Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

AUTODESTRUKCJA Zachowanie autodestrukcyjne - Autodestrukcyjność, - Autodestrukcyjny styl życia Zachowanie intencjonalne i podjęte w sytuacji możliwości.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "AUTODESTRUKCJA Zachowanie autodestrukcyjne - Autodestrukcyjność, - Autodestrukcyjny styl życia Zachowanie intencjonalne i podjęte w sytuacji możliwości."— Zapis prezentacji:

1 AUTODESTRUKCJA Zachowanie autodestrukcyjne - Autodestrukcyjność, - Autodestrukcyjny styl życia Zachowanie intencjonalne i podjęte w sytuacji możliwości wyboru, które ze względu na swój cel lub/i formę zagraża zdrowiu lub życiu jest autodestrukcyjne Kryteria opisu 1.Intencjonalność/subintencjonalność 2.Dystans psychologiczny: działanie-skutek 3.Świadomość 4.Zakotwiczenie w kulturze

2 Formy zachowań autodestruktywnych Bezpośrednie - celowe uszkodzenie ciała, bezpośredni związek między działaniem i jego fizycznym skutkiem: samobójstwo, samookaleczenia. Pośrednie – skutki działania odległe w czasie lub/i prawdopodobne: uzależnienia, zaburzenia odżywiania, ryzykanctwo, styl życia Działanie - często subintencjonalne. Epizodyczne - incydenty Chroniczne – powtarzalne, utrzymujace się w czasie, syndromy

3 Funkcje zachowań autodestrukcyjnych 1.Samokaranie i samoniszczenie 2.Rozładowanie napięcia i silnego afektu 3.Przerwanie bólu, cierpienia psychicznego lub pustki 4.Wołanie o pomoc 5.Zaspakajanie potrzeb psychicznych (opieki, uwagi) 6.Stymulacja

4 Mechanizmy regulacji AUTOAGRESJA Konflikt wewnętrzny. Utrata poczucia sensu życia. Poczucie beznadziejności i bezradności. Dysocjacja Agresja, wrogość wobec i/lub wobec innych Impulsywność DEFICYT KOMPETENCJI SAMOOPIEKUŃCZYCH Niskie poczucie własnej wartości, wartości zycia Bierność, Deficyt regulacji emocjonalnej Deficyty poznawcze: odraczania gratyfikacji, antycypacji, kontroli poznawczej i behawioralnej Błędy bilansowania

5 Samobójstwo 1. Samobójstwo w świetle historii, prawa, filozofii i religii Co jest a co nie jest samobójstwem? Każdy przypadek śmierci będący wynikiem własnego działania lub zaniechania przez osobę zdająca sobie sprawę ze skutków tego działania(Durkheim) Kryteria: świadomość, intencja lub zgoda zachowanie zagrażające życiu. wykluczające pewność przeżycia, skutek śmiertelny, Kontinuum zachowań samobójczych (Durkheim, Menninger, Farberow) Codzienne zachowania powazniejsze próby samobójcze samobójstwo Papierosy, alkohol alkoholizm

6 Typologie samobójstw Shneidman: samobójstwo i parasamobójstwo, śmierć intencjonalna, subintencjonalna, nieintencjonalna Faber: zamiar vs skutek Płużek: prawdziwe (wybór śmierci), rzekome (dopuszcza się możliwość śmierci), gesty samobójcze (nie zakłada się śmierci), altruistyczne Durkheim: 1. bezpośrednie/pośrednie 2. Wg kryterium integracja społeczna vs kontrola społeczna: anomiczne, fatalistyczne, egoistyczne, altruistyczne,

7 Sygnały i znaki ostrzegawcze Wypowiedzi: życie nie ma sensu, nikogo nie obchodzę,wkrótce zniknę, mam tego wszystkiego dość, pożałują, że tacy byli dla mnie, lun wprost: postanowiłem się zabić, nie chcę już żyć, jestem zmęczony zyciem Zachowanie: rozdawanie rzeczy, gromadzenie leków, gwałtowna zmiana,zaniedbanie wyglądu, dyskusje o śmierci i inn. Wydarzenia poprzedzające: ważna strata, konflikt z osoba znaczącą, diagnoza, trudnośc w szkole, na uczelni, w pracy

8 Syndrom presuicydalny (E. Ringel) 1.ZAWĘŻENIE a. Sytuacyjne-sytuacja bez wyjścia b. Dynamiczne- jedno pragnienie, ograniczenie kontroli, c. Stosunków z ludźmi – izolacja, poza jedną osobą, od której wszystko zależy d. Świata wartości – utrata sensu życia, poczucia własnej wartości, negacja cenionych wartości i subiektywizm ocen 2. AGRESJA HAMOWANA I AUTOAGRESJA 3. FANTAZJE SAMOBÓJCZE

9 10 charakterystycznych cech samobójstwa – wg E. Shneidmana cechaznaczeniepomoc 1.przyczyna Szukanie rozwiązania problemuWspólna refleksja 2. Cel Przerwanie strumienia świadomościWskazać alternatywy 3. Bodziec Ból psychiczny Odreagowanie bólu 4. Stres Frustracja potrzeb Szukać zaspokojenia 5. Emocje Beznadziejność, bezradnośćGrać na zwłokę 6. Percepcja Zawężenie Otwórz możliwości 7. Stan umysłu Ambiwalencja Obudź nadzieję 8. Komunik. Sygnały ostrzegawcze Słuchać, angaż.innych 9. Działanie Ucieczka Zablokuj wyjścia 10.Wzór Reagowania Zgodny ze stylem życia Odwołanie do znanych dobrych rozwiązań

10 Samobójstwa dzieci - I. Orbach I.Dziecko w sytuacji impasu – nierozwiązywalny problem. 1. Chory system rodzinny – dziecko jako Kozioł ofiarny. 2. Problem komunikacji - podwójne wiązanie 3. Rozwiązanie wykracza poza mozliwości dziecka ponieważ: problem dotyczy innych członków rodziny wymagania zbyt wysokie, nie do spełnienia komunikaty -wewnętrznie sprzeczne. II. Postawa wobec życia i śmierci III. Stosunek do własnego ciała IV. Dysocjacja

11 INTERWENCJA, TERAPIA, PREWENCJA Interwencja kryzysowa – interdyscyplinarna pomoc osobie w sytuacji zagrożenia (tu: życia) Cel: ochrona życia, natychmiastowa izolacja od zagrożeń, podtrzymanie emocjonalne, wzmocnienie odporności, pomoc w rozwiązaniu probl. Etapy i zadania 1. Nawiązanie kontaktu (empatia, troska, szacunek) 2. Ocena ryzyka samobójczego 3. Wspólne zbudowanie planu działania (kontrakt)

12 Podstawowe interwencje 1.Słuchanie i zachęcenie do otwartego wyrażania uczuć 2.(żalu, bólu po stracie, wrogości, poczucia winy) 3.Pomoc w zrozumieniu wydarzeń krytycznych 4.Pomoc w zaakceptowaniu faktów (bez samoobwiniania) 5.Pomoc w szukaniu nowych sposobów radzenia sobie 6.Związanie klienta z siecią wsparcia społecznego

13 10 kroków interwencji kryzysowej wg Anthonego 1.Budowanie pomostu między pacjentem a pomagajacym 2.Otwarte wysłuchanie 3.Ocena ryzyka samobójczego i możliwej pomocy 4.Ocena siły emocji i wagi myśli samobójczych 5.Rozmowa o samobójstwie. Nie lekceważ i nie demonizuj myśli o samobójstwie 6.Pytania o myśli i zamiary samóbojcze. Uczucia, sposoby i środki. 7.Znalezienie i zmobilizowanie własnego, wewn. systemu wsparcia psychologicznego oraz ważnej osoby/osób. 8.Zaplanowanie działania w celu zmiany sytuacji. Hierarchia problemow. Zachęceni do konstruktywnej decyzji w celu zmiany sytuacji. Zapewnienie nbezpieczeńśtwa (oddalenie od środków samoniszczenia). 9.Podtrzymanie 10.Przekazanie pałeczkiZapewnieni pomocy i oparcia w środowisku

14 Ocena ryzyka samobójczego – czynniki ryzyka 1. Biologiczne - depresja, uzależnienia, schizofrenia, choroby śmiertelne. 2. Psychologiczne: zaburzenia osobowości, strata, fantazje samobójcze, kryzysy 3. Historia: molestowanie, wcześniejsze próby samobójcze 4. Demograficzne i socjologiczne: wiek, płeć, izolacja i wsparcie, środowisko rodzinne, ekonomia, bezrobocie i inne.

15 Ocena ryzyka – zadania (T.Ellis) 1.Analiza czynników demograficznych i społecznych 2.Rozmowa z osobą zagrożoną (problemy: stan psychiczny, fantazje samobójcze, znaczące wydarzenia, dotychczasowe funkcjonowanie, styl życia i radzenia sobie, dostępność wsparcia, osoby znaczące, wcześniejsze próby samobójcze, próby samobójcze w rodzinie.) 3.Informacje od osób znaczących 4.Ocena czynników klinicznych ryzyka 5.Ocena psychometryczna 6.Konsultacje

16 Ryzyko samobójcze(krótkoterminowe). Szczegółowe informacje. Ryzykoniskieśredniewysokie Strata nie Ostatni miesiąc Ostatnie dni Depresja/lęk słabeśredniesilne Izolacja kontakty Nieliczne kont. brak Wrogość braksredniasilna Beznadziejność niezaznaczonawysoka Dezorganizacja niezaznaczonawysoka Alkohol, narkot. nienadmiernienadużywanie Zmiana w obrazie niewyraźna Plan samobójczy nieobecnyczesciowoustalony Sprawy osobiste Pewne planyTesrament, list, rozdawanie

17 Psychologiczne kompetencje obronne i profilaktyczne 1.Optymizm 2. Asertywność 3. Poczucie humoru 4.Poczucie kontroli osobistej 5. Poczucie własnej skuteczności 7. Doświadczenie wparcia społecznego 8.Zdolność do ekspresji i kontroli emocji 9. Adaptacyjne strategie radzenia sobie

18 Terapia i profilaktyka Racjonalno- emotywny model psychoterapii Ellisa A B C Interwencja kryzysowa terapia A-zmiana sytuacji B - zmiany w funkcjonowaniu poznawczym C- redukcja symptomów Poprawa związku Służby społeczne Radzenie sobie Praca, Hospitalizacja Myślenie empiryczne, niedychotomiczne Akceptacja siebie Dekatastrofizowanie. Trening rozwiązywania problemów Farmakoterapia, radzenie sobie ze stresem samouspokojenie, aktywność własna

19 Zasady psychoterapii wg Shneidmana 1.Codzienne monitorowanie poziom ryzyka śmierci i zaburzeń 2.Zmiana warunków życia, zażegnanie konfliktu, zaspokojenie potrzeb, zmniejszenie bólu i poczucia beznadziejności 3.Zniesienie zawężenia. Sporządzenie listy możliwych rozwiązań, uporządkowanie ich wg stopnia trudności i wprowadzenie wżycie opcji uznanych przez pcjenta za najłatwiejsze 4.Korzystanie z pomocy superwizora 5.Praca z jednym pacjentem samobójczym

20 Fazy i zadania terapeutyczne wg Orbacha FAZYZadania Wstępny kontakt Analiza tendencji samob.Okazanie zrozumienia II.Kontakt pogłębiony Nawiązanie osobistego związku Zrozumienie pragnienia śmierci i ambiwalencji klienta III. Praca z bólem Pomoc w wyrażeniu bólu Przepracowanie bólu IV.Praca z autodestr. Szukanie źródeł autodestrukcji Dotarcie do straty. Analiza fantazji V.Świat wewn.Przepracowanie straty VI. Zakończenie Przygotowanie do radzeni sobie w przyszłych kryzysach.

21 Prewencja samobójstw młodzieży Prewencja I stopnia – psychoedukacja osób niezagrożonych i społeczności (szkoły, rodzice, media, programy) Prewencja II stopnia – skierowana do osób (grup) wysokiego ryzyka (rodziny zaburzone, kryzysy) Metody: edukacja, szkolenie strażników, młodzieżowe grupy wsparcia, telefon zaufania, wykrywanie osób zagrożonych.Ograniczanie dostepności środków stosowanych w celach samobójczych. Prewencja III stopnia – skierowana do osób po próbach samobójczych Metody- psychoterapia dla osób, rodzin i kręgu młodzieży. Opieka i wsparcie. Obserwacja.

22 Postwencja w szkole – wsparcie i prewencja 1.Interdyscyplinarny zespół dorosłych. 2.Opracowanie sposobu informowania uczniów (kto? i jak?). 3.Spotkanie pracowników. 4.Przygotowanie osoby do kontaktów z mediami 5.Spotkanie z uczniami w małych grupach– rozmowa, badanie reakcji emocjonalnych uczniów, unikanie ocen czynu. 6.Informacja o pogrzebie – dobrowolność uczestnictwa 7.Respekt dla żałoby przy zachowaniu normalnego rytmu pracy szkoły. 8.Dostęp do psychologa, pedagoga 9.Opieka nad bliskimi i osobami zaangażowanymi w samobójstwo (wiedza, pomoc, konflikt itp. 10.Uważnośc na tzw. pakty samobójcze.

23 Programy prewencji samobójstw w USA Szkolenie strażników szkolnych (dorośli o częstym kontakcie z mlodzieżą) Strażnicy w społecznościach lokalnych (j.w.) Ogólne programy edukacyjne dla młodzieży Programy diagnostyczno-prewencyjne Programy wsparcia koleżeńskiego Ośrodki interwencji kryzysowej Programy postwencyjne


Pobierz ppt "AUTODESTRUKCJA Zachowanie autodestrukcyjne - Autodestrukcyjność, - Autodestrukcyjny styl życia Zachowanie intencjonalne i podjęte w sytuacji możliwości."

Podobne prezentacje


Reklamy Google