Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Aktywizujące metody nauczania Prezentacja na potrzeby rady szkoleniowej przygotowana przez Julitę Szmugę w oparciu o literaturę: zTaraszkiewicz Małgorzata.,

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Aktywizujące metody nauczania Prezentacja na potrzeby rady szkoleniowej przygotowana przez Julitę Szmugę w oparciu o literaturę: zTaraszkiewicz Małgorzata.,"— Zapis prezentacji:

1 Aktywizujące metody nauczania Prezentacja na potrzeby rady szkoleniowej przygotowana przez Julitę Szmugę w oparciu o literaturę: zTaraszkiewicz Małgorzata., Jak uczyć lepiej? Warszawa 1998, Wydawnictwa CODN Lipman M., Filozofia w szkole. Warszawa 1996, Wydawnictwa CODN z Tyszkowska M. Aktywność i działalność dzieci i młodzieży. Warszawa 1990, WSiP

2 Aktywność jest podstawową właściwością istot żywych Uczeń będzie aktywny, gdy Uczeń będzie aktywny, gdy: zUwzględnia się jego potrzeby i zainteresowania, zCel jest mu bliski, zBierze udział w planowaniu i podejmowaniu decyzji, zOdczuwa satysfakcję, zMa poczucie własnej wartości, zMa możliwość zrealizowania swoich pomysłów zDostrzega się wkład jego pracy.

3 Metody aktywizujące Burza mózgów Mapa pojęciowa Piramida priorytetów Linia czasu Metoda projektu Metaplan Drama Metoda przypadków Praca w grupach Za i przeciw

4 DRAMY NIE NALEŻY UTOŻSAMIAĆ Z TEATREM RÓŻNICE: Nie ma podziału na aktorów i widzów, Uczestnicy improwizują, zachowują się naturalnie, Koncentrują się na sytuacji, a nie na sposobie gry Najważniejsze jest wejście w role.

5 PRZEBIEG DRAMY: Przedstawienie zdarzenia. Przygotowanie uczniów do wejścia w role. Wchodzenie w wyznaczone role. Omówienie, rozmowy, komentarze.

6 ZNACZENIE DRAMY: Jest doskonałym ćwiczeniem językowym. Rozwija myślenie i wyobraźnię. Uczy komunikatywności. Ćwiczy koncentrację i spontaniczność. Pozwala zrozumieć przeżycia i zachowania ludzi. Rozwija język ciała i uczy rozumienia go. Ułatwia zapamiętywanie faktów.

7 zjest najprostszą metodą aktywizującą. z Jej istotą jest zgromadzenie w jak najkrótszym czasie dużej ilości pomysłów na rozwiązanie jakiegoś problemu. zprowadzący podaje problem i udziela głosu zgłaszającym pomysły rozwiązań. zNauczyciel lub uczniowie zapisują propozycje na tablicy lub na arkuszu szarego papieru

8 BURZA MÓZGÓW zPo wyczerpaniu pomysłów następuje dyskusja i wybór najlepszego rozwiązania, zW czasie burzy mózgów pracuje się indywidualnie, ale na rzecz całego zespołu. zZastosowanie burzy mózgów pozwala na włączenie wszystkich uczniów do pracy, szybkie zgromadzenie dużej ilości pomysłów lub faktów, przeprowadzenie rozgrzewki umysłowej, naukę zwięzłego, precyzyjnego wyrażania myśli oraz sprawdzenie posiadanej wiedzy i umiejętności.

9 Mapa pojęciowa xto metoda wizualnego przedstawienia problemu z wykorzystaniem schematów, rysunków, zwrotów, symboli. xCelem stosowania tej metody jest usystematyzowanie świeżo zdobytej wiedzy lub wizualizacja posiadanych wiadomości. W trakcie pracy tą metodą uczniowie dodatkowo doskonalą zarówno umiejętności techniczne: czytanie, pisanie, rysowanie, jak również umiejętności umysłowe: planowanie, klasyfikowanie, uogólnianie. xMuszą zatem współdziałać ze sobą, dyskutować, przekonywać o swoich racjach, ale także rezygnować ze swoich pomysłów na rzecz dochodzenia do uzgodnionego porozumienia. Mapa pojęciowa najczęściej przybiera postać plakatu.

10 Przykładowy przebieg zajęć: xMateriały: dla każdego zespołu arkusz bristolu lub szarego papieru, paski papieru, kolorowe kartki ksero, nożyczki, klej. xI etap: Podanie tematu, wyjaśnienie sposobu pracy. zNależy uczniom wskazać pomocnicze źródła wiedzy oraz określić czas na wykonanie zadania aż do momentu wywieszenia plakatu.

11 Przykładowy przebieg zajęć: xII etap: Burza mózgów lub gromadzenie materiałów xJeżeli temat jest nowy, uczniowie poszukują potrzebnych wiadomości w różnych źródłach. Ważny jest podział pracy w grupie, jedni poszukują, inni zapisują potrzebne wiadomości, jeszcze inni rysują.

12 Przykładowy przebieg zajęć: zIII etap: Segregowanie, analizowanie, klasyfikowanie. zJest to ważny etap dla rozwoju intelektualnego ucznia. Tu dochodzi najpierw do analizowania zgromadzonego materiału, a potem do uogólnień i klasyfikowania wg obranego przez uczniów kryterium. Jest to również czas przyswajania nowych wiadomości.

13 Przykładowy przebieg zajęć: zIV etap: Rozplanowanie plakatu. zNajczęściej jest to najkrótszy etap. Ogranicza się do rozmieszczenia materiałów na plakacie i podjęciu decyzji wyeksponowania go – czy to w postaci rysunków, haseł, zwrotów, czy symboli.

14 Przykładowy przebieg zajęć: zV etap: Wykonanie. zNa tym etapie najwyraźniej przejawiają się inwencje twórcze grup. Nawet plakat ubogi merytorycznie może dzięki oryginalnemu wykonaniu dać dzieciom poczucie sukcesu.

15 Przykładowy przebieg zajęć: zVI etap: Prezentacja prac, ocena. To bardzo ważny etap, na który nie może zabraknąć czasu. Uczniowie prezentują przygotowany materiał, utrwalają wiadomości, ćwiczą jasne i zwięzłe wypowiadanie się, słuchając – poznają temat z różnych punktów widzenia. Mogą też prezentującej grupie zadawać pytania, z czego starsi uczniowie często korzys t ają.

16 Praca z mapą pojęciową zprzynosi olbrzymie korzyści, ponieważ uczy samodzielnego zdobywania wiedzy, posługiwania się poznanymi pojęciami, zdaje okazję doskonalenia czytania ze zrozumieniem, ułatwia zapamiętywanie poznanych faktów poprzez poszukiwanie, analizowanie, segregowanie wiadomości, przedstawianie w postaci plakatu, a także przez słuchanie innych, z uczy dokonywania klasyfikacji i uogólnień, uważnego słuchania, oceny i samooceny, zangażuje ucznia w różne dziedziny aktywności, zdaje szansę wykazania się uczniom o różnych zdolnościach, stwarza możliwość współpracy, a także uczy zadawania pytań i udzielania odpowiedzi.

17 Piramida priorytetów zMetodę piramida priorytetów można wykorzystać do realizacji różnych tematów. Oto niektóre z nich: Jakie cechy bohatera zdecydowały o jego sukcesie? Co jest najważniejsze w świecie? (na podstawie tekstu...) Znaczenie wody w życiu człowieka?

18 Praca z piramidą priorytetów: stwarza okazję do dyskutowania i argumentowania, uatrakcyjnia przyswajanie wiedzy, jest pretekstem do korzystania z różnych źródeł informacji.

19 Metoda przypadków zjej istota polega na analizie i dyskusji nad zdarzeniem zaprezentowanym przez nauczyciela na piśmie, taśmie magnetofonowej czy magnetowidowej i znalezieniu odpowiedzi na postawione pytania typu: zjakie jest inne, możliwe najlepsze rozwiązanie tego problemu, zco należałoby zrobić, aby przedsięwzięcie się powiodło, zjaką decyzję podjąłbyś na miejscu bohatera przypadku.

20 Metoda przypadków zStosując tę metodę nie podaje się nowego materiału, lecz przedstawia sytuację problemową w taki sposób, aby uczniowie musieli wykorzystać posiadaną wiedzę i doświadczenie w nowych warunkach lub przy podejmowaniu trafnych decyzji. Czynnikiem decydującym o powodzeniu zajęć prowadzonych tą metodą decyduje trafnie dobrany przypadek.

21 Na potrzeby uczniów gimnazjum można wykorzystać następującą strukturę zajęć: z1.Poznanie opisu przypadku – uczniowie otrzymują opis przypadku do indywidualnego przeczytania. z2.Zadawanie pytań dotyczących przypadku – należy przeznaczyć kilka minut na zadawanie pytań wyjaśniających. Pytania powinny być krótkie i konkretne. Odpowiedzi mają być precyzyjne i zwięzłe, pozbawione sugestii i domysłów odpowiadającego. z3.Analiza opisu zdarzenia – dokładna analiza ma na celu wykrycie przyczyn i skutków oraz selekcji na ważne i mniej istotne, a także wyłonienie czynników decydujących o rozwiązaniu problemu.

22 z4.Znalezienie optymalnych sposobów rozwiązania problemu – uczniowie zgłaszają propozycje wraz z uzasadnieniem. N a podstawie wcześniej zebranych informacji analizuje się różne rozwiązania i wybiera najlepsze. Należy również podać argumenty, na podstawie których podjęto decyzję – to ważny moment kształtujący umiejętność myślenia problemowego i obrony własnych racji. Przy wyborze ostatecznej propozycji rozwiązania można skorzystać np. z piramidy priorytetów. z5.Ocena przebiegu zajęć – musi mieć charakter merytoryczny i dydaktyczny, nauczyciel odnosi się do celów zajęć, podsumowuje je, ocenia sposób i trafność stawianych pytań, prawidłowość wnioskowania oraz aktywność uczestników. Uczniowie mogą wypowiadać się na temat tego, co sprawiło im największą trudność, co było dla nich łatwe, czy są zadowoleni ze swojego udziału w zajęciach.

23 Metoda przypadków daje możliwość rozwoju następujących umiejętności: stawiania jasnych, precyzyjnych pytań i twórczego myślenia, twórczego poszukiwania optymalnych rozwiązań, kompleksowego stosowania pojedynczych fragmentów wiedzy z różnych dziedzin, odpowiedzialnego postępowania, stosowania zdobytej wiedzy w praktyce, szukanie potrzebnych informacji w różnych źródłach, precyzyjnego wypowiadania się, obrony własnego zdania, podejmowania trafnych decyzji.

24 Linia czasu zto metoda wizualnego przedstawienia problemu. W wymiarze linearnym ukazuje następstwa czasowe. Polega na zaznaczeniu wydarzeń u ujęciu chronologicznym na długim arkuszu papieru. Dobrze jest dodać krótkie opisy tych zdarzeń lub zdjęcia z podpisami. Dzieci często mają problemy ze zrozumieniem pojęcia czasu. Linię czasu można stosować niemal do wszystkich przedmiotów. Na języku polskim można ją wykorzystać do zaprezentowania kolejności wydarzeń e lekturze.

25 Linia czasu zNajwiększym walorem tej metody jest ukazanie w atrakcyjny sposób efektu poszukiwań i wysiłków ucznia, co daje mu poczucie satysfakcji i rozbudza wewnętrzną motywację do działań. Aby to poczucie satysfakcji zwiększyć, prace powinny być eksponowane, a omawianie powinno podkreślać ich mocne strony.

26 Metaplan zto sposób prowadzenia dyskusji dydaktycznej. Można tą metodą pracować z całą klasą, choć lepsze efekty uzyskuje się w zespołach5 – 6 osobowych. z Jej istota sprowadza się do tworzenia podczas rozmowy o problemie plakatu, który nosi nazwę metaplanu.

27 Metaplan zDo przeprowadzenia zajęć należy przygotować tablicę, do której można przypiąć kartki, arkusze szarego papieru, kartki w różnych kolorach i różnych kształtach (np. owale, kołą, prostokąty, chmurki)

28 Metaplan zPostawienie pytania - nauczyciel proponuje, aby uczniowie spróbowali znaleźć odpowiedź na pytanie: dlaczego Zenek Wójcik uciekł z domu? Pytanie należy napisać flamastrem np. w chmurce i przypiąć do tablicy. zBurza mózgów – prowadzący zapowiada, że oczekuje od uczniów odpowiedzi na owalnych kartkach, które będą przypinane do tablicy. Zawieszanie karetek zaraz po napisaniu zapobiega powtórzeniom i staje się inspiracją do następnych odpowiedzi W ten sposób w krótkim czasie uzyskujemy w miarę obszerną odpowiedź na postawione pytanie.

29 Metaplan zPorządkowanie odpowiedzi według przyjętych kryteriów – po analizie odpowiedzi uczniowie dochodzą do wniosku, że wśród przyczyn są zależne od bohatera i te, na które on nie ma żadnego wpływu. Porządkują wg tych kryteriów i przyklejają na arkusz papieru. Powstaje plakat, który zawieszamy w widocznym miejscu, ponieważ będzie on przydatny do dalszej pracy.

30 Metaplan-przykład

31 Metaplan zPodział na grupy, uzgodnienie drugiego tematu – z analizy plakatu wynika, że sytuację Zenka można poprawić dokonując pewnych zmian w jego życiu. Nie będą zajmować się przyczynami, na które nie ma wpływu. Można pracować w grupach nad tematem, np. co należy zrobić, by zmienić sytuację życiową Zenka?

32 Zalety pracy metodą metaplanu: oddziaływanie wizualne daje większą możliwość skoncentrowania się na celu dyskusji, nie ma potrzeby prowadzenia notatek, następuje wyzwolenie działań twórczych oraz powszechnej aktywności, wypowie się każdy, nawet najbardziej nieśmiały uczeń, końcowy wynik jest wypadkową kreatywnych działań całego zespołu.

33 Za i przeciw zjest to metoda analizowania jakiejś sprawy z różnych punktów widzenia. Można ją z powodzeniem zastosować na lekcjach nie tylko języka polskiego. Oto przykładowe tematy: zCzy Borowiecki z Ziemi obiecanej Reymonta jest bohaterem pozytywnym? zJak oceniamy postawę Kuby z opowiadania Konkurs ? zCzy odkrycie Ameryki było dla tubylców szansą rozwoju?

34 Przykładowy zapis wniosków z dyskusji: zZa z Przeciw

35 Znaczenie tej metody: zPowoduje emocjonalne zaangażowanie się uczniów w debatę, co wzmacnia ich aktywność, zUczy stosowania jasnych, precyzyjnych sposobów argumentowania swoich racji, zStwarza okazję do pozyskiwania informacji z różnych źródeł, zUłatwia zapamiętywanie faktów, zDaje okazję do kształtowania poglądów i przekonań.

36 Praca w grupach Istotną właściwością uczenia się w grupie jest to, że wywołując współpracę i poprawiając stosunki społeczne w grupie uczniów, jednocześnie oddziałuje korzystnie na naukę treści program owych.

37 Jak zatem organizować pracę w grupach? Jasno sprecyzować cel. Należy jasno określić, jaką wiedzę, jakie umiejętności i doświadczenia uczniowie mają osiągnąć poprzez pracę grupową. Uczniowie uczą się efektywnie w małych grupach, gdy są świadomi celu swojej pracy. zZapewnić uczniom odpowiednią ilość czasu na realizację zadania. zOdpowiednio zorganizować miejsca pracy.

38 Jak zatem organizować pracę w grupach? zZgromadzić materiały. Zadanie będzie bardziej inspirujące i interesujące, jeśli będzie wymagało korzystania z różnorodnych pomocy np. książek, encyklopedii, gazet czy magazynów, filmów, płyt, kaset, pokazów, programów multimedialnych czy Internetu. W niektórych przypadkach źródłem informacji będą sami uczniowie, którzy podzielą się z kolegami w i edzą i doświadczeniem.

39 Jak zatem organizować pracę w grupach? zOpracować instrukcje. Instrukcje muszą być napisane językiem zrozumiałym dla każdego ucznia. Polecenia muszą jasno i jednoznacznie określać oczekiwane wyniki pracy grupy. Od prawidłowego sformułowania i przekazania instrukcji zależy, czy grupa zrozumie zadanie.

40 Jak zatem organizować pracę w grupach? zZaplanować podział uczniów na grupy. Do zadań krótkich najlepsze są grupy 4 – 5 osobowe. Większe grupy mogą być potrzebne do dłuższych zadań. Podziału na grupy w zasadzie dokonuje nauczyciel. Uczniowie mogą sami wybierać grupy jedynie na podstawie swoich zainteresowań, w przypadku realizacji przez grupy różnych zadań. Grupy muszą być heterogeniczne (mieszane) tzn. zróżnicowane pod względem poziomu wiedzy, umiejętności i płci. Zaleca się, aby uczniowie tworzyli grupy robocze kie r ując się uczuciami przyjaźni. Pozwala to na głośne myślenie i wysuwanie różnorodnych hipotez, gdyż uczniowie są bardziej rozluźnieni. Dobrym rozwiązaniem jest, aby co jakiś czas skład grup ulegał zmianie.

41 Praca w grupach W ramach grupy uczniowie mogą pełnić określone role: jedna z osób obejmuje funkcję lidera (sprawozdawcy) grupy, zaś pozostali pracują na równych prawach. Jeśli potrzebny jest lider lub sprawozdawca, lepiej gdy wybiera go grupa, a nie nauczyciel. Wielu pedagogów zauważyło mało skuteczną pracę w grupie po wyznaczeniu przez siebie lidera, ponieważ pozostali członkowie grupy czuli się mniej odpowiedzialni za wyniki swojej pracy.

42 Praca w grupach zKażda osoba w grupie pełni jakąś funkcję (za każdym razem inną) np.: otrzymuje i przekazuje grupie przygotowane przez nauczyciela materiały niezbędne do pracy zachęca do pracy i ponagla pilnuje czasu ustalonego na wykonanie zadania zapisuje pomysły grupy przeprowadza badania i doświadczenia (sprawozdawca)relacjonuje pomysły na forum klasy przygotowuje podsumowanie

43 Praca w grupach zLekcję należy oczywiście rozpocząć od przedstawia tematu pracy, podania celów i wywołania pozytywnego nastawienia u uczniów. Nauczyciel tłumaczy przejrzyście na czym polega zadanie i jakich wyników oczekuje. Przedstawia sposób oceny pracy (jeśli grupy pracują nad różnymi zagadnieniami robi to dla każdej grupy osobno).

44 Ocenie można poddać: zZagadnieniami podlegającymi ocenie mogą być: zplanowanie wspólnych działa zorganizacja pracy w grupie zodpowiedzialność za przyjętą pracę stosunki między uczestnikami grupy zpodejmowanie i akceptowanie powierzonych ról zakceptowanie funkcji pełnionych przez innych członków grupy zpodejmowanie i akceptowanie decyzji grupowych zaktywny udział w rozwiązywaniu konfliktów

45 Ocenie można poddać: porozumienie i komunikowanie się zzadawanie pytań zudział w dyskusji zuzasadnianie własnych racji zsłuchanie argumentów innych zdochodzenie do kompromisu zunikanie agresji w wypowiedziach i zachowaniu się w stosunku do dyskutantów


Pobierz ppt "Aktywizujące metody nauczania Prezentacja na potrzeby rady szkoleniowej przygotowana przez Julitę Szmugę w oparciu o literaturę: zTaraszkiewicz Małgorzata.,"

Podobne prezentacje


Reklamy Google