Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Jak rozwijać inteligencję emocjonalną dziecka ?. Im wcześniej zaczniesz edukację emocjonalną dziecka, tym lepiej. Warto zacząć od siebie – staraj się.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Jak rozwijać inteligencję emocjonalną dziecka ?. Im wcześniej zaczniesz edukację emocjonalną dziecka, tym lepiej. Warto zacząć od siebie – staraj się."— Zapis prezentacji:

1 Jak rozwijać inteligencję emocjonalną dziecka ?

2 Im wcześniej zaczniesz edukację emocjonalną dziecka, tym lepiej. Warto zacząć od siebie – staraj się być wrażliwy na potrzeby emocjonalne swojego dziecka. RODZICU

3 „Każdy może się rozgniewać– to bardzo łatwe. Ale rzadką umiejętnością jest złoszczenie się na właściwą osobę, we właściwym stopniu i właściwym momencie, we właściwym celu i we właściwy sposób. To bardzo trudne.” Arystoteles „Niezbędnym elementem inteligentnego życia jest dostrzeganie świata uczuć i panowanie nad nimi.” Charmaine Liebertz

4 INTELIGENCJA EMOCJONALNA - Klucz do sukcesu Inteligencja emocjonalna decyduje o umiejętnościach przystosowania się do otoczenia, udanych relacjach międzyludzkich i sukcesach zawodowych. Jest więc bardzo ważnym elementem prawidłowego rozwoju każdego dziecka.

5  Rozmawiaj z dzieckiem o uczuciach, opisuj je na głos, pytaj jak to czuje, naucz, że można mieć dwa różne uczucia w tym samym czasie, że ludzie różnią się w sposobie reagowania na sytuacje trudne.  Aktywnie poszukuj takich momentów w ciągu dnia, kiedy możecie wspólnie przyjrzeć się emocjom – swoim, innych ludzi - nazwać je i zastanowić się skąd się biorą różnice. Wykorzystaj własne historie, filmy, programy w telewizji, wizyty w muzeum.

6  Zachęcaj dziecko do prowadzenia pamiętnika emocji. Możecie nawet robić to wspólnie i potem porównywać zapiski – kiedy wasze emocje były podobne, a kiedy się różniły. Rozmawiajcie o tym, dlaczego tak się działo.  Prowokuj jak najwięcej sytuacji społecznych, w których dziecko będzie miało szanse porozmawiać z rówieśnikami, np. zapraszaj kolegów dziecka do domu, pozwól iść im do kina, plac zabaw itp. Zachęcaj dziecko do nawiązywania kontaktów rówieśniczych i zawierania przyjaźni. Podkreślaj rolę przyjaciela w życiu człowieka.

7  Pamiętaj: emocjom nigdy nie należy zaprzeczać! Akceptuj uczucia, słuchaj bardzo uważnie – zamiast słuchać jednym uchem, akceptuj uczucia słowami: „Mmm, rozumiem, chyba jesteś smutny, to musiało być przykre”. Nigdy - nawet w najlepszej wierze – nie mów – „nieładnie wyglądasz jak się złościsz, nie bądź smutny, to głupstwo, nie płacz”. Nie wyśmiewaj lęków dziecka, rozmawiaj o nich.

8  Ucz dziecko akceptować własne wady i niedoskonałości. Nie stawiaj zbyt wygórowanych wymagań, by dziecko nie przestało wierzyć we własne możliwości.  Nie myl radzenia sobie z uczuciami z ich wypieraniem przez dzieci. Wypieranie to jeden z mechanizmów obronnych pojawiający się w trudnej dla nas sytuacji, świadczy o nieprawidłowościach radzenia sobie z uczuciami.

9  Ucz, jak radzić sobie z porażką, wskazuj konstruktywne sposoby radzenia sobie z negatywnymi emocjami, radzenia sobie ze stresem i frustracją. Pomóż przeanalizować niepowodzenie, pomyślcie razem, co można zrobić następnym razem, by uniknąć porażki, kto może w tym pomóc, czego dziecko dowiedziało się z popełnionych błędów.

10  Ucz słuchania Od najmłodszych lat pokazuj dziecku, co to znaczy aktywne słuchanie, że dobra rozmowa wymaga skupienia, dopytywania, czasu.  Pokazuj różne punkty widzenia – patrzenie na świat oczami innych jest jedną z cech wysokiej inteligencji emocjonalnej Dobrym ćwiczeniem, na przykład w razie konfliktu między dziećmi, jest pytanie - co czułbyś i myślał, gdybyś był Jackiem, Asią, a nie sobą? Czytając bajki, oglądając telewizję, zadawaj pytania: co czuli bohaterowie, skąd dziecko to wie, czy czułby to samo, dlaczego.

11  Dziel się swoimi uczuciami Jeśli płaczesz przy dziecku, nigdy nie zaprzeczaj, bojąc się przyznać do łez, gdy dziecko pyta, czy coś się stało, lepiej powiedzieć: tak, jestem smutna, jest mi przykro, zamiast: nic się nie stało; jak najczęściej mów o swoich uczuciach – jestem wesoły, złości mnie to, zawstydziłem się...  Opisuj zachowanie i jego skutki, oddzielaj sprawcę od czynu Okłamałeś mnie, trudno mi będzie teraz ci zaufać – zamiast zdania: jesteś kłamcą; Źle zrobiłeś – zamiast: jesteś głupi.

12  Podkreślaj konsekwencje wynikające z dobrego i złego postępowania dziecka, unikaj natomiast stosowania kar. Kiedy dziecko widzi konsekwencje swojego postępowania, łatwiej mu zrozumieć, że to ono kieruje swoim życiem. Jeśli zaś spotyka się tylko z karą, uczy się, że to dorośli kontrolują sytuację i podejmują decyzje.  Nie utrwalaj i nie „nagradzaj” zachowań, które świadczą o niedostatecznym rozwoju emocjonalnym np. dąsanie, napady złości, wymuszanie itp..

13  Ucz, że niewypowiedziane emocje są źródłem konfliktów Niech dziecko wie, że czasami trudno odkryć czyjeś uczucia i można się pomylić, pokazuj, że nagromadzona złość przeciwko koledze może skończyć się agresją.  Chwal jak najczęściej Średnio dziecko słyszy około 50 negatywnych uwag dziennie –„nie rób”, „nie wolno”, „zostaw”, itp., a tylko 5 uwag pozytywnych. Chwalenie ma magiczną moc, bo jest dla dziecka komunikatem, co zrobiło dobrze (co warto powtarzać), najlepiej opisz, za co dziecko zasłużyło na pochwałę.

14  Czyli wysokie kompetencje społeczne i emocjonalne w rozumieniu relacji, rozpoznawaniu własnych emocji i nastrojów oraz innych osób, a także w nawiązywaniu znajomości – daje większą szansę na sukces i dobre samopoczucie w życiu dorosłym - osobistym i zawodowym.  Inteligencję emocjonalną można kształtować i wzmacniać już od dzieciństwa. Możesz to robić w pięciu podstawowych obszarach: INTELIGENCJA EMOCJONALNA

15  Polega na umiejętności rozpoznawania, nazywania i rozumienia swoich i cudzych emocji, rozumieniu różnicy miedzy własnymi myślami, odczuciami i działaniami oraz zrozumieniu, że nasze działania mają konsekwencje w odniesieniu do uczuć innych ludzi. To także świadomość, że wewnętrzne stany emocjonalne nie muszą korespondować z ich zewnętrznymi oznakami zarówno u siebie, jak i u innych. ROZUMIENIE SIEBIE I INNYCH

16  To poczucie kontroli i akceptacji własnych stanów emocjonalnych, to zdolność do sterowania nastrojem, głównie trudnymi uczuciami, kontrola gniewu, złości i rozpaczy. SAMOSKUTECZNOŚĆ EMOCJONALNA

17  Zdolność do wyznaczania sobie celów i nieustawanie w dążeniu do nich, optymistyczne patrzenie w przyszłość nawet w obliczu chwilowych niepowodzeń. MOTYWACJA

18  Zdolność do wejścia „w cudze buty” zarówno poznawczo, jak i emocjonalnie, do przyjęcia cudzego punktu widzenia, zdolność do współczującego zaangażowania w doświadczenia emocjonalne innych. EMPATIA

19  Poznawanie nowych przyjaciół, rozwiązywanie konfliktów, bycie i trwanie w relacji, współpraca, wspólna nauka. ZARZĄDZANIE RELACJAMI


Pobierz ppt "Jak rozwijać inteligencję emocjonalną dziecka ?. Im wcześniej zaczniesz edukację emocjonalną dziecka, tym lepiej. Warto zacząć od siebie – staraj się."

Podobne prezentacje


Reklamy Google