana przez wprowadzony od 1993 r. schemat opodatkowania VAT handlu wewnątrzwspólnotowego w miejscu przeznaczenia możliwość nabywania z innych Państw Członkowskich towarów, które nie są efektywnie obciążone VAT (tj. w momencie dostawy sprzedawca, stosując stawkę 0%, nie nalicza lokalnego podatku VAT państwa pochodzenia). Przestępstwo popełniane jest w dość nieskomplikowany sposób, poprzez niezadeklarowanie przez nabywcę WNT. W tym najprostszym wariancie towary mogą zostać następnie odsprzedane bez VAT (na czarnym rynku) w państwie nabywcy.

12 Spółki-wydmuszki (ang. shell companies, bust companies) Są to podmioty utworzone/nabyte przez osoby odpowiedzialne za organizację całego łańcucha przestępczego. Celem ich istnienia może być: * utrudnienie inspektorom skarbowym odkrycia podmiotów faktycznie odpowiedzialnych za dane oszustwo albo * „produkcja” fałszywych faktur sprzedażowych, które zostaną przez inne podmioty ujęte w ewidencji VAT jako standardowe zakupy, a co za tym idzie, stanowić będą źródło fikcyjnego podatku naliczonego obniżającego ich zobowiązanie podatkowe w VAT; na czele spółek-wydmuszek stoją zwykle nieistniejące osoby fizyczne albo tzw. ludzie-słupy (ang. strawmen), którzy podpisują wszelkie wymagane dokumenty w zamian za niewielkie wynagrodzenie (stanowiące w istocie ułamek procenta kwoty wyłudzonego/niezapłaconego VAT).

13 NVR (ang. No VAT Return) Są to podmioty posiadające ważny numer identyfikacji podatkowej VAT, lecz nieuwzględniające w składanych deklaracjach podatkowych czynności, które zdają się wykonywać w ramach danego schematu przestępczego; NVR to najczęściej firma, która niedawno zakończyła w ogóle działalność operacyjną (tj. w ogóle nie składa deklaracji podatkowych dla potrzeb VAT) albo uczciwy handlowiec, którego numer VAT jest używany przez przestępców bez jego wiedzy i zgody.

14 Beneficjentem oszukańczej konstrukcji jest Y, który pozyskuje towary od dostawców posiadających siedzibę w dwóch różnych Państwach Członkowskich UE (X1, X2, X3). Faktury wystawiane są jednak na szereg NVR zlokalizowanych w kraju B. Mogą to być faktycznie działające na tamtym rynku podmioty, których numer podatkowy został wykorzystany bez ich wiedzy (np. byli dostawcy Y) na potrzeby omawianych transakcji wewnątrzwspólnotowych. Tego typu schemat może wynikać ze współpracy między Y a zagranicznymi dostawcami, lecz w praktyce okazał się również możliwy do stosowania bez wiedzy sprzedawcy (tj. podmiot ten nie był świadomy, iż faktycznym odbiorcą jego produktów nie jest podatnik, na którego wystawiona została faktura)

15 Fikcyjne WDT Do systemu wspólnotowego VAT wprowadzony został zupełnie nowy typ transakcji, która tak jak eksport pozwalała dostawcy na zbywanie towarów „wolnych od VAT” przy jednoczesnym zachowaniu prawa do odliczenia podatku naliczonego. W najprostszym schemacie oszustwo tego typu może zostać (i wielokrotnie było) popełnione przez pojedynczy podmiot, który fałszuje dostawę nabytych na rynku krajowym towarów do innego Państwa Członkowskiego i występuje o zwrot nadwyżki podatku naliczonego. Jednocześnie w rzeczywistości produkty są przez niego lokalnie sprzedawane na czarnym rynku.

16 Dostawca X zaopatruje się w towary na rynku lokalnym, a następnie fałszuje ich WDT do kontrahentów posiadających siedzibę na terytorium państwa B. Dostawca X korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych od lokalnych dostawców (dokumentujących zakupy dokonane na potrzeby „transakcji wewnątrzwspólnotowej”, opodatkowanej według stawki 0%) poprzez wystąpienie o jego bezpośredni zwrot do właściwych organów. W rzeczywistości towary nigdy nie opuszczają terytorium A, gdzie zostają niezwłocznie zbyte bez VAT (na czarnym rynku).

17 Oszustwo karuzelowe Lata 90-te - organizacyjnie zaawansowane przestępcze schematy transakcyjne, iż stworzona zostaje iluzja okrężnego ruchu towarów między państwami członkowskimi UE Dziś - obok strumienia zysków pochodzących z nierozliczonego/wyłudzonego podatku VAT zagwarantują także wyższy poziom trwałości struktury oraz bezpieczeństwa dla „mózgów” przestępczej operacji. W ten sposób mogło dojść do powstania pierwszych schematów karuzelowych w kształcie znanym obecnie w zachodnich krajach UE, tj.: * mogących obejmować wiele podmiotów, z których tylko jeden (z formalnego punktu widzenia) dopuszcza się przestępstwa, przy czym może ono być popełniane poza granicami państwa, w którym ulokowany jest organizator całej konstrukcji; * zakładających powtarzalność oszukańczego łańcucha dostaw pomiędzy określoną grupą podmiotów, przy czym „wymianie” siłą rzeczy podlegać będzie podatnik niewypełniający swych zobowiązań podatkowych (fakt ten zostanie bowiem dosyć szybko wykryty przez władze skarbowe), co jednak nie wpływa niekorzystnie na trwałość całej struktury; * gwarantujących, że pozycja podatkowa pozostałych (świadomych lub nie) uczestników przestępczego procederu jest bardzo trudna do zakwestionowania przez władze skarbowe z uwagi na fakt, iż podmioty te prawidłowo wypełniają swoje obowiązki w zakresie rozliczeń VAT, a transakcjom wewnątrzwspólnotowym, w które są zaangażowane, towarzyszą rzeczywiste przemieszczenia towarów pomiędzy krajami UE.

18 Znikający handlowiec, operator (ang. defaulter, missing trader) znikający handlowiec korzysta z możliwości sprowadzania towarów „wolnych od VAT” z innych krajów członkowskich UE. Nie wykazuje on WNT w państwie przeznaczenia, niemniej jednak dokonuje dalszej dostawy produktów w obrębie jego terytorium na rzecz podatników prowadzących tam swoją działalność. Dostawy te dokumentowane są standardowymi fakturami VAT, lecz wykazane w nich kwoty podatku należnego nigdy nie są regulowane. W razie uzyskania sygnałów świadczących o zainteresowaniu władz skarbowych znikający handlowiec robi to, na co bezpośrednio wskazuje jego nazwa, tj. transferuje osiągnięte w nielegalny sposób zyski, po czym zostaje wycofany z rynku. Tę rolę najczęściej odgrywają spółki-wydmuszki zarządzane przez pozbawionych majątku oraz wiedzy operacyjnej ludzi-słupów. Organizatorzy przestępczego procederu nie mają więc problemu z zastąpieniem „zużytych” wydmuszek nowymi. Zasadniczym celem znikającego handlowca jest zbycie jak największego wolumenu towarów w jak najkrótszym okresie. Osiągnięcie tego rezultatu jest w praktyce ułatwione możliwością odsprzedaży towarów ze stratą (która jest z nawiązką kompensowana przez otrzymywaną od klientów w cenie towaru, a niewpłacaną do właściwego organu skarbowego, wartością VAT).

19 Bufor, pośrednik (ang. buffer, fr. tampon) Bufor/szereg buforów, skrupulatnie wypełniający wszelkie formalne obowiązki związane z rozliczeniami VAT, realizuje funkcję przewidzianą dla niego przez organizatora oszukańczej praktyki przez samą obecność pomiędzy najbardziej wrażliwymi ogniwami przestępczego łańcucha dostaw – ma zamazać obraz karuzeli…. Obok spółek specjalnie do tego celu utworzonych albo świadomych udziału w przestępstwie karuzelowym, z równym powodzeniem spełniać może także uczciwy podatnik, zaangażowany w oszukańczy proceder bez swojej wiedzy i zgody. Taka sytuacja jest zresztą przez organizatorów karuzeli preferowana z uwagi na fakt, że efektywność (z punktu widzenia oszustów) danego bufora jest wprost proporcjonalna do siły jego pozycji na rynku oraz stopnia zaufania ze strony organów podatkowych.

20 Broker, agent (ang. broker, profit taker) Ostatnie ogniwo przestępczego łańcucha dostaw w państwie, do którego towary zostały sprowadzone przez znikającego handlowca. Możliwe są przypadki, w których broker, będący co do zasady poważaną firmą o ustabilizowanej pozycji na rynku, odsprzeda zakupione od buforów towary na rynku krajowym, pośrednio czerpiąc korzyść z oszukańczego schematu za pośrednictwem nierynkowo niskich cen sprzedaży stosowanych przez poprzednie ogniwa łańcucha. w karuzeli Spółka pełniąca rolę brokera dokona odsprzedaży nabytych produktów poza granicę państwa swojej rezydencji (w idealnym przykładzie do tego samego państwa, z którego produkty zostały wcześniej sprowadzone przez znikającego handlowca), występując jednocześnie o zwrot zapłaconego na poprzednim etapie obrotu podatku naliczonego. Brokerzy wypełniają bez zarzutu wszelkie obowiązki nałożone przez lokalne przepisy z zakresu VAT, niemniej jednak każdy wniosek o bezpośredni zwrot VAT z urzędu najczęściej skutkować będzie kontrolą badającą jego zasadność.

21 Kanał dystrybucyjny (ang. in & outer, conduit company) Działalność tego rodzaju spółek polega na organizacji kanału dystrybucyjnego na potrzeby przestępczego łańcucha dostaw. Co istotne, są one ulokowane poza granicami państwa, na którego terytorium przestępstwo jest fizycznie popełniane. Spółki pełniące funkcję kanałów dystrybucyjnych występować będą z jednej strony jako dostawcy towarów dla znikających handlowców, z drugiej zaś jako nabywcy (bezpośredni albo pośredni) tych samych produktów zbywanych w ramach WDT (albo eksportu) przez brokerów.

22

23 Wykorzystano: T. Pabiański i W. Śliż Zorganizowane działania przestępcze wykorzystujące mechanizmy konstrukcyjne podatku VAT


Pobierz ppt "Zasady odliczania VAT. Art. 86. 1. W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym."

Podobne prezentacje


Reklamy Google