Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach projektu 1.45 Kształcenie kadry zarządzającej.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach projektu 1.45 Kształcenie kadry zarządzającej."— Zapis prezentacji:

1 Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach projektu 1.45 Kształcenie kadry zarządzającej instytucji pomocy i integracji społecznej w formie studiów podyplomowych.

2 kompetencje Według Słownika języka polskiego kompetencje to zakres czyjejś wiedzy, umiejętności i odpowiedzialności. Możemy kompetencje rozumieć jako uprawnienia do prowadzenia określonego działania, nadane na podstawie decyzji formalnoprawnych oraz jako zakres czyjejś wiedzy, umiejętności, które są podstawą do wypowiadania sądów i ocen. Pierwsze z nich to kompetencje formalne rozumiane są jako wiedza o regułach i prawidłowościach, które mogą być wykorzystywane w pracy zawodowej. Drugie to kompetencje realne utożsamiane z umiejętnościami. Umiejętności te rozumiane są jako działania rutynowe i intencyjne, często bez podłoża teoretycznego.

3 Kompetencje zawodowe Zdolność wykorzystywania przez człowieka jego wiedzy, umiejętności, systemu wartości i cech osobowości do osiągania celów, wyników i standardów oczekiwanych w związku z zajmowanym przez niego określonego stanowiska pracy. Kompetencje zawodowe to: -wykształcenie, -doświadczenie zawodowe, -umiejętności zawodowe, -nawyki i sprawności zawodowe, -osobowość zawodowa. Coraz częściej obok kompetencji zawodowych zaznacza się wartość kompetencji społecznych. Kompetencje społeczne odnoszą się do umiejętności budowania i utrzymywania relacji międzyludzkich. W przypadku kompetencji zawodowych mówi się przede wszystkim o uprawnieniach zawodowych i doświadczeniu.

4 WIEDZA Wg Williama Gordona wiedza to pewna indywidualna percepcja rzeczywistości, którą jednostka zdolna jest werbalizować i wyrażać symbolicznie w formie komunikacji z zewnętrzną rzeczywistością weryfikującą jej prawdziwość, i którą może poszerzać poprzez swoje doświadczenie i aktywność poznawczą. Pracownik socjalny powinien posiąść wiedzę w odpowiednim cyklu kształcenia i zakresie. Obecnie kształcenie ma charakter interdyscyplinarny i obejmuje m.in. takie przedmioty jak: socjologia, psychologia, pedagogika, polityka społeczna, medycyna społeczna, organizacja i zarządzanie. Od pracowników socjalnych wymaga się obecnie samokształcenia oraz ciągłego podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

5 Znajomość teorii socjologicznych pozwala zrozumieć świat w wymiarze makro, ułatwia analizę zjawisk społecznych oraz rozumienie sytuacji społecznej podopiecznego, przez analizę warunków i kontekstu społecznego. Znajomość teorii psychologicznych pozwala pracownikowi socjalnemu lepiej odnaleźć się w świecie mikro. Ułatwia trafniejsze zrozumienie podopiecznego. Sprzyja lepszemu poznaniu samego siebie jako osoby wchodzącej w relacje z innymi. Pozwala też zrozumieć jakie postępowanie jest niezbędne aby móc odpowiedzieć na życzenie podopiecznego. Znajomość teorii psychosocjologicznych pozwala w większym zakresie zrozumieć złożoność zjawisk wynikających ze stosunków międzyludzkich.

6 W jakim celu potrzebna jest nam wiedza teoretyczna w pracy socjalnej? Piekarski wskazuje trzy aspekty : Aspekt teleologiczny- dysponowanie wiedzą porządkuje obraz działania, pozwalając na formułowanie jego celów. Aspekt techniczny- dysponowanie wiedzą określa sposoby osiągania celów. Aspekt aksjologiczny- dysponowanie wiedzą pozwala na uzasadnienie sensowności działania danej sytuacji oraz świadomości wyboru celów.

7 Wykształcenie Wg Ustawy o pomocy społecznej pracownikiem socjalnym może być osoba, która ma odpowiednie kwalifikacje tzn. spełnia co najmniej jeden z niżej wymienionych warunków: posiada dyplom ukończenia kolegium pracowników służb społecznych; ukończyła studia wyższe na kierunku praca socjalna; do dnia 31 grudnia 2013 r. ukończyła studia wyższe o specjalności przygotowującej do zawodu pracownika socjalnego na jednym z kierunków: pedagogika, pedagogika specjalna, politologia, polityka społeczna, psychologia, socjologia, nauki o rodzinie.

8 W profesjonalnych usługach socjalnych powinniśmy mieć do czynienia z trzema rodzajami wiedzy oraz poziomami teorii: Ogólną teorią człowieka – jego dojrzewania, wzrostu, rozwoju, potrzeb, funkcjonowania w środowisku i społeczeństwie, Teorią profesjonalnej praktyki – (dydaktyką pracy socjalnej), odniesioną do zasad i reguł posługiwania się określonymi czynnościami zawodowymi oraz postępowania w kontakcie z podopiecznym, Teorią operacyjno – techniczną – (metodyka pracy socjalnej), odniesioną do specyficznych umiejętności rozwiązywania konkretnych problemów.

9 Ważnym elementem jest posiadanie wiedzy naukowej - teoretycznej oraz umiejętności jej zastosowania w praktyce. Mikulski zakłada ścisłą zależność między wiadomościami zdobytymi w procesie kształcenia, a umiejętnościami pracownika socjalnego. Należy jednak zwrócić uwagę na złożoność problemu, ponieważ pracownik socjalny jest zatrudniany w różnych instytucjach, pracując na rzecz różnych klientów, dlatego też coraz częściej wskazane będzie posiadanie wiedzy specjalistycznej.

10 UMIEJĘTNOŚCI Standard umiejętności pracownika socjalnego - To określony i konieczny poziom opanowania przez niego podstawowych czynności zawodowych, zasad, metod i form ich wypełniania oraz wiedzy teoretycznej i metodycznej będącej podstawą profesjonalnego działania.

11 Umiejętności Umiejętności – z pedagogicznego punktu widzenia to sprawności niezbędne w wykorzystaniu odpowiedniej wiedzy podczas wykonywania określonych zadań. Umiejętności Umiejętności – w psychologii to nabyte zdolności zautomatyzowanego wykonywania określonych czynności. Kształtowanie umiejętności jest procesem trudnym i złożonym, wymagającym szczególnego zainteresowania.

12 Działalność zawodowa pracowników socjalnych należy do form działalności zorganizowanej instytucjonalnie i przejawia się w trzech typach umiejętności: 1. Koncepcyjnych 1. Koncepcyjnych – mających największy udział w intelektualnych, twórczych aspektach funkcjonowania jednostek i grup, 2. Społecznych 2. Społecznych – służą nawiązywaniu i utrzymywaniu umiejętności porozumiewania się, współpracy, 3. Technicznych 3. Technicznych – związanych z wykonywaniem czynności manualnych i procesów rutynowych służących osiągnięciu celów organizacyjnych.

13 Lista umiejętności zawodowych opracowanych przez Amerykańskie Stowarzyszenie Pracowników Socjalnych w 1982 roku: 1. Słuchanie innych celowo i ze zrozumieniem, 2. Zdobywanie informacji istotnych dla przygotowania historii przypadku, 3. Tworzenie i podtrzymywanie wspomagających stosunków profesjonalnych, 4. Obserwowanie i interpretowanie werbalnych i niewerbalnych zachowań, wykorzystanie teorii osobowości, 5. Angażowanie klientów w starania na rzecz rozwiązania ich własnych problemów,

14 6. Dyskutowanie na drażliwe tematy w sposób wspierający, nie budzący zagrożenia, 7. Opracowanie innowacyjnych rozwiązań dla potrzeb klienta, 8. Podejmowanie decyzji o zakończeniu procesu terapeutycznego, 9. Prowadzenie własnych badań i interpretowanie wyników innych badań oraz literatury, 10. Mediowanie i negocjowanie pomiędzy stronami, 11. Zapewnienie kontaktów międzyorganizacyjnych, 12. Interpretowanie i komunikowanie potrzeb społecznych wobec opinii publicznej i dysponentów funduszy.

15 W Polsce formalny katalog umiejętności zawodowych pracowników socjalnych reguluje oficjalnie przyjęty dokument, jakim jest Dokumentacja programowa dla zawodu – pracownik socjalny. Została ona opracowana przez Komisję, której celem było przygotowanie nowoczesnego programu nauczania. Lista umiejętności: I. Umiejętności metodologiczne: - udzielania porad i stosowania elementów psychoterapii, - obserwacji, dokonywania analizy i formułowania wniosków, - formułowania diagnozy socjalnej i planu pomocy, - stosowania w praktyce metod i technik interwenci socjalnej i pracy opiekuńczej, - stosowanie w praktyce metod i technik monitorowania i ewaluacji;

16 II. Umiejętności społeczne: - komunikacyjne, - nawiązywania kontaktu, - rozumienia sytuacji osoby lub rodziny, - okazywanie ciepła i empatii, - pracy z klientami i osobami z ich otoczenia, - współpracy z przedstawicielami innych zawodów i instytucji, - mediacji i negocjacji, - organizowania i prowadzenia grup zadaniowych, - występowania na forum publicznym, - aktywizowania społeczności lokalnej; III. Umiejętności związane ze stosowaniem wiedzy z zakresu prawa: - posługiwanie się i stosowanie w praktyce przepisów prawa, - dokonywanie analizy dokumentów oraz właściwej interpretacji przepisów prawa dostosowanych do sytuacji osoby, - uświadamianie uprawnień i sposobów ich egzekwowania; IV. Umiejętności wskazania kompetentnych instytucji pomocowych.

17 V. Umiejętności menadżerskie: - przewidywania potrzeb społecznych, odpowiedniego zdobywania zasobów, - twórczego rozwiązywania problemów społecznych, - organizowania pracy i kierowania zespołem ludzkim, - prowadzenia nadzoru, - inicjowania i współrealizowania projektów działań społecznych, wspomagania aktywności, kształtowania postaw i stosunków międzyludzkich, - skutecznego negocjowania dla osiągnięcia celów pomocy społecznej, - pozyskiwania do współudziału osób, rodzin, środowiska lokalnego, instytucji i organizacji pozarządowych, - zdobywanie funduszy dla realizacji celów pomocy społecznej; VI. Umiejętności podejmowania decyzji i szybkiej interwencji socjalnej. VII. Umiejętności stosowania w praktyce wiedzy naukowej. VIII. Umiejętności wykorzystywania zdobyczy techniki podczas wykonywania pracy zawodowej. IX. Umiejętności korzystania z obcojęzycznej literatury fachowej, umożliwiającej dalsze doskonalenie zawodowe.

18 Formalne posiadanie kompetencji zawodowych niezbędnych do wykonywania zawodu potwierdza fakt ukończenia szkoły pracowników socjalnych. Powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, że rzeczywiste ich opanowanie dokonuje się w praktycznym działaniu socjalnym oraz w procesie doskonalenia zawodowego. Najlepiej opanowane umiejętności zawodowe wg pracowników socjalnych z Opola: 1. Okazywanie ciepła i empatii, 2. Nawiązywanie kontaktów interpersonalnych, 3. Praca z klientem, 4. Wskazywanie kompetentnych instytucji mogących pomóc w konkretnych sytuacjach życiowych, 5. Podejmowanie decyzji i szybkiej interwencji socjalnej.

19 Ponad połowa badanych uznała za przyswojone tylko w stopniu zadawalającym umiejętności: Stosowanie w praktyce metod i technik interwencji socjalnej, Prowadzenie nadzoru, Mediacje i negocjacje, Wykorzystywanie zdobyczy techniki podczas wykonywania pracy, Posługiwanie się w praktyce przepisami prawa. Co trzeci ankietowany pracownik wskazał, że w stopniu niskim opanował: Korzystanie z literatury obcojęzycznej, Aktywizowanie społeczności lokalnej, Występowanie na forum publicznym, Prowadzenie i organizowanie grup zadaniowych, Zdobywanie funduszy dla realizacji celów pomocy społecznej.

20 WARTOŚCI WARTOŚCI W wymiarze indywidualnym pewne określone preferencje, którymi kierują się pracownicy socjalni. W pracy socjalnej wartości rozpatruje się w dwóch wymiarach: deklarowanych i rzeczywistych. W pracy pracownika socjalnego wartości są fundamentem jego działania i stanowią cały szereg cech takich jak: fachowość, ciągłe doskonalenie zawodowe, prestiż zawodu, itd.

21 Zadania pracownika socjalnego ( z Ustawy o pomocy społ.) praca socjalna, dokonywanie analizy i oceny zjawisk, które powodują zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej oraz kwalifikowanie do uzyskania tych świadczeń; udzielanie informacji, wskazówek i pomocy w zakresie rozwiązywania spraw życiowych osobom, które dzięki tej pomocy będą zdolne samodzielnie rozwiązywać problemy będące przyczyną trudnej sytuacji życiowej; skuteczne posługiwanie się przepisami prawa w realizacji tych zadań; pomoc w uzyskaniu dla osób będących w trudnej sytuacji życiowej poradnictwa dotyczącego możliwości rozwiązywania problemów i udzielania pomocy przez właściwe instytucje państwowe, samorządowe i organizacje pozarządowe oraz wspieranie w uzyskiwaniu pomocy; udzielanie pomocy zgodnie z zasadami etyki zawodowej; Pobudzanie społecznej aktywności i inspirowanie działań samopomocowych w zaspakajaniu niezbędnych potrzeb życiowych osób, rodzin, grup i środowisk społecznych; Współpraca i współdziałanie z innymi specjalistami w celu przeciwdziałania i ograniczania patologii i skutków negatywnych zjawisk społecznych, łagodzenie skutków ubóstwa; Inicjowanie nowych form pomocy osobom i rodzinom mających trudną sytuację życiową oraz inspirowanie powołania instytucji świadczących usługi służące poprawie takich osób i rodzin; Uczestniczenie w inspirowaniu, opracowaniu, wdrożeniu oraz rozwijaniu regionalnych i lokalnych programów pomocy społecznej ukierunkowanych na podniesienie jakości życia.

22 Przy wykonywaniu zadań pracownik socjalny jest obowiązany: kierować się zasadami etyki zawodowej; kierować się zasadą dobra osób i rodzin, którym służy, poszanowania ich godności i prawa tych osób do samostanowienia; przeciwdziałać praktykom niehumanitarnym i dyskryminującym osobę, rodzinę lub grupę; udzielać osobom zgłaszającym się pełnej informacji o przysługujących im świadczeniach i dostępnych formach pomocy; zachować w tajemnicy informacje uzyskane w toku czynności zawodowych, także po ustaniu zatrudnienia, chyba że działa przeciwko dobru osoby lub rodziny; podnosić swoje kwalifikacje zawodowe poprzez udział w szkoleniach i samokształcenie;

23 Osobowość zawodowa Osobowość stanowi rezultat uczenia się i rozwoju. Jego zespół stałych właściwości i procesów psychicznych, w toku procesu nauczania i doświadczenia uzyskiwanego podczas pracy zawodowej. Głównymi składnikami osobowości zawodowej są: -wiedza zawodowa (ogólnozawodowa i specjalistyczna) -umiejętności -sprawności -przyzwyczajenia -talenty zawodowe, postawa społeczno-zawodowa. Funkcjonalne cechy osobowości pracownika socjalnego - to cechy związane z wykonywaniem zadań socjalnych na zajmowanym stanowisku służbowym. Zalicza się do nich takie cechy jak: -wrażliwość na ludzkie problemy, -opiekuńczość, troskliwość i życzliwość, -postawa empatii, -postawa niesienia pomocy, przynoszenia ulgi i pocieszania, stworzenia poczucia oparcia psychicznego w sytuacjach krańcowych, -bezstronność i poszanowanie godności każdego człowieka, okazanie mu szacunku, -bezinteresowność i uczciwość.

24 Cechy instrumentalne (sprawnościowe, pomocnicze, służebne) – to cechy zorientowane na możliwie najlepsze spełnienie obowiązków zawodowych pracownika socjalnego. Wśród nich wyróżnia się: -zdolności organizatorskie, -zaradność, -kulturę osobistą i takt, pogodę ducha i poczucie humoru, -spolegliwość, -obowiązkowość, systematyczność, -rzeczowość, prawomocność, -odpowiedzialność osobistą za słowa i czyny, -wytrwałość w doprowadzeniu prowadzonej sprawy do pozytywnego rezultatu, -zdecydowanie i konsekwencja w działaniu.

25 Wzorzec osobowości pracownika socjalnego powinien obejmować 5 zasadniczych komponentów: 1. Szeroką wiedzę o człowieku i środowisku, 2. Umiejętności prospołeczne, 3. Predyspozycje psychologiczne, 4. Praktyczną znajomość różnych metod, technik i narzędzi badań oraz pracy z podopiecznym, 5. Zespół podstawowych wartości etycznych wraz z gotowością ich upowszechniania.

26 Cechy warunkujące skuteczne funkcjonowanie w roli pracownika socjalnego wg Comptona i Galawaya: 1. Radość życia – uznanie, że wszyscy ludzie muszą sobie radzić z problemami, 2. Brak konformizmu – twórczość, otwartość, 3. Samoświadomość, autentyczność – samowiedza, szacunek dla samego siebie, 4. Pragnienie zwiększania u ludzi swobody wyboru i kontroli nad własnym życiem 5. Odwaga mówienia, podejmowania ryzyka, konfrontacji z krytyką, 6. Wrażliwość na uczucia, wątpliwości, lęki i wzruszenie emocjonalne podopiecznego.

27 Charakterystyka pracownika socjalnego, jego kompetencji i zadań zawodowych znajduje odzwierciedlenie w definicji J. Mikulskiego, według której: Pracownik socjalny jest specjalistą zajmującym się zawodowo zaspokajaniem potrzeb socjalnych za pomocą metod pracy socjalnej. Definicja ta zawiera cztery zasadnicze elementy: 1. Pracownik socjalny jest specjalistą od spraw ludzkich, 2. Pracownik socjalny wykonuje czynności zawodowe, które polegają na rozwiązywaniu problemów socjalnych lub realizacji troski o człowieka, 3. Pracownik socjalny pracuje w dziedzinie zaspokajania potrzeb jednostek, małych grup i społeczności, 4. Pracownik socjalny wykonuje swoje czynności za pomocą następujących metod pracy socjalnej: metody prowadzenia indywidualnego przypadku, metody pracy z grupą, metody organizowania środowiska.

28 Pracownik socjalny musi odznaczać się postawą profesjonalną w pracy zawodowej. Warunkiem tego jest: Odpowiednie przygotowanie teoretyczne, Pełne kwalifikacje zawodowe, Zdobycie doświadczenia i praktyki, Posiadanie odpowiednich predyspozycji osobowościowych, Posiadanie konkretnych umiejętności.


Pobierz ppt "Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach projektu 1.45 Kształcenie kadry zarządzającej."

Podobne prezentacje


Reklamy Google