Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Makroekonomia I Ćwiczenia 3 Zatrudnienie i bezrobocie, pieniądz i ceny.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Makroekonomia I Ćwiczenia 3 Zatrudnienie i bezrobocie, pieniądz i ceny."— Zapis prezentacji:

1 Makroekonomia I Ćwiczenia 3 Zatrudnienie i bezrobocie, pieniądz i ceny.

2 Inflacja

3 Katedra Makroekonomii WNE UW3 Pieniądz, inflacja oraz mierzenie inflacji.  Pieniądz to towar powszechnie akceptowany, za pomocą którego dokonujemy płatności za dostarczone dobra lub wywiązujemy się ze zobowiązań;

4 Katedra Makroekonomii WNE UW4 Rodzaje pieniądza.  pieniądz towarowy  pieniądz symboliczny  pieniądz bezgotówkowy

5 Katedra Makroekonomii WNE UW5 Funkcje pieniądza.  środek wymiany – pośrednictwo w transakcjach; korzyść w postaci znacznego obniżenia kosztów transakcyjnych.  jednostka rozrachunkowa – w jednostkach pieniężnych podawane są ceny dóbr i prowadzone rozliczenia; najczęściej jednostka rozrachunkowa jest jednostką wymiany (ale nie zawsze).  środek tezauryzacji – przechowywanie wartości (gromadzenie oszczędności) warunek konieczny dla zaakceptowania pieniądza jako środka wymiany.  miernik odroczonych płatności – w pieniądzu można wyrazić wartość także przyszłych transakcji.

6 Katedra Makroekonomii WNE UW6 Inflacja  Inflacja to wzrost średniego poziomu cen w danym okresie. Stopa inflacji to procentowa zmiana poziomu cen.  Deflacja – spadek średniego poziomu cen dóbr i usług  Dezinflacja – spadek tempa wzrostu średniego poziomu cen – spowolnienie inflacji.  Inflacja pełzająca – inflacja, której stopę wyrazić można jednocyfrową wielkością.  Hiperinflacja. (przyjmuje się że występuje, gdy miesięczna stopa inflacji przekracza 50%)

7 Katedra Makroekonomii WNE UW7 Przyczyny inflacji.  Inflacja popytowa – gdy globalny popyt będzie większy niż globalna podaż (przy pełnym zatrudnieniu), wzrośnie cena dóbr, które gospodarka może wyprodukować (przesunięcie AD do AD’, ceny rosną z P 0 do poziomu P 1 ).  Inflacja podażowa – gwałtowny wzrost kosztów produkcji (np. w wyniku wzrostu cen ropy naftowej lub wzrostu płac) powoduje obniżenie podaży dóbr, co przekłada się na wzrost ich cen (przesunięcie AS na AS’, ceny rosną z P 0 do poziomu P 2 ).

8 Katedra Makroekonomii WNE UW8 Przyczyny inflacji.

9 Katedra Makroekonomii WNE UW9 Koszty inflacji.  „koszt zdzieranych zelówek” – wzrost inflacji powoduje wzrost nominalnych stóp procentowych, co zmniejsza realne zasoby pieniądza i powoduje, że więcej zasobów jest zużywane na zawieranie transakcji.  „koszt zmienianych jadłospisów” – im wyższe tempo zmian cen, tym częściej trzeba zmieniać etykiety, na których znajduje się cena (a także rewaloryzować płace, renty i emerytury, itd).  drenaż podatkowy – przy progresywnym systemie podatkowym, wzrost nominalnych dochodów powoduje przesunięcie podatnika do wyższej grupy podatkowej, czyli powoduje wzrost efektywnego opodatkowania, jeżeli progi podatkowe nie są dostosowywane.  redystrybucja dochodów – inflacja powoduje spadek realnej wartości stałych dochodów. Spadają także realne przychody pożyczkodawców, ale spadają także realne zobowiązania pożyczkobiorców.

10 Katedra Makroekonomii WNE UW10 Pomiar inflacji.  Deflator PKB – iloraz nominalnego PKB i PKB w ujęciu realnym. W ten sposób mierzona jest zmiana średniego poziomu cen wszystkich dóbr i usług wyprodukowanych przez gospodarkę w danym roku. Deflator opiera się na formule indeksu cenowego Paaschego.  Indeks cen konsumpcyjnych (CPI – consumer price index) – zmiana średniego poziomu cen dóbr i usług konsumpcyjnych wchodzących w skład danego koszyka. CPI opiera się na formule indeksu cenowego Laspeyersa.  Indeks cen producenta (PPI – producer price index) – zmiana średniego poziomu cen dóbr nabywanych przez producentów.

11 Katedra Makroekonomii WNE UW11 Pomiar inflacji. Różnice.  Deflator mierzy zmianę cen znaczneie szerszej grupy dóbr  CPI mierzy zmianę cen ustalonego, zdefiniowanego koszyka.  CPI uwzględnia zmianę cen dóbr importowanych, deflator jedynie cen dóbr tworzących PKB.  PPI to „wyprzedzający” wskaźnik zmian cen. PPI szybciej wskazuje zmiany inflacji niż CPI.

12 Katedra Makroekonomii WNE UW12 Indeksy cenowe  Indeks cenowy Laspeyres’a  przyjmuje koszyk dóbr z okresu bazowego  Indeks cenowy Paschego (Deflator, CPI, PPI)  przyjmuje koszyk dóbr z roku bieżącego

13 Katedra Makroekonomii WNE UW13 Indeksy cenowe  Indeks cen Fishera  nieważona średnia geometryczna indeksów cenowych Paschego i Laspeyres’a Indeksy nie biorą pod uwagę zmian w strukturze konsumpcji (w wyniku zmian cen).

14 Katedra Makroekonomii WNE UW14 Pieniądz a inflacja.  Wg ilościowej teorii pieniądza - zmiany nominalnej podaży pieniądza powodują identyczne zmiany poziomu cen, lecz nie wpływają na produkcję i zatrudnienie. MV=PY Gdzie:M - ilość pieniądza w gospodarce, V - prędkość obiegu pieniądza (ile raz w ciągu roku jednostka pieniądza jest wydawana na zakup dóbr) P - ogólny poziom cen, PY - PKB w ujęciu nominalnym. Zał: Prędkość obiegu pieniądza jest stała oraz stałe jest PKB.  Zmiana zasobu pieniądza w gospodarce przekłada się bezpośrednio na zmianę poziomu cen.

15 Katedra Makroekonomii WNE UW15 Wielkości nominalne a realne.  Stopa procentowa: nominalna stopa procentowa (i) - przychód z inwestycji realna stopa procentowa (r) - stopa procentowa po uwzględnieniu inflacji (Π) r = i – Π  Hipoteza Fishera - realna stopa procentowa nie ulega zmianom, zatem wzrostowi inflacji o 1% towarzyszy taki sam wzrost nominalnej stopy procentowej.  Płace: Jeżeli płacę nominalną oznaczymy jako w, to płaca w ujęciu realnym będzie równa w/P, gdzie P oznacza średni poziom cen.

16 Rynek Pracy

17 Katedra Makroekonomii WNE UW17 Podstawowe definicje  Ludność w wieku produkcyjnym (POP) – ludność zdolna do pracy, określona ustawodawstwem. Przeważnie powyżej 15 roku życia i poniżej 65 (wiek emerytalny).  Nieaktywni zawodowo (N) – część ludności w wieku produkcyjnym, która nie pracuje i pracy nieposzukuje (np. studnci, renciści itd.)  Ludność aktywna zawodowo (LF) – tzw. Siła robocza - osoby, które są w wieku produkcyjnym i chcą oraz mogą pracować. POP = LF + N  Pracujący (E) – wszyscy, którzy wykonywali pracę przynoszącą zarobek lub dochód.  Bezrobotni (U) – wszystkie osoby w wieku produkcyjnym, które nie pracują, choć mogą i chcą podjąć pracę, a także aktywnie jej poszukują. LF = E + U

18 Katedra Makroekonomii WNE UW18 Podstawowe definicje.  stopa bezrobocia – iloraz liczby bezrobotnych do ludności aktywnej zawodowo u = U/LF  stopa aktywności zawodowej – liczba aktywnych zawodowo w populacji w wieku produkcyjnym a = LF/POP  stopa (wskaźnik) zatrudnienia – liczba pracujących w populacji w wieku produkcyjnym e = E/POP

19 Katedra Makroekonomii WNE UW19 Stopa bezrobocia, zatrudnienia oraz aktywności zawodowej w Polsce w latach 2003-2007.

20 Katedra Makroekonomii WNE UW20 Przepływy na rynku pracy Bezrobotni (U) Pracujący (E) Nieaktywni Zawodowo (N) 1 2 4 3 5 6 Bezrobotni (U) Pracujący (E) Nieaktywni Zawodowo (N) 1 2 4 3 5 6

21 Katedra Makroekonomii WNE UW21 Przepływy na rynku pracy  1 - osoby, które tracą pracę, czasowo zwolnieni oraz rezygnujący z pracy (którzy rejestrują się jako bezrobotni).  2 - nowozatrudnieni oraz zatrudnieni ponownie  3 - zniechęceni bezrobotni  4 - powracający i nowo wchodzący na rynek pracy  5 - osoby bierne zawodowo, które uaktywniają się i podejmują pracę  6 – osoby przechodzące na emeryturę oraz chwilowo nie zatrudnieni

22 Katedra Makroekonomii WNE UW22 Rodzaje bezrobocia.  Frykcyjne – minimalny poziom bezrobocia, niemożliwy do obniżenia, który wynika ze stale zmieniającej się struktury siły roboczej.  Strukturalne – wynika z niedopasowania podaży pracy o określonych cechach i popytu na nią.  Keynesowskie – inaczej zwane Koniunkturalnym - powstaje, gdy po spadku popytu globalnego ceny i płace nie zdążyły się dostosować, by przywrócić pełne zatrudnienie.  Klasyczne – powstaje, gdy płace są utrzymywane powyżej poziomu, który wynika z równowagi popytu i podaży pracy.

23 Katedra Makroekonomii WNE UW23 Naturalna stopa bezrobocia.  Naturalna stopa bezrobocia (bezrobocie naturalne, bezrobocie dobrowolne) – poziom bezrobocia występujący w gospodarce, gdy rynek znajduje się w stanie równowagi. Często definiowana jako jako suma bezrobocia frykcyjnego i strukturalnego, ewentualnie również klasycznego (jeśli wynika z działań po stronie podaży pracy).

24 Katedra Makroekonomii WNE UW24 Naturalna stopa bezrobocia.

25 Katedra Makroekonomii WNE UW25 Równowaga na rynku pracy  Linia LD - popyt na pracę (przedsiębiorstwa zatrudniają tym mniej pracowników, im wyższa realna płaca).  Linia LF - przedstawia osoby, które przy danej płacy realnej wchodzą do grupy osób aktywnych zawodowo.  Linia LE - liczba osób, które przy danej płacy realnej przyjmą ofertę pracy.  Dlaczego LF nie pokrywa się z LE?  Rynek pracy znajduje się w równowadze w punkcie E N  N N - odpowiadający mu naturalny poziom zatrudnienia.  Odcinek E N E 4 - naturalna wielkość bezrobocia, czyli liczba aktywnych zawodowo, którzy nie chcą podjąć pracy przy płacy realnej na poziomie równowagi.

26 Katedra Makroekonomii WNE UW26 Prawo Okuna  Każdemu punktowi procentowemu, o jaki poziom bezrobocia faktycznego przewyższa bezrobocie naturalne odpowiadają 3 punkty procentowe, o które produkcja faktyczna jest mniejsza niż produkcja potencjalna (luka dochodowa). Procentowa zmiana (Y*-Y)=3 x Procentowa zmiana (u-u*)

27 Katedra Makroekonomii WNE UW27 Krzywa Philipsa Wg krzywej Philipsa wyższej stopie inflacji towarzyszy niższa stopa bezrobocia.  można wybrać niższe bezrobocie za cenę wyższej inflacji lub odwrotnie (wybór coś za coś).  powszechny pogląd do lat sześćdziesiątych.

28 Katedra Makroekonomii WNE UW28 Krzywa Philipsa z uwzględnieniem oczekiwań inflacyjnych  Należy uwzględnić oczekiwania inflacyjne.  Wzrostowi inflacji może towarzyszyć wzrost bezrobocia.  W długim okresie: Π e = Π u = u n


Pobierz ppt "Makroekonomia I Ćwiczenia 3 Zatrudnienie i bezrobocie, pieniądz i ceny."

Podobne prezentacje


Reklamy Google