Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

WSTĘP. ETYMOLOGIA TERMINU - łaciński czasownik communico, communicare (uczynić wspólnym, połączyć; udzielić komuś wiadomości, naradzać się) i rzeczownik.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "WSTĘP. ETYMOLOGIA TERMINU - łaciński czasownik communico, communicare (uczynić wspólnym, połączyć; udzielić komuś wiadomości, naradzać się) i rzeczownik."— Zapis prezentacji:

1 WSTĘP

2 ETYMOLOGIA TERMINU - łaciński czasownik communico, communicare (uczynić wspólnym, połączyć; udzielić komuś wiadomości, naradzać się) i rzeczownik communio (wspólność, poczucie łączności) - communication wchłonięty przez języki nowożytne XIV w. wejście we wspólnotę, utrzymywanie z kimś stosunków (komunia, uczestnictwo, dzielenie się) XVI w. transmisja, przekaz KOMUNIKOWANIE

3 DEFINICJE CHARLES COOLEY: [...] mechanizm, przez który istnieją i rozwijają się ludzkie stosunki – ogół symboli ludzkiego umysłu wraz ze środkami ich przekazywania w przestrzeni i przechowywania w czasie. Komunikowanie się obejmuje wyraz twarzy, postawę i gest, tonację głosu, słowa, pismo, druk, koleje, telegrafy, telefony i wszystko cokolwiek zostanie jeszcze wynalezione w toku podboju przestrzeni i czasu. DEFINICJE WSKAZUJĄ, ŻE KOMUNIKOWANIE SIĘ JEST: narzędziem umożliwiającym egzystencje społeczeństwa, aktem wyrażającym normy grupowe, transakcyjnym procesem kreowania znaczenia, sytuacją, w której jednostka A mówi do B o X, reakcją organizmu na bodziec, transmisją informacji, idei, emocji, wywołaniem odpowiedzi za pomocą symboli werbalnych.

4 CECHY KOMUNIKOWANIA SIĘ specyficzny proces społeczny, zachodzi w określonym kontekście społecznym (liczba i charakter uczestników procesu), ma charakter dynamiczny (przyjmowanie, rozumienie i interpretowanie informacji), ciągły (od narodzin do śmierci), symboliczny (warunek komunikacji – wspólnota symboliczna), interakcyjny (komunikowanie symetryczne i niesymetryczne), nieuchronne, nieodwracalne.

5 ELEMENTY PROCESU KOMUNIKOWANIA SIĘ KONTEKST: ASPEKTY fizyczny (temperatura, światło, miejsce, czas ) historyczny psychologiczny (wzajemne spostrzeganie się) kulturowy (wierzenia, wartości, symbole, zachowania) UCZESTNICY idee uczucia nastroje zawody wyznanie KOMUNIKAT znaczenia symbole (słowa, dźwięki, działania) kodowanie i dekodowanie forma i organizacja – kompleksowa struktura komunikatu KANAŁ SZUMY SPRZĘŻENIE ZWROTNE

6 POZIOMY PROCESU KOMUNIKOWANIA KOMUNIKOWANIE MASOWE KOMUNIKOWANIE INTRAPERSONALNE KOMUNIKOWANIE INTERPERSONALNE KOMUNIKOWANIE GRUPOWE KOMUNIKOWANIE MIĘDZYGRUPOWE KOMUNIKOWANIE ORGANIZACYJNE/INTYTUCJONALNE

7 TYPY KOMUNIKOWANIA INFORMACYJNY narracja opis demonstracja definiowanie PERSWAZYJNY KOMUNIKOWANIE A do B o X INFORMACJA 1.Dzielenie się ideami, myślami, wiedzą. 2.Wyjaśnianie. 3.Instruktaż. PERSWAZJA 1.Formowanie postaw. 2.Wzmocnienie postaw. 3.Zmiana zachowań i postaw. CEL > promowanie wzajemnego zrozumienia między A i B. CEL > promowanie interakcyjnych zależności między A i B.

8 PERSPEKTYWY POZNAWCZE 1. CELE: Tworzenie teorii umożliwiającychOkreślanie znaczenia danego zachowania zrozumienie przyczyn zachowańw kontekście społecznym i kulturowym. komunikacyjnych. 2. SPOSOBY POZNANIA: Istnieje obiektywnaPrawda jest subiektywna, znaczenie jest rzeczywistość, która może zostaćinterpretowalne. Nie można oddzielić opisana przez dobrą teorię.poznającego od poznawanego. 3. NATURA LUDZKA: Determinizm – podkreślanieWolna wola – podkreślanie roli świadomości sił, które kształtują ludzkie zachowanie.w podejmowanych przez jednostki decyzjach. 4. WARTOŚCI: Obiektywizm – wartości badaczaSubiektywizm – wiedza nigdy nie jest nie powinny zmieniać obserwowanejneutralna moralnie. rzeczywistości. 5. UŻYTECZNOŚĆ WIEDZY: TworzenieTeoria – narzędzie interpretacji tekstów uniwersalnych praw ludzkiegomówionych, pisanych i zachowań zachowania odnoszących się do różnychniewerbalnych celem zbudowania sieci sytuacji.znaczeniowej, tworzącej egzystencję. (jedno dla wielu) OBIEKTYWNAINTERPRETACYJNA

9 MYŚLENIE O PRZYCZYNOWOŚCI Teleologia racjonalnaTeleologia transformacyjna Ruch w kierunku przyszłości: Cel określony przez racjonalne, autonomiczne jednostki Nieustannie konstruowany poprzez sam ruch; brak stanu końcowego, jedynie przejaw tożsamości i różnicy, ciągłości i transformacji, znanego i nieznanego jednocześnie Ruch ze względu na: Realizację wybranych celówEkspresję ciągłości i transformacji tożsamości indywidualnej i zbiorowej Natura ruchu:Racjonalny proces ludzkiego rozumowania, wyznaczony etyką, wynikający z motywacji Proces mikrointerakcji w żywej teraźniejszości Znaczenie:Zawarte w celu z przyszłościPojawia się w teraźniejszości, podobnie jak wybór i intencja Natura zmiany:Zaprojektowana dzięki wolności wyboru racjonalnej jednostki Stopniowa lub nagła zmiana tożsamości w zależności od spontaniczności i zróżnicowania mikrointerakcji Źródła wolności i natura ograniczeń Wolność wyraża się w wyborze wartości Zarówno wolność, jak i ograniczenia pojawiają się w spontanicznych i zróżnicowanych interakcjach

10 Wiedza jawna – formalna, systematyczna, z łatwością przekazywana poprzez język (werbalny, matematyczny, numeryczny). Wiedza niejawna – osobista, subiektywna, tworzona intuicyjnie, trudna do sformalizowania i komunikowania. Zakorzeniona w działaniu ujawnia się poprzez umiejętności, u swych podstaw ma przekonania formowane przez sposób rozumienia świata (ukryte założenia normatywne). Haridimos Tsoukas – Propositional, narrative forms of communication and knowledge

11 Osoba może intencjonalnie dokonać wyboru działania. Jednak jego realizacja zależy nie tylko od tego wyboru, ale także od obecności i działania (intencjonalnego i nieintencjonalnego) innych ludzi. Razem współtworzą swoje środowisko w taki sposób, którego nie wybierają ani odrębnie, ani wspólnie. Ralph Stacey

12 Kiedy interakcje pomiędzy jednostkami osiągają krytyczny stopień zróżnicowania, ujawniając się jako konflikt ograniczeń nakładanych na siebie wzajemnie, pojawia się wewnętrzna zdolność do spontanicznej nowości (novelty). Innymi słowy twórczość i destrukcja, porządek i chaos są ze sobą splecione w jednym procesie. To proces samoodniesienia (self-referential) w tym sensie, że interakcje są same w sobie źródłem wzorców, podtrzymując ciągłość i potencjalnie transformując ten wzorzec. Ralph Stacey

13 PRZEGLĄDOWA MAPA TRADYCJI ZAKORZENIONYCH W TEORII KOMUNIKACJI Teorie obiektywne Teorie interpretacyjne cybernetyczna semiotyczna socjo psychologiczna retoryczna socjokulturowa krytyczna fenomenologiczna

14 TRADYCJA SOCJOPSYCHOLOGICZNA PRZEDSTAWICIEL: Carl Hovland ZAŁOŻENIA: istnieją obiektywne prawdy dotyczące komunikacji, które można odkryć poprzez uważną i systematyczną obserwację, celem badań jest określenie zależności przyczynowo-skutkowych, pozwalających na przewidzenie, które zachowania komunikacyjne zakończą się sukcesem, DEFINICJA: szczególny przypadek uczenia się, proces, przez który jednostka, tj. komunikator, wysyła bodźce (najczęściej werbalne) aby zmodyfikować zachowania innych jednostek, czyli odbiorców. BADANIA NAD PRZYCZYNAMI ZRÓŻNICOWANIA PERSWAZYJNEGO: KTO – źródło komunikatu (fachowość, wiarygodność) CO – treść komunikatu (odwołania do lęków, kolejność argumentów) KOMU – charakterystyczne cechy adresatów (osobowość, wrażliwość na wpływy) EFEKT GŁÓWNY: zmiana opinii (skala postaw: przed i po otrzymaniu komunikatu). Komunikacja jako wpływ interpersonalny

15 TRADYCJA SOCJOPSYCHOLOGICZNA relacje treść efekt: kto?komu? co? zmiana opinii

16 TRADYCJA CYBERNETYCZNA Norbert Wiener:... być żywym – to znaczy brać udział w ciągłym strumieniu wpływów pochodzących z wewnątrz i oddziaływań na świat zewnętrzny, w czym stanowimy tylko etap przejściowy. W sensie przenośnym reagować na to, co się dzieje w świecie, znaczy brać udział w ciągłym rozwoju wiedzy i jej nieskrępowanej wymianie. DEFINICJA: komunikacja to więź łącząca odrębne części dowolnego systemu. PRZEDSTAWICIEL: Claude Shannon matematyczna teoria transmisji sygnałów, cel: maksymalna przepustowość linii przesyłowej przy minimalnym zniekształceniu sygnału, informacja – redukcja niepewności, przepustowość kanału = informacja + zakłócenia, ograniczenie kanału – górny limit informacji (600 słów), redundancja komunikacyjna – powtarzanie idei celem przezwyciężenia hałasu i szumu informacyjnego, komunikacja: nauka stosowana – zajmująca się utrzymywaniem optymalnej równowagi pomiędzy przewidywalnością a niepewnością. Komunikacja jako przepływ informacji.

17 TRADYCJA CYBERNETYCZNA relacje treść efekt: informacja redukcja niepewności

18 TRADYCJA RETORYCZNA ZAŁOŻENIA: mowa odróżnia człowieka od zwierząt, publiczna mowa na forum demokratycznym, to najbardziej efektywny sposób rozwiązywania problemów politycznych, komunikacja jednostronna, przygotowanie retoryczne jako podstawa wykształcenia przywódcy, retoryka jest sztuką, publiczna mowa domeną mężczyzn. Arystoteles: dostępne środki perswazji opierają się na trzech rodzajach dowodów: logicznym (logos) – wyprowadzony z argumentacji, etycznym (etos) – charakter mówcy odzwierciedla się w komunikacie, emocjonalnym (patos) – odczucia wywoływane przez mówcę u słuchacza. Komunikacja jako kunsztowne przemawianie publiczne.

19 TRADYCJA RETORYCZNA relacje treść efekt: wrażenie zrobione na słuchaczach jak

20 TRADYCJA SEMIOTYCZNA Semiotyka – dyscyplina badająca znaki. PRZEDSTAWICIELE: Ferdynand de Saussure, Roland Barthes ZAŁOŻENIA: znak to dowolny element zdolny do reprezentowania czegoś innego, słowa to znaki szczególnego rodzaju – symbole, większość symboli nie wiąże się w żaden naturalny sposób z przedmiotami lub zjawiskami, do których opisu służą, słowa przyjmują znaczenia kontekstu, w którym występują, przesąd prawdziwego znaczenia – błędne przekonanie, że słowa posiadają precyzyjną definicję. Komunikacja jako proces dzielenia się znaczeniem poprzez znaki. Myśl (Odniesienie) Sympatyczny kudłaty przyjaciel PIES słowo (symbol) rzecz (odnośnik ) Semantyczny trójkąt Richardsa

21 TRADYCJA SEMIOTYCZNA relacje treść efekt: znaczenie (znaku) wykorzystanie znaków celem uniknięcia nieporozumień

22 TRADYCJA SOCJOKULTUROWA PRZEDSTAWICIEL: Edward Sapir, Lee Whorf. ZAŁOŻENIA: nasz ogląd rzeczywistości kształtowany jest przez język, którym się posługujemy, użytkownicy innych języków zamieszkują inne światy, struktura języka danej kultury kształtuje to, co ludzie myślą i robią, rzeczywistość jest kształtowana, utrzymywana i naprawiana w procesie komunikacji. Komunikacja jako tworzenie i odgrywanie rzeczywistości społecznej.

23 TRADYCJA SOCJOKULTUROWA relacje treść efekt: język kulturowo-językowe tworzenie rzeczywistości kultura

24 TRADYCJA KRYTYCZNA PRZEDSTAWICIELE: Wilhelm Reich, Max Horkheimer, Theodor Adorno, Herbert Marcuse (Instytut Badań Społecznych – Frankfurt) ZAŁOŻENIA: osoby lub grupy będące u władzy kontrolują język w celu utrzymania nierównowagi władzy, media mają swój znaczący udział w przytępianiu wrażliwości na represje, myślenie i mówienie wyłącznie w języku nauki jest przejawem naiwności i bigoterii. Adorno: przekrój postaw nie jest aproksymacją do rzeczywistości, ale społecznej iluzji. Komunikacja jako refleksyjne wyzwanie rzucone niesprawiedliwemu dyskursowi.

25 TRADYCJA KRYTYCZNA relacje treść efekt: dyskurs krytyka społeczna niesprawiedliwość

26 TRADYCJA FENOMENOLOGICZNA Fenomenologia – intencjonalna analiza codziennego życia z punktu widzenia osoby, która je przeżywa. PRZEDSTAWICIEL: Carl Rogers ZAŁOŻENIA: warunkami porozumienia pomiędzy różnymi światami są: Spójność pomiędzy wewnętrznymi stanami i zewnętrznym zachowaniem nadawcy, Bezwarunkowo pozytywny stosunek – akceptacja, która nie zależy od zachowania rozmówcy, Pełne empatii i zrozumienia – czasowe zawieszenie sądów i wartości, uwolnienie się od pytania Co ona naprawdę chce przez to powiedzieć? Komunikacja jako doświadczanie siebie i innych poprzez dialog.

27 TRADYCJA FENOMENOLOGICZNA relacje treść efekt: akceptacja osobisty i relacyjny rozwój rozwój

28 MODELE KOMUNIKACJI

29 MODEL AKTU PERSWAZYJNEGO LASSWELLA (1948) OBSZARY BADAŃ: analiza nadawcy, analiza odbiorcy, analiza treści, analiza efektu. NADAWCA Kto mówi? KOMUNIKAT Co mówi? KANAŁ Za pośrednictwem jakiego kanału mówi? ODBIORCA Do kogo mówi? EFEKT Z jakim skutkiem mówi?

30 MODEL PRZEKAZU SYGNAŁÓW SHANNONA I WEAVERA (1948) OBSZARY BADAŃ: techniki transmisji symboli precyzja przenoszenia symboli na pożądane znaczenie stopień zgodności pomiędzy znaczeniem pożądanym a odebranym ŹRÓDŁO INFORMACJI NADAJNIKODBIORNIKADRESAT PRZEKAZ SYGNAŁ NADANY SYGNAŁ ODEBRANY PRZEKAZ ŹRÓDŁO ZAKŁÓCEŃ

31 MODEL KOMPETENCJI KOMUNIKACJI INTERPERSONALNEJ KOMPETENCJA PROCESU (WEWNĘTRZNA) KOMPETENCJA ZACHOWANIA kompetencja interpretacyjna (proces spostrzegania) zdolność nazywania, organizowania i interpretowania informacji o interakcji kompetencja ja (proces prezentacji siebie) zdolność wyboru i prezentowania pożądanego obrazu siebie kompetencja roli (proces adaptacji) zdolność przyjmowania ról społecznych i wiedza o zachowaniach wynikających z roli kompetencja celu (proces planowania) zdolność formułowania celów, przewidywania konsekwencji i wyboru odpowiednich sposobów działania S.Trenholm, A. Jensen kompetencja niewerbalna zdolność efektywnego wykorzystania gestów, tonu głosu i innych sposobów komunikacji niewerbalnej kompetencja werbalna zdolność efektywnego wykorzystania słów, fraz i innych narzędzi lingwistycznych kompetencja relacyjna zdolność formułowania przekazu tak, aby utrzymywać pożądany typ relacji KONTEKST HISTORYCZNYKONTEKST RELACJIKONTEKST KULTUROWY kompetencja przekazu (proces prezentacji siebie)


Pobierz ppt "WSTĘP. ETYMOLOGIA TERMINU - łaciński czasownik communico, communicare (uczynić wspólnym, połączyć; udzielić komuś wiadomości, naradzać się) i rzeczownik."

Podobne prezentacje


Reklamy Google