Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

ZOFIA URBANOWSKA PATRONKĄ JEDYNKI. Spis treści Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "ZOFIA URBANOWSKA PATRONKĄ JEDYNKI. Spis treści Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli."— Zapis prezentacji:

1 ZOFIA URBANOWSKA PATRONKĄ JEDYNKI

2 Spis treści Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli Zofii Urbanowskiej Zofia Urbanowska Patronką Szkoły Podstawowej nr.1 Zofia Urbanowska Patronką Szkoły Podstawowej nr.1 Zofia Urbanowska Patronką Szkoły Podstawowej nr.1 Zofia Urbanowska Patronką Szkoły Podstawowej nr.1 Twórczość Twórczość Twórczość Życiorys Życiorys Życiorys

3 Nasza Szkoła Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, już w 1919 roku w Koninie działały 3 szkoły: nr 1 – rozwojowa o 13 oddziałach, nr 2 – jednoklasówka tzw. ewangelicka, nr 3 – trzyklasówka, żydowska Polska szkoła nr 1 w latach zmieniała się. W 1919 roku miała ona charakter koedukacyjny. Mieściła się w kilku budynkach rozrzuconych po mieście. Nauka odbywała się m.in. w budynku wybudowanej na początku XIX wieku szkoły elementarnej przy ulicy Wodnej 38 (obecnie dom parafialny) oraz w pomieszczeniach klasztoru oo. Franciszkanów – Reformatorów. Kierownikiem pierwszej szkoły powszechnej w Koninie został w 1919 r. Antoni Kasprzak, mianowany przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W 1922r. MWRiOP zatwierdziło dla szkoły nr 1 nazwę: Publiczna Szkoła Powszechna nr 1 im. Stanisława Konarskiego w Koninie. W tym samym roku powołano komitet Budowy Szkoły Powszechnej w Koninie. Budowa trwała ponad 10 lat. W 1927r. do zachodniego skrzydła budynku przy ul. Kolskiej wprowadziła się Szkoła Powszechna Męska im. St. Konarskiego, a pięć lat później oddano do użytku wschodnią część gmachu dla Szkoły Powszechnej Żeńskiej im. M. Konopnickiej. W tym samym czasie wybudowano polską szkołę powszechną dla dzieci żydowskich przy ul. Mickiewicza 11. Była mniejsza i nie posiadała sali gimnastycznej. Obecnie mieści się tu Prywatne Policealne Studium Informacyjno – Ekonomiczne. Nowy gmach szkolny zbudowano również przy ul. Wodnej 1 dla potrzeb gimnazjum żydowskiego, którego pierwszym kierownikiem był młody Leopold Infeld – jeden z późniejszych twórców polskiej fizyki teoretycznej. Obecnie mieści się tu Centrum Kształcenia Ustawicznego. Dom Parafialny przy ul. Wodnej 38 Klasztor oo. Franciszkanów - Reformatów Budynek prywatnego Konińskiego Centrum Edukacyjnego przy ul. Mickiewicza 11 Gmach szkolny Centrum Kształcenia Ustawicznego – ul Wodna1

4 Publiczna Szkoła Powszechna nr.1 w Koninie wybudowana w 1927 roku Szkoła Podstawowa nr.1 w Koninie – 1977r. W roku 1938 w szkole gościła pisarka ziemi konińskiej – Zofia Urbanowska. Było to w dniu Jej imienin 15 maja. Zofia Urbanowska cieszyła się ze spotkania z młodzieżą szkolną. Młodzież krótko cieszyła się nową szkołą. Po wybuchu II wojny światowej zajęcia w szkole trwały do 15 marca 1940 pod ścisłym nadzorem żołnierzy Wermachtu. 18 stycznia 1945r. budynek szkolny, który przetrwał okupację niemiecką, zostaje prawie doszczętnie zniszczony przez pożar. Mimo to, już w lutym rozpoczęły się w uprzątniętych z gruzu salach lekcje. W zniszczonej szkole trudno było pomieścić wszystkich chętnych do nauki, dlatego też Józef Rybarski zabrał część uczniów i zorganizował w budynku przy ulicy Wodnej 1(przed wojną siedziba gimnazjum żydowskiego) Szkołę Podstawową nr 2. Na czas odbudowy i rozbudowy swego gmachu (1945 – 1951) Szkoła Podstawowa nr 1 zostaje przeniesiona do byłej szkoły dla dzieci żydowskich przy ul. Mickiewicza 11. Nauka odbywała się także w części zabudowań klasztornych w tak zwanym Okrąglaku przy ul. Reformackiej, gdzie znalazła pomieszczenie Szkoła Podstawowa nr.3. 1 września 1951r. Trójkę przeniesiono do odbudowanej części gmachu przy ul. Kolskiej 2 gdzie kiedyś mieściła się żeńska połowa Szkoły Powszechnej nr XII 1951 do zachodniego skrzydła budynku (od strony kościoła ewangelickiego ) wprowadziła się Szkoła TPD, która została powołana do życia ( 19 XI 1950r.) w miejsce szkoły Podstawowej nr 1. Szkoła TPD działa do roku 1956, kiedy to na wniosek rodziców stała się znów Szkołą Podstawową nr maja 1958r. nastąpiło uroczyste nadanie imię Szkole Podstawowej nr 3 imienia konińskiej pisarki – Zofii Urbanowskiej. 1 IX 1969r. ma miejsce połączenie Szkoły podstawowej nr 1 i nr 3. Szkoła Podstawowa nr 1po połączeniu przejęła imię patrona Szkoły Podstawowej nr 3 – Zofii Urbanowskiej – pisarki ziemi Konińskiej, której życie i działalność była związana z regionem i środowiskiem z którym aktualnie działa szkoła. 19 VI 1971r. odbyła się uroczystość nadania szkole sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski 1 IX 1971 r. Jedynka powiększa liczbę uczniów po, rozwiązaniu Szkoły nr 5 z ul. Kaliskiej, a po wchłonięciu Dwójki z ul. Wodnej w 1978r. staje się jedyną szkołą podstawową w Starym Koninie.

5 Tablica pamiątkowa odsłonięta z okazji 50 - lecia szkoły Popiersie Urbanowskiej w wykonaniu artysty plastyka Krzysztofa Łukaszewskiego 15 maja 1977r szkoła uroczyście obchodzi 50lecie swojego istnienia. Z tej to okazji odsłonięto 21 stycznia 1978r. na szkole tablicę pamiątkową o patronie, a przed szkołą popiersie Urbanowskiej. Projekt pomnika wykonał miejscowy artysta plastyk Krzysztof Łukaszewski, mąż nauczycielki Jedynki. We wrześniu 1990r. oddano szkole budynek przy ul. Benesza z pełnowymiarową salą gimnastyczną i ciekawymi architektonicznie. W wyniku reformy oświaty w roku szkolnym 1999/2000 budynek przy ul. Benesza staje się siedzibą gimnazjum nr1. Budynek przy ul. Benesza obecnie Gimnazjum nr 1 im. Jana Pawła II

6 Od 1 września 1993r. następuje uruchomienie Szkoły Podstawowej nr 15, której do 1 stycznia 1994r., siedzibą była Szkoła Podstawowa nr 1. Po wyprowadzeniu się Piętnastki do nowego budynku przy ulicy Turkusowej, Jedynka staje się powoli szkołą przyjazną dzieciom i lokalnemu środowisku. W roku 70lecia szkoły (1996/1997) w obu budynkach przy ul. Kolskiej i Benesza uczy się łącznie 1204 uczniów w 45 oddziałach. Pracowało tu 82 nauczycieli. 1996r - Modernizacja instalacji co 1999r -Przekształcenie szkoły w 6 letnią szkołę podstawową ( decyzja Prezydenta Miasta Konina ). Szkoła wówczas liczy 753 uczniów i 49 nauczycieli. 2001r - Wymiana stolarki okiennej 2002r - Termorenowacja budynku ( prace dekarskie ) 2003r Rekultywacja terenów zielonych 2006r - Modernizacja bloku żywieniowego, auli szkolnej i cieplika 2006/ lecie Jedynki. Widok szkoły od ul. Kolskiej Aktualny wygląd szkoły

7 Szkoła Podstawowa nr.1 w Koninie od ul. Kolskiej Front szkołyWidok szkoły od strony klasztoru (strona wschodnia) Szkoła od strony boiska

8 W roku szkolnym 1999/2000 zaprojektowano logo szkoły z hasłem Tu Jest Moje Miejsce, ponieważ głównym celem pracy szkoły jest wychowanie dziecka świadomego swej przynależności narodowej w aspekcie tożsamości regionalnej, gotowej do wyborów i samorealzę lekcji W roku szkolnym 2002/2003 przystąpiliśmy do akcji organizowanej przez Gazetę Wyborczą. Po wykonaniu 6 zadań i zatwierdzeniu ich przez komisję otrzymaliśmy certyfikat Szkoła z klasą W roku szkolnym 2002/2003 przystąpiliśmy do akcji organizowanej przez Gazetę Wyborczą. Po wykonaniu 6 zadań i zatwierdzeniu ich przez komisję otrzymaliśmy certyfikat Szkoła z klasą

9 Życiorys Dzieciństwo Dzieciństwo Dzieciństwo Młodość Młodość Młodość Warszawa Warszawa Warszawa Konin Konin Konin

10 Dzieciństwo Zofia Urbanowska urodziła się 15 V 1849r. W Kowalewku gmina Rzgów, powiat koniński. Ojciec Wincenty, obywatel ziemski miał wtedy lat 38, Matka Katarzyna z domu hrabianka Modelska, miała lat 24. Córce dano imię Zofia Kamila. Była jedynym dzieckiem tego małżeństwa. Majątek Kowalewek był dzierżawą rodziców pisarki. Trudności materialne rodziny, zmuszają wkrótce ojca pisarki do wyzbycia Kowalewka i przeniesienia do niezbyt odległego od Konina Laskówca – majątku swych krewnych(1851 – 1865). W Laskówcu rozpoczyna się nauka Zofii, według ówczesnych zasad obowiązujących w rodzinach szlacheckich, mianowicie u nauczycielki domowej. Całość nauki a zwłaszcza języka polskiego oparta była na utworach pisarzy polskich np.: Śpiewów historycznych Niemcewicza. W 1863 roku wybucha powstanie w którym bierze udział ojciec Zofii, za co rząd carski karze rodzinę Urbanowskich parcelacją Laskówca. Zofia Urbanowska zdjęcie z 1985 roku

11 Dworek Urbanowskich w Laskówcu W uroczystości chrztu św. w kościele w Sławsku 13 września uczestniczyli jako chrzestni Franciszek Urbanowski i Apolonia Modelska oraz asystujący im Jan Modelski i Zuzanna Urbanowska z Laskówca. Kasztanowiec przed dworkiem w Kowalewku

12 Młodość Urbanowscy w dwa lata po upadku powstania przenoszą się do zakupionego dworku w Koninie przy ulicy Piwnej (obecnie Zofii Urbanowskiej). Ojciec Zofii zostaje kierownikiem agentury Domu Handlowo - Komisowego. Mimo trudności finansowych rodzina Urbanowskich nie rezygnuję z kształcenia córki, wysyła Zofię do Instytutu Rządowego w Kaliszu(1860r.), ale wkrótce przenosi ją do tańszej uczelni w Poznaniu – do Gimnazjum Sióstr Urszulanek (1861 – 1862). Tu w roku 1870 Zofia Urbanowską otrzymuje świadectwo dojrzałości. W latach 1870 – 1872 przyszła powieściopisarka pracuje jako dziennikarka w Gazecie Polskiej, pisze cykl felietonów Korespondencje znad Warty Ciężkie warunki materialne zmuszają Urbanowską do wyjazdu w 1873 do Warszawy. Jeszcze w latach szkolnych Zofia pisze opowiadania, poematy i dramaty, a pierwsze swoje opowiadanie drukuje w Gazecie Polskiej i Wieczorach rodzinnych. Był to rok Urbanowscy w dwa lata po upadku powstania przenoszą się do zakupionego dworku w Koninie przy ulicy Piwnej (obecnie Zofii Urbanowskiej). Ojciec Zofii zostaje kierownikiem agentury Domu Handlowo - Komisowego. Mimo trudności finansowych rodzina Urbanowskich nie rezygnuję z kształcenia córki, wysyła Zofię do Instytutu Rządowego w Kaliszu(1860r.), ale wkrótce przenosi ją do tańszej uczelni w Poznaniu – do Gimnazjum Sióstr Urszulanek (1861 – 1862). Tu w roku 1870 Zofia Urbanowską otrzymuje świadectwo dojrzałości. W latach 1870 – 1872 przyszła powieściopisarka pracuje jako dziennikarka w Gazecie Polskiej, pisze cykl felietonów Korespondencje znad Warty Ciężkie warunki materialne zmuszają Urbanowską do wyjazdu w 1873 do Warszawy. Jeszcze w latach szkolnych Zofia pisze opowiadania, poematy i dramaty, a pierwsze swoje opowiadanie drukuje w Gazecie Polskiej i Wieczorach rodzinnych. Był to rok Zofia w wieku 16 lat

13 Warszawa W 1874 roku za namową przyjaciela rodziny Józefa Sikorskiego, Zofia przenosi się na stałe do Warszawy. Zamieszkuje u Jadwigi Sikorskiej przełożonej znanej warszawskiej pensji dla dziewcząt. Podejmuje pracę jako korektorka w drukarni Gazety Polskiej. Podczas pobytu w Warszawie pisarka poznaje Deotymę (pseudonim literacki Jadwigi Łuszczewskiej), autorkę powieści Panienka z okienka. Urbanowska uczestniczyła w życiu środowiska stolicy, goszcząc między innymi na słynnych wieczorach literackich u Deotymy Przyjaźń z Deotymą wywarła wielki wpływ na twórczość Urbanowskiej. Okres warszawski (ok..40lat) był okresem najbardziej twórczym w życiu Zofii Urbanowskiej. Tu powstają jej najwartościowsze utwory. Od 1890r. Zofia Urbanowska spędzała dużo czasu w Zakopanym. Zaprzyjaźniła się z słynnym miłośnikiem folkloru Podhala Stanisławem Witkiewiczem. Piękno Tatr stanowiła dla jej wyobraźni źródłem wielu utworów poetyckich i powieściowych. Była członkiem komitetu redakcyjnego Przeglądu Pedagogicznego. W 1903r. uzyskała Diplome de Medaille dOr na międzynarodowej literacko-artystycznej wystawie w Lorient. W 1874 roku za namową przyjaciela rodziny Józefa Sikorskiego, Zofia przenosi się na stałe do Warszawy. Zamieszkuje u Jadwigi Sikorskiej przełożonej znanej warszawskiej pensji dla dziewcząt. Podejmuje pracę jako korektorka w drukarni Gazety Polskiej. Podczas pobytu w Warszawie pisarka poznaje Deotymę (pseudonim literacki Jadwigi Łuszczewskiej), autorkę powieści Panienka z okienka. Urbanowska uczestniczyła w życiu środowiska stolicy, goszcząc między innymi na słynnych wieczorach literackich u Deotymy Przyjaźń z Deotymą wywarła wielki wpływ na twórczość Urbanowskiej. Okres warszawski (ok..40lat) był okresem najbardziej twórczym w życiu Zofii Urbanowskiej. Tu powstają jej najwartościowsze utwory. Od 1890r. Zofia Urbanowska spędzała dużo czasu w Zakopanym. Zaprzyjaźniła się z słynnym miłośnikiem folkloru Podhala Stanisławem Witkiewiczem. Piękno Tatr stanowiła dla jej wyobraźni źródłem wielu utworów poetyckich i powieściowych. Była członkiem komitetu redakcyjnego Przeglądu Pedagogicznego. W 1903r. uzyskała Diplome de Medaille dOr na międzynarodowej literacko-artystycznej wystawie w Lorient. Młoda Zofia Urbanowska sfotografowana w zakładzie J. Mielnickiego w Warszawie. Reprodukcja Józefa Sypniewskiego na szklanej kliszy

14 Konin Około 1913r. Zofia Urbanowska wraca do Konina gdzie na stałe osiedla się w swym rodzinnym dworku. W 1920 roku została oznaczona Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta i Złotym Wawrzynem Literackim Polskiej Akademii Literatury. W 1930 r. władze Konina nadały Jej tytuł Honorowej Obywatelki miasta Konina oraz nazwały ulicę przy której mieszkała Jej imieniem. Pod koniec swego życia do dworku przyjmuje Siostry Opatrzności Bożej, które prowadziły ochronkę. Siostry serdecznie zajęły się sędziwą staruszką, pielęgnowały ją i opiekowały się nią. W Koninie zjednała sobie bardzo wielu przyjaciół, lubiła ich wizyty, a szczególnie cieszyła się, gdy odwiedzała ją młodzież. W dniu 18 listopada 1938 roku przyjmowała hołd bibliotekarzy powiatu. Dużo w tym dniu opowiadała o przyjaźni z Deotymą, cieszyła się, że w dwa dni później zostanie otwarta wystawa jej prac. Około 1913r. Zofia Urbanowska wraca do Konina gdzie na stałe osiedla się w swym rodzinnym dworku. W 1920 roku została oznaczona Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta i Złotym Wawrzynem Literackim Polskiej Akademii Literatury. W 1930 r. władze Konina nadały Jej tytuł Honorowej Obywatelki miasta Konina oraz nazwały ulicę przy której mieszkała Jej imieniem. Pod koniec swego życia do dworku przyjmuje Siostry Opatrzności Bożej, które prowadziły ochronkę. Siostry serdecznie zajęły się sędziwą staruszką, pielęgnowały ją i opiekowały się nią. W Koninie zjednała sobie bardzo wielu przyjaciół, lubiła ich wizyty, a szczególnie cieszyła się, gdy odwiedzała ją młodzież. W dniu 18 listopada 1938 roku przyjmowała hołd bibliotekarzy powiatu. Dużo w tym dniu opowiadała o przyjaźni z Deotymą, cieszyła się, że w dwa dni później zostanie otwarta wystawa jej prac. Pogodna to była starość otoczona szacunkiem mieszkańców (...) wdzięczną pamięcią czytelników, oficjalnym uznaniem władz. Rzadko już chwytała za pióro - napisał Zygmunt Poznański w,,Uwagach o życiu i twórczości Zofii Urbanowskiej'' (Rocznik Wielkopolski Wschodniej, t.4, s ) B.S. Kossuthówna, w,,Iskrach'' ogłosiła artykuł Zaczarowane godziny u autorki Róży Bez Kolców'': - Kochaliśmy jej książki, a tym samym ją. Panią, która pisze dla dzieci. Panią która dała nam,,Gucia zaczarowanego'' (...) radość naszych dni dziecięcych i wieku młodzieńczego - to część relacji z pobytu u pisarki uczestników wakacyjnego kursu polonistycznego. Pogodna to była starość otoczona szacunkiem mieszkańców (...) wdzięczną pamięcią czytelników, oficjalnym uznaniem władz. Rzadko już chwytała za pióro - napisał Zygmunt Poznański w,,Uwagach o życiu i twórczości Zofii Urbanowskiej'' (Rocznik Wielkopolski Wschodniej, t.4, s ) B.S. Kossuthówna, w,,Iskrach'' ogłosiła artykuł Zaczarowane godziny u autorki Róży Bez Kolców'': - Kochaliśmy jej książki, a tym samym ją. Panią, która pisze dla dzieci. Panią która dała nam,,Gucia zaczarowanego'' (...) radość naszych dni dziecięcych i wieku młodzieńczego - to część relacji z pobytu u pisarki uczestników wakacyjnego kursu polonistycznego. Zmarła 1 stycznia 1939 r. Pochowana w rodzinnym grobowcu na cmentarzu przy ulicy Kolskiej w Koninie. Zmarła 1 stycznia 1939 r. Pochowana w rodzinnym grobowcu na cmentarzu przy ulicy Kolskiej w Koninie. Dworek Zofii Urbanowskiej w Koninie rys. Antoni Studziński Dworek Zofii Urbanowskiej obecnie

15 Zofia wśród sióstr zakonnych Późny portret Zofii Urbanowskiej wykonany przez Józefa Sypniewskiego

16 Twórczość 1870 – 73 - Korespondencje znad Warty 1870 – 73 - Korespondencje znad WartyKorespondencje znad WartyKorespondencje znad Warty Znakomitość, nowela Znakomitość, nowelaZnakomitość, nowelaZnakomitość, nowela Gucio zaczarowany, baśń dla chłopców Gucio zaczarowany, baśń dla chłopcówGucio zaczarowany, baśń dla chłopcówGucio zaczarowany, baśń dla chłopców 1885 – 89 - publicystyka, artykuły, recenzje 1885 – 89 - publicystyka, artykuły, recenzjepublicystyka, artykuły, recenzjepublicystyka, artykuły, recenzje Księżniczka, powieść obyczajowa Księżniczka, powieść obyczajowaKsiężniczka, powieść obyczajowaKsiężniczka, powieść obyczajowa 1889 – 92 - Korespondencje z Zakopanego, felietony 1889 – 92 - Korespondencje z Zakopanego, felietonyKorespondencje z Zakopanego, felietonyKorespondencje z Zakopanego, felietony 1890/93 - Z wyspy Atlanty/Atlanta, powieść obyczajowa 1890/93 - Z wyspy Atlanty/Atlanta, powieść obyczajowaZ wyspy Atlanty/Atlanta, powieść obyczajowaZ wyspy Atlanty/Atlanta, powieść obyczajowa Wszechmocni, powieść obyczajowa Wszechmocni, powieść obyczajowaWszechmocni, powieść obyczajowaWszechmocni, powieść obyczajowa Róża bez kolców, powieść przyrodnicza Róża bez kolców, powieść przyrodniczaRóża bez kolców, powieść przyrodniczaRóża bez kolców, powieść przyrodnicza Złoty pierścień, baśń dla dziewcząt Złoty pierścień, baśń dla dziewczątZłoty pierścień, baśń dla dziewczątZłoty pierścień, baśń dla dziewcząt

17 Korespondencje z nad Warty Korespondencje znad Warty to teksty przedstawiające historie Konina i okolicznych miejscowości, zawierające wiele ciekawych spostrzeżeń o życiu towarzyskim i kulturalnym mieszkańców, informujące o bogactwach naturalnych krainy, o zabytkach, szkolnictwie, nędzy ludu, częstych wylewach rzeki, pisane były w sposób żywy i zajmujący. Gazeta Polska w 1870 roku e numerze 53 zamieściła drugą z kolei korespondencję Zofii Urbanowskiej Młoda publicystyka na występie artykułu stwierdziła, że w prowincjonalnym miasteczku niepodobna pozostać nieznanym. Pisała: …,, Życie towarzyskie byłoby jeszcze bardziej żywsze, gdyby składająca je społeczność solidarności miała, lecz dzieje się przeciwnie. Obywatele zamożniejsi czyli tzw. Arystokraci, unika stosunków z uboższymi, a z mieszczanami wcale się nie łączy, ci ostatni postępują w ten sam sposób z niższymi od siebie. Dalej informowała czytelników gazety warszawskiej o balu karnawałowym, jaki miała miejsce w Koninie…,, Bal liczą gromadzonych osób i świetnością toalet zaćmił poprzednie, domy jak zawsze wszystkie były piękne, pełne wesołości i wdzięku – wytwornością stroju przekonały nas o zamożności mieszkańców. Dokuczliwe były utrzymujące się mrozy (do -20 stopni C), które dotkliwie dały się we znaki najuboższej ludności…,,Słyszeliśmy o kobiecie, która ostatnie sprzęty porąbała na ogień ogrzania przeziębniętych dzieci, inne nie mając czym odziać, ani przy czym ugotować kołatały do drzwi zamożniejszych domów o trochę sprawy dla zgłodniałej rodziny. Konin nie ma takich kuchni. Groszowie wsparcia litościwych osób, To środek bezsilny wobec nędzy. Dobry on jest dziś – lecz cóż będzie jutro? W dalszej części korespondencji poinformowała o znajdującym się w kościele poreformackim obrazie NMP Niepokalanie Poczętej pędzla Alfreda Schuppego. …,, wykończony z niezmierną starannością pomimo niektórych wad kompozycji, nader miłe sprawia wrażenie. Fałdy ubioru i postać cała dziwnie przejrzysta, zdaje się rozpływać we mgle i eterze, w twarzy trochę za mało życia lecz wiele powagi i spokoju. Autorka żałuje, że w mieście nie ma osób muzykalnych i nie ma chóru kościelnego, któryby w święta zastąpił,, nosowe dźwięki ochrypłego organisty.

18 1883 – Znakomitość Główną postacią noweli jest panienka ze szlacheckiego domu, która nie bacząc na groźbę wydziedziczenia i utraty majątku, szczerze kocha młodzieńca z innego środowiska. Na tle wątku miłosnego autorka ukazuje rozpad sfer mieszczańskich. Główną postacią noweli jest panienka ze szlacheckiego domu, która nie bacząc na groźbę wydziedziczenia i utraty majątku, szczerze kocha młodzieńca z innego środowiska. Na tle wątku miłosnego autorka ukazuje rozpad sfer mieszczańskich.__________________________________ 1883 – Cudzoziemiec Powieść obyczajowa dająca młodzieży przykład zdrowego patriotyzmu. Basia to wzór dziecięcia godnego naśladowania, a jej przygody są interesujące i prawdopodobne Powieść obyczajowa dająca młodzieży przykład zdrowego patriotyzmu. Basia to wzór dziecięcia godnego naśladowania, a jej przygody są interesujące i prawdopodobne Powieść drukowana w odcinkach na łamach Wieczorów Rodzinnych – 1883 r. Wydanie z 1912 r

19 Publicystyka, artykuły, recenzje W swojej publicystyce zajmowała się problematyką społeczną, pedagogiczną i przyrodniczą. Piała do wieczorów rodzinnych, Rodziny Polskiej, Przyjaciela Dzieci Przeglądu Pedagogicznego W swojej publicystyce zajmowała się problematyką społeczną, pedagogiczną i przyrodniczą. Piała do wieczorów rodzinnych, Rodziny Polskiej, Przyjaciela Dzieci Przeglądu Pedagogicznego

20 Gucio zaczarowany Swawolny i nigdy niezadowolony chłopiec gruntownie zmienia się pod wpływem przeżytego snu. We śnie wróżka wciela go w różne zwierzęta, uczy pracować, pokonywać trudności, być wytrwałym i kochać pracę. Powieść ma ciekawą fabułę, zawiera dużo wiadomości przyrodniczych i jest chętnie czytana. Swawolny i nigdy niezadowolony chłopiec gruntownie zmienia się pod wpływem przeżytego snu. We śnie wróżka wciela go w różne zwierzęta, uczy pracować, pokonywać trudności, być wytrwałym i kochać pracę. Powieść ma ciekawą fabułę, zawiera dużo wiadomości przyrodniczych i jest chętnie czytana.__________________________________ 1886 – Księżniczka Uzyskała pierwsze miejsce w konkursie na najlepszą powieść przedstawiającą wzór kobiety ze sfery średniej na tle społecznym. Obok elementu moralizatorsko – dydaktycznego, zawiera program pozytywizmu warszawskiego miała kilka wydań za życia autorki oraz była tłumaczona na różne języki. Przyniosła Urbanowskiej popularność i uznanie Uzyskała pierwsze miejsce w konkursie na najlepszą powieść przedstawiającą wzór kobiety ze sfery średniej na tle społecznym. Obok elementu moralizatorsko – dydaktycznego, zawiera program pozytywizmu warszawskiego miała kilka wydań za życia autorki oraz była tłumaczona na różne języki. Przyniosła Urbanowskiej popularność i uznanie Wydanie z 1991 rokuWydanie z 1999 roku

21 Korespondencje z Zakopanego Pisała felietony z Tatr i Zakopanego. Pisała o przyrodzie Tatrzańskiej, o obyczajach Tatr oraz o ludziach związanych z tym zakątkiem Polskim. W tym cyklu dawała upust swojej miłości do gór.

22 1890/93 – Z wyspy Atlanty/Atlanta Fantastyczna powieść obyczajowa o nieistniejącej wyspie pełnej szczęścia. Zaliczana jest do pozytywistycznych utopii. Posiada ciekawy wątek fabularny oraz dużo wiadomości przyrodniczych. Fantastyczna powieść obyczajowa o nieistniejącej wyspie pełnej szczęścia. Zaliczana jest do pozytywistycznych utopii. Posiada ciekawy wątek fabularny oraz dużo wiadomości przyrodniczych. _________________________________ 1892 – Wszechmocni Powieści społeczna poddająca ostrej krytyce stosunki istniejące w urzędach i sferach inteligencji miasta Konina Powieści społeczna poddająca ostrej krytyce stosunki istniejące w urzędach i sferach inteligencji miasta Konina (w powieści – Kozłowa) (w powieści – Kozłowa)

23 1903 – Róża bez kolców Powieść przyrodnicza propagująca piękno Podhala, jego przyrodę i kulturę. Wartość jej powiększają wspaniałe ilustracje Powieść przyrodnicza propagująca piękno Podhala, jego przyrodę i kulturę. Wartość jej powiększają wspaniałe ilustracje_______________________________________ 1916 – Złoty pierścień Baśń dla dziewcząt z okresu pozytywizmu. Kapryśna, uprzykrzająca życie całej rodzinie księżniczka, zmienia swą naturę po zetknięciu się z prostym ludem. Posiada zajmującą fabułę Baśń dla dziewcząt z okresu pozytywizmu. Kapryśna, uprzykrzająca życie całej rodzinie księżniczka, zmienia swą naturę po zetknięciu się z prostym ludem. Posiada zajmującą fabułę

24 Myśli wybrane z utworów Zofii Urbanowskiej Człowiek pokazuje wartość w każdym swoim czynie. Człowiek pokazuje wartość w każdym swoim czynie. Cierpienie hartuje duszę i wyrabia charakter Cierpienie hartuje duszę i wyrabia charakter Kto nic nie robi, nie ma po co żyć Kto nic nie robi, nie ma po co żyć Kto nie umie rachować, ten zbankrutować musi. Kto nie umie rachować, ten zbankrutować musi. Tylko biorąc czynny udział w sprawach społeczeństwa, odczuwa się żywo przebiegające je prądy, jego cierpienia i nadzieje. Tylko biorąc czynny udział w sprawach społeczeństwa, odczuwa się żywo przebiegające je prądy, jego cierpienia i nadzieje. Nie godzi się dla kariery cofać rąk od pracy nad sprawą ogólną. Nie godzi się dla kariery cofać rąk od pracy nad sprawą ogólną. Natura jest pełna harmonii i mogłaby dać ludziom szczęście, gdyby byli więcej posłuszni jej prawom. Natura jest pełna harmonii i mogłaby dać ludziom szczęście, gdyby byli więcej posłuszni jej prawom. Widok marnotrawstwa, będącego chroniczną chorobom naszego kraju, boli mnie, w nim bowiem widzę źródło naszych politycznych i ekonomicznych nieszczęść. Widok marnotrawstwa, będącego chroniczną chorobom naszego kraju, boli mnie, w nim bowiem widzę źródło naszych politycznych i ekonomicznych nieszczęść. Życie nie jest bezcelową przechadzką pa kwiecistym kobiercu, ale szkołą, w której się człowiek uczy rozumu i znosić musi różne ciężary. Życie nie jest bezcelową przechadzką pa kwiecistym kobiercu, ale szkołą, w której się człowiek uczy rozumu i znosić musi różne ciężary. Prawda największe czyni wrażenia, kiedy się wypowiada po prostu Prawda największe czyni wrażenia, kiedy się wypowiada po prostu Poznanie następuje tylko przez zbliżenie się ludzi do siebie, przez wymianę myśli, pomagającą do oceniania wzajemnej wartości. Poznanie następuje tylko przez zbliżenie się ludzi do siebie, przez wymianę myśli, pomagającą do oceniania wzajemnej wartości.

25 Próżniactwo jest matką złotych myśli i najuczciwszy ludzi na złą drogę wprowadza Próżniactwo jest matką złotych myśli i najuczciwszy ludzi na złą drogę wprowadza Praca dając trud we dnie, słodkim czyni spoczynek w nocy, hartuje serca, przygnębionym umysłom przywraca jasność i pogodę. Praca dając trud we dnie, słodkim czyni spoczynek w nocy, hartuje serca, przygnębionym umysłom przywraca jasność i pogodę. Doświadczenie nauczyło mnie, że w dobrym gospodarstwie robić należy zawsze naprzód to, co jest pilniejsze Doświadczenie nauczyło mnie, że w dobrym gospodarstwie robić należy zawsze naprzód to, co jest pilniejsze Nie ma rzeczy tak dobrych, nad którymi nie byłoby warto się zastanowić. Czy przedmiot ma większą, czy mniejsza wartość, to wszystko jedno, tak czy owak jest on owocem pracy ludzkiej, ludzkiego potu i wysiłku. Nie ma rzeczy tak dobrych, nad którymi nie byłoby warto się zastanowić. Czy przedmiot ma większą, czy mniejsza wartość, to wszystko jedno, tak czy owak jest on owocem pracy ludzkiej, ludzkiego potu i wysiłku. Na porządku świata stoi, nieporządkiem upadają narody i społeczeństwa. Na porządku świata stoi, nieporządkiem upadają narody i społeczeństwa. Odrodzenie narodu nie może się dokonać bez kobiety, bo kobieta wychowuje dzieci, a dziew są takie jakimi je wychowa. Odrodzenie narodu nie może się dokonać bez kobiety, bo kobieta wychowuje dzieci, a dziew są takie jakimi je wychowa.

26 Zofia Urbanowska patronką Jedynki Instytucją, która jako pierwsza otrzymała imię Zofii Urbanowskiej była Miejska Biblioteka Publiczna. Uchwałę taką podjęła Rada Miasta kilka dni po pogrzebie ( r) jednej z najpopularniejszych w 19 wieku autorki powieści dla młodzieży. Uchwała nigdy nie weszła w życie. W Koninie nie było miejskiej biblioteki, a jedynie działała społeczna przy Towarzystwie Dobroczynności. Dopiero po 20 latach od śmierci, Zofia Urbanowska została patronką instytucji oświatowej. W 1957 r dzieci, nauczyciele, rodzice szkoły i władze wystąpili i uzyskali od Ministerstwa Oświaty stosowną zgodę Uroczystość nadania szkole imienia Zofii Urbanowskiej miała miejsce 15 maja 1958 roku i nawiązywała do 20 rocznicy wizyty, jaką w dniu swoich urodzin i imienin w 1938r. odbyła sędziwa pisarka, spotykając się w szkole z dziećmi i nauczycielami. Szkoła, odkąd przyjęła jej imię patrona organizowała i do czasów obecnych organizuje Dzień Patrona (15 maja). Najczęściej organizowane są apele, którym towarzyszą wykłady, pogadanki, montaże literackie, rozstrzygnięte są konkursy i przyznawanie młodzieży nagrody za znajomość życia i twórczości patrona. Starsze dzieci odbywają warty honorowe przed popiersiem i przy grobowcu, składane są kwiaty i zapalane znicze. Kilkakrotnie szkoła organizowała sesje popularnonaukowe, w 1971r. udział brał Mikusiński, w 1997r. Janina Perathoner, autorka powieści biograficznej Zofia Kamila, i Lech Hejman, dyrektor Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej.

27 W ostatnich latach, gdy tematyka regionalna jest przedmiotem nauczania, w szkole odbywają się nie tylko dni patrona według opracowanych scenariuszy, np.. Wywiad z Zofią Kamilą, Podróże Urbanowskiej także lekcje biblioteczne, konkursy literackie i plastyczne, młodzieży wykonuje gazetki klasowe. Wprowadzono też jako lekturę do klas IV do wyboru Gucia Zaczarowanego lub Złoty pierścień. Wspominajmy jeszcze, że piękne, chociaż naiwne w treści i formie, wiersze dedykowane Urbanowskiej pisał Ryszard Michalski, nauczyciel. W 1976r. Poeta Marian Cezary Abramowicz Białej Królikowskiej przesłał szkole tekst do hymnu szkolnego, w którym odnaleźć można słowa skierowane do Urbanowskiej.

28 Ciekawostki Zofia Urbanowska w Warszawie mieszkała w kamienicy Jadwigi Sikorskiej. Na wyższym piętrze budynku lokale zajmowała Jadwiga Łuszczewska znana pod literackim pseudonimem Deotyma. W latach 1870 – 1880 w jej salonie odbywały się spotkania poetyckie, na których recytowała fragmenty dopiero co napisanych poematów, a osobą dbającą o odpowiedni klimat wieczoru była Zofia. Panie przepadały za sobą i korespondowały gdy jedna z nich opuszczała Warszawę Urbanowska wyjeżdżając do Zakopanego czy też na wakacje do Konina. Deotyma przekazywała Zofii swoje biurko, które po jej śmierci w 1908r. Urbanowska przewiozła do Konina i które można oglądać w Muzeum Okręgowym w Gosławicach. Wyrazem przyjaźni jest wiersz napisany z okazji rocznicy urodzin Urbanowskiej przez Deotymę w maju 1897 roku. Zofia Urbanowska w Warszawie mieszkała w kamienicy Jadwigi Sikorskiej. Na wyższym piętrze budynku lokale zajmowała Jadwiga Łuszczewska znana pod literackim pseudonimem Deotyma. W latach 1870 – 1880 w jej salonie odbywały się spotkania poetyckie, na których recytowała fragmenty dopiero co napisanych poematów, a osobą dbającą o odpowiedni klimat wieczoru była Zofia. Panie przepadały za sobą i korespondowały gdy jedna z nich opuszczała Warszawę Urbanowska wyjeżdżając do Zakopanego czy też na wakacje do Konina. Deotyma przekazywała Zofii swoje biurko, które po jej śmierci w 1908r. Urbanowska przewiozła do Konina i które można oglądać w Muzeum Okręgowym w Gosławicach. Wyrazem przyjaźni jest wiersz napisany z okazji rocznicy urodzin Urbanowskiej przez Deotymę w maju 1897 roku. Jej dworek w Koninie uznano za zabytek historyczny, zorganizowano w nim (przez pewien czas) muzeum pamiątek. W 1957, na jego frontowej ścianie odsłonięto tablicę upamiętniającą związek pisarki z Koninem Jej dworek w Koninie uznano za zabytek historyczny, zorganizowano w nim (przez pewien czas) muzeum pamiątek. W 1957, na jego frontowej ścianie odsłonięto tablicę upamiętniającą związek pisarki z Koninem 15 maja 2004r. Otwarcie w Kowalewku Domu Kultury OSP im. Zofii Urbanowskiej wraz z poświęconą Jej Izbą pamięci. 15 maja 2004r. Otwarcie w Kowalewku Domu Kultury OSP im. Zofii Urbanowskiej wraz z poświęconą Jej Izbą pamięci. Ostatnio wydane książki Ostatnio wydane książki Zofii Urbanowskiej: Róża bez kolców – 1980r. Gucio zaczarowany – 1989r. Księżniczka – 1991r. Złoty pierścień – 1992r. 1993r. 1993r._______________________________________ Ważniejsze wydarzenia historyczne w czasach autora (historia Polski) Ważniejsze wydarzenia historyczne w czasach autora (historia Polski) - (1863) Klęska powstania styczniowego w zaborze rosyjskim - (1918) Odzyskanie przez Polskę niepodległości - (1920) Zwycięstwo Polaków w wojnie polsko- bolszewickiej - (1926) Przewrót majowy, przejęcie władzy przez Józefa Piłsudskiego - (1939) Agresja Niemiec na Polskę. Początek II wojny światowej

29 Jej dom w Koninie uznano za zabytkowy, zorganizowano w nim (przez pewien czas) muzeum pamiątek. W 1957, na frontowej ścianie dworku dokonano odsłonięcia tablicy pamiątkowej. Ma swoją ulicę, jest patronką Szkoły Podstawowej nr 1... W 1978, przed placówką odsłonięto skromny pomnik dłuta Krzysztofa Łukaszewskiego. W maju 2004 wraca do Kowalewka, w gminie Rzgów. Jej dom w Koninie uznano za zabytkowy, zorganizowano w nim (przez pewien czas) muzeum pamiątek. W 1957, na frontowej ścianie dworku dokonano odsłonięcia tablicy pamiątkowej. Ma swoją ulicę, jest patronką Szkoły Podstawowej nr 1... W 1978, przed placówką odsłonięto skromny pomnik dłuta Krzysztofa Łukaszewskiego. W maju 2004 wraca do Kowalewka, w gminie Rzgów.

30 Do Zofii Urbanowskiej Do Zofii Urbanowskiej Do Zofii Urbanowskiej Lilią Ty jesteś, tak zacną, jak skromną, Ty pokoleniom chleb rozdajesz biały, O, jakże tobie nigdy nie zapomną, Jakiej w ich duszy siejesz ideały! Co moje serce, to zawsze spamięta, O, czarodziejska Władczyni Atlanty, Że rozsypałaś na dzień mego święta Myśli twych pereł i uczuć brylanty! Deotyma (Jadwiga Łuszczewska) Deotyma (Jadwiga Łuszczewska) Warszawa 29 maja 1897r. Warszawa 29 maja 1897r. Przyszliśmy do Ciebie Tu Księżniczko Miła By Hołd Tobie złożyć, Boś nam Drogą była. Tyś Konin kochała Tyś Konin kochała Ona Regionalistko Ona Regionalistko Za Gucia, za Pierścień, Za Gucia, za Pierścień, Dzięki Ci za wszystko! Dzięki Ci za wszystko! Ty śpisz tu w Grobowcu W rodzinnym Swym gronie, Czy widzisz Księżniczko Jak znicz tutaj płonie? Ten znicz.. Jest dla Ciebie Ten znicz.. Jest dla Ciebie To pamięci jest znak, To pamięci jest znak, To jest Serce nasze To jest Serce nasze Pamiętliwe. Tak, Tak! Pamiętliwe. Tak, Tak! 13.V.1977r. 13.V.1977r. Ryszard Michalski Ryszard Michalski

31 Bibliografia Bibliografia


Pobierz ppt "ZOFIA URBANOWSKA PATRONKĄ JEDYNKI. Spis treści Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Nasza szkoła Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli Zofii Urbanowskiej Myśli."

Podobne prezentacje


Reklamy Google