Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Pobieranie prezentacji. Proszę czekać

Autorzy: Lidia Magdalena Bednarczyk; Katarzyna Gadomska; Edyta Murzyn; Mariola Martyna Drężek; Anna Drężek; Joanna Załęska Marlena Barbarska.

Podobne prezentacje


Prezentacja na temat: "Autorzy: Lidia Magdalena Bednarczyk; Katarzyna Gadomska; Edyta Murzyn; Mariola Martyna Drężek; Anna Drężek; Joanna Załęska Marlena Barbarska."— Zapis prezentacji:

1 Autorzy: Lidia Magdalena Bednarczyk; Katarzyna Gadomska; Edyta Murzyn; Mariola Martyna Drężek; Anna Drężek; Joanna Załęska Marlena Barbarska

2 1.Co to jest promieniowanie i promieniotwórczość? 2. Rodzaje promieniotwórczości 3. Historia odkrycia promieniotwórczości 4. Zastosowania pierwiastków promieniotwórczych. a)Datowanie jądrowe b)Energia jądrowa c)Scyntygrafia 5. Izotopy 6. Zastosowania izotopów a)Przemysł i fizyka b)Chemia c) Medycyna 4. Wpływ promieniowania radioaktywnego na organizm. 5. Uszkodzenia popromienne. a) Uszkodzenia genetyczne. b) Uszkodzenia somatyczne. 6. Proces jonizacji molekuł organizmu wywołane przez promieniowanie. 7. Do czego prowadzi proces jonizacji? 8. Wpływ izotopów na organizm. 10. Wpływ promieniowana na zwierzęta – przykłady badań. a) Badanie przeprowadzone na myszach. b) Badanie przeprowadzone na łososiach.

3 11. Jakie zmiany w organizmie może spowodować promieniowanie jonizujące? 12. Wpływ promieniowania na rośliny. 13. Urządzenia wytwarzające promieniowanie. 14. Trzęsienie ziemi w Japonii. a) Wstrząsy b) Tsunami 15. Zagrożenie skażeniem radioaktywnym. a) Skażenie radioaktywne 16. Plusy i minusy promieniotwórczości 17. Wybuch bomby w Hiroszimie i Nagasaki 18. Wybuch w Czarnobylu

4 Promieniowanie – strumie ń cz ą stek lub fal wysyłanych przez ciało. Pierwotnie poj ę cie promieniowanie u ż ywano do promieni słonecznych. Potem do tych rodzajów wysyłanych cz ą steczek i fal (bez wnikania w ich natur ę ), którego w ą ski strumie ń (promie ń ) rozchodz ą c si ę w przestrzeni mo ż e by ć traktowany jak linia w geometrii (nie rozdziela si ę ). Wytwarzanie promieniowania jest nazywane emisj ą. Promieniowanie

5 Radioaktywno ść (promieniotwórczo ść ) – zdolno ść j ą der atomowych do rozpadu promieniotwórczego, który najcz ęś ciej jest zwi ą zany z emisj ą cz ą stek alfa, cz ą stek beta oraz promieniowania gamma. Szczególnym rodzajem promieniotwórczo ś ci jest rozszczepienie j ą dra atomowego, podczas którego radioaktywne j ą dro rozpada si ę na dwa fragmenty oraz emituje liczne cz ą stki, mi ę dzy innymi neutrony, które mog ą indukowa ć kolejne rozszczepienia. Zjawisko takiej reakcji ła ń cuchowej jest wykorzystane w elektrowniach j ą drowych oraz w bombach j ą drowych. Promieniowanie towarzysz ą ce przemianom j ą drowym (zarówno elektro magnetyczne jak i w postaci strumienia cz ą stek) przechodz ą c przez substancj ę o ś rodka powoduje jonizacj ę (wybijanie elektronów z atomów). Promieniowanie to, po przekroczeniu pewnego poziomu, ma szkodliwy wpływ na ż ywe organizmy. Pochłoni ę cie jego du ż ej dawki mo ż e spowodowa ć chorob ę popromienn ą. Promieniotwórczość

6 Rodzaje promieniotwórczości PROMIENIOTWÓRCZOŚĆ NATURALNASZTUCZNA Pierwiastki promieniotwórcze samoistnie ulegają rozpadowi Wywołana jest bombardowaniem jąder danego pierwiastka chemicznego, np. neutronami (ładunkami obojętnymi) lub protonami (ładunkami dodatnimi)

7 - promieniowanie rentgenowskie (promienie Roentgena, promienie X), - promieniowanie synchrotronowe - wytwarzane przez naładowane cząstki poruszające się po - okręgach w polu magnetycznym w synchrotronach lub w polu gwiazd neutronowych - promieniowanie gamma – promieniowanie elektromagnetyczne wysyłane np. przez jądra atomów - promieniowanie alfa – strumień jąder atomów helu. - promieniowanie beta - strumień elektronów lub pozytonów powstających z rozpadów beta. - promieniowanie gamma – promieniowanie elektromagnetyczne wysyłane np. przez jądra atomów - promieniowanie jąder – promieniowanie wysyłane przez wzbudzone jądra atomowe, - promieniowanie jądrowe – strumień cząstek lub promieniowanie elektromagnetyczne wytwarzane podczas przemian jąder atomowych,

8

9 Historia promieniotwórczości 1895 rok Promieniowanie X W 1895 roku Roentgen odkrył zagadkowe, niewidzialne dla oka ludzkiego promieniowanie, które potem nazwano promieniami X. Przenikają one przez drewno, papier oraz zaczerniają kliszę fotograficzną. Pobudzają też niektóre substancje do fluoryzowania (świecenia). W styczniu 1896 roku aparaty Roentgena trafiły do sprzedaży, co upowszechniło badania. Wilhelm Conrad Roentgen – żył w latach (1845 – 1923), niemiecki fizyk. Za odkrycie promieniowania elektromagnetycznego X otrzymał w 1903 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki

10 1896 rok Promieniotwórczość naturalna Badania nad fluorescencją niektórych substancji doprowadziły Becquerela do odkrycia zupełnie nowego zjawiska. Polega ono na tym, że pierwiastki promieniotwórcze i ich związki chemiczne niezależnie od pochodzenia, nieustannie i samorzutnie wysyłają promieniowanie bez uprzedniego naświetlania. Antonie Henri Becquerel – żył w latach (1852 – 1908), francuski fizyk i chemik. Za odkrycie zjawiska promieniotwórczości uranu otrzymał w 1903 roku, razem z Marią i Pierreem Curie, Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. W szufladzie swojego biurka przechowywał bryłkę rudy uranowej i kliszę fotograficzną szczelnie zawiniętą w czarny papier. Wyjmując po pewnym czasie kliszę z szuflady, zauważył, że została naświetlona. Był to dowód na samorzutne emitowanie promieniowania przez bryłkę rudy uranowej.

11 1898 rok Odkrycie pierwiastków promieniotwórczych Przenikanie promieni przez nieprzezroczysty materiał zostało nazwane przez Marię Skłodowską – Curie promieniotwórczością. W 1898 roku Maria Skłodowska – Curie, mając zaledwie 31 lat, dokonała wraz ze swoim mężem, Pierreem Curie, epokowego odkrycia dwóch pierwiastków promieniotwórczych: polonu i radu, wyodrębnionych z rudy uranowej. Maria Skłodowska – Curie – żyła w latach (1867 – 1934), wielka polska uczona i odkrywczyni w dziedzinie fizyki i chemii. Dwukrotna laureatka Nagrody Nobla. W 1903 roku w dziedzinie fizyki, a w 1911 roku w dziedzinie chemii. Pierre Curie – żył w latach (1859 – 1906), francuski fizyk. W1903 roku wraz z żoną otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki.

12 1934 rok Promieniotwórczość sztuczna Odkrywcami promieniotwórczości sztucznej jest małżeństwo Irene Joliot – Curie i Frederic J. Joliot – Curie, którzy w roku 1934 odkryli zjawisko, za co rok później otrzymali Nagrodę Nobla. Irène Joliot-Curie – żyła w latach ( ), francuska fizykochemiczka, laureatka Nagrody Nobla, Oficer Legii Honorowej. Jean Frédéric Joliot-Curie, początkowo Jean Frédéric Joliot – żył w latach ( ), francuski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii.

13 Datowanie jądrowe Metoda ta polega na określaniu wieku znalezisk archeologicznych, minerałów na podstawie stosunku zawartości izotopów określonego pierwiastka. Najpowszechniejsza jest metoda węgla 14C polegająca na oznaczeniu stosunku izotopów 14C i 12C. Pierwszy z nich wykazuje tendencje do rozpadu. Tworzy się on w warstwie górnej stratosfery promieniowania kosmicznego oraz jąder 14N. Jego połowiczny zanik wynosi T ½ = 5730 lat. Stężenie tego izotopu w powietrzu w zasadzie nie zależy od działalności Słońca. Niestety wybuchy jądrowe, które miały miejsce w XX wielu, zaburzyły ten stan i należy je uwzględnić przy wyznaczaniu stosunku izotopowego węgla.

14 Energie jądrowa Pochodzi ona z rozczepienia ciężkich jąder takich jak: uran, pluton czy tor albo z syntezy pierwiastków o małej masie, np. lit, hel. Energia ta związana jest z pękaniem wiązań jądrowych. Jedynie w węglowych reaktorach udało się kontrolować proces, natomiast w pozostałych przypadkach reakcja jądrowa jest niekontrolowana. Po wojnie, w latach 50 i 60 podejmowano próby, w ramach inżynierii jądrowej, tworzenia żelowych kanałów na terenie Ameryki Środkowej czy odwrócenia biegu syberyjskich rzek czy powstawania sztucznych jezior.

15 Scyntygrafia Do leczenia oraz diagnozy chorób tarczycy stosuje się izotopy jodu, wytworzone w sposób sztuczny. Zastosowanie 131I odkryto w 1931 r. Odtąd powszechnie zaczęto stosować metodę scyntygraficzną, która umożliwia uzyskanie obrazu narządów na podstawie "obrazu" promieniowania wprowadzonych izotopów.

16 Izotopy promieniotwórcze – pierwiastki lub odmiany pierwiastków (izotopy), których jądra atomów są niestabilne i samorzutnie ulegają przemianie promieniotwórczej. W wyniku tej przemiany powstają inne atomy, cząstki elementarne, a także uwalniana jest energia w postaci promieniowania gamma i energii kinetycznej produktów przemiany. Izotopy promieniotwórcze charakteryzuje czas połowicznego rozpadu, tj. średni czas, po którym połowa jąder danego pierwiastka (izotopu) ulegnie przemianie. Czas połowicznego rozpadu nie zależy od otoczenia chemicznego atomu izotopu. Radioizotopy wykazują aktywność promieniotwórczą.

17 Zastosowanie izotopów w przemyśle i fizyce Stosowane są w wielu dziedzinach badań technicznych. Przy ich pomocy można z zewnątrz śledzić przemieszczanie się płynów w układzie. Implementując izotopy w elementy konstrukcyjne, np. silnika można badać stopień zużycia poszczególnych elementów poprzez rejestrowanie zmiany aktywności tego izotopu oleju silnikowym. W przemyśle zastosowanie znalazły izotopowe czujniki poziomu oraz wagi izotopowe. Badaniach dyfuzji oraz badaniach struktury materiałów z użyciem izotopów są na porządku dziennym.

18 Zastosowanie izotopów w chemii Izotopy promieniotwórcze stosuje się do modyfikacji cech przedmiotów naświetlanych: np. do wywoływania zmian w strukturze polimerów. W przemyśle chemicznym niektóre reakcje są możliwe tylko pod wpływem promieniowania. Do najważniejszych należą produkcja różnych żeli, folii oraz synteza niektórych związków organicznych. Znaczniki promieniotwórcze pozwalają śledzić etapy pośrednie zachodzących reakcji.

19 Zastosowanie izotopów w medycynie Medycyna nuklearna zajmuje się zastosowaniem izotopów promieniotwórczych w rozpoznawaniu i leczeniu oraz w badaniach naukowych. Zastosowanie diagnostyczne izotopów promieniotwórczych polega na wprowadzeniu substancji promieniotwórczej do tkanek i narządów organizmu, a następnie na rejestrowaniu promieniowania za pomocą detektorów umieszczonych poza badanym obiektem. Zgromadzenie substancji promieniotwórczej w tkance lub narządzie oraz jej rozmieszczenie pozwalają na wysnucie konkretnych wniosków diagnostycznych.

20 Bardzo szkodliwy, cho ć niedoceniany, wpływ na ludzki organizm, maj ą fale elektromagnetyczne okre ś lane jako niejonizuj ą ce. S ą one okre ś lane jako jedno z najpowa ż niejszych zanieczyszcze ń ś rodowiska, gdy ż wyst ę puj ą praktycznie wsz ę dzie i s ą emitowane przez ka ż de działaj ą ce urz ą dzenie elektryczne w domu i pracy, przez urz ą dzenia elektromedyczne stosowane w diagnostyce i fizykoterapii, przez przeka ź niki radiowe, telewizyjne i telekomunikacyjne, przez urz ą dzenia energetyczne, komputery, telefony komórkowe, radia oraz wiele, wiele innych, które trudno wymieni ć. Tak du ż a ilo ść promieniowania nie pozostaje bez wpływu na organizmy ż ywe. Wpływ ten okre ś la si ę mianem efektu termicznego, który mo ż e prowadzi ć do zmian wła ś ciwo ś ci koloidalnych białek, a nawet doprowadzi ć do ś mierci. Wpływ fal elektromagnetycznych na organizm.

21 Uszkodzenia popromienne. Uszkodzenia popromienne, ze wzgl ę du na rodzaj ich nast ę pstw dzielimy na uszkodzenia somatyczne tj. wpływaj ą ce na procesy odpowiedzialne za utrzymanie organizmu przy ż yciu oraz genetyczne tj. naruszaj ą ce zdolno ść organizmu do prawidłowego przekazywania cech swemu potomstwu.

22 Uszkodzenia genetyczne. Uszkodzenia genetyczne polegaj ą na zmianie struktury chromosomów wchodz ą cych w skład komórek rozrodczych. Ich nast ę pstwem s ą mutacj ę przejawiaj ą ce si ę w zmianie dziedziczonych przez potomstwo cech ustroju. Uszkodzenia chromosomów, a wła ś ciwie zmiany w składaj ą cych si ę na nie genach, s ą kopiowane przez nast ę pne generacj ę komórek. Zmieniony nieprawidłowy kod genetyczny mo ż e by ć tak samo stabilny i czynny jak jego poprawny odpowiednik. Powoduje to ró ż nego rodzaju wady dziedziczne potomstwa w kolejnych pokoleniach.

23 Uszkodzenia somatyczne Typowym skutkiem powa ż nych uszkodze ń somatycznych jest ostra choroba popromienna. Składaj ą si ę na ni ą m.in. mdło ś ci, bóle i zawroty głowy, ogólne osłabienia, zmiany we krwi, a nast ę pnie biegunki, czasami krwawe z powodu owrzodze ń jelit, skłonno ś ci do krwawych wybroczyn w tkankach, niedokrwisto ść, wrzodziej ą ce zapalenie gardła, obni ż enie odporno ś ci organizmu i wypadanie włosów. W zale ż no ś ci od stopnia uszkodze ń choroba popromienna mo ż e zako ń czy ć si ę ś mierci ą lub przej ść w faz ę przewlekł ą ze stopniowym wyniszczeniem organizmu zako ń czonym najcz ęś ciej białaczk ą lub anemi ą aplastyczn ą i ostatecznie ś mierci ą. W wypadku mniejszych uszkodze ń jest szansa na powrót do zdrowia. Mo ż emy pomóc organizmowi poprzez przeszczep szpiku kostnego. Jednak ż e nawet po bardzo słabych objawach choroby popromiennej mog ą po wielu latach wyst ą pi ć tzw. skutki opó ź nione. S ą to: przedwczesne starzenie; skrócenie ż ycia; niedokrwisto ść ; białaczka; nowotwory; za ć ma.

24 Przykład choroby popromiennej – brak i niedorozwój kończyn

25 Proces jonizacji molekuł organizmu wywołane przez promieniowanie. U podstaw szkodliwego biologicznego działania promieniowania na organizmy le żą procesy jonizacji molekuł organizmu wywoływane przez promieniowanie. W wyniku tych procesów w tkankach tworz ą si ę pary jonów stanowi ą cych wysokie aktywne chemicznie rodniki oraz nast ę puje uszkodzenie struktury du ż ych cz ą stek przez ich rozrywanie lub zlepianie.

26 Do czego prowadzi proces jonizacji? Proces jonizacji prowadzi do zakłócenia przemian biochemicznych, warunkuj ą cych prawidłowe funkcjonowanie organizmu i do zmian strukturalnych komórek. Niektóre zakłócenia mog ą by ć skorygowane dzi ę ki autoregulacyjnym wła ś ciwo ś ciom organizmu, je ś li ich rozmiary nie s ą zbyt wielkie. Inne zmiany, nieodwracalne, prowadza do zwyrodnienia lub obumarcia komórek. Czuło ść tkanki ludzkiej na promieniowanie jonizuj ą ce zmienia si ę w szerokich granicach. Najczulsze s ą organy krwiotwórcze i tkanki rozrodcze, najmniej czułymi s ą mózg i mi ęś nie. Je ś li uło ż y ć tkanki według zmniejszaj ą cej si ę czuło ś ci, to otrzymamy kolejno nast ę puj ą cy szereg: tkanka limfatyczna- nabłonek j ą der, szpik kostny, nabłonek ż oł ą dkowo- jelitowy, jajniki, skóra, tkanka ł ą czna, ko ś ci, w ą troba, trzustka, nerki, nerwy, mózg i mi ęś nie.

27 Wpływ izotopów na organizm. Jak wiadomo, w przyrodzie wyst ę puje pewna ilo ść naturalnych izotopów promieniotwórczych, która jest pochłaniana z pokarmem. Promieniowanie emitowane przez radioizotopy ma działanie dobroczynne, o ile jego nat ęż enie jest niewielkie (zbli ż one do naturalnego). Du ż e st ęż enia izotopów w organizmie staj ą si ę silnie toksyczne i niebezpieczne. Dobroczynny wpływ promieniowania jonizuj ą cego na zwierz ę ta odkrył pod koniec XIX wieku ameryka ń ski badacz W. Shrader, który na ś wietlał zaka ż one pałeczkami dyfterytu ś winki morskie promieniowaniem X. Ś winki, które zostały napromieniowane, prze ż ywały, natomiast nie na ś wietlone zwierz ę ta zdychały w ci ą gu 24 godzin.

28 Wpływ promieniowana na zwierzęta – przykłady badań. a) Badanie przeprowadzone na myszach. b) Badanie przeprowadzone na łososiach. Bardzo wa ż n ą obserwacj ą, dotycz ą c ą wpływu promieniowania jonizuj ą cego na zwierz ę ta, był fakt hamowania rozwoju nowotworów pod wpływem na ś wietlania, pomimo i ż według wielu naukowców, nawet niewielkie dawki promieniowania s ą szkodliwe dla organizmu. Przeprowadzane na myszach badania wykazały, i ż wprowadzane komórki rakowe ust ę powały pod wpływem promieniowania jonizuj ą cego. Co ciekawe, na ś wietlanie samych komórek rakowych, przed wszczepieniem ich do organizmu myszy, nie powodowało takiego efektu. Oznacza to, i ż na ś wietlanie powoduje jakie ś zmiany w organizmie, nie w komórkach nowotworu. Poni ż ej zamieszczono tabel ę, w której podane s ą procentowe współczynniki ryzyka zachorowania na ś miertelny nowotwór, w wyniku działania małych dawek promieniowania.

29 Badanie przeprowadzone na myszach. Badania przeprowadzano tak ż e na myszach. Podzielone na kilka grup osobniki płci m ę skiej na ś wietlano codziennie ró ż nymi dawkami promieniowania o ró ż nej mocy. Porównywano ich ż ywotno ść ze zwierz ę tami nie na ś wietlanymi. Okazało si ę, i ż na ś wietlane myszy miały znacznie wi ę ksz ą ż ywotno ść. Ju ż przy najni ż szej zastosowanej dawce - 7 mGy/dzie ń (800 razy wi ę ksza dawka ni ż dopuszczalna dla ludzi), ż ywotno ść myszy znacznie si ę zwi ę kszyła. Najwi ę cej (ponad 83%) prze ż yło myszy, które na ś wietlano codziennie dawk ą 6,3 Gy. W jednakowym czasie prze ż yło jedynie 50% nie na ś wietlanych myszy.

30 Badanie przeprowadzone na łososiach. Inne badania, przeprowadzone na łososiach, wykazały znaczne przyrosty masy oraz szybko ś ci wzrostu. Zaobserwowano tak ż e wi ę ksz ą ś redni ą mas ę ciała ich potomstwa. Podobne wyniki otrzymano na ś wietlaj ą c kurze jaja niewielkimi dawkami promieniowania. Wyklute z tych jaj piskl ę ta szybciej rosły oraz osi ą gały wi ę ksze rozmiary. Wyniki przeprowadzane na innych gatunkach zwierz ą t wykazały podobne rezultaty. Nie stwierdzono natomiast ż adnych skutków ubocznych. Nale ż y jednak pami ę ta ć, ż e zjawiska te nie s ą naturalne, i w organizmach zwierz ą t na pewno powstaj ą jakie ś szkodliwe zmiany, których nie potrafimy wykry ć.

31 Jakie zmiany w organizmie może spowodować promieniowanie jonizujące? Niewielkie dawki promieniowania, podobnie jak u ludzi, nie wyrz ą dzaj ą szkody organizmom zwierz ę cym. Mimo wielokrotnie powtarzanych bada ń, nie stwierdzono ujemnego wpływu małych dawek promieniowania. Zwierz ę ta, które podobnie jak my s ą nara ż one na działanie promieniowania kosmicznego, nauczyły si ę z nim radzi ć, dlatego niewielkie dawki nie wyrz ą dzaj ą im szkody. Zauwa ż ono natomiast, i ż w wielu wypadkach na ś wietlanie spowodowało zmniejszenie liczby zachorowa ń na nowotwory oraz wydłu ż enie ś redniego czasu ż ycia, a tak ż e przyspieszenie wzrostu i przyrostu masy ciała. Zwi ę kszały si ę tak ż e mo ż liwo ś ci reprodukcyjne i zmniejszała liczba mutacji.

32 Wpływ promieniowania na rośliny. Zdania dotycz ą ce wpływu promieniowania na ro ś liny s ą podzielone. Niektórzy uwa ż aj ą, ż e niezale ż nie od tego, w jaki sposób dojdzie do wzmo ż onej emisji promieniowania, organizmy ż ywe s ą potencjalnie nara ż one na jego skutki. Szczególnie introdukcja radioizotopów do organizmu mo ż e by ć nadzwyczaj tragiczna w skutkach i mo ż e przyczyni ć si ę do spadku zdrowia, a nawet ś mierci osobnika. Nawet małe ilo ś ci promieniowania s ą dla organizmu szkodliwe. Inni uwa ż aj ą, ż e dla organizmów ro ś linnych niewielkie dawki promieniowania jonizuj ą cego maj ą jednak dobroczynny wpływ. Stymuluje ono rozwój nasion i kiełków, zwi ę ksza mo ż liwo ś ci reprodukcji, zwi ę ksza przyrost. Do ś wiadczenia wykonywane z niedoborem promieniowania wykazały natomiast, i ż wywołuje on osłabienie rozwoju mikroorganizmów, ro ś lin i bezkr ę gowców. Działanie to jest podobne do niedoboru po ż ywienia, witamin i makroelementów. Niewielkie dawki promieniowania jonizuj ą cego okazuj ą si ę by ć jednym z koniecznych elementów do funkcjonowania ż ycia ro ś lin.

33 Urządzenia wytwarzające promieniowanie. laser kuchenka mikrofalowa telefon elektrownie atomowe aparatura rentgenowska - diagnostyczna i terapeutyczna oraz przemysłowa kineskopy telewizyjne prostowniki próżniowe średnich i wielkich mocy betatrony akceleratory

34 Trzęsienie ziemi w Japonii. a) wstrząsy b) tsunami Trz ę sienie ziemi o magnitudzie 9 stopni w skali Richtera, miało miejsce 11 marca 2011 roku o 5:46:23, w północno-wschodniej cz ęś ci Japonii. Hipocentrum poło ż one było pod dnem morza, około 130 kilometrów na wschód od półwyspu Oshika na wyspie Honsiu, na gł ę boko ś ci 32 km. Siła magnitudy uczyniła z niego najwi ę ksze trz ę sienie ziemi w Japonii od 140 lat oraz czwarte co do wielko ś ci na ś wiecie.

35 Wstrząsy Najsilniejszy wstrz ą s był poprzedzony seri ą mniejszych o maksymalnej sile dochodz ą cej do 7,2 w dniu 9 marca, których epicentra znajdowały si ę w odległo ś ci ok. 40 km od epicentrum z 11 marca. Trzy wi ę ksze wstrz ą sy 9 marca osi ą gn ę ły sił ę 6,0. Dnia 11 marca zanotowano szereg wstrz ą sów: pocz ą tkowy o sile 9 o godz. 14:46 czasu lokalnego, kolejny o sile 7,0 o 15:06, 7,4 o 15:15 oraz 7,2 o 15:26. Ponad sto wstrz ą sów wtórnych o sile 4,5 lub wi ę kszej odnotowano tego dnia na terenie Japonii.

36 Tsunami Nast ę pstwem trz ę sienia ziemi były pot ęż ne, ponad 10-metrowe fale tsunami, które uderzyły w niemal całe wschodnie wybrze ż e Japonii, zalewaj ą c porty morskie, strefy przemysłowe, miasta, wioski, farmy, pola uprawne i nadbrze ż ne lasy regionu T ō hoku. Na równinach woda morska wdarła si ę na 10 km w gł ą b l ą du. W innych rejonach barierami dla tsunami były klify, góry i wy ż yny. W wyniku tsunami najbardziej ucierpiały takie miasta, jak: Natori, Ishinomaki, Kesennuma i Rikuzentakata. Miejscowo ś ci te zostały niemal zrównane z ziemi ą. Mniejsze szkody odniosły Hachinohe i Sendai. Fala tsunami przeszła przez Pacyfik w ci ą gu niecałej doby. Po około 21 godzinach osi ą gn ę ła zachodnie wybrze ż e Ameryki Południowej.

37 Zagrożenie skażeniem radioaktywnym. a) Skażenie radioaktywne. W całym kraju na skutek wstrz ą sów doszło do automatycznego wył ą czenia co najmniej czterech spo ś ród 54 wszystkich japo ń skich reaktorów j ą drowych z 22 elektrowni atomowych.

38 Skażenie radioaktywne. W jednym kilogramie gleby pobranej w miejscowo ś ci poło ż onej w odległo ś ci 40 km na północny zachód od elektrowni odkryto promieniotwórczy cez-137 o aktywno ś ci 163 kilobekereli. Podano równie ż, ż e w odległo ś ci 16 kilometrów na południe od elektrowni stwierdzono obecno ść promieniotwórczego jodu marca 2011 roku Mi ę dzynarodowa Agencja Energii Atomowej podała, ż e pomiary dokonane w promieniu 34–62 km od elektrowni wskazywały na istnienie ska ż enia na poziomie 0.07 – 0.96 megabekerela na metr kwadratowy.27 marca 2011 poinformowano, ż e na terenie elektrowni, w podziemnej cz ęś ci budynku turbin koło reaktora nr 2, w jednym centymetrze sze ś ciennym znajduj ą cej si ę tam ska ż onej wody stwierdzono jod-134,a tak ż e cez-134. Zgodnie z pocz ą tkowymi szacunkami rz ą du Japonii podczas całej awarii wydostał si ę cez-137 o aktywno ś ci 15 PBq. Badacze, którzy pó ź niej uwzgl ę dnili tak ż e ska ż enie poza Japoni ą, obliczyli, ż e ta aktywno ść wynosiła 36 PBq. Dla porównania w czasie katastrofy czarnobylskiej do ś rodowiska naturalnego przedostał si ę cez- 137.Zgodnie z raportem TEPCO z pa ź dziernika 2011 roku w ci ą gu pierwszych 100 godzin awarii uwolnił si ę neptun o aktywno ś ci 7,6 PBq.

39 Zalety promieniotwórczości 1.Niszczące działanie promieniowania jądrowego jest wykorzystywane w terapii nowotworowej i innych chorób. 2.Izotopy promieniotwórcze znalazły liczne zastosowanie w badaniach naukowych, technice, przemyśle, medycynie, i wielu innych dziedzinach ludzkiego działania. 3.Budując elektrownie jądrowe, które nie produkują popiołów itp. nie zanieczyszczamy środowiska. 4.Mniejsze koszty wytwarzania energii 5.Za pomocą promieniotwórczego wodoru 1H, zwanego trytem, można śledzić wędrówkę wody podziemnej, co ma duże znaczenie w kopalniach. 6.Za pomocą radioizotopu można na przykład badać ścieralność opon samochodowych. 7.Utrwalana radiacyjnie żywność może być napromieniana w trwałym opakowaniu, co skutecznie zapobiega jej wtórnemu skażeniu. 8.Promieniowanie używane jest w kuchenkach mikrofalowych. 9.Promieniowanie Rentgena pozwala nam zobaczyć, np. złamaną rękę. 10.Reaktory jądrowe używane są jako źródła napędu statków i okrętów. 11.Promieniotwórczość wykorzystuje się także do wykrywaczy dymu.

40 Wady promieniotwórczości 1.Promieniowanie jonizujące jest bardzo szkodliwe i niebezpieczne dla organizmu człowieka. 2.Występują wysokie koszty budowy elektrowni jądrowych 3.Ryzyko skażenia środowiska poprzez składowanie odpadów promieniotwórczych 4.Zmiany w ekosystemach spowodowane odprowadzeniem do rzek ciepłej wody 5.Emitowanie promieniotwórcze wywołane po próbach jądrowych 6.Broń jądrowa wykorzystuje energię, w wyniku której powstaje ogromna fala uderzeniowa, o wielkiej sile rażenia i burzenia, wywołująca promieniowanie cieplne tworząca oparzenia i pożary, promieniowanie jonizujące, promieniotwórcze i zostawiająca ogromne spustoszenie i zatrucie terenu. 7.Podczas rozmów przez komórkę emitowane jest szkodliwe promieniowanie, na które jest nie narażony nasz mózg. 8.Druty wysokiego napięcia wytwarzają szkodliwe promieniowanie. 9.Istnieje również ryzyko katastrofy w elektrowni jądrowej. 10.W napędzie statków wykorzystuje się promieniowanie. W wypadku zatopienia potencjalne źródło poważnego skażenia środowiska pierwiastkami promieniotwórczymi może stanowić ich paliwo.

41 Wybuch bomby w Hiroszimie Start rozpoczął się o 2:45 6 sierpnia 1945 roku. Piętnaście minut później inż. Parsons wraz z podporucznikiem Jeppsonem rozpoczęli ostatni montaż urządzenia detonującego. O 5:52 samolot "Enola Gay" spotkał się nad Iwo Jimą z trzema pozostałymi B-29. O 7:25 pilot bombowca sprawdzającego pogodę nad Hiroszimą przekazał, że warunki atmosferyczne są dobre. O 7:30 Parsons po raz ostatni wszedł do komory bombowej i uzbroił bombę. O 8:15:19 na miasto została zrzucona, po raz pierwszy w historii, bomba atomowa. Grzyb atomowy po wybuchu bomby atomowej nad Hiroszimą w dniu 6 sierpnia 1945 roku.


Pobierz ppt "Autorzy: Lidia Magdalena Bednarczyk; Katarzyna Gadomska; Edyta Murzyn; Mariola Martyna Drężek; Anna Drężek; Joanna Załęska Marlena Barbarska."

Podobne prezentacje


Reklamy Google